ควรพอหรือรอต่อไป. แอบชอบเพื่อนตั้งแต่ม.3 จนตอนนี้อยู่ปี1 ไม่เคยเปลี่ยนใจไปชอบใครเลย....

สวัสดีเพื่อนๆชาวพันทิปทุกคนนะคะ เราจะมาเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับความรักของเราเองค่ะ ต้องบอกก่อนว่าเราไม่เคยเขียนพันทิปเลย เรามีแต่อ่านของคนอื่นๆ นี่เป็นครั้งแรกของเราอาจจะพิมพ์ตกๆ หล่นๆ ต้องขออภัยด้วยนะคะ เรื่องก็ตามหัวข้อเลยค่ะ เราแอบชอบเพื่อนของเราเองค่ะ .........เริ่มกันเลยแล้วกันนะคะ เราของแทนชื่อเพื่อนเราว่าเอนะคะ เรากับเอเป็นเพื่อนกันตั้งแต่อนุบาลเลยค่ะ เราอยู่ห้องเดียวกันและโรงเรียนเดียวกันตั้งแต่อนุบาลจนถึง ป.6 เอกับเราเป็นนักกีฬาของโรงเรียนเหมือนกันทั้งคู่ตอนเรียนประถม แต่เราก็ไม่ได้จริงจังอะไรมากกับการเล่นกีฬา แต่เอเขาชอบและรักการเล่นกีฬาเขาเล่นแทบทุกอย่าง แต่เขาชอบเล่นฟุตบอลมากกกกกกกกกกกกกกกก. เราสนิทกันมากช่วงประถมเวลากลับบ้านก็กลับพร้อมๆ กัน ตอนนั้นเราปั่นจักยานไปโรงเรียนเวลากลับเราก็กลับพร้อมกันเพราะเราต้องซ้อมกีฬาหลังเลิกเรียนด้วยกัน พอขึ้นม.1 เราก็อยู่โรงเรียนเดียวกันเหมือนเดิมค่ะ แต่อยู่คนละห้อง ต่างคนต่างเจอเพื่อนใหม่เราก็เริ่มห่างๆกันไป ไม่ค่อยได้เจอ และเราก็ไม่ได้คุยกันเลยค่ะ ตอนขึ้นม.1 จนถึงประมาณ ม.3 เราเริ่มเล่นเฟซบุ๊คใหม่ๆ แล้วบังเอิญไปเจอเฟซของเอเข้า ก็เลยแอดเพื่อนไป แล้วเอก็รับเราเป็นเพื่อน นี่เป็นจุดเริ่มต้นที่เราได้คุยกับเอ เราก็ทักเอไปก็ถามว่าเป็นยังไงบ้าง สบายดีไหม บลาๆๆๆ แล้วเราก็คุยกันมาเรื่อยๆๆ เวลาเราเจอกันที่โรงเรียนเราก็จะยิ้มให้กัน บางทีเราไม่เห็นเอ แต่เอเห็นเราเอก็จะทักเรามาตอนเย็นว่าไม่ทักเลยนะ บลาๆๆๆ เราก็บอกขอโทษเราไม่เห็น เราคุยกับเอทุกวันเลย บางครั้งเราก็ทักเอไป บางครั้งเอก็ทักเรามา บางทีเราออนแต่เรายังไม่ได้ทักเอไปเอก็จะทักเรามาแล้วบอกว่าทำไมไม่ทักกันบ้างเลย เวลาเอไม่ทักเรา เราก็จะนอยด์แล้วพูดแบบเอ สลับกันไปมา (ดูตลกเล่นน้อย ง่องแง่งเหมือนเด็กทั้งคู่55555555555) เราคุยกันทุกวันจนเราใกล้จบม.3 ด้วยกันทั้งคู่ เรากลับรู้สึกว่าเราอยากคุยกับเอตลอด วันไหนที่เราไม่ได้คุยกับเอมันรู้สึกแปลกๆ จนเราจบม.3 ด้วยกันทั้งคู่ เราก็คุยกันเรื่องเรียนต่อ ม.4 ว่าจะเรียนที่ไหนยังไง จะเรียนสายไหน เพราะเรากับเอเรียนคนละสาย เราเรียนวิทย์-คณิต ส่วนเอเรียนเกี่ยวกับกีฬา สรุปเราสองคนก็ต่อม.4ที่โรงเรียนเดียวกัน แล้วเอเขาก็ย้ายขึ้นมาเรียนสายวิทย์-คณิตเหมือนกัน เราสองคนก็คุยกันเรื่องห้อง ขอให้ได้อยู่ห้องเดียวกัน5555555555555555555555555555 เอก็บอกว่าขอให้เราได้อยู่ห้องเดียวกัน พอผลสอบออกมาเราไม่ได้อยู่ห้องเดี๋ยวกัน เราอยู่ห้อง1 ส่วนเออยู่ห้อง3 แต่เป็นสาย-วิทย์คณิตเหมือนกัน เอก็พูดกับเราประมาณว่าไม่ได้อยู่ห้องเดียวกันเลย เธอเก่งกว่าเรา เอแอบนอยด์555555555555555555555555555. เราก็ได้แต่พูดว่าไม่เป็นไร ยังไงก็อยู่สายวิทย์-คณิตเหมือนกัน ทำกิจกรรมก็ได้ทำด้วยกันอยู่ดี ...... พอเรียนไปได้สักพักเราก็อยากย้ายห้องลงมาฮ่าๆๆๆ เพราะห้องเรามันเป็นโปรแกรมภาษาอังกฤษ เอก็บอกว่าย้ายมาอยู่ด้วยกันสิ แต่เราไม่กล้าเลยย้ายไปอยู่ห้อง4 กับเพื่อน แต่มันก็ยังเป็นสายวิทย์-คณิตอยู่ เราก็คุยกันมาเรื่อยๆๆ แต่เราไม่ได้เป็นแฟนกัน ง่ะ! แต่เรางอลกันบ่อยมาก 5555555555555 พอมาถึงช่วงแข่งกีฬาสี เอกับเราก็อยู่คนละสี เอลงแข่งฟุตบอลเราก็นั่งดูกับเพื่อน (สีตัวเองไม่ดู ฮ่าๆๆๆ) หลังจากเอแข่งฟุตบอลงานกีฬาสีเสร็จ เอก็ฮอดมากกกกกกกกกกกกก. เพราะเอเล่นเก่งมากแต่เอก็ยังคุยกับเราเหมือนเดิมทุกอย่างเหมือนจะเป็นแฟนกันเลยก็ว่าได้5555555555555555 แต่ก็ไม่ใช่เฮ้อออ. จนมาช่วงหนึ่งเรื่องเกิดจากเราเองงงงงงงงงงงงงงงงงงงง. เราไม่น่าทำแบบนี้เลยยย คือเราไปตั้งสถานะคบกันกับเพื่อนคนหนึ่ง ซึ่งเพื่อนคนนี้เราของแทนชื่อว่าบีนะคะ บีเป็นเพื่อนของเพื่อนเราอีกที ตอนเราเรียนอยู่ม.ต้น เรารู้จักบีเพราะว่าบีชอบมาเล่นกับเพื่อนเรา บีเป็นผู้ชายที่ไม่เหมือนผู้ชาย และบีก็ชอบมาเล่นผู้หญิงเราก็เข้าใจว่าบีเป็นเกย์ เป็นตุ๊ด ก็ว่าไปเพราะเราถามเพื่อนเรา เพื่อนเราก็บอกว่าไม่แน่ใจ เพราะบียังไม่มั่นใจตัวเองเลย ซึ่งเหตุผลที่ตั้งคือ บีมาชวนเราตั้งสถานะเพื่อหลอกเพื่อนว่ามีแฟนแล้ว เราก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะเข้าใจว่าบีเป็น เราก็ตั้งคบกันหลังจากตั้งสถานะได้ประมาณ 2-3 วัน เอก็เหมือนเปลี่ยนไป คุยกับเราน้อยลงบ้าง ไม่ทักเรามาบ้าง เจอกันก็ไม่ค่อยยิ้มให้ ทำหน้าตาเฉยๆ เราก็ไม่กล้าถามว่าเป็นอะไร แต่เราก็ไม่ได้เลิกคุยกันนะคะ คือเราก็ทักเอไปปกติ พอผ่านมาระยะหนึ่งเราก็เห็นเอตั้งสถานะคบกับรุ่นพี่คนหนึ่งในโรงเรียน รุ่นพี่เขาเป็นสตาฟและเป็นคนดูแลนักกีฬาตอนแข่งกีฬาสี ตอนแรกเราเห็นเรากก็แอบเสียใจนิดๆ เราเลยลบสถานะของเราออก แต่เราก็ยังคงคุยกับเออยู่ แต่ก็ไม่ค่อยบ่อยเหมือนเดิม เวลาที่เราเจอเอที่โรงเรียนเอก็จะแค่มองหน้าเรา แต่ไม่ได้พูดอะไรกับเรา เราเองก็ไม่กล้าสู้หน้าเท่าไหร่ อีกอย่างเอชอบไปกับแฟน มีอยู่วันหนึ่งหลังเลิกเรียนเราไปซื้อของที่ห้างแห่งหนึ่ง เราไปซื้อของคนเดียวเราก็เลือกๆๆอยู่ เอกับแฟนก็เดินตรงมาในร้าน เราเห็นเราก็เลยเดินไปหลังๆร้าน แต่เอกับแฟนดันจะมาซื้อของตรงที่เราเลือกอยู่ซะงั้น เราก็เลยเจอะกันซึ่งๆหน้าเลยยยยยยยย. เอก็มองหน้าเราแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เราเลยเดินออกไปจากร้านไป แล้วมีวันหนึ่งที่โรงเรียนเรามีการทำบุญ ตักบาตร เราก็เอกับแฟนตักบาตรด้วยกัน เราก็ได้แต่บอกตัวเองว่าหยุดทักเอไปได้แล้ววววววววว. เราได้แต่ภาวะนาให้เขาเลิกกัน 5555555555555555555(แอบร้าย)จนในที่สุดเขาก็เลิกกันจริงๆ พอเรารู้เราก็ทักไปคุยกับเอ เอก็คุยกับเราแต่เหมือนจะไม่อะไรมาก สักพักเอก็มีแฟนใหม่ ซะงั้น! มองข้ามเราตลอด 55555555555 เราก็ได้แต่ถอนหายใจเบาๆๆ พอเอมีแฟนเราก็ไม่กล้าทักไปคุยด้วย เราได้แต่แอบส่องเฟซเอกับแฟนบอกฝันดีกัน เอิ่มมมมมม.เจ็บไปดิ และแล้วเอก็เลิกกับแฟนอีกแล้วคร้าบบบบบบบบบบบบ. เราก็ทักไปหาเอ ถามว่าเป็นยังไงสบายดีไหม บลาๆ จนเหมือนเราจะกลับมาคุยกันอีกครั้ง ช่วงนั้นเราอยู่ม.5 เทอม2 แล้ว เวลาเอทำการบ้านไม่ได้ เราก็ช่วยสอนให้ มีครั้งหนึ่งเอเขาทำโมเดล DNA ไม่ได้ เราเลยอาสาทำให้ เอก็ซื้อของมาให้ แต่ฝากเพื่อนมาให้เรา กรรม! เราเลยถามว่าทำไมไม่เอามาให้เราละ เอก็ได้แต่บอกว่าอาย เฮ้อออออออออออออออ. เราก็ทำให้เอจนเสร็จแล้วเอาไปให้ที่โรงเรียน ตอนนั้นเอก็โทรหาเราว่าอยู่ตรงนั้น ตรงนี้นะ เราก็เดินไปหา แล้วก็ไม่ได้คุยอะไรกันมากแล้วเราก็กลับบ้าน พอสักพักเอก็มีแฟนใหม่ เง้ออ.อีกแล้วเหรอเนี่ยยยยย. ไม่เห็นเราในสายตาเลยหรือไง แต่ตอนนั้นเราก็ยังคุยกับเอปกติ แต่เอเหมือนไม่อยากคุย เหมือนมีแค่เราชวนคุย เราเลยตัดสินใจไม่คุยกับเอ จนมาถึง ม.6 เราก็ไม่ได้คุยกัน แล้วมีวันหนึ่งเราเห็นเออัพสเตตัสเหมือนอกหัก เราเลยทักเอไป แต่เรากลับโดนเอตอบมาแบบ แทบอ้วกก! หลังจากวันนั้นเราตัดสินใจจะไม่คุยกับเออีกตลอดไปเลย เราได้ลบเพื่อนเอ ออกจากเฟซเรา ผ่านไปประมาณ2สัปดาห์ เราเลยแอดเพื่อนเอไป เพราะคิดว่าเราคงทำใจได้แล้ว แต่มันกลับไม่ใช่ เราก็แอบไปส่องเฟซของเออยู่บ่อยๆ แต่เราก็ไม่ได้ทักไป แต่เอกลับมาถูกใจรูปและสเตตัสของเราทุกอันที่เราโพสต์ เราก็แอบดีใจแต่ก็ไม่กล้าทักไปอยู่ดี จนเราจบม.6 ก่อนจะถึงวันจบเราตัดสินใจทักเอไปอีกครั้ง เราบอกเอว่าเราจะเอาของไปให้ในวันพรุ่งนี้ เอจะรังเกลียจไหม บลาๆๆๆ เอก็บอกเราว่า ไม่รังเกียจเลย ขอบคุณมากๆ เรายินดีรับ แล้วก็ส่งสติ๊กเกอดีใจมาให้เรา เราก็แอบดีใจนิดนึง เราก็ได้เขียนการ์ดอันนึงแล้วก็ทำของให้เอ วันรุ่งขึ้นเรารีบไปโรงเรียนแบบเช้ามาก คือเราจะเอาการ์ดที่เราเขียนไปใส่ในกล่องของเอ ซึ่งทุกคนที่จบจะมีกล่องใส่ความในใจที่น้องๆทำให้ แต่กล่องดันถูกเก็บไปแล้วซะงั้น! สรุปเราก็ไม่ได้ให้เอ ได้แต่ให้ของที่ทำ เอก็มีของให้เราแต่ก็ไม่ใช่คนพิเศษอะไรเป็นของที่เอทำมาให้เพื่อนๆ แต่เราก็ดีใจที่เอให้เรา เราก็เหมือนจะคุยกันอีกครั้งหลังจากที่เราทักไปว่าจะเอาของไปให้ เราก็คุยกันเรื่องเรียนต่อว่าจะไปเรียนที่ไหน อยากเรียนอะไร จริงๆแล้วเราร็ว่าตั้งนานแล้วว่าเออยากเป็นอะไร อยากเรียนอะไร เราถามไปเฉยๆเพราะอยากคุย เอบอกว่าเราว่าเอจะไปสอบตำรวจ เราก็ได้แต่บอกว่าสู้ๆนะ ไม่ได้อะไรเยอะ กลัวเอรำคาญ เอก็เห็นเอซ้อมวิ่งผ่านหน้าบ้านเราทุกครั้ง (เราอยู่หมู่บ้านเดียวกัน ไม่ไกลกันมากนัก) สรุปเอก็สอบไม่ติด เราก็บอกว่าไม่เป็นไรเนอะ บลาๆๆๆ หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกัน จนทุกคนแยกย้ายเข้ามหาลัย เราเรียนอยู่ต่างจังหวัดส่วนเอเรียนในจังหวัด แต่เป็นมหาลัยเดียวกัน ของเอเป็นมอเขต ของเราเป็นมอใหญ่ อยู่ๆวันหนึ่งเราก็เห็นเอโพสต์รูปซ้อมฟุตบอลในทีมของจังหวัด เราตกใจมาก เราดีใจที่เอทำตามฝันได้ คือเอบอกเราตอนที่เราคุยกันแรกๆว่าเออยากเป็นนักฟุตบอลกับตำรวจ เรารีบทักไปถามเอ ว่าได้เป็นนักฟุตบอลของจังหวัดเหรอ บลาๆ เยอะ แล้วเอก็ถามเรามาว่า เป็นยังไงบ้างสาวขอนแก่น เรางงมากว่าเอรู้ได้ยังไงว่าเราเรียนอยู่ขอนแก่น เราถามเอว่ารู้ได้ยังไง เอบอกเราว่าเอดูในเฟซ เราก็คิดในใจว่าคงขึ้นฟฟีตข่าวของเอ5555555555555555555555555555555555 แต่ก็ดีที่ยังถามเรา พอถามเสร็จก็จบ ไม่ได้คุยกันต่อ จนมาเมื่อวาน เราเห็นเอซ้อมฟุตบอลที่มหาลัยเรา แล้วซ้อมกับทีมมหาลัย เราเลยทักเอไปถามว่าได้เล่นทีมของมหาลัยเหรอ เอก็บอกว่าใช่ เราก็เลยแซวว่ามาไม่บอกเลยนะ ไม่มาเลี้ยงหนมเลย เอก็หัวเราะแล้วบอกเราว่า ทำไมไม่มาหาอยู่สนามละ เอิ่มมมมมมมมมม. ใครจะกล้าไปละ เราก็เลยบอกเอไปว่า ไม่กล้าไปหรอก แฟนแกจะตบเรา 5555555555555 ที่พูดแบบนี่เพราะต้องการเช็คว่าเอมีแฟนอยู่รึป่าวนั้นเอง คริคริ เอตอบเราว่า มีที่ไหนละ เราก็ห้ะ!จริงสิ แต่ไม่เชื่อหรอก เราเห็นผู้หญิงคนหนึ่งมาโพสต์บอกฝันดีนายอยู่นะ เราก็เฟลตามเคยยยยยยยยยยยยยยยยย. ที่ผ่านมาเราอยากคุยกับเอตลอดเวลา แต่เราไม่กล้าทักไป เรารู้ว่าเอเขามีคนคุยเยอะ คนรู้จักเอเยอะมาก ยิ่งตอนที่เอมาแข่งกีฬาที่มหาลัยเรา ยิ่งทำให้คนรู้จักเขาเยอะขึ้น เนื่องจากเอเล่นฟุตบอลเก่งมากๆๆๆ 55555555555555555555555555555 และยิ่งเอได้เป็นนักฟุตบอลของมหาลัยและของจังหวัดอีก เราพยายามตัดใจไม่คุยกับเอ ไม่คิดอะไรแต่ก็ทำไม่ได้ เราก็ยังอยากคุยกับเอ อยากบอกเอว่าที่เราตั้งสถานะคบกับเพื่อนตอนนั้นไม่ใช่แฟนกันนะแก 5555555555555555555555555555. บางทีเอก็ทำให้เราคิด แต่บางครั้งก็เหมือนไม่ได้อะไรกับเรา ที่ผ่านมาเราไม่เคยมีใครเลยสักคน แต่เอเปลี่ยนแฟนเป็น10คนได้แล้วมั้ง ฮ่าๆๆๆๆๆ เราก็ไม่รู้จะทำยังไง เราอยากรอเอ แต่ก็ไม่รู้ว่ารอแล้วเราจะได้อะไร ในเมื่อเอมีคนเข้ามาเยอะแยะมากมาย ส่วนเราก็แค่เพื่อนที่เคยสนิท เป็นผู้หญิงธรรมดา คือเราเป็นผู้หญิงเรียบร้อยนะ555555555555555 อยู่โรงเรียนเราได้เป็นตัวแทนประกวดมารยาทไทยด้วยอ่าฮ่าๆ แต่เราไม่ใช่ผู้หญิงหวาน เราเป็นผู้หญิงแมนหน่อยๆ ถึกๆ แต่แฟนของเอแต่ละคน แต่งหน้าจัดเต็มทุกคนเลยก็ว่าได้ คือเราตรงข้ามกับสเปคของเอเลย....แต่เราก็ยังอยากคุยกับเออยู่ดี จนตอนนี้เราก็ยังอยากคุยกับเอ แต่เราก็ไม่รู้ว่าที่เราทำไปเราทำแล้วเราได้อะไร เราควรจะหยุดใช่ไหม หรือ รอควรจะรอเอต่อไปเรื่อยๆ เผื่อสักวันเอจะเห็นเราบ้างง เราควรรอเอต่อไป หรือควรตัดใจจากเอจริงๆสักทีคะ T^T