บ่นชีวิตคู่ หน้าที่กับความสุขและความฝันของตัวเอง ทำไมไม่มาพร้อมกัน

กระทู้สนทนา
สวัสดีค่ะ  พึ่งตั้งกระทู้แรก  เพื่อระบายความทุกข์ใจของเจ้าของกระทู้ ผิดพลาดยังไงอย่าพึ่งด่านะค่ะ  
เราแต่งงานแล้วค่ะ  มีลูก 1  คน เกือบจะ 2 ขวบแล้ว  เราและแฟนทำงานเป็นมนุษย์เงินเดือนค่ะ
เรากับแฟนคบกัน  6  ปี ก่อนจะแต่งงานกัน รวมถึงตอนนี้ก็อยู่ด้วยกันมา  11 ปีแล้ว [แต่งงานตอนอายุน้อยค่ะ]
ตอนแรก ก็ไม่มีปัญหาอะไร  แต่พออยู่ด้วยกันนานๆ ชีวิตคู่มันก็เริ่มน่าเบื่อ หันหน้าคุยกันทีไรก็มีแต่ทะเลาะ
แฟนเราเปนคนที่ไม่มีความหวาน  ความโรแมนติก แม้แต่นิดเดียว  ความคิดที่จะทำอะไรเองก็ไม่มี
ทำให้เราต้องเป็นคนคิด  คนวางแผน ทุกอย่าง  แถมเวลาให้ทำอะไรหรือรับผิดชอบอะไร ก็ผิดบ่อยๆ เพราะไม่ใส่ใจ
สัญญาจะเลิกหล้า  เลิกบุหรี่  พูดเองดิบดี ถึงเวลาก็ทำไม่ได้  พอเราทวงสัญญาก็โมโหว่าเราพูดบ่อย จนเราเลิกทวง
ทะเลาะกันทุกวันทุกที  ไม่ว่าใครเป็นคนเริ่ม ทุกครั้งมันต้องจบที่เราเป็นคนง้อ ไม่ง้อก็ไม่ได้ เพราะเขาจะทำตัวพาล
ไม่ไปทำงานบ้างละ  หลายๆอย่างที่ทำแล้วดูแย่และทำให้เราไม่สบายใจจนต้องเป็นฝ่ายง้อทุกครั
หลายๆอย่างที่พูดมา มันมีผลกับการดำเนินชีวิตของเรามาก  จากที่เราเป็นคนจู้จี้จิกกับเขา ทุกวันนี้เราเฉยชามาก  
ปล่อยเขาอยากทำอะไรก็ทำ  แต่การอยู่ด้วยกันก็ปกติดี
แตลึกๆแล้วในใจเรามันไม่มีความสุข  อยากเลิก อยากทำอะไรตามใจ อยากไปเที่ยวกับเพื่อน ซึ่งเราไม่เคยได้ทำตามใจตัวเอง
เพราะเขา จะบังคับเราไปทุกอย่าง  เราคิดว่าถ้าเราได้ลองไปเปิดหูเปิดตา.เห็นอะไรที่ไม่เคยเหน  มันคงทำให้ชีวิตที่หน้าเบื่อเราดีขึ้น
แต่ก็ติดตรงหน้าที่ ถ้าจะเลิกกันไปต่างคนต่างอยู่แฟนก็ไม่ยอม แถมคนอื่นก็จะมองเราว่าเป็นคนไม่ดี
สงสารลูกด้วย  สรุปคือต้องทน ถึงจะไม่มีความสุขก็ตาม  ถ้าเลือกได้นะ เราจะไม่แต่งงานเลย  อยู่คนเดียวมีความสุขกว่าเยอะ
ขอบคุณทุกท่านที่ทนอ่าน ขอบคุณค่ะ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่