แต่งไปเรื่อย ...ใจหญิง...

๐ พ่ายเอยพ่ายใด                     เท่าพ่ายใจในเล่ห์เสน่หา
ครั้งแรกพบก็สยบเพียงสบตา       ประหนึ่งว่าความรักสลักลง

โบราณว่าเป็นหญิงจงนิ่งไว้          แม้จะรักปักใจอย่าใหลหลง
ทั้งจริตกิริยาให้มั่นคง                 ค่อยบรรจงรักนวลสงวนที

อันสตรีเปรียบเป็นเช่นบุปผา        จะเร่หาภุมราก็ใช่ที่
เขาจะเหยียดหยามให้ไม่มีดี        เป็นราคีเผ่าพงศ์วงศ์ตระกูล

ท่านว่าเป็นเช่นมาลีที่สะอาด        ความผุดผาดผ่องใสอย่าให้สูญ
กลิ่นหอมอวลยวนเย้าเข้าเพิ่มพูน   จะเกื้อกูลชูค่าราคาตน

จึงทำเพียงยิ้มนิดแฝงจิตรัก          หวังประจักษ์ความนัยให้เป็นผล
ว่าแอบคิดพิสมัยในกมล              แต่ก็จนใจแจ้งแถลงความ


**ขอคำชี้แนะด้วยค่ะ