คือแอบชอบรุ่น้องอยู่คนนึง คือ เป็นช่วงที่โรงเรียนมีเล่นพี่รหัสน้องรหัส แล้วเราเข้าไปปั่นน้องว่าเราเป็นพี่รหัส เราเริ่มรู้สึกดีกับน้อง เราก็มีหยอดมุขเสี่ยวใส่น้อง แต่ก่อนต่างฝ่ายชวนกันคุย เจอกันอยู่ที่โรงเรียนก็เล่นก็ทักกัน แต่เดี๋ยวนี้แม้จะคุยกันยังไม่มีเลย เจอกันอยู่ที่โรงเรียนก็แทบไม่ได้คุยกันเลย เดินผ่านกันเหมือนคนไม่รู้จักกัน แต่ก่อนตอนเย็นก็นั่งด้วยกันทุกเย็นเดี๋ยวนี้ก็ไม่ได้ด้วยกันแล้ว เเล้วเขาพูดกับเราว่าเราเป็นคนที่เปลี่ยนไป แต่เราว่าเราไม่ได้เปลี่ยนไปเลย เรายังรักเขาอยู่ ยังรอเขาอยู่ รู้ทั้งรู้ว่าเขามีคนคุยเยอะ บางทีก็พยายามคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาก็รู้สึกแต่ความจริงมันไม่ใช่เลย เขาอาจคุยแบบนี้กับทุกคน ตอนนี้ก็ยังอยากคุยกับเขานะ แต่ถ้าเขาไม่อยากคุยกับเรา เราก็เลยไม่อยากฝืน กลัวน้องเขาอึดอัด ยอมถอยออกมาทั้งทียังรัก เขาเคยบอกว่าถ้ารักจริงก็ต้องรอได้ ถ้าเขาให้เรารอ เรารอเขาแน่นอน แต่เราก็คิดเสมอว่า ....คนที่ใช่ไม่จำเป็นต้องรอหรอกนะ
รักเขา แต่เขาไม่รัก