สวัสดีครับ ผมเด็กใหม่น้าฝากตัวด้วยครับ อันนี้เป็นกระทู้แรกของผมถ้าผิดพลาดก็ขออภัย ด้วยนะครับ จุ้บๆ
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว... ถรุ้ยส์ เข้าเรื่องดีกว่า เรื่องมีอยู่ว่าผมรักเค้าคนนี้มาก ชื่อย่อว่า F ละกัน เค้าเป็นรุ่นพี่ผมปีนึง เคยเรียนด้วยกันตอน ม.3ครับ ผมรู้จักพี่คนนี้ได้ก็เพราะ เพื่อนผม เค้าบอร์ดพินบีบี (ดักแก่เลย555) ผมก็เลยแอดพี่ F เค้าไป คุยกันไปเวลาผมรักใครชอบใคร ผมก็จะมาคุยกับพี่ F เค้า เค้าก็ดีให้คำ ปรึกษาผม ซึ่งตอนนั้นผมไม่ได้ชอบพี่ F เลยครับ เวลาอยู่โรงเรียน ถ้าเค้าเจอผม ก็มาเล่นมาแกล้งมาหยิกหู บ้าง>< ผมก็ไม่รู้ทำไมต้องเขิล หน้าแดง ใจเต้นแรงอีก ทั้งทีไม่ได้คิดอะไร แล้วผมก็ได้จบการศึกษา ม.3 ย้ายไปเรียนอีกที่นึงครับ เค้าก็ส่งข้อความมาหาผม มาหาบ้างจิ ไปดูหนังกานนน ไปโน้นไปนี่ ไอ่เราก็คิดนะว่าพี่เค้าคงชอบเรา แต่ผมก็ไม่ได้อะไร ซึ่งผมก็ได้รู้คำตอบแล้ว เค้าก็ชวนไปงั้นๆแหละไม่มีอะไร (อ้าว เราคิดไปเองนิหว่า) คำก็ทักมาคุยบ้างชวนผมคุย คือดีอะ แต่ผมแม้งโง่ไม่สนใจเค้าเลย มาๆหายๆ ตอบพี่เค้าช้า เป็นอย่างงี้เรื่อยๆ พอเวลาผ่านไป ประมาณเกือบ 3 ปีได้ครับ จนกระทั่ง วันที่21 มิถุนายน พี่ F เค้าชอบเด็กคนนึงแต่ไม่สมหวัง ก็เลยมีดราม่านิดหน่อย พี่ F เค้าก็บอกให้ผมไปหาเค้าหน่อยพรุ่งนี้ แล้วผมก็ไป ทั้งๆที่ ไม่อยากไปด้วยซ้ำ แต่ไม่รู้ครับมันรู้สึกว่า มันมีอะไรสักอย่างให้ผมไปแล้วก็ต้องไปให้ได้ ผมก็เลยไปหาเค้าวันที่ 22 มิถุนายน เวลา4โมงฟ่าๆ วันนั้นกีฬาสีมี การแข่งขันฟุตซอลกัน ผมก็คุยกับ พี่ F อาการเป็นไงบอกหมอเส้ ก็คุยกันได้สักพัก แต่!! ตอนนี้แหละครับ จุดพีคของเรื่องเลยความรู้สึกผมมันเปลี่ยนไป ทำไมรผมรู้สึกอยากดูแลพี่เค้า อยากอยู่ใกล้ อยากไปไหนด้วยกัน นั้นแหละฮ้ะรู้ได้ทันทีว่า รักเค้าแล้ว เค้าเป็นผู้หญิงที่ น่ารักในแบบตัวของตัวเอง อินดี้ประมาณนี้ แล้วผมก็คุยกับพี่ F ตลอด มันทำให้ผม หลงรักเค้ามากมาถึงวันที่ 27 กรกฎา ผมได้ซื้อแหวนเฟืองให้เค้า (แบบในหนัง I Fine แต้งกิ้วเลยครับ)
และแล้วก็มาถึงวันที่ผมมาขอพี่ F เป็นแฟน แต่ใจจริงแค่บอกรักขอครั้งที่สอง ครั้งแรกแห้วครับตอนม.3 5555 ก่อนวันที่ผมจะมาขอเป็นแฟน ผมก็ได้คิดไว้ละ พรุ่งนี้ซื้อตุ๊กตา บักบันนี่ให้เค้ากับดอกไม้ คืนนั้นผมนอนไม่หลับเลยตื่นเต้นมาก พอถึงวันที่ 14 สิงหาคม เวลา บ่าย 3 โมงครึ่ง ผมก็ได้ไปหาเค้า รอที่ข้างโรงยิม ลืมไปวันนี้ วันศุกร์มีการสวดมนต์ เอ้าา รอครับ จนถึง 5โมงกว่า พี่เค้าก็มา ผมก็เลยบอกความรู้สึกไป แล้วเพื่อนพี่เค้าก็ ยุให้เป็นแฟนกัน
ผมก็ดันไปขอ เป็นแฟนเฉยเลย เค้าก็ตอบตกลง ซึ่งตอนนั้นเค้าไม่ได้คุยกับผมคนเดียว คืนนั้นเค้าก็บอกว่าตัดคนที่มาคุยได้หมดแล้ว ผมก็ดีใจนิดๆ
ผ่านมาได้วันนึง วันที่ 15 สิงหา เวลา 5 โมง ผมก็นั่งกิน KFC กับพี่ชายอยู่ พี่ F เค้าทักมาว่า รู้สึยังไงกับเค้า ผมก็ ตอบประมาณว่า รู้สึกดี นึกถึงอนาคต
วาดฝันสะไกลเลย ฮ่าๆ
ผมก็เริ่มสงสัยละ ทำไมถามแบบนี้แปลกๆ มีอะไรแน่เลย พอตกดึกเค้าก็มาบอกประมาณว่า เราเป็นพี่น้องกันดีกว่ามั้ย ประมาณนี้ครับ ช๊อค ครับ
คุยกันไป คุยกันมา ผมก็เลยปิดเฟสครับ ทำใจไม่ได้
น้องสาวผมก็เลยแคปที่พี่ F คุยกับน้อง พี่ F บอกว่า พี่รู้สึกสับสันกับS (ชื่อย่อ ผมนะครับ)
คืนนี้พี่ F กับผม ร้องไห้กันทั้งคืนเลย ดราม่ามาก ผมพยายามหนีจากเค้า พี่ F เค้าบอกว่า ถ้าแกไปเหมือนเค้าเสียน้องชายที่เค้ารักมากที่สุดเลยนะเว้ย
แต่ เรานี่ดิ ดั๊นไปคิดเกินเลยคำว่าพี่มาตลอด ผมก็คิดทั้งคืนว่า เอาไงต่อดี พยายามต่อไป หรือ จะหยุด ผมก็บอกพี่ F ว่า ผมจะพยายามต่อไปให้พี่
รู้สึกให้ได้เลย
พี่ F เค้าตอบผมว่า อย่าเลยเสียเวลา แกหาใหม่เลยดีกว่า ซึ่งผมทำไม่ได้ กลัวเสียเค้าไปให้กับคนอื่นมาก
ผมก็เลือกที่จะรอ ถึงมันจะไม่มีหวังก็ตาม ผมก็สร้างความหวังเอาไว้ ว่าสักวันนึงผมต้องถึงปลายทางแน่นอน
ซึ่งผมก็จะรอ อาจจะดูเหมือนโง่ก็ตาม ผมพยายาม ทุ่มเทให้เค้าทุกอย่าง เค้าเป็นแฟน คนแรกของผมเลยก็ว่าได้ รักมากจนผูกพันเลยครับ
มาถึงวันที่ 7 เดือน ตุลาคม เค้าจะไปดูหนัง ผมก็อยากไปนะ แล้วพอทักเค้าไปเค้าไม่อ่าน ผมก็คิดว่าเค้าคงไปแล้วแน่เลย ผมรีบขี่มอเตอร์ไซค์ไปที่ห้าง เกือบไม่ทัน หนังฉายรอบ เที่ยง 20 แอ๊ะ ผมไปยังทันอยู่ ก็เลยรีบโทรหา พี่เค้าว่าอยู่ไหน สรุปคือ นอนหลับ (แล้วกูจะรีบทำไมวะเนี่ย 5555) พอเค้ารู้เค้าก็รีบมาหาผมกลัวผมอยู่คนเดียว ก็ได้นั่งกิน ไอติม Swensen's กันสองคน ฟินเฟ่ออ เดินเล่น ได้ดูหนังด้วยกันถึงจะไม่ได้จับมือก็ตาม (ในใจนี่อยากจับมาก555)
พอดูเสร็จพี่ F กับผม ก็ไปเดินเล่นกันในห้าง เค้าก็พูดเป็น พรีเซนเตอร์แนะนำสินค้า ออกแนวบ้าๆนิดหน่อย น่ารักดี ผมเห็นก็มีความสุข เวลาเค้ามีความสุข
ยัยบ๊องเอ้ยย >///<
เอาหละครับมาถึงช่วงท้ายแล้ว วันที่ 18 ตุลาคม ผมได้คุยกับพี่ F เค้าว่า "เค้าอ่านใจพี่ออกนะ แต่แปลไม่ได้" พี่ F ก็ถามผมว่า สงสัยอะไรให้ถาม ไม่มีใครรู้ทุกเรื่องหรอกนะ
ผมก็เลยถามตรงๆเลย ว่า
ผม : ตอนนี้รู้สึกยังไงกับผม
พี่ F : เอาตรงๆหรืออ้อมๆ
ผม : ตรงๆเลยไม่อ้อมแล้ว
พี่ F : เฉยๆ
ผม : ความพยายามของเค้าไม่ได้ช่วยให้มันดีเลยช้ะ
พี่ F : ใจพี่ มันเหมือนฝังกับแกในสถานะน้องไปแล้วอะ
ผม : แล้วทำไมต้องเป็นเค้า ฝ่ายเดียวที่คิดเกินเลย ไม่เข้าใจอะ
พี่ F : ความรู้สึกมันบังคับกันไม่ได้
ผม : มันก็จริงแหละ คนบางคนเกิดมาเพื่อรักกัน แต่ไม่ได้เกิดมาเพื่อคู่กัน
พี่ F : เพราะโลกอาจอยากให้เราอยู่ด้วยกันตลอดมั้ง
ผม : แต่แบบ เค้ากลัวมากเลย กลัวมาตลอดเลย กลัวว่าจะเสียพี่ไปให้คนอื่น แล้วก็อิจฉาคนบางคนไม่ต้องพยายามพี่ก็ชอบมัน
พี่ F : รู้ได้ไงไม่พยายาม
ผม : ดูอย่างไอ่นั้นดิ ม.5
พี่ F : พี่ไม่ได้ชอบมัน ก็แกอะ มาทำแบบให้พี่ฝังกับคำว่าน้องอะ
ผม : ทำยังไงอะ
พี่ F : แกทำให้พี่คิดว่าแกไม่ได้คิดไรนิ่
ผม : รู้ได้ไง
พี่ F : แกมีคนที่ชอบแล้วไรงี้ ตอนแก ม.3 พี่ก็เลยฝังใจ
ผม : แต่เวลาที่ผ่านมา ผมไม่ได้คิดแค่พี่นะเว้ย
พี่ F : นี่ไง พี่ถึงโทษตัวเองอยู่ ทำไมต้องมาฝังความรู้สึกด้วย
ผม : โทษเรื่องไร
พี่ F : แกดีมากอะ อยากมีแฟนดีๆแบบ แกอะ
ผม : เค้าไม่เคยทำอะไรกับใครแบบเนี้ย เค้าทุ่มเทให้หมด
เค้าเคยชอบพี่นะ ตอนม.3
พี่ F : เคยด้วยอ่อ
ผม : แล้วไม่รู้ว่า แต่ก่อนเค้าชอบพี่ยังไง ตอนนี้มันก็ยังชอบอยู่อย่างนั้น ทั้งๆที่เค้าพยายามเลิกชอบพี่แล้วก็ตาม
พี่ F : เคยชอบพี่ด้วยอ่อ
ผม : ตอน ม.3 เคยจีบพี่ครั้งแรก แต่แห้ว
พี่ F : นึกว่าพูดเล่นนะๆ จริงๆ
ผม : พี่ก็ปฏิเสธผมไป
พี่ F : ก็พี่มีแฟนอะะ อีกอย่างแกคุยแค่ไม่กี่วันเอง แล้วมาขอคบ
ผม : ใช่มันง่ายไปช้ะ
พี่ F : พี่ก็นึกว่าแกพูดเล่น
ผม : แต่ ผมไม่เคยคิดจะเลิกชอบพี่ได้เลยวะ แบบยิ่งเห็นในรูปแล้วความรู้สึกมันกลับมา ไม่เข้าใจวะจริงๆ
พี่ F : แกดีมากเลยนะเว่ย
ผม : ผมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือน กันเวลาชอบใครก็หาย แล้วมาชอบอีกแล้วก็หาย เค้าไม่เข้าใจวะพี่ (ตอนนี้ มากกว่าชอบแล้วหละ)
พี่ F : แล้วให้พี่ทำไงอะ
ผม : พี่ไม่ต้องทำไงอะ พี่ฝืนความรู้สึกได้หรอ ต้องเปลี่ยนมันอย่างเดียวอะ
พี่ F : ก็ตอนที่บอกจะคบแกอะ พี่ก็บอกตัวเองทุกวินาที รักมันดิ ดีขนาดนี้หาไม่ได้แล้วนะเว่ย รักมันๆ
ผม : แล้วก็ทำไม่ได้ช้ะ ฝังใจช้ะ กับคำว่าน้อง พี่ก็สร้างมันขึ้นมาใหม่ดิ
พี่ F : พูดมันง่ายนะ
ผม : ใช่มันไม่ง่าย แต่เค้าทำมาแล้ว แต่ก่อนคิดแค่พี่ แต่ตอนนี้ไม่ได้คิดแค่พี่แล้ว พอจะมีหวังไหมอะ เหมือนจะหมดแรง
พี่ F : งั้นแกพอก็ได้
ผม : คงยากอะ คือแบบ ถ้าพอนะแล้วสิ่งที่ผ่านมา ความพยายามมันก็ไม่มีความหมายเลยอะดิ
พี่ F : ไม่อยากให้แกมาเสียเวลา เอาเวลาไปเริ่มกับคนใหม่ดีกว่า
ผม : ไม่รู้อะ แต่คืออยากหยุดที่พี่แล้วไม่อยากจะหาใหม่ทั้งนั้น "เค้าเลือกที่จะซ่อมแซม มากกว่าที่จะเปลี่ยนใหม่" มันต้องมีสักทางดิพี่
พี่ F : ถ้ามันซ่อมไม่ได้อะ
ผม : มันต้องซ่อมได้ดิพี่ ที่ผ่านมา เค้าตั้งความหวังไว้ว่า สักวันนึงมันต้องถึงปลายทาง ไม่รู้ว่ามัน นานแค่ไหน
พี่ F : แกเริ่มคนใหม่ง่ายกว่า
ผม : คงต้องตัดพี่ออกจากชีวิตเลย
พี่ F : ขนาดนั้นเลยอ่อ
ผม : เพราะว่ากลัวไง กลัวว่าจะมีคนที่ทำให้พี่ ดีกว่าที่เค้าทำอะ กลัวจริงๆนะ กลัวมาก มันพอจะมีโอกาศไหมอะ
พี่ F : ไม่รู้
ผม : เครเข้าใจละ ขอถามหน่อย พี่มีความสุขมั้ยเวลาที่อยู่กับเค้าอะ
พี่ F : มี มีความสุขนะ สนุกดี
ผม : อ่อโอเคร ขอบคุณมากนะพี่ ถ้าพี่มีความสุขผมก็ สบายใจละ
พี่ F : ขอโทษจริงๆ
ผม : ไม่ต้องหรอก พี่ไม่ต้องพยายามฝันความรู้สึกตัวเองละ ขอโทษที่ทำให้หนักใจ ถ้ามีคนถามว่าเรา เคยคบกันไหม ก็จะตอบไปว่าเคย
เคยเป็นแฟนคนแรกของเค้า รักมาก 555555
พี่ F : 555แก ดีมากอะ
ผม : โอเคนะ ตามนี้ 55555
พี่ F : ดีมากจริงๆ เสียดายแกวะ อยากรักแกมากนะเว่ย
ผม : แน่นอน ทั้งหล่อ ทั้งเก่ง แถมเอาใจใส่ขนาดนี้ 55555 (หลงตัวเองด้วย5555)
พี่ F : ตัดคำว่าหล่อออก5555
ผม : พี่ไม่ต้องเสียดายหรอก คนดีกว่าเค่า มีเยอะแยะพี่
พี่ F : พี่ว่าไม่อะ แกดีสุดละ
ผม : เชื่อว่าสักวันต้อง มีคนทำทำให้พี่มีความสุขมากกว่าเค้าแน่นอน
พี่ F : 55555อาจจะใช่ แต่แบบแกดีสุดละ พี่เชื่อว่าไม่มีใครรักพี่เท่าแกเลย
ผม : ถ้าพีเสียดายมาก อยากรักเค้าก็ถามใจตัวเอง ให้เวลามัน ก็ได้ เผื่อจะรู้สึก เหมือนเค้าอะ ยังทำได้เลย 5555 (หัวเราะทั้งน้ำตา
)
พี่ F : มันต้องใช้เวลาอะ แต่ไม่อยากให้แกมารอ
ผม : ผมก็อยู่แบบ นี่เรื่อยๆแหละ
พี่ F : ไม่เปนไรหรอก แกเริ่มต้นใหม่เถอะ อย่ารอพี่เลย
ผม : ถ้าทำใจได้นะ ถามความรู้สึกตัวเองสะ หาให้เจอนะ
พี่ F : ทำไมอะ55
ผม : 55555 ไม่รู้ แค่รอให้เรามารักกันมั้ง ง้อว 555
พี่ F : น่าน555
สรุปเลยนะครับ คือพี่ F เค้าฝังใจกับผมว่าเป็นน้องชาย ผมไม่รู้ว่ามันจะมีทางไหมอะ ผมทำตัวไม่ถูก ผมรักเค้ามากแต่สุดท้ายคงต้องปล่อยแล้ว
ขอบคุณพี่ F มากๆทำให้ผม ไม่เคยทำแบบนี้กับใครมาก่อนเลย ทุ่มเทให้พี่เค้ามาก รักมากเลย
ผมไม่รู้จะทำยังไงต่อไปดีครับ
ขอขอบคุณทุกคนที่มาอ่านกระทู้ผมนะครับ กระทู้แรกของผมเลยถ้ามันไม่ดียังไง ขอโทษด้วยครับ
ผมรักผู้หญิงคนนี้มาก แต่เค้าฝังใจกับเราว่าเป็นแค่น้อง ผมควรทำไงต่อไปครับ :'(
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว... ถรุ้ยส์ เข้าเรื่องดีกว่า เรื่องมีอยู่ว่าผมรักเค้าคนนี้มาก ชื่อย่อว่า F ละกัน เค้าเป็นรุ่นพี่ผมปีนึง เคยเรียนด้วยกันตอน ม.3ครับ ผมรู้จักพี่คนนี้ได้ก็เพราะ เพื่อนผม เค้าบอร์ดพินบีบี (ดักแก่เลย555) ผมก็เลยแอดพี่ F เค้าไป คุยกันไปเวลาผมรักใครชอบใคร ผมก็จะมาคุยกับพี่ F เค้า เค้าก็ดีให้คำ ปรึกษาผม ซึ่งตอนนั้นผมไม่ได้ชอบพี่ F เลยครับ เวลาอยู่โรงเรียน ถ้าเค้าเจอผม ก็มาเล่นมาแกล้งมาหยิกหู บ้าง>< ผมก็ไม่รู้ทำไมต้องเขิล หน้าแดง ใจเต้นแรงอีก ทั้งทีไม่ได้คิดอะไร แล้วผมก็ได้จบการศึกษา ม.3 ย้ายไปเรียนอีกที่นึงครับ เค้าก็ส่งข้อความมาหาผม มาหาบ้างจิ ไปดูหนังกานนน ไปโน้นไปนี่ ไอ่เราก็คิดนะว่าพี่เค้าคงชอบเรา แต่ผมก็ไม่ได้อะไร ซึ่งผมก็ได้รู้คำตอบแล้ว เค้าก็ชวนไปงั้นๆแหละไม่มีอะไร (อ้าว เราคิดไปเองนิหว่า) คำก็ทักมาคุยบ้างชวนผมคุย คือดีอะ แต่ผมแม้งโง่ไม่สนใจเค้าเลย มาๆหายๆ ตอบพี่เค้าช้า เป็นอย่างงี้เรื่อยๆ พอเวลาผ่านไป ประมาณเกือบ 3 ปีได้ครับ จนกระทั่ง วันที่21 มิถุนายน พี่ F เค้าชอบเด็กคนนึงแต่ไม่สมหวัง ก็เลยมีดราม่านิดหน่อย พี่ F เค้าก็บอกให้ผมไปหาเค้าหน่อยพรุ่งนี้ แล้วผมก็ไป ทั้งๆที่ ไม่อยากไปด้วยซ้ำ แต่ไม่รู้ครับมันรู้สึกว่า มันมีอะไรสักอย่างให้ผมไปแล้วก็ต้องไปให้ได้ ผมก็เลยไปหาเค้าวันที่ 22 มิถุนายน เวลา4โมงฟ่าๆ วันนั้นกีฬาสีมี การแข่งขันฟุตซอลกัน ผมก็คุยกับ พี่ F อาการเป็นไงบอกหมอเส้ ก็คุยกันได้สักพัก แต่!! ตอนนี้แหละครับ จุดพีคของเรื่องเลยความรู้สึกผมมันเปลี่ยนไป ทำไมรผมรู้สึกอยากดูแลพี่เค้า อยากอยู่ใกล้ อยากไปไหนด้วยกัน นั้นแหละฮ้ะรู้ได้ทันทีว่า รักเค้าแล้ว เค้าเป็นผู้หญิงที่ น่ารักในแบบตัวของตัวเอง อินดี้ประมาณนี้ แล้วผมก็คุยกับพี่ F ตลอด มันทำให้ผม หลงรักเค้ามากมาถึงวันที่ 27 กรกฎา ผมได้ซื้อแหวนเฟืองให้เค้า (แบบในหนัง I Fine แต้งกิ้วเลยครับ)
และแล้วก็มาถึงวันที่ผมมาขอพี่ F เป็นแฟน แต่ใจจริงแค่บอกรักขอครั้งที่สอง ครั้งแรกแห้วครับตอนม.3 5555 ก่อนวันที่ผมจะมาขอเป็นแฟน ผมก็ได้คิดไว้ละ พรุ่งนี้ซื้อตุ๊กตา บักบันนี่ให้เค้ากับดอกไม้ คืนนั้นผมนอนไม่หลับเลยตื่นเต้นมาก พอถึงวันที่ 14 สิงหาคม เวลา บ่าย 3 โมงครึ่ง ผมก็ได้ไปหาเค้า รอที่ข้างโรงยิม ลืมไปวันนี้ วันศุกร์มีการสวดมนต์ เอ้าา รอครับ จนถึง 5โมงกว่า พี่เค้าก็มา ผมก็เลยบอกความรู้สึกไป แล้วเพื่อนพี่เค้าก็ ยุให้เป็นแฟนกัน
ผมก็ดันไปขอ เป็นแฟนเฉยเลย เค้าก็ตอบตกลง ซึ่งตอนนั้นเค้าไม่ได้คุยกับผมคนเดียว คืนนั้นเค้าก็บอกว่าตัดคนที่มาคุยได้หมดแล้ว ผมก็ดีใจนิดๆ
ผ่านมาได้วันนึง วันที่ 15 สิงหา เวลา 5 โมง ผมก็นั่งกิน KFC กับพี่ชายอยู่ พี่ F เค้าทักมาว่า รู้สึยังไงกับเค้า ผมก็ ตอบประมาณว่า รู้สึกดี นึกถึงอนาคต
วาดฝันสะไกลเลย ฮ่าๆ
ผมก็เริ่มสงสัยละ ทำไมถามแบบนี้แปลกๆ มีอะไรแน่เลย พอตกดึกเค้าก็มาบอกประมาณว่า เราเป็นพี่น้องกันดีกว่ามั้ย ประมาณนี้ครับ ช๊อค ครับ
คุยกันไป คุยกันมา ผมก็เลยปิดเฟสครับ ทำใจไม่ได้
คืนนี้พี่ F กับผม ร้องไห้กันทั้งคืนเลย ดราม่ามาก ผมพยายามหนีจากเค้า พี่ F เค้าบอกว่า ถ้าแกไปเหมือนเค้าเสียน้องชายที่เค้ารักมากที่สุดเลยนะเว้ย
แต่ เรานี่ดิ ดั๊นไปคิดเกินเลยคำว่าพี่มาตลอด ผมก็คิดทั้งคืนว่า เอาไงต่อดี พยายามต่อไป หรือ จะหยุด ผมก็บอกพี่ F ว่า ผมจะพยายามต่อไปให้พี่
รู้สึกให้ได้เลย
ผมก็เลือกที่จะรอ ถึงมันจะไม่มีหวังก็ตาม ผมก็สร้างความหวังเอาไว้ ว่าสักวันนึงผมต้องถึงปลายทางแน่นอน
ซึ่งผมก็จะรอ อาจจะดูเหมือนโง่ก็ตาม ผมพยายาม ทุ่มเทให้เค้าทุกอย่าง เค้าเป็นแฟน คนแรกของผมเลยก็ว่าได้ รักมากจนผูกพันเลยครับ
มาถึงวันที่ 7 เดือน ตุลาคม เค้าจะไปดูหนัง ผมก็อยากไปนะ แล้วพอทักเค้าไปเค้าไม่อ่าน ผมก็คิดว่าเค้าคงไปแล้วแน่เลย ผมรีบขี่มอเตอร์ไซค์ไปที่ห้าง เกือบไม่ทัน หนังฉายรอบ เที่ยง 20 แอ๊ะ ผมไปยังทันอยู่ ก็เลยรีบโทรหา พี่เค้าว่าอยู่ไหน สรุปคือ นอนหลับ (แล้วกูจะรีบทำไมวะเนี่ย 5555) พอเค้ารู้เค้าก็รีบมาหาผมกลัวผมอยู่คนเดียว ก็ได้นั่งกิน ไอติม Swensen's กันสองคน ฟินเฟ่ออ เดินเล่น ได้ดูหนังด้วยกันถึงจะไม่ได้จับมือก็ตาม (ในใจนี่อยากจับมาก555)
พอดูเสร็จพี่ F กับผม ก็ไปเดินเล่นกันในห้าง เค้าก็พูดเป็น พรีเซนเตอร์แนะนำสินค้า ออกแนวบ้าๆนิดหน่อย น่ารักดี ผมเห็นก็มีความสุข เวลาเค้ามีความสุข
ยัยบ๊องเอ้ยย >///<
เอาหละครับมาถึงช่วงท้ายแล้ว วันที่ 18 ตุลาคม ผมได้คุยกับพี่ F เค้าว่า "เค้าอ่านใจพี่ออกนะ แต่แปลไม่ได้" พี่ F ก็ถามผมว่า สงสัยอะไรให้ถาม ไม่มีใครรู้ทุกเรื่องหรอกนะ
ผมก็เลยถามตรงๆเลย ว่า
ผม : ตอนนี้รู้สึกยังไงกับผม
พี่ F : เอาตรงๆหรืออ้อมๆ
ผม : ตรงๆเลยไม่อ้อมแล้ว
พี่ F : เฉยๆ
ผม : ความพยายามของเค้าไม่ได้ช่วยให้มันดีเลยช้ะ
พี่ F : ใจพี่ มันเหมือนฝังกับแกในสถานะน้องไปแล้วอะ
ผม : แล้วทำไมต้องเป็นเค้า ฝ่ายเดียวที่คิดเกินเลย ไม่เข้าใจอะ
พี่ F : ความรู้สึกมันบังคับกันไม่ได้
ผม : มันก็จริงแหละ คนบางคนเกิดมาเพื่อรักกัน แต่ไม่ได้เกิดมาเพื่อคู่กัน
พี่ F : เพราะโลกอาจอยากให้เราอยู่ด้วยกันตลอดมั้ง
ผม : แต่แบบ เค้ากลัวมากเลย กลัวมาตลอดเลย กลัวว่าจะเสียพี่ไปให้คนอื่น แล้วก็อิจฉาคนบางคนไม่ต้องพยายามพี่ก็ชอบมัน
พี่ F : รู้ได้ไงไม่พยายาม
ผม : ดูอย่างไอ่นั้นดิ ม.5
พี่ F : พี่ไม่ได้ชอบมัน ก็แกอะ มาทำแบบให้พี่ฝังกับคำว่าน้องอะ
ผม : ทำยังไงอะ
พี่ F : แกทำให้พี่คิดว่าแกไม่ได้คิดไรนิ่
ผม : รู้ได้ไง
พี่ F : แกมีคนที่ชอบแล้วไรงี้ ตอนแก ม.3 พี่ก็เลยฝังใจ
ผม : แต่เวลาที่ผ่านมา ผมไม่ได้คิดแค่พี่นะเว้ย
พี่ F : นี่ไง พี่ถึงโทษตัวเองอยู่ ทำไมต้องมาฝังความรู้สึกด้วย
ผม : โทษเรื่องไร
พี่ F : แกดีมากอะ อยากมีแฟนดีๆแบบ แกอะ
ผม : เค้าไม่เคยทำอะไรกับใครแบบเนี้ย เค้าทุ่มเทให้หมด
พี่ F : เคยด้วยอ่อ
ผม : แล้วไม่รู้ว่า แต่ก่อนเค้าชอบพี่ยังไง ตอนนี้มันก็ยังชอบอยู่อย่างนั้น ทั้งๆที่เค้าพยายามเลิกชอบพี่แล้วก็ตาม
พี่ F : เคยชอบพี่ด้วยอ่อ
ผม : ตอน ม.3 เคยจีบพี่ครั้งแรก แต่แห้ว
พี่ F : นึกว่าพูดเล่นนะๆ จริงๆ
ผม : พี่ก็ปฏิเสธผมไป
พี่ F : ก็พี่มีแฟนอะะ อีกอย่างแกคุยแค่ไม่กี่วันเอง แล้วมาขอคบ
ผม : ใช่มันง่ายไปช้ะ
พี่ F : พี่ก็นึกว่าแกพูดเล่น
ผม : แต่ ผมไม่เคยคิดจะเลิกชอบพี่ได้เลยวะ แบบยิ่งเห็นในรูปแล้วความรู้สึกมันกลับมา ไม่เข้าใจวะจริงๆ
พี่ F : แกดีมากเลยนะเว่ย
ผม : ผมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือน กันเวลาชอบใครก็หาย แล้วมาชอบอีกแล้วก็หาย เค้าไม่เข้าใจวะพี่ (ตอนนี้ มากกว่าชอบแล้วหละ)
พี่ F : แล้วให้พี่ทำไงอะ
ผม : พี่ไม่ต้องทำไงอะ พี่ฝืนความรู้สึกได้หรอ ต้องเปลี่ยนมันอย่างเดียวอะ
พี่ F : ก็ตอนที่บอกจะคบแกอะ พี่ก็บอกตัวเองทุกวินาที รักมันดิ ดีขนาดนี้หาไม่ได้แล้วนะเว่ย รักมันๆ
ผม : แล้วก็ทำไม่ได้ช้ะ ฝังใจช้ะ กับคำว่าน้อง พี่ก็สร้างมันขึ้นมาใหม่ดิ
พี่ F : พูดมันง่ายนะ
ผม : ใช่มันไม่ง่าย แต่เค้าทำมาแล้ว แต่ก่อนคิดแค่พี่ แต่ตอนนี้ไม่ได้คิดแค่พี่แล้ว พอจะมีหวังไหมอะ เหมือนจะหมดแรง
พี่ F : งั้นแกพอก็ได้
ผม : คงยากอะ คือแบบ ถ้าพอนะแล้วสิ่งที่ผ่านมา ความพยายามมันก็ไม่มีความหมายเลยอะดิ
พี่ F : ไม่อยากให้แกมาเสียเวลา เอาเวลาไปเริ่มกับคนใหม่ดีกว่า
ผม : ไม่รู้อะ แต่คืออยากหยุดที่พี่แล้วไม่อยากจะหาใหม่ทั้งนั้น "เค้าเลือกที่จะซ่อมแซม มากกว่าที่จะเปลี่ยนใหม่" มันต้องมีสักทางดิพี่
พี่ F : ถ้ามันซ่อมไม่ได้อะ
ผม : มันต้องซ่อมได้ดิพี่ ที่ผ่านมา เค้าตั้งความหวังไว้ว่า สักวันนึงมันต้องถึงปลายทาง ไม่รู้ว่ามัน นานแค่ไหน
พี่ F : แกเริ่มคนใหม่ง่ายกว่า
ผม : คงต้องตัดพี่ออกจากชีวิตเลย
พี่ F : ขนาดนั้นเลยอ่อ
ผม : เพราะว่ากลัวไง กลัวว่าจะมีคนที่ทำให้พี่ ดีกว่าที่เค้าทำอะ กลัวจริงๆนะ กลัวมาก มันพอจะมีโอกาศไหมอะ
พี่ F : ไม่รู้
ผม : เครเข้าใจละ ขอถามหน่อย พี่มีความสุขมั้ยเวลาที่อยู่กับเค้าอะ
พี่ F : มี มีความสุขนะ สนุกดี
ผม : อ่อโอเคร ขอบคุณมากนะพี่ ถ้าพี่มีความสุขผมก็ สบายใจละ
พี่ F : ขอโทษจริงๆ
ผม : ไม่ต้องหรอก พี่ไม่ต้องพยายามฝันความรู้สึกตัวเองละ ขอโทษที่ทำให้หนักใจ ถ้ามีคนถามว่าเรา เคยคบกันไหม ก็จะตอบไปว่าเคย
เคยเป็นแฟนคนแรกของเค้า รักมาก 555555
พี่ F : 555แก ดีมากอะ
ผม : โอเคนะ ตามนี้ 55555
พี่ F : ดีมากจริงๆ เสียดายแกวะ อยากรักแกมากนะเว่ย
ผม : แน่นอน ทั้งหล่อ ทั้งเก่ง แถมเอาใจใส่ขนาดนี้ 55555 (หลงตัวเองด้วย5555)
พี่ F : ตัดคำว่าหล่อออก5555
ผม : พี่ไม่ต้องเสียดายหรอก คนดีกว่าเค่า มีเยอะแยะพี่
พี่ F : พี่ว่าไม่อะ แกดีสุดละ
ผม : เชื่อว่าสักวันต้อง มีคนทำทำให้พี่มีความสุขมากกว่าเค้าแน่นอน
พี่ F : 55555อาจจะใช่ แต่แบบแกดีสุดละ พี่เชื่อว่าไม่มีใครรักพี่เท่าแกเลย
ผม : ถ้าพีเสียดายมาก อยากรักเค้าก็ถามใจตัวเอง ให้เวลามัน ก็ได้ เผื่อจะรู้สึก เหมือนเค้าอะ ยังทำได้เลย 5555 (หัวเราะทั้งน้ำตา
พี่ F : มันต้องใช้เวลาอะ แต่ไม่อยากให้แกมารอ
ผม : ผมก็อยู่แบบ นี่เรื่อยๆแหละ
พี่ F : ไม่เปนไรหรอก แกเริ่มต้นใหม่เถอะ อย่ารอพี่เลย
ผม : ถ้าทำใจได้นะ ถามความรู้สึกตัวเองสะ หาให้เจอนะ
พี่ F : ทำไมอะ55
ผม : 55555 ไม่รู้ แค่รอให้เรามารักกันมั้ง ง้อว 555
พี่ F : น่าน555
สรุปเลยนะครับ คือพี่ F เค้าฝังใจกับผมว่าเป็นน้องชาย ผมไม่รู้ว่ามันจะมีทางไหมอะ ผมทำตัวไม่ถูก ผมรักเค้ามากแต่สุดท้ายคงต้องปล่อยแล้ว
ขอบคุณพี่ F มากๆทำให้ผม ไม่เคยทำแบบนี้กับใครมาก่อนเลย ทุ่มเทให้พี่เค้ามาก รักมากเลย
ขอขอบคุณทุกคนที่มาอ่านกระทู้ผมนะครับ กระทู้แรกของผมเลยถ้ามันไม่ดียังไง ขอโทษด้วยครับ