ก่อนอื่นต้องบอกก่อนเลยค่ะว่าไม่แน่ใจว่าที่เป็นอยู่เรียกว่าตั้งความหวังมากเกินไป หรือเป็นคนเอาแต่ใจกันแน่!!
เริ่มเลยนะคะ เราเป็นคนที่ค่อนข้างวางแผนการดำเนินชีวิตในแต่ละวันไว้ก่อน เช่น พรุ่งนี้จะแต่งตัวยังไง,พรุ่งนี้จะทำอะไรบ้าง,จะไปไหน จะต้องเดินทางยังไง ใช้เวลาเท่าไหร่? คือจะวางแผนคร่าวๆไว้ก่อนเสมอ เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ตอนมัธยมต้นค่ะ ถึงขั้นมีไดอารี่เขียนเลคเชอร์กิจกรรมของแต่ละวันไว้เลยค่ะ ตอนแรกๆก็แค่เรื่องเรียนค่ะ จนมันคืบคลานเข้ามาในการดำรงชีวิต ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนก็จะคาดหวังกับเพื่อนว่าจะต้องทำอะไรในการเจอกันบ้าง เรื่องเรียนก็จะทำงานกันยังไงแบ่งงานกันแบบไหน คือจะระบุเป็นข้อๆกันไปเลยค่ะ แล้วก็มาครอบครัวก็จะคาดหวังว่าเราทำแบบนี้นะ พ่อแม่จะต้องเข้าใจเรานะ ก็มีบ้างนะคะที่พ่อแม่ไม่เข้าใจแต่ดูเหมือนว่าแม่จะรู้ค่ะว่าเราเป็นคนนิสัยแบบนี้ท่านก็จะปล่อยๆไปบ้าง จนมาถึงความรักค่ะ ความรักนี่จะหนักค่ะ เพราะเราคาดหวังกับคนรักไว้มาก ก็ประมาณว่าเราอยากให้เค้าเป็นในแบบที่เราหวังไว้ แต่ส่วนใหญ่ก็ไม่ค่อยได้อย่างที่หวังไว้หรอกค่ะ เลยมีปัญหาทะเลาะกันอยู่บ่อยๆ เถียงกันบ้าง ไม่เข้าใจกันบ้าง จนถึงขั้นบอกเลิกกันก็มีมาแล้วค่ะ ทุกครั้งที่จะได้เจอกันเราก็วางแพลนไว้เลยค่ะว่าจะตื่นกี่โมง จะทำอะไร จะไปไหนบ้าง ไปยังไง กลับกี่โมงเป็นแบบนี้ทุกครั้งค่ะ จนล่าสุดสิ่งที่เราคิด เราหวังไว้มันไม่เป็นแบบที่คิดไว้ค่ะเลยรู้สึกเสียใจมาก แล้วก็อยากเลิกนิสัยแบบนี้ อยากเปลี่ยนแปลงตัวเองค่ะ แต่ไม่รู้ว่าจะเริ่มที่ตรงไหนดี เลยอยากมาปรึกษาค่ะว่าควรจะทำยังไงดี
มีวิธีเลิกตั้งความหวังกับคนอื่นบ้างไหมค่ะ?
เริ่มเลยนะคะ เราเป็นคนที่ค่อนข้างวางแผนการดำเนินชีวิตในแต่ละวันไว้ก่อน เช่น พรุ่งนี้จะแต่งตัวยังไง,พรุ่งนี้จะทำอะไรบ้าง,จะไปไหน จะต้องเดินทางยังไง ใช้เวลาเท่าไหร่? คือจะวางแผนคร่าวๆไว้ก่อนเสมอ เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ตอนมัธยมต้นค่ะ ถึงขั้นมีไดอารี่เขียนเลคเชอร์กิจกรรมของแต่ละวันไว้เลยค่ะ ตอนแรกๆก็แค่เรื่องเรียนค่ะ จนมันคืบคลานเข้ามาในการดำรงชีวิต ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนก็จะคาดหวังกับเพื่อนว่าจะต้องทำอะไรในการเจอกันบ้าง เรื่องเรียนก็จะทำงานกันยังไงแบ่งงานกันแบบไหน คือจะระบุเป็นข้อๆกันไปเลยค่ะ แล้วก็มาครอบครัวก็จะคาดหวังว่าเราทำแบบนี้นะ พ่อแม่จะต้องเข้าใจเรานะ ก็มีบ้างนะคะที่พ่อแม่ไม่เข้าใจแต่ดูเหมือนว่าแม่จะรู้ค่ะว่าเราเป็นคนนิสัยแบบนี้ท่านก็จะปล่อยๆไปบ้าง จนมาถึงความรักค่ะ ความรักนี่จะหนักค่ะ เพราะเราคาดหวังกับคนรักไว้มาก ก็ประมาณว่าเราอยากให้เค้าเป็นในแบบที่เราหวังไว้ แต่ส่วนใหญ่ก็ไม่ค่อยได้อย่างที่หวังไว้หรอกค่ะ เลยมีปัญหาทะเลาะกันอยู่บ่อยๆ เถียงกันบ้าง ไม่เข้าใจกันบ้าง จนถึงขั้นบอกเลิกกันก็มีมาแล้วค่ะ ทุกครั้งที่จะได้เจอกันเราก็วางแพลนไว้เลยค่ะว่าจะตื่นกี่โมง จะทำอะไร จะไปไหนบ้าง ไปยังไง กลับกี่โมงเป็นแบบนี้ทุกครั้งค่ะ จนล่าสุดสิ่งที่เราคิด เราหวังไว้มันไม่เป็นแบบที่คิดไว้ค่ะเลยรู้สึกเสียใจมาก แล้วก็อยากเลิกนิสัยแบบนี้ อยากเปลี่ยนแปลงตัวเองค่ะ แต่ไม่รู้ว่าจะเริ่มที่ตรงไหนดี เลยอยากมาปรึกษาค่ะว่าควรจะทำยังไงดี