กระทู้นี้เร่จะเล่าถึงเมื่อได้คบแล้วเป้นยังไง เราเชื่อว่าส่วนใหญ่มีแฟนอ่ะก้จะระบายเรื่องทุกอย่างให้แฟนฟัง แล้วเราก้เป้นคนสึงเราเล่าทุกเรื่องไม่ว่าจะเป้นความเป้นมาของเราเรื่องเพื่อนเรื่องเรียนเรื่องครอบครัว อันนี้ต้องเข้าใจเรานะว่าเราพึงย้ายมาอยู่ต่างจังหสัดนอกจากคนในบ่นเราก้ไม่รู้จักใครพอมาเจอคนที่ทำให้สบายใจก้พูดทุกอย่างเราคบกับMหลังเปิดเทอมสองเดือน Mมันเป้นคนปากไม่ดีต่างจากการกระทำในตอนนั้น นิสัยของMที่ทำให้เราไว้ใจคือมีไรเค้าก้จะบอกเราเรามีไรก้บอกเค้าคบกันได้เกือบอาทิตแต่คุยกันมาเกือบเดือนทุฟก้ขอมาหา ทีแรกที่จะมาเรากลัวนะเราไม่อยากให้ม่จิงๆเราไม่พร้อมเลยแต่อย่างที่ว่าMเป้นคนปากร้ายก้พูดโกดงู้งี้และผสมกับที่เราปลื้มMมากๆเราก้ยอมให้เราหา พอมาถึงMก้นิ่งทีแรกอ่ะเราคิดว่าMเป้นคนนิ่งๆเข้มๆเราคิดอยู่ล่ะคนแบบนี้ทนเราไม่ได้หลอกแค่จิงๆแล้วอ่ะมันเป้นคนที่นิสัยโคตรเหมือนเราแค่ต่างตรงที่เราเป้นคนง้อตลอดและMก้เป้นคนงอลตลอด พอมาถึงก้นิ่งดูทีวีกันต่างคนต่างเล่นมือถือไม่พูดอะไรจนMเข้ามาใกล้เรา เอาหน้ามาใกล้หน้าเรามากๆแล้วก้จูบ Mถามเราโกดมั้ยเราไม่ตอบอะไรด้วยความที่ชอบมากๆปลื้มๆมากๆเราก้ยืดหน้าเข้าไปจูบM เรื่องความรู้สึกนิมาหน้ากลัวมากเลนเนอะ กับแฟนคนที่ผ้านมาเวาอยู่ด้วยกัน้ราควบคุมตัวเองตลอดแต่พอมาเตอแบบนี้ได้คบกับคนที่เราชอบเราปลื้มก้.... เราจูบMน้ำตาเราไหลMเริ่มทำมากขึ้นเรื่อยในใจเราตกใจนะแบบคือ... พอเรารู้ว่ามันจะถึงจุดนั้นเราเลยบอกกับMเรากลัวแล้ววันนี้ก้ทำให้เราจำมากที่สุดเพราะMพูดเองถ้าเกิดไรจะรับผิดชอบจะไปทิ้ง แต่ครั้งนั้นเราก้ไม่ปล่อยให้มันเลยไปมากกว่านั้นพึ่งคบเราก้ยังกลัว


**ตอนนี้สอนให้รู้ว่าอย่าทิ้งตัวไปกับความรู้สึกยิ่งได้คบกับคนที่เราชอบมากๆยิ่งจะเสียใจเวลาเลิกแช้วนิ่งเราเคบรับรู้เรื่องของกันและกันมากเท่าไหร่นั้นพอเลิกมันเหมือนจะตายให้ได้เพราะเราไม่มีคนที่พอจะระบายได้ทุกอย่างยิ่งเรามาจากต่างถิ่นยิ่งไม่มีใครสักคน