เป็นเเฟนคนจน

การเงิน.. เป็นอะไรที่ &$^%#$#$#%$@%# เเล้วบ้านเราจน.. เเฟนฐานะพอใช้ บางทีบ้านเราก็เข้าขั้นวิกฤต เขาช่วยทุกสิ่งทุกอย่าง ข้าวบางมื้อก็ช่วยกันเเชร์ ช่วยกันออก ไม่มีเขาก็ให้ใช้ คนๆนี้ให้เราได้ทุกสิ่งทุกอย่าง วันนึงเขาอยากไปห้าง เราก็พาเขาไป เดินผ่านร้านอาหารหรูๆเเพงๆ เขาก็มองหน้าเรานะ เขาก็รู้ว่าเราไม่มี เขาก็ตื้อๆ กินๆๆๆๆ เค้าอยากกิน กินอันนี้ เราก็บอก ตอนนี้ยังไม่มีตังนะ เดี๋ยวเค้ามีค่อยกิน อยากกินอะไรค่อยกินนะ(บอกเเบบนี้ทุกทีไม่รู้จะมีเมื่อไหร่) เขาก็พูดว่าอยากกิน เรานี่น้ำตาคลอเลย คิดว่าเขาลำบากที่จะมาอยู่กับเรา เเต่บอกเขากี่ทีๆ เค้าก็ยิ้มรับ เเล้วก็ไม่เคยว่าที่จน ไม่เคยขออะไรที่มันเกินตัวเรา มีเเต่ให้เราเสมอ ชอบซื้อเสื้อผ้าให้ เราก็บอกไม่ต้องซื้อนะ เธอเก็บเงินไว้เอาไว้ซื้อของกินดีกว่า เขาก็บอกอย่าพูดเเบบนี้ . . . เราอายที่ทำอะไรไม่ได้เลย งานก็ทำไม่ได้ เราดูเเลเขาไม่ดีพอ เงินบางทีเล็กๆน้อยๆมันก็จำเป็นนะ จะทำยังไงดี TT