ค่ะคือเราอยู่รร.เเห่งนึงค่ะรุ่นพี่คนนี้อยู่ม.3ค่ะพี่เค้าเป็นผู้ชายที่เเบบน่ารักมากจัดฟันด้วยผิวเขัมนะค่ะถ้าผูหญิงเห็นคงต้องกรื้ดดดดดดดดดดกันยาวเรยเเต่ประเด็นคือพี่เค้ามีเเฟนเเล้วสิค่ะฮื้มมมม....ไม่ใช่เเค่มีเเฟนอย่างเดียวค่ะเเต่ความโชคร้ายอะไรมาเกิดที่หนูก้ไม่รุ้ช่วงนั้นเพื่อนเราคนนึงไปมีเรื่องกะรุ่นพี่กลุ่มเดียวกะที่เป็นเเฟนพี่เค้าเราเรยพลอยเค้าใกล้ไม่ได้ด้วยยยเศร้ามากตอนนั้นเเต่ตอนนี้ดีขึ้นเเล้วหล่ะค่ะมองหน้ากันได้เเต่....มองนานไม่ได้หล่ะ55
คือเพื่อนสนิทเราคนนึงน่ะค่ะมัน เผลอพูดออกไปเรื่องมันก้เรยไหญ่ขึ้นเรื่อยๆคนรุ้กันเยอะเรื่อยๆ...อึ้มมมความรุ้สึกเราก้สึกขึ้นไปเรื่ยยด้วยเนอะะ
วันนั้นเป็นวันกีฬาสีคนพี่เค้าอยู่สีเดียวกะเราาค่ะเราก้เเบบเเอบมองพี่เค้าบ่อยมากเเละเเบบพี่เค้าก้มอกกับเเล้วมองกันหลายๆครั้งเค้าสายตามันก้ชนกันเค้าให้ฟิวววนั้นอยากจะเก็บเอาไว้เลยเเหละค่ะเราอยู่บนสเเตนน่ะค่ะก็เรยเเบบต้องทำหน้านึงเเล้วสายตามองพี่เค้าอย่างเดียวพอเเข่งเชียร์เสร็จเราก็ต้องไปรับรางวัลวิ่งนะค่ะเเล้วพอรับเส็จเราเดินลงมาพี่เค้าเอากล้องถ่ายรูปเราไว้ด้วยคือพี่เค้าเป็นช่างภาพจำเป็นเเฮ่ร..,เราก้ยิ้มเเบบเขิลลลล ....มั้งค่ะเเต่เเบบอาจช้อคมากกว่าา5555หลังจากนั้นเราก้เดินกลับบ้านกะเพื่อนน่ะค่าเเล้วเราก็ยืนเต้นเเบบนิดๆน่อยๆกับเพื่อนตอนสนามว่างค่ะสีเราชนะเย้ๆพี่เค้าเรยเลี้ยงหนม..ระหว่างที่เราเต้นอยู่เราก็หันไปเจอพี่เค้าพอดีกับลังเดินมาต่อเเถวค่ะเเถบสลบมันหวั่นไหวนิดๆเราว่าเวลาที่คนที่ชอบมาอยู่ไกลๆมันก็เป็นเเบบนี้เเหละค่ะโน้ะๆเราไม่ได้เเปลกใช่ไหมม55555
ต่อมาค่ะเราก้เจอพี่เค้าทุกวันเเอบมองเเอบยิ้มเพื่อนก้เเซวววตลอดเเต่เเปลกค่ะเวลาที่เจอพี่เค้าเสร็จจะเจอเเฟนพี่เค้าเกือบทุกทีอ่าค่ะคงเป็นเพราะเลิกพร้อมกันม.เดียวกันมั้งค่ะเเต่ไม่เคยเจอเค้าเดินมาด้วยกันเลย. เราเคยได้ข่าวว่าช่วงที่เราชอบพี่เค้าๆทะเลาะกับเเฟนเค้าอยู่ด้วยอ่ะ..ถ้าถามว่าเเอบมีหวังไหม. ตอบเเบบไม่เฟคน่ะค่ะ. หวังค่ะเเต่ก็ไม่หว่งว่าจะเป็นเเฟนน่ะค่ะ. สำหรับเรา เเต่หวังว่าจะได้คุยได้ไกลมากกว่านี้เเบบไม่ต้องกลัวใครประมานนี้อ่ะค่า^^
###มีต่อนะค่ะเเต่คือเรามาเขียนกระทู้นี้ตอนตี1กว่าๆก้เริ่มง่วงอ่ะเนอะ55555มาคนมเม้นมาเเชร์กันได้น่ะค่าาามีวิธีตีสนิทเด็ดบอกมาได้เลยเเหละค่ะ###
เราจะมาเเชร์ประสบการฌ์เเอบชอบรุ่นพี่คนนึงค่ะ
คือเพื่อนสนิทเราคนนึงน่ะค่ะมัน เผลอพูดออกไปเรื่องมันก้เรยไหญ่ขึ้นเรื่อยๆคนรุ้กันเยอะเรื่อยๆ...อึ้มมมความรุ้สึกเราก้สึกขึ้นไปเรื่ยยด้วยเนอะะ
วันนั้นเป็นวันกีฬาสีคนพี่เค้าอยู่สีเดียวกะเราาค่ะเราก้เเบบเเอบมองพี่เค้าบ่อยมากเเละเเบบพี่เค้าก้มอกกับเเล้วมองกันหลายๆครั้งเค้าสายตามันก้ชนกันเค้าให้ฟิวววนั้นอยากจะเก็บเอาไว้เลยเเหละค่ะเราอยู่บนสเเตนน่ะค่ะก็เรยเเบบต้องทำหน้านึงเเล้วสายตามองพี่เค้าอย่างเดียวพอเเข่งเชียร์เสร็จเราก็ต้องไปรับรางวัลวิ่งนะค่ะเเล้วพอรับเส็จเราเดินลงมาพี่เค้าเอากล้องถ่ายรูปเราไว้ด้วยคือพี่เค้าเป็นช่างภาพจำเป็นเเฮ่ร..,เราก้ยิ้มเเบบเขิลลลล ....มั้งค่ะเเต่เเบบอาจช้อคมากกว่าา5555หลังจากนั้นเราก้เดินกลับบ้านกะเพื่อนน่ะค่าเเล้วเราก็ยืนเต้นเเบบนิดๆน่อยๆกับเพื่อนตอนสนามว่างค่ะสีเราชนะเย้ๆพี่เค้าเรยเลี้ยงหนม..ระหว่างที่เราเต้นอยู่เราก็หันไปเจอพี่เค้าพอดีกับลังเดินมาต่อเเถวค่ะเเถบสลบมันหวั่นไหวนิดๆเราว่าเวลาที่คนที่ชอบมาอยู่ไกลๆมันก็เป็นเเบบนี้เเหละค่ะโน้ะๆเราไม่ได้เเปลกใช่ไหมม55555
ต่อมาค่ะเราก้เจอพี่เค้าทุกวันเเอบมองเเอบยิ้มเพื่อนก้เเซวววตลอดเเต่เเปลกค่ะเวลาที่เจอพี่เค้าเสร็จจะเจอเเฟนพี่เค้าเกือบทุกทีอ่าค่ะคงเป็นเพราะเลิกพร้อมกันม.เดียวกันมั้งค่ะเเต่ไม่เคยเจอเค้าเดินมาด้วยกันเลย. เราเคยได้ข่าวว่าช่วงที่เราชอบพี่เค้าๆทะเลาะกับเเฟนเค้าอยู่ด้วยอ่ะ..ถ้าถามว่าเเอบมีหวังไหม. ตอบเเบบไม่เฟคน่ะค่ะ. หวังค่ะเเต่ก็ไม่หว่งว่าจะเป็นเเฟนน่ะค่ะ. สำหรับเรา เเต่หวังว่าจะได้คุยได้ไกลมากกว่านี้เเบบไม่ต้องกลัวใครประมานนี้อ่ะค่า^^
###มีต่อนะค่ะเเต่คือเรามาเขียนกระทู้นี้ตอนตี1กว่าๆก้เริ่มง่วงอ่ะเนอะ55555มาคนมเม้นมาเเชร์กันได้น่ะค่าาามีวิธีตีสนิทเด็ดบอกมาได้เลยเเหละค่ะ###