เราคนนึงชื่อชมคนทำงานประจำ..คือเค้ามีความรับผิดชอบหลายอย่าง
1.เป็นบุคคลทีาสามารถทนกับ..มนุษย์หลายพ่อพันแม่..ใจดีบ้าง..ใจร้ายบ้าง..หน้าไหว้หลังหลอกบ้าง..บาง..แบบทนอยู่กะพวกนี้ได้ไง
2.เป็นบุคคลที่น่านับถือกว่าขายของหรือเป็นนายจ้างตัวเอง..(เราเองก็เปนแม่ค้า)ที่เพิ่งมาทำงานประจำ)))เพราะต้องรับผิเชอบความเสียหายจองคนอื่นบางที่ก็เอาเวลาครอบครัวเวลาความสุขของตัวเองมาทำให้คนอื่นเจริญ..ไม่นับพวกเช้าชามเย็นชามนะ..
3.สามารถทีชีวิตที่จำเจได้นานๆตื่นแปดโมงเลิกหกโมงทุ่ม...หยุด1วัน..ป่วยค้องลาล่วงหน้าได้--*..บางบริษัทเปนแบบนี้จิงๆ
4.เงินเดือน12000หักประกัน500เงินเก็บสะสม500ค่าอหารกลางวันที่ต้องทานในบริษัทเดือนละ900บางวันเปนผักกาดจอกะน่องไก่..T T..พี่บริษัทนี้ทำงานบางคนเป็นสิบปี
5.มีหนี้เยอะยิ่งทำยิ่งเป็นหนี้..เพราะเงินเดือนน้อย..ถึงประหยัดแล้วก็เถอะบางเดือนชนเดือน..ผ่อนทุกอย่าง..อยากไปเทียวก้ต้องรูดบัตรเงินเก็บแทบไม่มีเพราะทำงานไม่มีเวลาไปทำอาชีพเสริม..etc.
6.อดทนต่อความเจ็บใจ..ที่บางที่ตอบโต้ไม่ได้..หลายครั้งถ้าเป็นเราใช่หน้าพ่อแม่..มาใส่ร้ายมาเห็นแกตัวใส่เรานี้ท้าชน..แต่บางคนชนก้จะถูกลั่นแกล่ง
ถูกบีบออกงานบ้าง..ส่วนลอยหน้าลอยตาก้มีแต่...สอ..พอ...ใช้ปากมากกว่าสมอง..อยู่นานกันจัง
7.มีชีวิตอยู่กับงานเพื่อจะเลื่อนขั้นมีเป้าหมายที่ชัดเจนมีคุณธรรม..เพื่อเพิ่มความสามารถ..รักในการทำงาน...แต่คนพวกนี้มักไม่ค่อยรุ่งสุดท้ายตำแหน่งเดิม
บางที่ก้งงอดทนทำไมในเมื่อเค้าไม่เห็นค่า..คนดีก็งี้ยอมใจเค้าเลย
......อย่าด่า..ขจก..นะค่ะ...อย่าตามหา....please!!!!!...รักงานที่ทำดีค่ะแต่บางที่เห็นแล้วเบื่อๆๆ...กลับไปขายของเศษฐกิจแบบนี้ก็กลัวเจ้ง
เรามันไม่มีต้นทุนมากนัก...อยากอ่านประสบการณ์ทุกคน..เพื่อมีแรงใจก้มหน้าทำต่อไป.....
...สู้ๆมนุษย์เงินเดือน...