ความรักนี่จะว่าเข้าใจยากมันก็ยากเนอะ .. แต่พอมองให้มันง่าย มันก็กลายเป็นง่ายขึ้นมาซะอย่างงั้น ความยากของความรักก็คือบางทีเรามองว่ามันง่าย.. ง่ายซะจนเราไม่เลือกที่จะทำความเข้าใจมันอย่างแท้จริง..
ถ้าถามเราว่าความรักสำหรับเราคืออะไร? โห่ว ตอบยากค่ะ ตอบไม่ได้ด้วยซ้ำ เพราะนิยามความรักของเรามันเปลี่ยนไปทุกครั้งที่ได้รู้จักใครใหม่ๆ แต่ละคนเข้ามานิยามความรักของเราในแง่มุมที่แตกต่างกัน.. บางคนก็เข้ามาทำให้เห็นนิยามความรักในมุมของ คนแอบรัก คนเจ้าชู้ คนอกหัก คนหักอก คนทุ่มเท คนรอคอย คนรักเพศเดียวกัน คนไม่อยากมีรัก สารพัดมากมายเลยค่ะ
เราเองก็เป็นคนนึงที่เพื่อนๆและคนรอบข้าง มองว่า เห่ย แกเปลี่ยนแฟนบ่อยจัง แกคุยเยอะจัง อิจฉาว่ะ บลาบลาบลา.. มันเป็นแค่ความสุขปลอมๆที่คนขี้เหงาสร้างขึ้นมาเพื่อปิดบังความอ่อนแอที่อยู่ข้างในทั้งนั้นแหละค่ะ เชื่อเราเถอะนะ หลายๆคนไม่ได้มีความสุขที่ต้องคุยกับใครเยอะๆ หลายๆคน ต้องมานั่งตอบไลน์ทีละคนทีละคน มันเป็นเรื่องน่าเบื่อซะด้วยซ้ำ ไม่ใช่ว่าเราสวยเลือกได้อะไรเลยนะ เพราะเราเป็นคนคุยเก่งมากกว่า เราก็เป็นผู้หญิงตัวบวมๆเนี่ยแหละ เข้าขั้นตัวจะแตก แต่เพราะเราคุยเก่งมั้งคะ เลยมีคนเข้ามาคุยด้วยเยอะ ทั้งนี้ทั้งนั้นมันก็ไม่ได้ทำให้เรามีความสุขอยู่ดีนั้นแหละ ไม่มีใครสนุกกับการต้องเปิดใจให้ใครบ่อยๆ ก็เพราะความรู้สึกดีๆสำหรับเรามันไม่ได้เกิดขึ้นกับใครก็ได้ มันต้องเป็นคนที่ความรู้สึกเราตะโกนออกมาอย่างดังว่า "เราเลือกนาย" เวลาเราเลือกที่จะรู้สึกกับใคร เราก็จะทุ่มเทไปแบบไม่กลัว ไม่ใช่ว่าเรามั่นใจอะไรหรอกนะ แต่เพราะเราเป็นคนที่ค่อนข้างจะรับมือได้กับการผิดหวัง..
ก่อนหน้านี้มันก็มีนะคะ ร้องไห้ฟูมฟาย ขอร้อง วิงวอนให้เขาอยู่กับเรา อย่าทิ้งเราไปไหนนะ ถ้าไม่มีเธอเราอยู่ไม่ได้จริงๆ เป็นมาหมดค่ะ พูดมาเกือบทุกประโยค แต่พอร้องไห้เสร็จ มันก็จบค่ะ.. ไม่ใช่ว่าทำใจได้ ไม่ใช่ว่าหายเสียใจนะ แต่ไม่รู้สิคงไม่มีใครชอบที่จะเห็นตัวเองนอนจมกับกองน้ำตา นั่งคุกเข่าแบบหมดสภาพ ใครล่ะจะชอบอยู่กับความเสียใจไปตลอดเวลา เพราะเราเกลียดค่ะ เกลียดตัวเองเวลาสิ้นหวัง เกลียดตัวเองเวลาอ่อนแอ เราเลยเลือกที่จะหลุดพ้นจากความรู้สึกนั้นให้เร็วที่สุด มันก็เลยทำให้เราเหมือนเป็นคนที่ไม่ค่อยแคร์ไม่ค่อยเสียใจ เวลาต้องเลิกลากับใคร แล้วก็สามารถทำใจได้ง่ายๆแล้วคบกับใครใหม่ แต่เชื่อเราเถอะคนแบบเนี่ยแหละ.. มันอ่อนแอกว่าที่หลายๆคนคิดเยอะ!
จริงๆเราก็อยากเจอใครสักคนที่เข้ามาแล้วก็อยู่ด้วยกันไปนานๆนะคะ แต่ด้วยความที่เราอายุแค่เท่านี้ 19 เอง จะไปถามหาความยั่งยืนก็คงไม่ง่าย แต่ถ้ามีเข้ามามันก็ดีค่ะ มันก็ทำให้มีเรื่องราวดีๆ มันก็เป็นสีสันอ่ะค่ะ แต่ก็ไม่ได้ตีโพยตีพายหรือมุ่งมั่นตั้งใจตามหา .. จริงๆ มันก็มีนะคนที่เหมือนจะอยู่ด้วยกันได้ดี เข้ากันได้ทุกอย่าง แต่ติดที่เขาเจ้าชู้ค่ะ แต่เราก็รับได้นะ แปลกป่ะ? เพราะเรารู้สึกว่าสำหรับบางคนการนอกใจมันก็เป็นสีสันของเขานะ .. เราไม่เคยเลิกกับใครเพราะเขานอกใจ .. บ้าเนอะ เรารู้สึกว่า ความรักก็ส่วนความรัก ความต้องการก็ส่วนความต้องการ(18+) เราเลือกที่จะไม่ให้เขา เขาจะไปหาจากคนอื่นก็อาจจะเป็นวิธีระบายของเขา ก็ไม่เป็นไร คนเรามันมีความต้องการต่างกัน จะไปทำอะไรก็ป้องกันตัวเองด้วยละกัน นั้นคือคำพูดของเรา.. แต่บางทีมันก็มีนะหึงอ่ะ หวง ก็มีแหละเราก็ผู้หญิงอ่ะเนอะ แต่พอบ่อยๆเข้า ถ้าเราจับได้แล้วรู้สึกเฉยๆเมื่อไหร่ ไม่หึงไม่หวง ก็คือเราหมดรักแล้ว เราก็จะถอยออกมา
เออพูดถึงเวลาหมดรักก็แปลกเนอะ แปลกจริงๆ อยู่ดีๆก็หมดรักเฉยเลย ไม่รู้สึกอะไรเฉยเลย บทจะรักก็รักแสนรัก แต่พอมันจะหมดรักมันก็ไม่มีสัญญาณอะไรมาเตือนเราเลย ..
เห้อ.. ความรัก เธอนี่ช่างลึกลับจริงๆ
ความรัก .. เธอนี่ช่างลึกลับจริงๆ
ถ้าถามเราว่าความรักสำหรับเราคืออะไร? โห่ว ตอบยากค่ะ ตอบไม่ได้ด้วยซ้ำ เพราะนิยามความรักของเรามันเปลี่ยนไปทุกครั้งที่ได้รู้จักใครใหม่ๆ แต่ละคนเข้ามานิยามความรักของเราในแง่มุมที่แตกต่างกัน.. บางคนก็เข้ามาทำให้เห็นนิยามความรักในมุมของ คนแอบรัก คนเจ้าชู้ คนอกหัก คนหักอก คนทุ่มเท คนรอคอย คนรักเพศเดียวกัน คนไม่อยากมีรัก สารพัดมากมายเลยค่ะ
เราเองก็เป็นคนนึงที่เพื่อนๆและคนรอบข้าง มองว่า เห่ย แกเปลี่ยนแฟนบ่อยจัง แกคุยเยอะจัง อิจฉาว่ะ บลาบลาบลา.. มันเป็นแค่ความสุขปลอมๆที่คนขี้เหงาสร้างขึ้นมาเพื่อปิดบังความอ่อนแอที่อยู่ข้างในทั้งนั้นแหละค่ะ เชื่อเราเถอะนะ หลายๆคนไม่ได้มีความสุขที่ต้องคุยกับใครเยอะๆ หลายๆคน ต้องมานั่งตอบไลน์ทีละคนทีละคน มันเป็นเรื่องน่าเบื่อซะด้วยซ้ำ ไม่ใช่ว่าเราสวยเลือกได้อะไรเลยนะ เพราะเราเป็นคนคุยเก่งมากกว่า เราก็เป็นผู้หญิงตัวบวมๆเนี่ยแหละ เข้าขั้นตัวจะแตก แต่เพราะเราคุยเก่งมั้งคะ เลยมีคนเข้ามาคุยด้วยเยอะ ทั้งนี้ทั้งนั้นมันก็ไม่ได้ทำให้เรามีความสุขอยู่ดีนั้นแหละ ไม่มีใครสนุกกับการต้องเปิดใจให้ใครบ่อยๆ ก็เพราะความรู้สึกดีๆสำหรับเรามันไม่ได้เกิดขึ้นกับใครก็ได้ มันต้องเป็นคนที่ความรู้สึกเราตะโกนออกมาอย่างดังว่า "เราเลือกนาย" เวลาเราเลือกที่จะรู้สึกกับใคร เราก็จะทุ่มเทไปแบบไม่กลัว ไม่ใช่ว่าเรามั่นใจอะไรหรอกนะ แต่เพราะเราเป็นคนที่ค่อนข้างจะรับมือได้กับการผิดหวัง..
ก่อนหน้านี้มันก็มีนะคะ ร้องไห้ฟูมฟาย ขอร้อง วิงวอนให้เขาอยู่กับเรา อย่าทิ้งเราไปไหนนะ ถ้าไม่มีเธอเราอยู่ไม่ได้จริงๆ เป็นมาหมดค่ะ พูดมาเกือบทุกประโยค แต่พอร้องไห้เสร็จ มันก็จบค่ะ.. ไม่ใช่ว่าทำใจได้ ไม่ใช่ว่าหายเสียใจนะ แต่ไม่รู้สิคงไม่มีใครชอบที่จะเห็นตัวเองนอนจมกับกองน้ำตา นั่งคุกเข่าแบบหมดสภาพ ใครล่ะจะชอบอยู่กับความเสียใจไปตลอดเวลา เพราะเราเกลียดค่ะ เกลียดตัวเองเวลาสิ้นหวัง เกลียดตัวเองเวลาอ่อนแอ เราเลยเลือกที่จะหลุดพ้นจากความรู้สึกนั้นให้เร็วที่สุด มันก็เลยทำให้เราเหมือนเป็นคนที่ไม่ค่อยแคร์ไม่ค่อยเสียใจ เวลาต้องเลิกลากับใคร แล้วก็สามารถทำใจได้ง่ายๆแล้วคบกับใครใหม่ แต่เชื่อเราเถอะคนแบบเนี่ยแหละ.. มันอ่อนแอกว่าที่หลายๆคนคิดเยอะ!
จริงๆเราก็อยากเจอใครสักคนที่เข้ามาแล้วก็อยู่ด้วยกันไปนานๆนะคะ แต่ด้วยความที่เราอายุแค่เท่านี้ 19 เอง จะไปถามหาความยั่งยืนก็คงไม่ง่าย แต่ถ้ามีเข้ามามันก็ดีค่ะ มันก็ทำให้มีเรื่องราวดีๆ มันก็เป็นสีสันอ่ะค่ะ แต่ก็ไม่ได้ตีโพยตีพายหรือมุ่งมั่นตั้งใจตามหา .. จริงๆ มันก็มีนะคนที่เหมือนจะอยู่ด้วยกันได้ดี เข้ากันได้ทุกอย่าง แต่ติดที่เขาเจ้าชู้ค่ะ แต่เราก็รับได้นะ แปลกป่ะ? เพราะเรารู้สึกว่าสำหรับบางคนการนอกใจมันก็เป็นสีสันของเขานะ .. เราไม่เคยเลิกกับใครเพราะเขานอกใจ .. บ้าเนอะ เรารู้สึกว่า ความรักก็ส่วนความรัก ความต้องการก็ส่วนความต้องการ(18+) เราเลือกที่จะไม่ให้เขา เขาจะไปหาจากคนอื่นก็อาจจะเป็นวิธีระบายของเขา ก็ไม่เป็นไร คนเรามันมีความต้องการต่างกัน จะไปทำอะไรก็ป้องกันตัวเองด้วยละกัน นั้นคือคำพูดของเรา.. แต่บางทีมันก็มีนะหึงอ่ะ หวง ก็มีแหละเราก็ผู้หญิงอ่ะเนอะ แต่พอบ่อยๆเข้า ถ้าเราจับได้แล้วรู้สึกเฉยๆเมื่อไหร่ ไม่หึงไม่หวง ก็คือเราหมดรักแล้ว เราก็จะถอยออกมา
เออพูดถึงเวลาหมดรักก็แปลกเนอะ แปลกจริงๆ อยู่ดีๆก็หมดรักเฉยเลย ไม่รู้สึกอะไรเฉยเลย บทจะรักก็รักแสนรัก แต่พอมันจะหมดรักมันก็ไม่มีสัญญาณอะไรมาเตือนเราเลย ..
เห้อ.. ความรัก เธอนี่ช่างลึกลับจริงๆ