คือเราคบกะแฟนมาได้ประมาน ปีกว่าๆแล้ว เราไว้ใจแฟนมาก เราเองก็ซื่อสัตย์กะแฟนมาก ( เช่น ใครแอดเฟสมาเราจะถามตลอดว่าคนนี้แอดมาจะให้รับไหม ไม่รับ เราก็ไม่รับ คนนี้ทักมา คุยกะใครบ้างแครปให้ดูตลอด วันนี้มามาแกล้งหรือทำไรเราบอกหมด เพื่อเราอยากให้แฟนสบายใจ ) จนมาวันนึง แฟนเราแอดติด มหาลัยทางภาคเหนือ แต่คือเราอยู่ภาคกลางเราเริ่มเตรียมใจไว้เเล้วว่า ไปไกลยังไงก็ต้องมีใหม่ เราเลยพยายามห่าง จนแฟนบอกยังไงก็ไม่มีใหม่ สัญญาไว้หนักแน่นมาก
แต่แล้ววันนึงก็มี ผญ คนนึงซึ่งเรารู้จัก (เราไม่ชอบเลยจำได้ดี 55 ) ทักเฟสแฟนเราว่า 'ติดที่เดียวกัน จะเรียนใช่ไหม' ซึ่งโดยส่วนตัวไม่ชอบ ผญ คนนี้อยู่แล้วก็เลยบอกแฟนไม่ให้ยุ่งด้วยเพราะรู้ว่า ผญ คนนี้เป็นยังไงแฟนก็รับปากอย่างดี จนมาพักหลังแฟนเปลี่ยนไป ตะคอกเรามากขึ้น โมโหง่ายมาก เวลาเรางอนจะมาง้อทุกครั้ง แต่ทีนี้กลับไม่มาง้อเลยกลับกลายเป็นเราที่ต้องง้อแฟนเอง เวลาคุยกัน เฟสเข้า ไลน์เข้า พอเราถามว่าใครทักมา แฟนจะบอกไม่มี บ้างก็กลุ่มเพื่อน พอบอกให้แครปให้ดูก็หาว่าไม่เชื่อใจ ไม่ใว้ใจ (ปกติเราจะดูโทรศัพท์ แต่เห็นว่าจะไม่อยู่ด้วยกันแล้วเช็กไม่ได้เลยพยายามไม่ดูจะได้ชินๆ) แต่พอเราเริ่มสงสัยเรา ว่าคุยกะใครไหม เราขอดูโทรศัพท์ เขากลับพูดว่า ไม่ให้ดู ทำไมไม่เชื่อใจเลย นี่ขนาดไม่ได้ไปเรียนยังขนาดนี้ แล้วถ้าไปเรียนจะขนาดไหน เราก็เลยไม่ดูแต่ในใจคือ ระแวงมาก สงสัยมาก อยากจะรู้ว่าคุยกะใครรึป่าว จนเราเริ่มเซ้าซี้รึป่าวไม่รู้ แฟนก็บอกเลิก แฟนบอกว่าเราจู้จี้มากเกินไป อยากมีเวลาส่วนตัวบ้าง เซ้าซี้น่ารำคาญ เราก็พยายามตื้อ อยากให้กลับมาเหมือนเดิม แต่แฟนยืนยันที่จะเลิกเราก็ปล่อย เราร้องไห้ในแบบที่ตัวงอ ร้องแทบตาย
มาประมาณ ทุ่ม สองทุ่ม เราทักแฟนไป แฟนบอกมาว่า จะขอกลับมาคบกะเราเหมือนเดิม คือนนั้นเราดีใจมากรีบตอบตกลง แต่พอกลับมาจิงๆ เขากลับเย็ยชาใส่เรา ไม่ค่อยคุย ยัง โมโห ตะคอกง่ายเหมือนเดิม จนเราร้องไห้ในแบบที่ไม่ไหวแล้วพูดกะเขาตรงๆว่าจะเอาไง ถ้าเป็นแบบนี้ อย่ากลับมาเลยดีกว่า พอเคลียกันเรียบร้อย เขากลับมาเป็นเหมือนเดิม ขี้เล่นเหมือนเดิม เขาสัญญาว่าจะไม่มีทางเลิกกะเราอีกเด็ดขาด
พอถึงเวลาที่ต้องเดินทางไปเรียน เขาก็มาร่ำลาทางบ้านเรา แล้วก็ร้องไห้กันสักพัก ก่อนไป ตลอดทางไลน์คุยกัน โทหากันตลอด พอถึงที่เขาก็ไป อยู่กะ ผญ คนนั้น ที่เราไม่ชอบไม่อยากให้ยุ่ง เขาให้เหตุผลว่า เขาไม่รู้จักใครเลย จะให้ไปอยู่กะใครล่ะ เราก็โอเคไม่อะไร
เมื่อเวลาผ่านไป เรามาจับได้ว่า แฟนเรามีไลน์ ผญ คนนั้น คุยกะ ผญ คนนั้นมมาตั้งแต่ยังอยู่ที่บ้าน เราตกใจมาก อึ่งที่สุด ไม่คิดว่าแฟนจะทำกะเราอย่างนี้ ความเชื่อใจหายหมด ความไว้ใจแทบไม่เหลือ เพราะไม่เคยบอกเราว่าคุย เราถามตลอดว่าคุยกะใครรึป่าวเขามักตอบกลับมาว่าป่าว สาบานเลย เราถามว่าคุยเรื่องอะไรบ้าง แฟนบอกแค่เรื่อง เอกสาร แต่คือทำไมต้องปิด แฟนบอกไม่อยากให้ไม่สบายใจ แต่เพื่อนๆคิดดูนะว่า บอกเอง กะให้อีกฝ่ายรู้ทีหลังอะไรจะเจ็บกว่ากัน มันทำให้คิดว่า สิ่งที่ผ่านมามีอะไรจิงบ้าง ที่เราระแวงมาตลอดมันก็คือเรื่องจิงไม่ใข่เราคิดไปเอง ร้องไห้หนักมาก
ในจังหวะนั้น ทำให้คิดว่า 'กูทำดีแทบตาย เนี้ยหรอคือสิ่งที่กูควรได้รับ' T-T แฟนง้อ ง้อเยอะมาก เราก็ใจอ่อนยอมกลับไป ตอนแรกๆก็ตามใจดี พอหลังๆเริ่มเหมือนเดิม ตะคอก โมโหง่าย มีคำพูดคำนึงที่เขาพูดออกมาจากปากว่า ตอนนี้ เพื่อนเปรียบเหมือน พ่อกับแม่เขา โอ้วโฮ้วพูดไม่ออก ในใจเรา (แล้วกูล่ะ เอากูไปไว้ไหน)
หลังๆก็เริ่มทะเลาะกันมากขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุด เขาก็บอกเลิกเราอีก เขาบอกว่าเขาอึดอัด เขาไม่อยากให้เราระแวง (คือใครจะทำได้ เมื่อเกิดเรื่องขึ้นแล้ว ความเชื่อใจมันแทบจะไม่มี และอีกอย่าง ผญ คนนั้นก็อยู่กะแฟนตลอด ทั้งในห้องเรียน ไหนจะชมรมก็อยู่ชมรมเดียวกัน เฮ้อ) กลับมาต่อ 55
พอบอกไม่อยากให้เราระแวง ยังไงก็จะเลิก เราเลยย้ำว่า คิดดีแล้วใช่ไหมที่พูดอย่างนี้ ถ้าอย่างนั้นจะมาสัญษกะเรทำไมว่าจะไม่มีทางเลิกกะเราจะกลับมาหาเรา เขาเงียบไปสัก 1 นาที แล้วก็ร้องไห้ เราก็ร้องไห้ พอคุยๆไปสักพัก เขาก็บอกไม่เลิกแล้ว เราก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาทำขนาดนี้ถึงยังไม่ไป ทำไม่ถึงน่าด้านอยู่ แต่ตอนนี้กลับมาคบกัน แต่คำพูดที่บอกเลิก คำพูดที่ทิ่มแทงใจยังจำได้ดี มันเลยทำให้ความรู้สึกเราไม่เหมือนเดิม
เพื่อนๆ เราควรทำไง หรือเป็นเพราะเราผูกพันเลยตัดไม่ได้ ช่วยแนะนำกันหน่อยนะคะ ขอบคุณที่อ่านคะ คอมเม้นกันเยอะๆนะ ><"
ควรจะพอไหม
แต่แล้ววันนึงก็มี ผญ คนนึงซึ่งเรารู้จัก (เราไม่ชอบเลยจำได้ดี 55 ) ทักเฟสแฟนเราว่า 'ติดที่เดียวกัน จะเรียนใช่ไหม' ซึ่งโดยส่วนตัวไม่ชอบ ผญ คนนี้อยู่แล้วก็เลยบอกแฟนไม่ให้ยุ่งด้วยเพราะรู้ว่า ผญ คนนี้เป็นยังไงแฟนก็รับปากอย่างดี จนมาพักหลังแฟนเปลี่ยนไป ตะคอกเรามากขึ้น โมโหง่ายมาก เวลาเรางอนจะมาง้อทุกครั้ง แต่ทีนี้กลับไม่มาง้อเลยกลับกลายเป็นเราที่ต้องง้อแฟนเอง เวลาคุยกัน เฟสเข้า ไลน์เข้า พอเราถามว่าใครทักมา แฟนจะบอกไม่มี บ้างก็กลุ่มเพื่อน พอบอกให้แครปให้ดูก็หาว่าไม่เชื่อใจ ไม่ใว้ใจ (ปกติเราจะดูโทรศัพท์ แต่เห็นว่าจะไม่อยู่ด้วยกันแล้วเช็กไม่ได้เลยพยายามไม่ดูจะได้ชินๆ) แต่พอเราเริ่มสงสัยเรา ว่าคุยกะใครไหม เราขอดูโทรศัพท์ เขากลับพูดว่า ไม่ให้ดู ทำไมไม่เชื่อใจเลย นี่ขนาดไม่ได้ไปเรียนยังขนาดนี้ แล้วถ้าไปเรียนจะขนาดไหน เราก็เลยไม่ดูแต่ในใจคือ ระแวงมาก สงสัยมาก อยากจะรู้ว่าคุยกะใครรึป่าว จนเราเริ่มเซ้าซี้รึป่าวไม่รู้ แฟนก็บอกเลิก แฟนบอกว่าเราจู้จี้มากเกินไป อยากมีเวลาส่วนตัวบ้าง เซ้าซี้น่ารำคาญ เราก็พยายามตื้อ อยากให้กลับมาเหมือนเดิม แต่แฟนยืนยันที่จะเลิกเราก็ปล่อย เราร้องไห้ในแบบที่ตัวงอ ร้องแทบตาย
มาประมาณ ทุ่ม สองทุ่ม เราทักแฟนไป แฟนบอกมาว่า จะขอกลับมาคบกะเราเหมือนเดิม คือนนั้นเราดีใจมากรีบตอบตกลง แต่พอกลับมาจิงๆ เขากลับเย็ยชาใส่เรา ไม่ค่อยคุย ยัง โมโห ตะคอกง่ายเหมือนเดิม จนเราร้องไห้ในแบบที่ไม่ไหวแล้วพูดกะเขาตรงๆว่าจะเอาไง ถ้าเป็นแบบนี้ อย่ากลับมาเลยดีกว่า พอเคลียกันเรียบร้อย เขากลับมาเป็นเหมือนเดิม ขี้เล่นเหมือนเดิม เขาสัญญาว่าจะไม่มีทางเลิกกะเราอีกเด็ดขาด
พอถึงเวลาที่ต้องเดินทางไปเรียน เขาก็มาร่ำลาทางบ้านเรา แล้วก็ร้องไห้กันสักพัก ก่อนไป ตลอดทางไลน์คุยกัน โทหากันตลอด พอถึงที่เขาก็ไป อยู่กะ ผญ คนนั้น ที่เราไม่ชอบไม่อยากให้ยุ่ง เขาให้เหตุผลว่า เขาไม่รู้จักใครเลย จะให้ไปอยู่กะใครล่ะ เราก็โอเคไม่อะไร
เมื่อเวลาผ่านไป เรามาจับได้ว่า แฟนเรามีไลน์ ผญ คนนั้น คุยกะ ผญ คนนั้นมมาตั้งแต่ยังอยู่ที่บ้าน เราตกใจมาก อึ่งที่สุด ไม่คิดว่าแฟนจะทำกะเราอย่างนี้ ความเชื่อใจหายหมด ความไว้ใจแทบไม่เหลือ เพราะไม่เคยบอกเราว่าคุย เราถามตลอดว่าคุยกะใครรึป่าวเขามักตอบกลับมาว่าป่าว สาบานเลย เราถามว่าคุยเรื่องอะไรบ้าง แฟนบอกแค่เรื่อง เอกสาร แต่คือทำไมต้องปิด แฟนบอกไม่อยากให้ไม่สบายใจ แต่เพื่อนๆคิดดูนะว่า บอกเอง กะให้อีกฝ่ายรู้ทีหลังอะไรจะเจ็บกว่ากัน มันทำให้คิดว่า สิ่งที่ผ่านมามีอะไรจิงบ้าง ที่เราระแวงมาตลอดมันก็คือเรื่องจิงไม่ใข่เราคิดไปเอง ร้องไห้หนักมาก
ในจังหวะนั้น ทำให้คิดว่า 'กูทำดีแทบตาย เนี้ยหรอคือสิ่งที่กูควรได้รับ' T-T แฟนง้อ ง้อเยอะมาก เราก็ใจอ่อนยอมกลับไป ตอนแรกๆก็ตามใจดี พอหลังๆเริ่มเหมือนเดิม ตะคอก โมโหง่าย มีคำพูดคำนึงที่เขาพูดออกมาจากปากว่า ตอนนี้ เพื่อนเปรียบเหมือน พ่อกับแม่เขา โอ้วโฮ้วพูดไม่ออก ในใจเรา (แล้วกูล่ะ เอากูไปไว้ไหน)
หลังๆก็เริ่มทะเลาะกันมากขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุด เขาก็บอกเลิกเราอีก เขาบอกว่าเขาอึดอัด เขาไม่อยากให้เราระแวง (คือใครจะทำได้ เมื่อเกิดเรื่องขึ้นแล้ว ความเชื่อใจมันแทบจะไม่มี และอีกอย่าง ผญ คนนั้นก็อยู่กะแฟนตลอด ทั้งในห้องเรียน ไหนจะชมรมก็อยู่ชมรมเดียวกัน เฮ้อ) กลับมาต่อ 55
พอบอกไม่อยากให้เราระแวง ยังไงก็จะเลิก เราเลยย้ำว่า คิดดีแล้วใช่ไหมที่พูดอย่างนี้ ถ้าอย่างนั้นจะมาสัญษกะเรทำไมว่าจะไม่มีทางเลิกกะเราจะกลับมาหาเรา เขาเงียบไปสัก 1 นาที แล้วก็ร้องไห้ เราก็ร้องไห้ พอคุยๆไปสักพัก เขาก็บอกไม่เลิกแล้ว เราก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาทำขนาดนี้ถึงยังไม่ไป ทำไม่ถึงน่าด้านอยู่ แต่ตอนนี้กลับมาคบกัน แต่คำพูดที่บอกเลิก คำพูดที่ทิ่มแทงใจยังจำได้ดี มันเลยทำให้ความรู้สึกเราไม่เหมือนเดิม
เพื่อนๆ เราควรทำไง หรือเป็นเพราะเราผูกพันเลยตัดไม่ได้ ช่วยแนะนำกันหน่อยนะคะ ขอบคุณที่อ่านคะ คอมเม้นกันเยอะๆนะ ><"