สวัสดีนี่เป็นกระทู้แรกของเรานะ
วน.เราจะมาพูดถึงเรื่องตามกระทู้เลยนะ
เริ่มกันเลยดีกว่า เราชอบพี่คนหนึ่ง(พี่เขาเป็นทอม) เขาเป็นพี่ปี1(แต่เราอยู่ม.ต้น) พี่เขาน่ารักมากๆเราเลยทักไปคุยด้วย คุยกันถูกคอมากเราก็ชอบหยอดพี่เขาแล้วสักพักพี่เขาก็ให้เราแอดไลน์ไปแล้วก็ไปคุยกันต่อในไลน์ คุยกันแบบนี้จนเราชอบพี่เขามากๆ แล้วก็เริ่มคอลไลน์หากันเฝ้านอนบ้างคุยเล่นบ้าง คุยกันทุกวันจนวันหนึ่งเราถามพี่เขาว่า น่ารักแบบนี้ไม่กลัวเราหวั่นไหวหรอพี่เขาก็ถามกลับแบบที่เรา เราเลยบอกว่าก็อยากให้หวั่นไหว ตอนนั้นทุกอย่างโครตดีอ้ะ พอวันรุ่งขึ้นเราต้องไปโรงเรียนเราก็คุยกับพี่เขาปกตินั่นแหล้ะ แล้วพี่เขาก็พูดทำนองชวนเราไปหาที่หอ พอเย็นเราก็รีบนั่งรถไปหาเลย(โครตขี้อ่อยอ้ะ) พอไปถึงเขาก็ขี่รถออกมารับหน้าหอแล้วก็เขาหอพี่เขา(แต่ห้องพี่เขามีเพื่อนอยู่ด้วยนะ) เราก็เข้าไปนั่งดูโทรทัศน์แต่เกรงทั้งตัวเลย พี่เขาก็มานั่งซบไหล่จับหัวบ้างไรบ้างแต่เราก็ได้แต่นั่งนิ่งๆเพราะเราไม่กล้าทำตัวกระดี้กระด้าเรากลัวเพื่อนพี่เขาจะว่า(จริงๆอยากจะกอดเลยด้วยซํ้า) ซักพักพี่เขาก็ต้องเข้าไปซ้อมกีฬา แล้วพี่เขาก็เปลี่ยนเสื้อคือตอนนั้นเราหันไปพอดีคือเห็นพี่เขาถอดเสื้อพอดีเลยเราเลยรีบหันกลับ แล้วเราก็เดินตามพี่เขาไปดูพี่เขาซ้อมกีฬา เพื่อนเขาอีกกลุ่มหนึ่งก็พูดขึ้นมาว่า เดี๋ยวนี้ชอบเด็กหรอ เราก็ไม่ได้อะไร แล้วพี่เขาก็เรียกให้เราไปนั่งเก้าอี้ตัวเดียวกับเขา(มันเป็นเก้าอี้ไม้หินกลมๆไม่ใหญ่นั่งได้คนเดียวอ้ะ)เราก็ไม่กล้าไปนั่งแล้วพี่เขาก็ลุกไปนั่งตรงอื่นแล้วให้เรานั่ง(เรานี่โครตอยากนั่งด้วยเลยแต่ก็นะเพื่อนเขาอยู่ด้วย) พอเย็นเราก็กลับบ้าน พี่เขาก็ทักมาขอโทดที่ไม่ได้มาส่งที่รถแล้วก็บอกให้กลับบ้านดีๆ พอถึงบ้านเราก็คุยกันปกตินั่นแหล้ะแต่จุดพีคมันอยู่ตรงนี้ เราก็บอกพี่เขาว่าคิดถึง แต่พี่เขากลับตอบมาว่าอย่าบอกคิดถึงเลยเขายังไม่อยากคบกับใครตอนนี้แค่เรียนก็เหนื่อยแล้ว ตอนนั้นนํ้าตาคลอเลย คือวันนี้คือไรที่มาทำดีคือไรวะแต่เราก็เข้าใจพี่เขาแหล้ะ(เด็กมหาลัยเรียนหนักเป็นเรื่องปกติ)พอคุยมาเรื่อยๆพี่เขาก็เปลี่ยนไป เราพูดไรก็ไม่ถูกไปหมดเลย ตอนนั้นได้แต่คิดว่าเราทำไรผิด หรือเพราะเราไม่สวย(เราเป็นคนไม่สวย)แต่ก็นะใครจะมาชอบเราได้ขี้เหล่ขนาดนี้ พอผ่านมาระยะหนึ่งพี่เขาก็มีแฟน(แฟนพี่เขาสวยมาก) แต่ตอนนั้นเขาบอกเราว่าไม่อยากมีแฟนแล้วนี่คือไร แล้วเราก็หายไปไม่คุยกับเขาเลย พอเขาเลิกกับแฟนเราก็ทักไปปลอบเขาแล้วก็คุยกันเหมือนปกตินั่นแหล้ะ แล้วก็ไปกินไรด้วยกันบ่อยอยู่ พอผ่านมา2เดือนกว่าๆเราก็ชวนพี่เขาไปหาไรกิน ระหว่างกินพี่เขาก็ชวนไปนอนเล่นที่หอเพราะพี่เขาง่วงนอน เราก็ไปที่หอพี่เขาก็นอนเล่นกัน(อยู่กันสองคน) ก็ดูนู่นดูนี่เรื่อยๆแล้วเพื่อนเขาก็มาเราก็เริ่มเขย็บมานอนริมๆเตียง แล้วเพื่อนพี่เขาก็มานั่งๆนอนกัน แล้วพี่เขาก็นอนเอียงหัวมาทางเราแต่ห่างกันแต่มือพี่เขามาอยู่ตรงท้องเราเลย เราโครตอยากจะจับมือพี่เขาเลย แต่ก็ไม่กล้าเหมือนเดิม แต่พี่เขาก็มาใกล้เราบ่อยนะ หัวมาอยู่ติดเราบ้างมือมาอยู่ข้างๆบ้าง พอเย็นพี่เขาก็ออกมาส่งหน้าหอเราก็นั่งรถกลับบ้านตามปกติ แล้วก็คุยกันเรื่อยๆ พอดึกของคืนอีกวันพี่เขาก็ไปงานวันเกิดเพื่อนเราก็บอกว่าอย่ากลับดึกเป็นห่วงไรประมาณนี้ แต่พี่เขากลับตอนมาว่าพี่โตแล้วคิดเองเป็น ตอนนั้นโครตเฟวเลยแบบเป็นห่วงนี่ผิดมากหรอวะ แล้วก็เลยส่วไปว่าขอโทดที่ชอบจู้จี้พี่นะ แล้วเราก็ส่องเฟสพี่เขาดู แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดคือเพื่อนของพี่เราซึ่งสนิทกันพอสมควรคุยกับพี่คนที่เราชอบอยู่เรียกที่รักไรประมาณนี้ตอนนั้นนํ้าตาเราจะไหลเลย แล้วเราก็ไม่กล้าทักพี่เขาไปอีกเลย...
ปล.เรื่องนี้เกิดจากเรื่องจริงทุกอย่างไม่ได้แต่งขึ้นแต่อย่างไร หากเรื่องพี่ผิดพลาดประการใดต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย
จากคนใกล้ชิดกลายมาเป็นแค่คนรู้จักกัน
วน.เราจะมาพูดถึงเรื่องตามกระทู้เลยนะ
เริ่มกันเลยดีกว่า เราชอบพี่คนหนึ่ง(พี่เขาเป็นทอม) เขาเป็นพี่ปี1(แต่เราอยู่ม.ต้น) พี่เขาน่ารักมากๆเราเลยทักไปคุยด้วย คุยกันถูกคอมากเราก็ชอบหยอดพี่เขาแล้วสักพักพี่เขาก็ให้เราแอดไลน์ไปแล้วก็ไปคุยกันต่อในไลน์ คุยกันแบบนี้จนเราชอบพี่เขามากๆ แล้วก็เริ่มคอลไลน์หากันเฝ้านอนบ้างคุยเล่นบ้าง คุยกันทุกวันจนวันหนึ่งเราถามพี่เขาว่า น่ารักแบบนี้ไม่กลัวเราหวั่นไหวหรอพี่เขาก็ถามกลับแบบที่เรา เราเลยบอกว่าก็อยากให้หวั่นไหว ตอนนั้นทุกอย่างโครตดีอ้ะ พอวันรุ่งขึ้นเราต้องไปโรงเรียนเราก็คุยกับพี่เขาปกตินั่นแหล้ะ แล้วพี่เขาก็พูดทำนองชวนเราไปหาที่หอ พอเย็นเราก็รีบนั่งรถไปหาเลย(โครตขี้อ่อยอ้ะ) พอไปถึงเขาก็ขี่รถออกมารับหน้าหอแล้วก็เขาหอพี่เขา(แต่ห้องพี่เขามีเพื่อนอยู่ด้วยนะ) เราก็เข้าไปนั่งดูโทรทัศน์แต่เกรงทั้งตัวเลย พี่เขาก็มานั่งซบไหล่จับหัวบ้างไรบ้างแต่เราก็ได้แต่นั่งนิ่งๆเพราะเราไม่กล้าทำตัวกระดี้กระด้าเรากลัวเพื่อนพี่เขาจะว่า(จริงๆอยากจะกอดเลยด้วยซํ้า) ซักพักพี่เขาก็ต้องเข้าไปซ้อมกีฬา แล้วพี่เขาก็เปลี่ยนเสื้อคือตอนนั้นเราหันไปพอดีคือเห็นพี่เขาถอดเสื้อพอดีเลยเราเลยรีบหันกลับ แล้วเราก็เดินตามพี่เขาไปดูพี่เขาซ้อมกีฬา เพื่อนเขาอีกกลุ่มหนึ่งก็พูดขึ้นมาว่า เดี๋ยวนี้ชอบเด็กหรอ เราก็ไม่ได้อะไร แล้วพี่เขาก็เรียกให้เราไปนั่งเก้าอี้ตัวเดียวกับเขา(มันเป็นเก้าอี้ไม้หินกลมๆไม่ใหญ่นั่งได้คนเดียวอ้ะ)เราก็ไม่กล้าไปนั่งแล้วพี่เขาก็ลุกไปนั่งตรงอื่นแล้วให้เรานั่ง(เรานี่โครตอยากนั่งด้วยเลยแต่ก็นะเพื่อนเขาอยู่ด้วย) พอเย็นเราก็กลับบ้าน พี่เขาก็ทักมาขอโทดที่ไม่ได้มาส่งที่รถแล้วก็บอกให้กลับบ้านดีๆ พอถึงบ้านเราก็คุยกันปกตินั่นแหล้ะแต่จุดพีคมันอยู่ตรงนี้ เราก็บอกพี่เขาว่าคิดถึง แต่พี่เขากลับตอบมาว่าอย่าบอกคิดถึงเลยเขายังไม่อยากคบกับใครตอนนี้แค่เรียนก็เหนื่อยแล้ว ตอนนั้นนํ้าตาคลอเลย คือวันนี้คือไรที่มาทำดีคือไรวะแต่เราก็เข้าใจพี่เขาแหล้ะ(เด็กมหาลัยเรียนหนักเป็นเรื่องปกติ)พอคุยมาเรื่อยๆพี่เขาก็เปลี่ยนไป เราพูดไรก็ไม่ถูกไปหมดเลย ตอนนั้นได้แต่คิดว่าเราทำไรผิด หรือเพราะเราไม่สวย(เราเป็นคนไม่สวย)แต่ก็นะใครจะมาชอบเราได้ขี้เหล่ขนาดนี้ พอผ่านมาระยะหนึ่งพี่เขาก็มีแฟน(แฟนพี่เขาสวยมาก) แต่ตอนนั้นเขาบอกเราว่าไม่อยากมีแฟนแล้วนี่คือไร แล้วเราก็หายไปไม่คุยกับเขาเลย พอเขาเลิกกับแฟนเราก็ทักไปปลอบเขาแล้วก็คุยกันเหมือนปกตินั่นแหล้ะ แล้วก็ไปกินไรด้วยกันบ่อยอยู่ พอผ่านมา2เดือนกว่าๆเราก็ชวนพี่เขาไปหาไรกิน ระหว่างกินพี่เขาก็ชวนไปนอนเล่นที่หอเพราะพี่เขาง่วงนอน เราก็ไปที่หอพี่เขาก็นอนเล่นกัน(อยู่กันสองคน) ก็ดูนู่นดูนี่เรื่อยๆแล้วเพื่อนเขาก็มาเราก็เริ่มเขย็บมานอนริมๆเตียง แล้วเพื่อนพี่เขาก็มานั่งๆนอนกัน แล้วพี่เขาก็นอนเอียงหัวมาทางเราแต่ห่างกันแต่มือพี่เขามาอยู่ตรงท้องเราเลย เราโครตอยากจะจับมือพี่เขาเลย แต่ก็ไม่กล้าเหมือนเดิม แต่พี่เขาก็มาใกล้เราบ่อยนะ หัวมาอยู่ติดเราบ้างมือมาอยู่ข้างๆบ้าง พอเย็นพี่เขาก็ออกมาส่งหน้าหอเราก็นั่งรถกลับบ้านตามปกติ แล้วก็คุยกันเรื่อยๆ พอดึกของคืนอีกวันพี่เขาก็ไปงานวันเกิดเพื่อนเราก็บอกว่าอย่ากลับดึกเป็นห่วงไรประมาณนี้ แต่พี่เขากลับตอนมาว่าพี่โตแล้วคิดเองเป็น ตอนนั้นโครตเฟวเลยแบบเป็นห่วงนี่ผิดมากหรอวะ แล้วก็เลยส่วไปว่าขอโทดที่ชอบจู้จี้พี่นะ แล้วเราก็ส่องเฟสพี่เขาดู แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดคือเพื่อนของพี่เราซึ่งสนิทกันพอสมควรคุยกับพี่คนที่เราชอบอยู่เรียกที่รักไรประมาณนี้ตอนนั้นนํ้าตาเราจะไหลเลย แล้วเราก็ไม่กล้าทักพี่เขาไปอีกเลย...
ปล.เรื่องนี้เกิดจากเรื่องจริงทุกอย่างไม่ได้แต่งขึ้นแต่อย่างไร หากเรื่องพี่ผิดพลาดประการใดต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย