เมื่อผู้หญิงหยาบกระด้าง...เกิดอาการไหวหวั่น!

สวัสดีค่ะ เริ่มเลยนะ...

คือเรื่องของเรามันมีอยู่ว่า...เราชอบผู้ชายคนหนึ่งค่ะ เขาเป็นเพื่อนเรา (คิดว่างั้นนะ)
เรารู้จักกันมาค่อนข้างนานแล้วล่ะ คุยกันประจำ ไปกินข้าว ไปเที่ยว ไปหากันบ่อย รู้เรื่องราวของกันและกันมากพอสมควร
และเขาก็รู้ว่าเราชอบ เขาเคยบอกนะว่ารู้สึกดีกับเรา เคยบอกว่าแอบชอบเราเหมือนกันด้วย อะหึ้ยยย

มีอยู่ครั้งหนึ่งที่เราไปเที่ยวด้วยกัน ก็ไม่มีอะไรมากมาย เขาก็ทำตัวน่ารักเสมอ คอยดูแลเทคแคร์ (หวั่นไหวเผลอใจก็เพราะแบบนี้)
เขาจะชอบแวะซื้อของกินตลอด และชอบซื้อเผื่อให้เรากินด้วย แต่เราโคตรไม่ชอบกินอะไรระหว่างทางเลย ไม่ใช่อะไรนะ คือเราจัดฟันไงและเรากลัวมันติดเหล็ก มันน่ารำคาญ เราเลยไม่เคยกิน เขาตื้อจนเขาจะป้อนเอามาจ่อตรงปากเราก็ไม่กิน
และวันนั้นตอนกำลังจะกลับบ้าน ระหว่างทางเดินไปป้ายรถเมล์ มีแมวแถวนั้นอยู่ 2-3 ตัวค่ะ เขาหยุดเดินแล้วอุ้มมันขึ้นมาเล่น ลูบหัวมัน แกล้งมัน ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ โห! โคตรน่ารักอะ (หมายถึงคนนะไม่ใช่แมว - - ) มุ้งมิ้งกว่าตูอีก ส่วนเราน่ะหรอ ยืนกอดอกมองอยู่ห่างๆค่ะ หึหึ ไม่ใช่ว่าไม่ชอบแมวหรืออะไรนะ แต่ไม่รู้ว่าต้องทำตัวยังไงอะดิ คือโมเม้นต์นั้นก็คิดอยู่ในหัวตลอด...เห้ยตูต้องทำยังไงว้า ต้องเข้าไปเล่นไปจับหรือป่าว สุดท้ายก็ได้แต่ยืนมองอะ จนเขาปล่อยมันไปแล้วเดินต่อ
เนี่ยแหละคือสิ่งที่เรากำลังกังวลไหวหวั่นอยู่ในใจ เราไม่ใช่ผู้หญิงเรียบร้อยอ่อนหวานอะ คือมันไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็ได้ แต่ความเป็นผู้หญิงเรามีน้อยอะดิ เรากลัวเขาไม่ชอบ บางทีเราก็คิดอยากจะทำอะไรน่ารักๆกับเขาดูบ้างนะ แต่ทำไม่ได้ ทำไม่เป็น ไม่กล้าด้วย มันเขิน
เราควรทำไงดี คือเราไม่รู้หรอกว่าเขาชอบผู้หญิงแบบไหน แต่แบบเราเนี่ยเขาจะโอเคหรือป่าว กลัวไปหมดเลยอะ

บ่นยืดยาว ได้ใจความบ้างไหมเนี่ย555555555
ไม่มีสาระอะไร และไม่รู้ด้วยว่าจะมีคนอ่านไหม
ถ้ามีก็ขอบคุณคนที่อ่านมากๆเลยนะ ฮิฮิ
(คอมเม้นต์คุยกันได้นะ เราอยากรู้ความคิดเห็นอะ ว่าเราควรทำตัวยังไงดี ตั้งแต่เก็บมาคิดๆ เวลาอยู่กับเขาเราเริ่มทำตัวไม่ถูก)