เราเป็นคนหนึ่งที่ไม่มีเวลาให้แฟนเลยยยยยยย
ทำแต่งาน งาน งาน งาน ก็งานคือเงิน เงินคืองาน
เราเป็นหญิงแกร่งทำงาน IT ทำมานานนนน มากกกก ซึ่งยิ่งนับวันความรับผิดชอบมันก็มากขึ้น (อย่าถามเรื่องเงินรู้ๆ กันอยู่) และใครที่ทำ IT ก็น่าจะรู้ว่างานอย่างหนัก โหด_รัสเซียมากค่ะ ยิ่งจะขึ้น Production ยิ่งหนักมาก เราเป็นคนที่จะต้องคุยกับทุกคนทุกตำแหน่ง คุณพระ อิฉันไม่อยากจะเอ่ย มันปวดใจอีแย้มยิ่งนัก
เมื่อก่อน......
เมื่อแรกรักคบกันใหม่เอี่ยมอ่อง หูยยยย อะไรมันก็มุ้งมิ้งกรุ้งกริ้งไปหมด โลกนี้มีแค่สองเรา ตัวติดกันอย่างกะปลากระป๋อง ดูแลทุกอย่างตั้งแต่ในบ้าน เสื้อผ้า กับข้าว ทุกสิ่งอย่าง ซึ่งเรามีความสุขมากที่ได้ทำให้เค้าแบบนี้ แล้วก่อนที่จะคบกันเรานี่ออกตัวแรงแซงทางโค้งเลยค่าาา
"เราเป็นคนไม่มีเวลานะ รับได้ไหม"
เราเคยเลิกกับคนเก่าด้วยเหตุผลนี้ เราไม่อยากให้คุณมารู้สึกน้อยใจเราเวลาที่เราทำงานจนไม่เหลือเวลาให้กับคุณ คุณจะได้ไม่เสียเวลากับเค้า และไม่เสียเวลาคนอื่นที่เค้าจะเข้ามาด้วย <<<<< ซึ่งเค้าตกลงเงื่อนไขนี้
(ประเด็นคือไม่จำง่ะ ดันไปหวังให้คนอื่นปรับแต่ตัวเองไม่ปรับ แต่พยายามลองแล้วนะ แต่สุดท้ายก็ loop เดิม ทำงานหนักเหมือนเดิม ไม่มีเวลาเหมือนเดิม แสดงว่ายังพยายามไม่มากพอ)
ระหว่างทางที่คบกัน ไม่เคยมีปัญหากันเรื่องคนอื่นเลย ส่วนใหญ่เป็นเรื่องกลับบ้านดึกล้วนๆ ก็ไอ้เรามันสาวไอทีนี่นะ เข้าแปดครึ่งเลิกงานทีตะวันไม่เคยเห็น 555 เวลาที่งอลกันก็บอกกันว่างอลอะไร รีบง้อ รีบคืนดี จะได้ไม่เสียเวลารักกัน ต่างคนต่างดูแลกันเป็นอย่างดี
จนคบกันมา 3 ปี... ทุกอย่างที่เคยสวยงาม ก็ถูกพรากออกจากอกอีแย้มคนนี้
>>>ในวันที่ต้องทำงานขึ้น Production มี Project ติดต่อกัน 5 Project เป็นการทำงานแบบคู่ขนาน คือทำงาน 5 Project ขนานกัน อกอีแย้มจะแตก เลยรีบไปแจ้งท่านเจ้าคุณอย่างเร็วไวว่า (กรุณาทำเสียง 2 ค่ะ เพราะคุยกับแฟนมันอย่างนี้จริงๆ 55)
เรา : "คุณ คุณ ช่วงนี้มีงานขึ้น production อ่ะ กลัวไม่มีเวลา และต้องทำงานหนักมากๆ เลยอ่าา เค้าแบ่บ ไม่ได้อยากรับงานเยอะนะ แต่มันมาเอง ไม่ทันตั้งตัวจินๆ "
เค้า : "งับ ๆ ไม่เป็นไรน้า เค้าเป็นกำลังใจให้คุณน้าาา จะไม่ดื้อไม่ซน อยู่ข้างๆ เพื่อลูกของเรานะ" <หมา 2 ตัวที่บ้าน>
เรา : ขอบคุณมากเลยน้าา ที่เข้าใจเค้าอ่าาาา
เค้า : "แล้วทำไมต้องคุณคนเดียวอ่ะ คนอื่นช่วยไม่ได้เลยหรอ เค้าก็อยากได้เวลาของคุณบ้างอ่ะ" << แล้วนางก็ทำหน้าจ๋องๆ ใส่ เค้าคนนี้ไม่ได้ทำงาน IT และไม่ได้ทำงานรูปแบบบริษัท เราเลยต้องตอบเค้าไปแบบกลืนไม่เข้าคายไม่ออก"
เรา : "ก็คงมีแหละมั้ง แต่เค้าจะพยายามให้เวลาของเราไม่น้อยลงนะ อิอิ" << อยากจะใส่สีพาสเทลจะได้ซอร์ฟลงบ้าง
ก็ตอนที่พูดกัน มันก็พูดได้ไงคะ แต่พอถึงเวลางานเข้าจริงๆ มันทำไม่ได้
ทำงานจนไม่มีแม้แต่เวลากินข้าว
ไม่มีแม้แต่เวลาดื่มน้ำ เข้าห้องน้ำ
บางครั้งทำงานจนลืมโทรหาแฟน เค้าไลน์มาเราก็ตอบนะ แต่นานกว่าเราจะตอบกลับ
ช่วงนี้เค้าเลยต้องดูแลตัวเอง ต้องเก็บผ้าเอง พับผ้าเอง ต้องรีดผ้าเอง ต้องหาข้าวกินเอง ซึ่งเมื่อก่อนเราทำให้ เราเป็นแบบนี้อยู่ปีนึง ถ้าเป็นคนอื่นป่านนี้มีกิ๊กไปละ แต่แฟนเรากลับมาดูแลเราแทน ชีวิตเรามีแค่บ้านกับออฟฟิสจริงๆ ขนาดดื่มยังดื่มที่ออฟฟิสเลย 555 (เจ้านายทำห้องอาหารกึ่งร้านเหล้ามากๆ เลยชอบอยู่ออฟฟิส 555)
จนกระทั่งเรารู้สึกเราเครียดมาก เราเลยไปสังสรรค์กะเพื่อนแล้วบอกเค้าว่าไม่ต้องรอนะคะ นอนได้เลย >>>> ไงหล่ะคะ Work hard play harder ค่ะ พอกลับมาจากเที่ยวเท่านั้นหล่ะ
งอนค่ะ!!!!! ไม่พูดกันไปครึ่งวัน ช่วงครึ่งวันนั้นเรามานั่งคิดว่า
ทำไม!! เมื่อก่อนเราสามารถตอบเค้าได้ตลอด
ทำไม!! เมื่อก่อนเราโทรหาเค้าได้ทั้งวัน แม้จะคุยกันแค่ไม่กี่นาที บางครั้งก็ไม่ถึงนาที แค่ได้ยินเสียงก็ชื่นใจ
ทำไม!! ถึงทำงานบ้านทุกอย่าง และทำงานไปด้วยได้ ทำไมตอนนี้ทำไม่ได้
สุดท้ายก็ loop เดิม.... "ไม่มีเวลา"
และเค้าก็ไลน์กลับมา
"ขอโทษนะที่พูดจาไม่ดี
แต่เตือนคุณแล้ว
คุณไม่ฟังเอง...
งอล งอลที่กลับเช้าไม่บอก
บอกแค่ไม่ต้องรอ
งอลที่ต้องรีดผ้าเอง
เก็บผ้าเอง งอลที่ต้องทำอะไรเองคนเดียวอยู่ตลอด
งอลที่ต้องเข้าใจคนอื่นทุกอย่าง ทั้งที่บางทีก็ไม่อยากเข้าใจ
งอล ที่ต้องเป็นฝ่ายเสียสละทุกอย่าง เพื่อคนอื่นอยู่เสมอ
.............................
คุณผู้ชมมมมมมเจ้าขา เราจะบอกว่า น้ำตาไหลค่ะ รู้สึกสงสารเค้ามาก ตลอดระยะเวลา 1 ปี เราทำอะไรเค้าไป
เราย้อนไปอ่านไลน์เก่าๆ ดูวีดีโอเก่าๆ ที่อัดกันไว้ รูปเก่าๆ หวานจังน่ารักจัง
แล้วเราก็เปิดมือถือ ในโทรศัพท์รูปคู่ถ่ายกันแค่เดือนละครั้ง
ตอบไลน์ก็ตอบแต่ห่างกันเป็นชั่วโมง บางครั้งเราก็ตัดบทเพื่อจะได้รีบทำงาน
โทรศัพท์ย้อนดูประวัติ ส่วนใหญ่เค้า miss call เรา
เค้าโทรมา เราก็ไม่ว่าง ติดประชุม ทำงาน
นี่เรากำลังทำร้ายคนที่เรารักด้วยการทำงานหนักเพื่ออนาคต แต่ลืมนึกถึงระหว่างทาง ลืมนึกถึงคนข้างๆ แล้วตอบคนรักเรากลับไปด้วยคำว่าไม่มีเวลา
พูดตามตรงนะคะ รู้สึกว่าตัวเอง "เห็นแก่ตัวมาก" ที่คิดแต่เรื่องของตัวเอง ที่คิดแต่จะทำงาน อยากปรับนะคะ แต่คิดได้อย่างเดียว ต้องลาออก เท่านั้น แต่มันจะมีที่ไหนหล่ะคะที่จะไม่มีงานหนัก มันก็หนักหมดแหล่ะ คุณว่าจริงมั้ย
แล้วคุณหล่ะคะ ทำงาน จนไม่มีเวลา ให้คนข้างๆ คุณหรือเปล่า
ทำงานหนักจนไม่มีเวลาให้แฟน
ทำแต่งาน งาน งาน งาน ก็งานคือเงิน เงินคืองาน
เราเป็นหญิงแกร่งทำงาน IT ทำมานานนนน มากกกก ซึ่งยิ่งนับวันความรับผิดชอบมันก็มากขึ้น (อย่าถามเรื่องเงินรู้ๆ กันอยู่) และใครที่ทำ IT ก็น่าจะรู้ว่างานอย่างหนัก โหด_รัสเซียมากค่ะ ยิ่งจะขึ้น Production ยิ่งหนักมาก เราเป็นคนที่จะต้องคุยกับทุกคนทุกตำแหน่ง คุณพระ อิฉันไม่อยากจะเอ่ย มันปวดใจอีแย้มยิ่งนัก
เมื่อก่อน......
เมื่อแรกรักคบกันใหม่เอี่ยมอ่อง หูยยยย อะไรมันก็มุ้งมิ้งกรุ้งกริ้งไปหมด โลกนี้มีแค่สองเรา ตัวติดกันอย่างกะปลากระป๋อง ดูแลทุกอย่างตั้งแต่ในบ้าน เสื้อผ้า กับข้าว ทุกสิ่งอย่าง ซึ่งเรามีความสุขมากที่ได้ทำให้เค้าแบบนี้ แล้วก่อนที่จะคบกันเรานี่ออกตัวแรงแซงทางโค้งเลยค่าาา
เราเคยเลิกกับคนเก่าด้วยเหตุผลนี้ เราไม่อยากให้คุณมารู้สึกน้อยใจเราเวลาที่เราทำงานจนไม่เหลือเวลาให้กับคุณ คุณจะได้ไม่เสียเวลากับเค้า และไม่เสียเวลาคนอื่นที่เค้าจะเข้ามาด้วย <<<<< ซึ่งเค้าตกลงเงื่อนไขนี้
(ประเด็นคือไม่จำง่ะ ดันไปหวังให้คนอื่นปรับแต่ตัวเองไม่ปรับ แต่พยายามลองแล้วนะ แต่สุดท้ายก็ loop เดิม ทำงานหนักเหมือนเดิม ไม่มีเวลาเหมือนเดิม แสดงว่ายังพยายามไม่มากพอ)
ระหว่างทางที่คบกัน ไม่เคยมีปัญหากันเรื่องคนอื่นเลย ส่วนใหญ่เป็นเรื่องกลับบ้านดึกล้วนๆ ก็ไอ้เรามันสาวไอทีนี่นะ เข้าแปดครึ่งเลิกงานทีตะวันไม่เคยเห็น 555 เวลาที่งอลกันก็บอกกันว่างอลอะไร รีบง้อ รีบคืนดี จะได้ไม่เสียเวลารักกัน ต่างคนต่างดูแลกันเป็นอย่างดี
จนคบกันมา 3 ปี... ทุกอย่างที่เคยสวยงาม ก็ถูกพรากออกจากอกอีแย้มคนนี้
>>>ในวันที่ต้องทำงานขึ้น Production มี Project ติดต่อกัน 5 Project เป็นการทำงานแบบคู่ขนาน คือทำงาน 5 Project ขนานกัน อกอีแย้มจะแตก เลยรีบไปแจ้งท่านเจ้าคุณอย่างเร็วไวว่า (กรุณาทำเสียง 2 ค่ะ เพราะคุยกับแฟนมันอย่างนี้จริงๆ 55)
เรา : "คุณ คุณ ช่วงนี้มีงานขึ้น production อ่ะ กลัวไม่มีเวลา และต้องทำงานหนักมากๆ เลยอ่าา เค้าแบ่บ ไม่ได้อยากรับงานเยอะนะ แต่มันมาเอง ไม่ทันตั้งตัวจินๆ "
เค้า : "งับ ๆ ไม่เป็นไรน้า เค้าเป็นกำลังใจให้คุณน้าาา จะไม่ดื้อไม่ซน อยู่ข้างๆ เพื่อลูกของเรานะ" <หมา 2 ตัวที่บ้าน>
เรา : ขอบคุณมากเลยน้าา ที่เข้าใจเค้าอ่าาาา
เค้า : "แล้วทำไมต้องคุณคนเดียวอ่ะ คนอื่นช่วยไม่ได้เลยหรอ เค้าก็อยากได้เวลาของคุณบ้างอ่ะ" << แล้วนางก็ทำหน้าจ๋องๆ ใส่ เค้าคนนี้ไม่ได้ทำงาน IT และไม่ได้ทำงานรูปแบบบริษัท เราเลยต้องตอบเค้าไปแบบกลืนไม่เข้าคายไม่ออก"
เรา : "ก็คงมีแหละมั้ง แต่เค้าจะพยายามให้เวลาของเราไม่น้อยลงนะ อิอิ" << อยากจะใส่สีพาสเทลจะได้ซอร์ฟลงบ้าง
ก็ตอนที่พูดกัน มันก็พูดได้ไงคะ แต่พอถึงเวลางานเข้าจริงๆ มันทำไม่ได้
ทำงานจนไม่มีแม้แต่เวลากินข้าว
ไม่มีแม้แต่เวลาดื่มน้ำ เข้าห้องน้ำ
บางครั้งทำงานจนลืมโทรหาแฟน เค้าไลน์มาเราก็ตอบนะ แต่นานกว่าเราจะตอบกลับ
ช่วงนี้เค้าเลยต้องดูแลตัวเอง ต้องเก็บผ้าเอง พับผ้าเอง ต้องรีดผ้าเอง ต้องหาข้าวกินเอง ซึ่งเมื่อก่อนเราทำให้ เราเป็นแบบนี้อยู่ปีนึง ถ้าเป็นคนอื่นป่านนี้มีกิ๊กไปละ แต่แฟนเรากลับมาดูแลเราแทน ชีวิตเรามีแค่บ้านกับออฟฟิสจริงๆ ขนาดดื่มยังดื่มที่ออฟฟิสเลย 555 (เจ้านายทำห้องอาหารกึ่งร้านเหล้ามากๆ เลยชอบอยู่ออฟฟิส 555)
จนกระทั่งเรารู้สึกเราเครียดมาก เราเลยไปสังสรรค์กะเพื่อนแล้วบอกเค้าว่าไม่ต้องรอนะคะ นอนได้เลย >>>> ไงหล่ะคะ Work hard play harder ค่ะ พอกลับมาจากเที่ยวเท่านั้นหล่ะ
งอนค่ะ!!!!! ไม่พูดกันไปครึ่งวัน ช่วงครึ่งวันนั้นเรามานั่งคิดว่า
ทำไม!! เมื่อก่อนเราสามารถตอบเค้าได้ตลอด
ทำไม!! เมื่อก่อนเราโทรหาเค้าได้ทั้งวัน แม้จะคุยกันแค่ไม่กี่นาที บางครั้งก็ไม่ถึงนาที แค่ได้ยินเสียงก็ชื่นใจ
ทำไม!! ถึงทำงานบ้านทุกอย่าง และทำงานไปด้วยได้ ทำไมตอนนี้ทำไม่ได้
สุดท้ายก็ loop เดิม.... "ไม่มีเวลา"
และเค้าก็ไลน์กลับมา
"ขอโทษนะที่พูดจาไม่ดี
แต่เตือนคุณแล้ว
คุณไม่ฟังเอง...
งอล งอลที่กลับเช้าไม่บอก
บอกแค่ไม่ต้องรอ
งอลที่ต้องรีดผ้าเอง
เก็บผ้าเอง งอลที่ต้องทำอะไรเองคนเดียวอยู่ตลอด
งอลที่ต้องเข้าใจคนอื่นทุกอย่าง ทั้งที่บางทีก็ไม่อยากเข้าใจ
งอล ที่ต้องเป็นฝ่ายเสียสละทุกอย่าง เพื่อคนอื่นอยู่เสมอ
.............................
คุณผู้ชมมมมมมเจ้าขา เราจะบอกว่า น้ำตาไหลค่ะ รู้สึกสงสารเค้ามาก ตลอดระยะเวลา 1 ปี เราทำอะไรเค้าไป
เราย้อนไปอ่านไลน์เก่าๆ ดูวีดีโอเก่าๆ ที่อัดกันไว้ รูปเก่าๆ หวานจังน่ารักจัง
แล้วเราก็เปิดมือถือ ในโทรศัพท์รูปคู่ถ่ายกันแค่เดือนละครั้ง
ตอบไลน์ก็ตอบแต่ห่างกันเป็นชั่วโมง บางครั้งเราก็ตัดบทเพื่อจะได้รีบทำงาน
โทรศัพท์ย้อนดูประวัติ ส่วนใหญ่เค้า miss call เรา
เค้าโทรมา เราก็ไม่ว่าง ติดประชุม ทำงาน
นี่เรากำลังทำร้ายคนที่เรารักด้วยการทำงานหนักเพื่ออนาคต แต่ลืมนึกถึงระหว่างทาง ลืมนึกถึงคนข้างๆ แล้วตอบคนรักเรากลับไปด้วยคำว่าไม่มีเวลา
พูดตามตรงนะคะ รู้สึกว่าตัวเอง "เห็นแก่ตัวมาก" ที่คิดแต่เรื่องของตัวเอง ที่คิดแต่จะทำงาน อยากปรับนะคะ แต่คิดได้อย่างเดียว ต้องลาออก เท่านั้น แต่มันจะมีที่ไหนหล่ะคะที่จะไม่มีงานหนัก มันก็หนักหมดแหล่ะ คุณว่าจริงมั้ย
แล้วคุณหล่ะคะ ทำงาน จนไม่มีเวลา ให้คนข้างๆ คุณหรือเปล่า