[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้https://www.facebook.com/packkrapao
EP1 เมื่อการเดินทางเริ่มขึ้น
แดดร้อนๆ ณ ปลายเดือนเมษายน
เราสองคนเก็บกระเป๋า มุ่งหน้าไปยังจุดหมายการเดินทางแห่งใหม่
การเดินทางเริ่มขึ้นอีกครั้ง
ณ เกียวโต
เป็นครั้งแรกที่เราสองคนมาเยือนประเทศญี่ปุ่น
ได้ยินและได้ฟังหลากหลายเรื่องราวเกี่ยวกับที่นี่มามากมาย
เมืองที่เค้าว่ากันว่าผู้คนเป็นระเบียบที่สุดในโลก
ทั้งในเรื่องของมารยาทและวัฒนธรรมที่คนไทยควรเอาเป็นแบบอย่าง
เมืองที่คนไทยชื่นชอบ และนิยมไปเที่ยวมากที่สุด
จะเป็นยังไง ครั้งนี้ได้มาสัมผัสด้วยตัวเองแล้ว
เกียวโตเป็นเมืองแรกที่เราเลือกให้เป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทาง
เราเลือกลงสนามบินนาริตะเป็นวันแรก เนื่องจากตอนนั้นไม่ประสีประสา
ในเรื่องความเป็นญี่ปุ่น ไม่ได้อิน หรือไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับประเทศนี้มากนัก
ก่อนมาที่นี่จึงไม่ได้ศึกษาข้อมูลมาละเอียดเท่าที่ควร
ทำให้นึกขึ้นได้ว่าหากเราย้อนเวลากลับไปได้เราจะทำการบ้านให้ดีกว่านี้
หลังจากถึงสนามบินนาริตาช่วงกลางดึก เรานอนพักที่เกียวโตหนึ่งคืน
วันรุ่นขึ้นเรารีบขึ้นชินคันเซนไปยังเกียวโตทันที
ยังไม่ทันหายตื่นเต้น บ่ายอ่อนๆ เราก็เดินทางมาถึงเกียวโต ด้วยความทุลักทะเล
ทุกอย่างค่อนข้างจะงงๆ สับสน สำหรับมือใหม่ ที่ไม่ค่อยได้ทำการบ้านมา
ดังนั้นแผนของเราในเกียวโตวันแรก คือ ไม่มีแผน
ตอนนี้แค่รู้สึกอยากไป Arashiyama อยากจะไปดูป่าไผ่ก่อน
เพราะดูจากแผนที่ ที่นี่ดูเหมือนจะเป็นที่ไกลจากสถานที่เที่ยวอื่นๆ
วางกระเป๋าที่ห้องพักเสร็จสรรพ
เราเดินดุ่มๆ จะไปขึ้นรถบัส ระหว่างทางได้เจอกับเด็กน้อยเสื้อเหลือง
ท่าทางจะมีจุดหมายที่เดียวกัน เพราะเดินตามกันต้อยๆมาสักพักหนึ่งแล้ว
จนครอบครัวของเด็กน้อยหยุดตรงที่ทางรถไฟ
เราก็เหลียวมองดูป้าย มันเขียนไว้ชัดเจนว่า Arashiyama station
ไปทางนี้ได้ด้วยหรอ? เอางัยดี ลองไปดูกันไหม
โดดขึ้นไปเลยดีกว่า
“ความบังเอิญแนะนำให้เรารู้จักกับทางลัด
การเดินทางบางครั้งก็ทำให้เราพบกับโชคดี”
Arashiyama มีหลายที่ให้น่าไปเยือนหลายแห่ง
แต่ที่ดังๆ ก็ป่าไผ่นี่แหละ ที่เราสองคนอยากมาที่สุด
ดูจากในรูปคือมันสวยมาก
เราค่อนข้างมีความหลังฝังใจกับรูปในอินเตอร์เน็ต
เนื่องจากครั้งหนึ่งเคยตามรอยสถานที่หนึ่งที่ประเทศเกาหลีใต้
ดูจากในรูปแล้วเราต้องไปให้ได้ ทั้งฝนตก หนาวก็หนาว ก็ทนรออยู่ดูเพราะไหนๆ ก็มาถึงนี่แล้ว
จนเพื่อนหนีกลับกันหมด เหลือเรากับเพื่อนอีกสองคน ทนทรมานรออยู่อย่างนั้น
เมื่อเวลาจริงมาถึง ออ…เอิ่มมม มันเป็นอย่างนี้นี่เอง
ทุกอย่างเกิดแบบอึ้งๆ และจบไปแบบอึ้งๆ
แต่ก็ทำให้เราได้รู้ว่า อย่างน้อยเราก็ได้ทำมันแล้วนะ
ลองคิดดูอีกด้านว่าถ้ากลับไปแล้วไม่ได้ดู หรืออยู่ดูแล้วไม่เป็นอย่างที่คาดหวัง
อย่างไหนจะเสียใจมากกว่ากัน ฉันคิดว่าอย่างแรกนะ
ครั้งนี้ความคาดหวังของเราจึงตั้งไว้น้อยๆ
“บางครั้งความประทับใจเกิดขึ้นเพราะเราไม่ได้คาดหวัง”
บรรยากาศภายในที่เต็มไปด้วยต้อนไผ่ เรียงรายเป็นร้อยเป็นพันต้น
พร้อมด้วยสีเขียวที่มองแล้วเย็นตา และเสียงโยกไหวของมันที่พริ้วไปตามลม
นอกจากนี้ยังมีหน่อไม้เล็กๆ ที่กำลังเติบโตขึ้นมาจากพื้นดิน
ต่อไปมันจะสูงใหญ่เหมือนเพื่อนที่อยู่ข้างๆ แล้ว
[CR] EP.1 KYOTO จุดเริ่มต้นของการเดินทาง >> ARASHIYAMA <<
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
EP1 เมื่อการเดินทางเริ่มขึ้น
แดดร้อนๆ ณ ปลายเดือนเมษายน
เราสองคนเก็บกระเป๋า มุ่งหน้าไปยังจุดหมายการเดินทางแห่งใหม่
การเดินทางเริ่มขึ้นอีกครั้ง
ณ เกียวโต
เป็นครั้งแรกที่เราสองคนมาเยือนประเทศญี่ปุ่น
ได้ยินและได้ฟังหลากหลายเรื่องราวเกี่ยวกับที่นี่มามากมาย
เมืองที่เค้าว่ากันว่าผู้คนเป็นระเบียบที่สุดในโลก
ทั้งในเรื่องของมารยาทและวัฒนธรรมที่คนไทยควรเอาเป็นแบบอย่าง
เมืองที่คนไทยชื่นชอบ และนิยมไปเที่ยวมากที่สุด
จะเป็นยังไง ครั้งนี้ได้มาสัมผัสด้วยตัวเองแล้ว
เกียวโตเป็นเมืองแรกที่เราเลือกให้เป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทาง
เราเลือกลงสนามบินนาริตะเป็นวันแรก เนื่องจากตอนนั้นไม่ประสีประสา
ในเรื่องความเป็นญี่ปุ่น ไม่ได้อิน หรือไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับประเทศนี้มากนัก
ก่อนมาที่นี่จึงไม่ได้ศึกษาข้อมูลมาละเอียดเท่าที่ควร
ทำให้นึกขึ้นได้ว่าหากเราย้อนเวลากลับไปได้เราจะทำการบ้านให้ดีกว่านี้
หลังจากถึงสนามบินนาริตาช่วงกลางดึก เรานอนพักที่เกียวโตหนึ่งคืน
วันรุ่นขึ้นเรารีบขึ้นชินคันเซนไปยังเกียวโตทันที
ยังไม่ทันหายตื่นเต้น บ่ายอ่อนๆ เราก็เดินทางมาถึงเกียวโต ด้วยความทุลักทะเล
ทุกอย่างค่อนข้างจะงงๆ สับสน สำหรับมือใหม่ ที่ไม่ค่อยได้ทำการบ้านมา
ดังนั้นแผนของเราในเกียวโตวันแรก คือ ไม่มีแผน
ตอนนี้แค่รู้สึกอยากไป Arashiyama อยากจะไปดูป่าไผ่ก่อน
เพราะดูจากแผนที่ ที่นี่ดูเหมือนจะเป็นที่ไกลจากสถานที่เที่ยวอื่นๆ
วางกระเป๋าที่ห้องพักเสร็จสรรพ
เราเดินดุ่มๆ จะไปขึ้นรถบัส ระหว่างทางได้เจอกับเด็กน้อยเสื้อเหลือง
ท่าทางจะมีจุดหมายที่เดียวกัน เพราะเดินตามกันต้อยๆมาสักพักหนึ่งแล้ว
จนครอบครัวของเด็กน้อยหยุดตรงที่ทางรถไฟ
เราก็เหลียวมองดูป้าย มันเขียนไว้ชัดเจนว่า Arashiyama station
ไปทางนี้ได้ด้วยหรอ? เอางัยดี ลองไปดูกันไหม
โดดขึ้นไปเลยดีกว่า
“ความบังเอิญแนะนำให้เรารู้จักกับทางลัด
การเดินทางบางครั้งก็ทำให้เราพบกับโชคดี”
Arashiyama มีหลายที่ให้น่าไปเยือนหลายแห่ง
แต่ที่ดังๆ ก็ป่าไผ่นี่แหละ ที่เราสองคนอยากมาที่สุด
ดูจากในรูปคือมันสวยมาก
เราค่อนข้างมีความหลังฝังใจกับรูปในอินเตอร์เน็ต
เนื่องจากครั้งหนึ่งเคยตามรอยสถานที่หนึ่งที่ประเทศเกาหลีใต้
ดูจากในรูปแล้วเราต้องไปให้ได้ ทั้งฝนตก หนาวก็หนาว ก็ทนรออยู่ดูเพราะไหนๆ ก็มาถึงนี่แล้ว
จนเพื่อนหนีกลับกันหมด เหลือเรากับเพื่อนอีกสองคน ทนทรมานรออยู่อย่างนั้น
เมื่อเวลาจริงมาถึง ออ…เอิ่มมม มันเป็นอย่างนี้นี่เอง
ทุกอย่างเกิดแบบอึ้งๆ และจบไปแบบอึ้งๆ
แต่ก็ทำให้เราได้รู้ว่า อย่างน้อยเราก็ได้ทำมันแล้วนะ
ลองคิดดูอีกด้านว่าถ้ากลับไปแล้วไม่ได้ดู หรืออยู่ดูแล้วไม่เป็นอย่างที่คาดหวัง
อย่างไหนจะเสียใจมากกว่ากัน ฉันคิดว่าอย่างแรกนะ
ครั้งนี้ความคาดหวังของเราจึงตั้งไว้น้อยๆ
“บางครั้งความประทับใจเกิดขึ้นเพราะเราไม่ได้คาดหวัง”
บรรยากาศภายในที่เต็มไปด้วยต้อนไผ่ เรียงรายเป็นร้อยเป็นพันต้น
พร้อมด้วยสีเขียวที่มองแล้วเย็นตา และเสียงโยกไหวของมันที่พริ้วไปตามลม
นอกจากนี้ยังมีหน่อไม้เล็กๆ ที่กำลังเติบโตขึ้นมาจากพื้นดิน
ต่อไปมันจะสูงใหญ่เหมือนเพื่อนที่อยู่ข้างๆ แล้ว