เราคุยกะรุ่นน้องคนนึงค่ะ  ช่วงคุยกันแรกๆนะ น้องน่ารักมาก พูดดี ตอบดี น่ารัก อาจจะเป้นเพราะว่าเราใหม่สำหรับเค้าอ่ะค่ะ เพราะว่าน้องเค้าค่อนข้างจะฮอตพอสมควรแหละ น้องก็ทักเรามาบ้าง เราก้กรี๊ดแทบบ้านแตกเลย แต่ว่าทักเราแค่ครั้งเดียวนะ เราคุยกันไปคุยกันมา จนวันนึงเราก้รู้สึกว่าน้องไม่เหมือนเดิมเช่น ถามคำ ตอบคำ ไม่น่ารักเหมือนเดิม คำลงท้ายก้ไม่มี จนเราว่า เราไม่ควรลดตัวลงไปให้น้องยีหัวเล่น ทำให้เราเสียความรู้สึกอย่างงี้เลย เราก็เลยเลิกคุยไปสักพักแถมตอนนั้นน้องก็เหมือนจะคบกับคนๆนึงอยู่ค่ะ ไอ้เราก้ทำใจไว้แล้วแหละว่าน้ำหน้าอย่างเราเนี่ยอ่ะเหรอ เค้าจะมาชอบ
ตอนแรกก้ว่าจะจบ พอ เลิก เพื่อนในกลุ่มเราเค้าก้มารู้ว่าเราชอบน้อง เราว่าเราก็ปิดสุดๆแล้วนะ แต่เพื่อนเราบอกว่า เราอ่ะไม่เนียนเลย ชอบเดินเลี่ยงน้อง เวลาพูดเรื่องน้องก็ทำเป็นไม่สนใจ แล้วตอนนั้นเพื่อนในกลุ่มก็ชอบคนอื่นๆเหมือนกัน เราก้เลยแชร์กันปรึกษากัน เพื่อนก้เลยบอกมาว่า ลองกลับไปคุยดูดิ แกกะน้องก็น่าจะเป้นไปได้นะ เพื่อนก็ถามว่าคำสุดท้ายที่คุยกันอ่ะคือคำว่าอะไร เราก็บอกเพื่อนไป แล้วเพื่อนก็บอกว่า บ้าเหรอ แค่นี้คือนอยเค้าแล้วเหรอ น้องอาจจะคิดว่าสนิทกะแล้วก็ได้ เราก็มาลองคิดดูเออใช่ๆ แค่นี้เอง เราก็เลยลองกลับมาคุยดู โอ้โห!!! มันจี๊ดมากกกก เค้าไร้เยื่อใยมาก อ่านไม่ตอบเลย เราเลยส่งไปว่าอีกว่าทำไมไม่ตอบ เค้าก้ตอบว่า ไม่สะดวก แต่เราก็ไม่เคยยอมแพ้อยู่แล้ว มาแล้วหันหลังกลับไม่ได้ เราก็เลยตอบว่า โอเคเข้าใจๆ
ซึ่งน้องเค้าคิดว่าเราคงไม่ยุ่งกะเค้าอีกแล้ว แต่ไม่ค่ะ ถามอย่างต่อเนื่อง ฝนตกมั้ย กินข้าวยัง เค้าก็ตอบแบบสั้นมากๆ เราก็เลย ปล่อยไว้ไม่ได้ละ ต้องงัดไม้เด็ด เราก็เลยถามไปว่า น้องเคยโดนต่อยมั้ย แล้วก้ชวนต่อย แบบตอนนั้นเราอยากต่อยน้องมากจริงๆ แบบ ทำไมทำร้ายจิตใจกูขนาดนี้ แต่น้องก็เหมือนติดลมนะ
แบบว่าตอบ ตอบยาวมากก จนเราแบบ อ้าวน้องไม่สะดวกไม่ใช่เหรอ แต่ว่าได้แค่นี้ก็ฟินแล้วแหละเนาะ หลังจากวันนั้นเราก็สรรหา เรื่องคุยแปลกๆไปคุยจนวันนึง ถึงจุดนั้นอ่ะนะ เาก็รู้สึกว่า เราเหนื่อย แบบทำไมต้องยอมขนาดนั้น คือเพื่อนๆเราจะรู้เลยว่า เราไม่เคยยอมใคร ไม่ยอมก้มหัวให้ใคร แต่คนนี้เราแบบ ยอมแล้ว ยอมทุกอย่างอ่ะ บางที่เราก็เผื่อใจไว้แล้วแหละว่า มันไม่มีทางมีวันนั้นหรอก  จนวันนึงเราไปเที่ยวกับโรงเรียนอ่ะ เราก็เลยทักไปว่า เอาของฝากมั้ย เค้าก็ตอบว่าไม่ แต่เราซื้อไว้แล้วไง เราก็เซ้าซีๆๆๆ ว่าเอาเหอะๆๆ เพราะตอนนั้น เราว่าเราสนิทกับน้องมาก ถ้าจะให้ของฝากคงไม่แปลกหรอก(มั้ง)
เราอยากให้มากจนลืมไปว่า เห้ยมันไม่ดีนะ ไปบังคับเค้าทำไม ก็เค้าไม่เอาอ่ะ จนเค้าไม่ตอบเราเลย ตอนนั้นเราก็โมโหด้วยว่า ทำไมไม่เอาวะ แค่เอาไปมันจะตายรึไง เราก็เลยกลับมาเป็นตัวเองก็นิสัยไม่ยอมใครของเรานั่นแหละ เราก็เลย เออ ไม่เอาก็เรื่องของละกัน เราก็เคยคิดแบบว่า เดี๋ยวก็ตอบมาแหละ แต่มันไม่ใช่ไง คือเค้าไม่ตอบเราเลย นับจากวันนั้นจนถึงวันนี้ ก็ สามวันแล้ว เราก็เออเค้าคงไม่ชอบเราจริงๆแหละ อย่าไปยุ่งกับเค้าเลย จำแต่เรื่องราวดีๆละกัน แล้วพอกลับจากเที่ยว เค้าก็เปิดเพลง ใกลแค่ไหนคือใกล้ เราก้มาและ น้ำตงน้ำตาคลอเบ้า แต่เราไม่อยากให้ใครเห็น เราก้เลยหันไปที่หน้าต่าง แล้วแบบโอ้โหนี่มันชีวิตกูชัดๆ เท่านั้นไม่พอ เพลงไม่เห็นฝุ่นขึ้นเราก้แบบ เอาแล้วไง หาผ้าห่มเร็วเข้า เรานี่มุดผ้าห่มเลย น้ำตานี่เปียก แบบฮือ ทำไมกุมันแค่ฝุ่นใช่มั้ย กูมันไร้ค่า ด่าตัวเองหนักมาก เรากลับบ้านไปก็เลยถามพ่อว่า พ่อเคยอกหักมั้ย มันเป็นยังไงเหรอ มันเจ้ฐมากรึเปล่า พ่อก็บอกว่าใครไม่เคยบ้าง ชีวิตมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นนะเรามีคนที่รอเราอีกเยอะในอนาคต ชีวิตมันต้องสู้ เราว่าเราไม่เคยชอบใครขนาดนี้ไง คนแรกเพราะเราไม่เคยเปิดใจ ชอบใครจริงๆจังๆ แต่คนนี้เป็นไรไม่รู้ ตอนนี้เราก็คิดว่าควรเลิกละ เลิกอ่ะ เลิกทุกอย่าง ตั้งใจเรียนดีกว่า เรามีค่าพอที่จะไม่ให้เค้าทำลายความรู้สึกอีก แต่เราว่าเราจบกันไม่ค่อยสวยเท่าไรเลยอ่ะค่ะ บสนทนาสุดท้ายคือเรื่องของฝากที่ไม่เอา มันค้างคาแปลกๆ ขอคำแนะนำด้วยนะคะ