'มีใครรู้จักผู้หญิงคนนี้บ้างมั้ยครับ'
กลางดึกคืนหนึ่ง กระทู้คำถามกระทู้หนึ่งถูกตั้งขึ้นในเว็บบอร์ดสนทนาชื่อดังเว็บหนึ่ง
เนื้อความของกระทู้นั้นมีความว่า
'สวัสดีครับ นี่เป็นกระทู้แรกของผม หากผิดพลาดอะไรต้องขออภัยด้วยนะครับ
เข้าเรื่องเลยก็แล้วกันนะครับ ผมกำลังตามหาผู้หญิงคนนึงอยู่ครับ
ผมพบกับพี่เค้าเมื่อสามอาทิตย์ก่อน แต่ตอนนี้ผมหาพี่เค้าไม่เจอเลยครับ
โทรไปก็ไม่รับ ไม่รู้จะติดต่อกันยังไงเลยครับ
เค้าเป็นผู้หญิงหน้าตาดี แต่งตัวแรงๆ กัดสีผมทั้งหัวเลยครับ
แต่งหน้าแรงๆหน่อย สูงประมาณ164-166ไม่เกินนี้ครับ
ผมไม่รู้ว่าพี่เค้าอายุเท่าไหร่ แต่ผมเดาว่าน่าจะประมาณ21-22ครับ'
เนื้อความของกระทู้จบลงแต่เพียงเท่านี้ และไม่นานนักหลังจากที่กระทู้ถูกตั้ง มันก็ถูกแก้ไขไปครั้งหนึ่ง
'อ้อ ผมลืมบอกไปครับ เธอชื่อพลอยครับ'
ชื่อกระทู้นั้นดึงดูดผู้คนเข้ามาได้บ้างจำนวนหนึ่ง แต่คนที่มาตอบคำถามนั้นจริงๆก็มีไม่มากเท่าไหร่นัก ความคิดเห็นมีเพียงไม่ถึงสิบความเห็น มีทั้งแบบจริงจังและแบบที่ถูกเขียนขึ้นมาเล่นๆ
'รักแรกพบหรอคะ'
'เจอกันที่ไหนครับ เผื่อรู้จักจะติดต่อให้'
'ท่าจะยากนะ ว่าแต่แน่ใจแล้วใช่มั้ยว่าผู้หญิง 55555'
'กว้างไปมั้ยพ่อคุณณณ'
'ตัดใจเถอะ'
'ขอให้หาเจอเร็วๆนะคะ รอตามผล อิอิ'
เจ้าของกระทู้นั่งอ่านความเห็นแล้วถอนหายใจ เขารู้สึกหมดหนทางในการตามหาตัวเธอแล้วจริงๆ แต่ในเมื่อเว็บบอร์ดนี้เป็นที่พึ่งสุดท้าย เขาจึงทุ่มและเสียสละทุกอย่าง เผื่อว่าพระเจ้าจะเข้าข้างเขา และทำให้เขาได้พบเธออีกครั้ง
เจ้าของกระทู้พิมพ์ข้อมูลเพิ่มเติมลงไปในความคิดเห็นถัดไป
'ผมเจอพี่เค้าสามอาทิตย์ก่อนที่สถานีสยามครับ
พี่เค้าเข้ามาทักผิดนึกว่าผมเป็นเพื่อนพี่เค้าครับ
แล้วตอนนั้นผมพึ่งเลิกกับแฟน ผมเพิ่งร้องไห้ คงตาแดงๆ
พี่เค้าเลยถามว่าเป็นอะไรมั้ย แล้วก็เริ่มคุยกันเริ่มรู้จักกันแล้วก็เริ่มสนิทกันครับ
ผมรู้ชอบพี่เค้สนะครับ แต่อยู่ๆเค้าก็หายไปเฉยเลย
ผมอยากเจอพี่เค้ามากๆครับ ช่วยผมหาทีเถอะครับ ผมหมดหนทางแล้วจริงๆ'
ดูเหมือนว่าเสียงตอบรับจะเงียบลง กระทู้เก่าถูกกระทู้ใหม่ดันลงไปจนแทบไม่มีใครสนใจ ชายหนุ่มเจ้าของกระทู้เริ่มจะตัดใจและทำใจยอมรับ แต่เขาก็เปลี่ยนใจ เมื่อความเห็นหนึ่งปรากฏขึ้นมา
'มีรูปมั้ย'
ชายหนุ่มเจ้าของกระทู้รีบตอบทันที
'มีแค่รูปเดียววอะครับ พี่เค้าไม่ชอบถ่ายรูป แต่รูปนี้ผมแอบถ่ายไว้ตอนที่พี่เค้าไม่รู้ตัว'
แล้วรูปของหญิงสาวคนนึงก็ปรากฏอยู่ข้างใต้ความคิดเห็นล่าสุดของเจ้าของกระทู้
มันเป็นรูปที่ถ่ายด้วยกล้องโทรศัพท์ ภาพหญิงสาวที่กัดผมจนกลายเป็นสีครีมกำลังลอยอยู่เหนือพื้น ผมของเธอยาวจนแทบถึงกลางหลัง แต่เป็นเพราะเธอกำลังกระโดด ภาพจึงออกมาไม่ชัดนัก ใบหน้านั้นถูกถ่ายมาด้วย แต่กลับบอกไม่ได้เลยว่าหน้าตาของคนในรูปเป็นยังไงเพราะมันทั้งเบลอและถูกเส้นผมของเธอบัง
นอกจากนั้น ก็คงบรรยายได้เพียงว่าเป็นรูปถ่ายของหญิงสาวรูปร่างดีคนหนึ่งที่แต่งตัวค่อนข้างแรงมากเลยทีเดียว ทั้งเสื้อกล้ามสีดำรัดรูป และสายเสื้อในสีแดงสด กับกางเกงยีนสั้นตัวเล็กราวกับบิกินนี่นั่น มันทั้งทำให้เธอดูดีและดูแย่ในเวลาเดียวกัน
ความเงียบคือสิ่งเดียวที่ชายหนุ่มได้รับ ไม่มีแม้แต่ความเห็นเดียวหลังจากรูปถ่ายรูปนั้น
ถึงเวลาที่จะต้องตัดใจจริงๆแล้วสินะ?
ชายหนุ่มพับหน้าจอโน๊ตบุ๊คลง เฝ้าภาวนาให้ใครสักคนพบเบาะแสของเธอ มองบานประตูสีขาวข้างเตียง แอบหวังให้ร่างที่คุ้นเยนั่นเปิดกลับเข้ามาอีกครั้ง แล้วเขาก็หลับไปด้วยความกระวนกระวายใจ
มีใครรู้จักผู้หญิงคนนี้บ้างมั้ยครับ?
กลางดึกคืนหนึ่ง กระทู้คำถามกระทู้หนึ่งถูกตั้งขึ้นในเว็บบอร์ดสนทนาชื่อดังเว็บหนึ่ง
เนื้อความของกระทู้นั้นมีความว่า
'สวัสดีครับ นี่เป็นกระทู้แรกของผม หากผิดพลาดอะไรต้องขออภัยด้วยนะครับ
เข้าเรื่องเลยก็แล้วกันนะครับ ผมกำลังตามหาผู้หญิงคนนึงอยู่ครับ
ผมพบกับพี่เค้าเมื่อสามอาทิตย์ก่อน แต่ตอนนี้ผมหาพี่เค้าไม่เจอเลยครับ
โทรไปก็ไม่รับ ไม่รู้จะติดต่อกันยังไงเลยครับ
เค้าเป็นผู้หญิงหน้าตาดี แต่งตัวแรงๆ กัดสีผมทั้งหัวเลยครับ
แต่งหน้าแรงๆหน่อย สูงประมาณ164-166ไม่เกินนี้ครับ
ผมไม่รู้ว่าพี่เค้าอายุเท่าไหร่ แต่ผมเดาว่าน่าจะประมาณ21-22ครับ'
เนื้อความของกระทู้จบลงแต่เพียงเท่านี้ และไม่นานนักหลังจากที่กระทู้ถูกตั้ง มันก็ถูกแก้ไขไปครั้งหนึ่ง
'อ้อ ผมลืมบอกไปครับ เธอชื่อพลอยครับ'
ชื่อกระทู้นั้นดึงดูดผู้คนเข้ามาได้บ้างจำนวนหนึ่ง แต่คนที่มาตอบคำถามนั้นจริงๆก็มีไม่มากเท่าไหร่นัก ความคิดเห็นมีเพียงไม่ถึงสิบความเห็น มีทั้งแบบจริงจังและแบบที่ถูกเขียนขึ้นมาเล่นๆ
'รักแรกพบหรอคะ'
'เจอกันที่ไหนครับ เผื่อรู้จักจะติดต่อให้'
'ท่าจะยากนะ ว่าแต่แน่ใจแล้วใช่มั้ยว่าผู้หญิง 55555'
'กว้างไปมั้ยพ่อคุณณณ'
'ตัดใจเถอะ'
'ขอให้หาเจอเร็วๆนะคะ รอตามผล อิอิ'
เจ้าของกระทู้นั่งอ่านความเห็นแล้วถอนหายใจ เขารู้สึกหมดหนทางในการตามหาตัวเธอแล้วจริงๆ แต่ในเมื่อเว็บบอร์ดนี้เป็นที่พึ่งสุดท้าย เขาจึงทุ่มและเสียสละทุกอย่าง เผื่อว่าพระเจ้าจะเข้าข้างเขา และทำให้เขาได้พบเธออีกครั้ง
เจ้าของกระทู้พิมพ์ข้อมูลเพิ่มเติมลงไปในความคิดเห็นถัดไป
'ผมเจอพี่เค้าสามอาทิตย์ก่อนที่สถานีสยามครับ
พี่เค้าเข้ามาทักผิดนึกว่าผมเป็นเพื่อนพี่เค้าครับ
แล้วตอนนั้นผมพึ่งเลิกกับแฟน ผมเพิ่งร้องไห้ คงตาแดงๆ
พี่เค้าเลยถามว่าเป็นอะไรมั้ย แล้วก็เริ่มคุยกันเริ่มรู้จักกันแล้วก็เริ่มสนิทกันครับ
ผมรู้ชอบพี่เค้สนะครับ แต่อยู่ๆเค้าก็หายไปเฉยเลย
ผมอยากเจอพี่เค้ามากๆครับ ช่วยผมหาทีเถอะครับ ผมหมดหนทางแล้วจริงๆ'
ดูเหมือนว่าเสียงตอบรับจะเงียบลง กระทู้เก่าถูกกระทู้ใหม่ดันลงไปจนแทบไม่มีใครสนใจ ชายหนุ่มเจ้าของกระทู้เริ่มจะตัดใจและทำใจยอมรับ แต่เขาก็เปลี่ยนใจ เมื่อความเห็นหนึ่งปรากฏขึ้นมา
'มีรูปมั้ย'
ชายหนุ่มเจ้าของกระทู้รีบตอบทันที
'มีแค่รูปเดียววอะครับ พี่เค้าไม่ชอบถ่ายรูป แต่รูปนี้ผมแอบถ่ายไว้ตอนที่พี่เค้าไม่รู้ตัว'
แล้วรูปของหญิงสาวคนนึงก็ปรากฏอยู่ข้างใต้ความคิดเห็นล่าสุดของเจ้าของกระทู้
มันเป็นรูปที่ถ่ายด้วยกล้องโทรศัพท์ ภาพหญิงสาวที่กัดผมจนกลายเป็นสีครีมกำลังลอยอยู่เหนือพื้น ผมของเธอยาวจนแทบถึงกลางหลัง แต่เป็นเพราะเธอกำลังกระโดด ภาพจึงออกมาไม่ชัดนัก ใบหน้านั้นถูกถ่ายมาด้วย แต่กลับบอกไม่ได้เลยว่าหน้าตาของคนในรูปเป็นยังไงเพราะมันทั้งเบลอและถูกเส้นผมของเธอบัง
นอกจากนั้น ก็คงบรรยายได้เพียงว่าเป็นรูปถ่ายของหญิงสาวรูปร่างดีคนหนึ่งที่แต่งตัวค่อนข้างแรงมากเลยทีเดียว ทั้งเสื้อกล้ามสีดำรัดรูป และสายเสื้อในสีแดงสด กับกางเกงยีนสั้นตัวเล็กราวกับบิกินนี่นั่น มันทั้งทำให้เธอดูดีและดูแย่ในเวลาเดียวกัน
ความเงียบคือสิ่งเดียวที่ชายหนุ่มได้รับ ไม่มีแม้แต่ความเห็นเดียวหลังจากรูปถ่ายรูปนั้น
ถึงเวลาที่จะต้องตัดใจจริงๆแล้วสินะ?
ชายหนุ่มพับหน้าจอโน๊ตบุ๊คลง เฝ้าภาวนาให้ใครสักคนพบเบาะแสของเธอ มองบานประตูสีขาวข้างเตียง แอบหวังให้ร่างที่คุ้นเยนั่นเปิดกลับเข้ามาอีกครั้ง แล้วเขาก็หลับไปด้วยความกระวนกระวายใจ