เลิกทั้งรัก เจ็บเกินทน

ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนว่านี้เป็นการเขียนเรื่องชีวิตรักของผมที่ทำให้ผมได้พบจุดจบที่เจ็บและไม่มีทางแก้ไขได้ เลยอยากจะขอบอกว่าพยายามอย่าค้นหาตัวผมเลยว่าเป็นใคร เพราะอาจจะทำให้บุคคลอื่นในเรื่องที่ผมจะเล่าต่อไปนี้เดือดร้อนได้ ถ้าหากมีการผิดพลาดในการสะกดคำใดต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย

         ผมต้องขอบอกไว้ใน ณ ที่นี้ด้วย การที่ผมออกมาเรื่องราวของตัวเองในที่นี้ก็เพื่อที่จะให้เป็นตัวอย่างและอุทาหร สำหรับคนที่มีความรัก คิดที่จะรักใครแล้วเค้าไม่ใช่ของที่เราจะทิ้งๆขว้างๆได้ และผมหวังในใจอยู่ลึกๆว่าถ้าเธอคนนั้นได้เข้ามาอ่านกระทู้นี้แล้ว เราทั้ง 2  คนจะสามารถกลับมาเริ่มต้นได้ใหม่ ผมจะเอาสิ่งที่ผิดพลาดและความรู้เท่าไม่ถึงการคิดน้อยมาเป็นบทเรียนในการดำเนินเพื่อสร้างให้อนาคตของเราเป็นไปอย่างสวยงาม

        ก่อนที่จะเริ่มเรื่องราวทั้งหมดนั้น ผมต้องขอย้อนกลับไปเมื่อสมัยเกือบ 10 ปีที่แล้ว ที่สมัย Hi5 ยังเป็นที่นิยมกันอยู่ในหมู่วัยรุ่น ผมได้รู้จักกับผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเป็นคนที่พิเศษมากสำหรับผม เราได้ใช้อีกหนึ่งโปรแกรมฮิตในสมัยนั้นในการติดต่อสื่อสารกันนั้นก็คือโปรแกรม MSN ผมขอเรียกผู้หญิงคนนั้นว่า คุณเอ (นามสมมุติ) ผมกับคุณเอได้ติดต่อคุยกันเป็นระยะเวลายาวนานก่อนที่เราจะเจอตัวจริงของกันและกัน และในที่สุดเราทั้ง 2 คนก็ได้นัดที่จะเจอกัน โดยเหตุบังเอินบ้างอย่าง คุณเอ ได้เป็นเพื่อนของเพื่อนผมอยู่คนหนึ่ง ไม่ขอเอยชื่อในที่นี้ คุณเอ ได้เข้ามาหาเพื่อนที่คอนโดแหน่งหนึ่งในย่านรัชดา เคยไหมครับเวลาที่เราดูในละครแล้วเห็นนางเอกเปิดตัวออกมาเป็น Slow motion นั้นคือความรู้สึกของผมในเวลานั้น คุณเอเป็นผุ้หญิงที่สวยเหลือเกิน สวยเกินกว่าที่คนอย่างผมจะเอื้อมไปถึง เรา 2 คนได้คุยกันต่อมาเรื่อยเป็นเวลาแรมปี จนกระทั้งวันหนึ่งที่ผมจะต้องไปทำงานต่างประเทศ คืนนั้นผมได้มีอะไรกับคุณเอเป็นครั้งแรก โดยที่ผมไม่ได้บอกคุณเอว่าผมต้องไปต่างประเทศ ผมมาบอกเธอหลังจากที่ผมมีอะไรกับเธอเรียบร้อยแล้ว ซึ่งเป็นการทำให้เธอเสียใจเป็นอย่างมาก นั้นเป็นคนผิดพลาดของผมอย่างมาก

         ตลอดระยะเวลาที่ผมไปทำงานต่างประเทศนั้น ผมก็เอาแต่ทำงานเก็บเงินอย่างเดียว ไม่ได้ติดต่อกับทางคุณเอเลย แต่ทางคุณเอก็ได้แต่เฝ้ารอคอยผมอยู่ จนวันหนึ่งคุณเอได้มีแฟนใหม่ และมันก็ถึงวันที่คุณเอต้องเลิกกับแฟนใหม่ ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวกันกับที่ผมพยายามตามหาตัวคุณเออย่างสุดความสามารถ ทั้งที่เข้าหาทางเพื่อนของคุณเอ หรือกระทั้งพยายามในทุกวิถีทาง (ในหัวใจผมนั้นรักคุณเออยู่ตลอดเวลา) แต่แล้วด้วยความเหงาและผมคิดว่าคงจะตามหาตัวคุณเอไม่เจอแล้ว ทำให้ผมพบกับผู้หญิงอีกคนหนึ่ง ผมขอเรียกเธอว่า คุณบี และผมกับคุณบีก็ได้ตัดสินใจคบคุณบีมา เราได้เริ่มสร้างเนื้อสร้างตัวด้วยกัน ทั้งขายของมีทั้งกำไรและขาดทุน จนกระทั้งวันหนึ่งผมได้เริ่มต้นสร้างบริษัทขึ้นมากับคุณบี ในช่วงแรกต้องบอกว่าลำบากกันมาก เงินแทบจะไม่มี แต่ด้วยความเลวของผมเอง ผมก็ยังคิดถึงคุณเออยู่ตลอดเวลาและก็ยังแอบตามหาคุณเออย่างไม่ลดละ จนกระทั้งวันหนึ่งบริษัทของเราเริ่มเข้าที่เข้าทาง ก็เป็นช่วงเวลาเดียวกันกับที่ผมนั้นสามารถติดต่อคุณเอได้ (ผมยังจำวินาทีแรกได้ที่ผมสามรถติดต่อคุณเอได้ น้ำตาผมไหล) วันนั้นในยามดึกผมได้ออกจากบ้านออกไปคุณเอเพื่อพูดคุยกัน โดยมีเพื่อนของคุณเอขับรถมาและคุณเอนั่งอยู่ข้างๆเราได้เจอกัน วินาทีนั้นน้ำตาผมได้ไหลออกมา ผมคิดถึงเค้ามากครับ ผมบอกเลยนี้คือคนที่ผมรักอย่างสุดหัวใจ

         และหลังจากนั้นผมก็คุณเอก็ได้ติดต่อกันมาเรื่อยๆจนกระทั้งวันหนึ่งผมได้ดื่มไวน์เข้าไปเมื่อเมาผมก็ได้ล่วงเกินคุณเอไป และเราก็ยังคุยกันมาเรื่อยๆจนกระทั้งวันหนึ่งคุณเอได้ยื่นข้อขาดให้ผมว่า มันถึงเวลาที่ต้องเลือกว่าจะเลือกใคร ระหว่าง คุณเอ กับคุณบี ผมใช้เวลาในการคิดเพื่อที่จะตัดสินใจอยู่ซักพัก มันเป็นช่วงเวลาที่ลำบากใจที่สุด ที่จะต้องเลือกระหว่างผู้หญิงที่เรารักแล้วเป็นคนที่รอคอยเค้ามาตลอดเวลา  กับผู้หญิงที่ร่วมกันสร้างเนื้อสร้งตัวกันมาลำบากด้วยกันมา ใช่แล้วครับผมเลือกที่จะอยู่กับคนที่ผมรัก จึงต้องบอกเลิกกับผู้หญิงที่ลำบากด้วยกันมา ครับยอมรับว่าผมเลวเองและผิดเอง แต่ว่าหัวใจผมไม่ได้อยู่กับผุ้หญิงที่ผมลำบากด้วยกันมา ผมทำตามหัวใจตัวเองเลือกที่จะอยู่กับคนที่ผมรักมากจนสุดหัวใจ และนั้นก็ต้นเรื่องของความรักของผมที่จะส่งผลกระทบยาวนานอีก 4-5 ปีข้างหน้า

          ชีวิตเศร้าหลังจากที่ผมได้ตัดสินใจคบกับคุณเอแล้วนั้นความรักทุกอย่างก็เหมือนจะไปได้ด้วยดี แต่เมื่อเวลาผ่านไป 1 ปีก็มีเหตุที่ต้องมาเลิกกันเพราะว่าเหตุผลทางบ้าน แต่ผมก็ไปทะเลาะกับทางบ้านมาจนกลับมาครบคบทางคุณเอได้ หลังจากที่ชึวิตผ่านช่วงที่ต้องโดนบังคับเลิกกับทางคุณเอไปนั้น ก็ได้เริ่มเกิลสงคราม Socal network เกินขึ้น ทางคุณบีก็เริ่มที่จะขึ้นรูปไปที่บ้านผม (ที่บ้านผมบอกเอาไว้ว่าถ้าผมพาผู้หญิงคนไหนเข้ามาให้เป็นที่รู้จักเค้าจะถือว่าคนนั้นเป็นสะใภ้) เค้าสามารถเข้าออกบ้านผมได้ตลอดเวลาครับ ทางคุณเอก็เริ่มที่จะไม่พอใจ จนสุดท้ายผมต้องกดดันให้ทางคุณเอออกจากบริษัทไป ผมยอมรับครับ ผมมันโคตรที่เลวบัดซบเลย ที่ไร้คนที่ลำบากด้วยออก แต่กลับเลือกคนที่ที่ผมรักด้วยหัวใจโดยไม่สนใจเหตุและผล ครับยอมรับครับผมมันนี้โคตรเลวเลย

          ต่อมาชีวิตผมยิ่งกว่าในเรื่องสงครามนางฟ้าอีก เมื่อคุณบีและคุณเอเริ่มที่จะทำสงครามกันบน Socal Network จนทำให้ผมต้องแทบเป็นประสาท ถ้าถามว่าทำไมเหรอเหรอที่ผมต้องบ้าด้วย ง่ายๆเลยครับ ผมไม่เลวขนาดที่จะไปห้ามคุณบีโพสนู่น โพสนี้ เมื่อเค้าอยากโพสก็โพสไป ต้องขอบอกว่าคุณบีสามารถเข้าออกบ้านบ้านได้ผมได้ตลอด เค้าก็ได้โพสรูปต่างๆที่ไปกับที่บ้านผม โดยที่ทางคุณเอทางบ้านผมไม่ยอมรับ และไม่สามารถเข้าบ้านผมได้ ยอมรับครับว่าสงครามครั้งนี้ทางคุณบีเป็นฝ่ายชนะจนทำให้ผมต้องเลิกกับคุณเอไป แต่ผมก็ไปตามง้อจนทางคุณเอกลับมาคบกับผมได้

          เมื่อเล่ามาถึงตอนนี้หลายคนคงคิดว่าชีวิตคู่ของผมและคุณเอคงประสบความสำเร็จ แต่ไม่เลยครับจริงๆแลัวเรา 2 คนอยู่ด้วยกันก็จริง แต่เราไม่เคยพูดและคุยกันให้มากและเข้าใจกันให้มากเลย เราเอาแต่ด้านดีของเราเข้าหากัน ผมก็ทำงานของผม เค้าทำงานของเค้ากลับบ้านมาเราก็เอาแต่สิ่งดีๆของเข้าหากัน แต่เค้าไม่เคยรู้เลยว่าทุกครั้งที่เค้าทำงานแล้วรีบกลับมาบ้านนั้นผมนี้โคตรดีใจเลย ผมนี้อยากที่จะกอด อยากที่จะหมด แต่แล้วงานเลี้ยงก็ต้องมีวันเลิกลา

           เมื่อวันหนึ่งธุรกิจของผมเริ่มมีความล้มเหลวเข้ามา งานมีน้อย แต่รายจ่ายยังเท่าเดิม แล้วที่นี้ผมจะต้องทำยังไง ผมก็ต้องๆผมยืมที่ที่บ้านมาเป็นเงินหมุน แต่ด้วยข้อบังคับที่ผมจะต้องเลิกกับคุณเอ เพื่อธุรกินและลูกน้องผมต้องยยอมให้มันเป็นไปตามที่ทางบ้างต้องการ หลังจากนั้นผมเริ่มที่จะซึ่มแล้วเหงาเหมือนชีวิตที่ขายอะไรไปซักอย่าง แต่เราก็ได้คุยกันมาโดยตลอด จนกระทั้งวันหนึ่งผมต้องขึ้นไปงานแต่งงานของน้องที่เรียนมาด้วนกัน น้องคนนั้นได้รู้จักกับคุณบี และได้เชิญผมกับคุณบีไปงาน ผมก็ไปงานแต่งของน้องโดยไม่ได้บอกคุณเอ (ครับยอมรับผมนี้มันโคตรของผู้ชายที่เลวมาก) แล้วความลับก็ไม่มีในโลก เมื่อเพื่อนของคุณเอได้มาเห็นผมที่จังหวัดหนึ่งระหว่างทางที่พักกินข้าว ทางคุณอก็รีบโทรมาหาผมและเป็นเหตุให้เราต้องเลิกกัน ผมจำได้แม่นเลยวันนั้นเป็นวันที่ชมพู อริยาได้ถูคุกเข่าขอแต่งงาน มันเจ็บปวดมากครับ แต่เนื่องด้วยการที่ผมขึ้นไปครั้งนั้นไม่ได้ขึ้นไปแค่ 2 ต่อ 2 กับ คุณบี แต่ได้มีเพื่อนผมมาด้วยอีกคน และจะแวะรับเพื่อนอีก 2 ที่ปลายทาง

           เมื่อเวลาผ่านไปซัก 2 อาทิตย์ผมได้พยายาที่จะกลับไปขอคืนดีกับทางคุณเอ และแล้วความพยายามของผมก็สำเร็จครับเราได้กลับมาคบกัน เราคบกันมาเรื่อยๆ แต่เนื่องด้วยเศษรฐกิจในปีนี้ไม่ค่อยดี ธุรกิจของผมก็ได้รับผลกระทบอีกครั้งแต่ครั้งนี้ผมเลือกที่จะไม่ขอความช่วยเหลือจากที่บ้าน ผมต้องทนทีจะกินข้าวเปล่าเพื่อที่จะมีเงินเหลือข่ายลูกน้อง ผมต้องกินข้าวกับน้ำตา และทางคุณเอเค้าก็ถามเป็นปกติว่า "วันนี้มาหาได้ไหม " ซึ่งผมก็ได้ตอบเค้าไปว่า "มาหาได้แต่ว่าช่วงนี้ผมเครียดนะจะมีความสุขหรือเปล่า" สิ่งที่ผมคาดหวังไว้คือคไตอบที่ว่าจะมาหา แต่เค้ากลับเลือกที่จะไม่มาหาซึ่งยิ่งทำให้ผมเสียใจเป็นอย่างยิ่ง หลังจากนั้นได้เกิดสงคราม Socal network กันอีก ซึ่งผมก็ไม่ได้เหลือเงินอะไรมากมายที่จะไปเที่ยวไหนได้ แต่ใน line คุณเอ ได้ทักผมมาว่า เป็นไงไปเที่ยวทะเลสนุกไหม ซึ่งวันนั้นผมได้ไปเยี่ยมลูกของเพื่อนที่โรงพยาบาล และเรา 2 คนก็ทะเลาะกัน

           เมื่อเราทะเลาะกันก็นำพาสู่การเลิกลากัน คุณเอซึ่งไม่เชื่อใจผมแล้วเค้าก็ได้บอกเลิกผมไป ถามผมซิครับผมเสียใจไหม ผมเสียใจมาก และอีก 2-3 วันต่อมาเราก็กลับมาคืนดีกัน แต่ด้วยความน้อยใจของผม ที่มันประดังเข้ามาของเรื่องงาน เรื่องเงินที่ผมต้องไปเงินนอกระบบมาหมุนให้บริษัมมันรอด และไหนจะเรื่องของความเครียดที่เราไม่ได้ทำอะไรผิดแต่ต้องโดนบอกเลิก ทำให้อีก 3 วันต่อมานผมบอกเลิกคุณเอ ซึ่งนั้นก็ทำให้เริ่มตัดสินใจโง่ๆเพื่อที่จะประชดเรียกร้องความสนใจ จุดเริ่มต้นการบอกเลิกทั้งที่รักเริ่มจากตรงนี้

           หลังจากที่ผมเลิกกับคุณเอไป ด้วยความที่ผมต้องการประชดเรียกร้องความสนใจและอยากเอาชนะคุณเอ ผมเลยได้กลับมาคบกับคุญบี ชีววิตคุณบีได้กลับมา Happy มีความสุข แต่ทุกครั้งที่คุณบีทำดีกับผมเท่าไรผมยิ่งนึกถึงคุณเอมากขึ้นเท่านั้น ผมยอมรับเลยว่าผมเมาแทบทุกวัน ทุกนาทีของผมได้แต่เฝ้ารอว่าคุณเอจะโทรมาง้อผมจนกระทั้งเวลาผมไม่สามารถที่จะทนมันต่อไปได้ไหว เพราะยิ่งคุณบีทำดีกับผมเท่าไร ผมก็ยิ่งรู้สึกละอายมากเท่านั้น ผมได้พยายามที่จะง้อและขอคืนดีกับทางคุณเอ แต่ก็ไม่มีวัน เพราะคุณเอ ไม่อยากที่กลับมาคบกับผมแล้ว ผมมันแค่ไอคนที่ค่าสำหรบคุณเอ

           สิ่งที่ผมเขียนมาทั้งหมดนี้ก็เพื่อที่จะบอกกับทุกคนว่าเวลาที่เรามีรักกับใครคนใดก็ตาม อยากให้เราคุยกันให้มากที่สุดเรียนรู้นิสัยกันให้มากที่สุดอย่าเหตุการน้อยใจประชดประชันอย่างคู่ผมต้องมาซ้ำรอยใครเลย และจงซื่อสัตว์กับตัวเองอย่าได้โกหกกับตัวเอง ผมยอมรับเลยว่าผมเคยพยายามที่จะฆ่าตัวตาย และผมเมามาตลอดเวลาที่ผมต้องเลิกกับคุณเอ

           เมื่อเรารักใครแล้วนั้นก็อย่าได้ที่จะทำการโกหกตัวเอง หรือว่าประชดประชันโดยการกระทำโง่ๆอะไรก็ตามไม่เช่นนั้นคุณอาจจะต้องเสียคนที่คุณรักไปตลอดไป ณ เวลานี้ผมก็ไม่รู้ว่าผมจะดำเนินชีวิตต่อไปได้อย่างไร ผมไม่อยากที่จะมีลมหายใตอยู่อีกต่อไปอีกแล้ว แต่ว่าการตายนั้นไม่ได้เป็นเรื่องง่าย (ผมลองมาแล้ว) คนที่ไม่อยากตายกลับตาย แต่คนที่อยากตายกลับไม่ตายแต่ต้องอยู่อย่างตายแบบทั้งเป็น เคยไหมทุกครั้งที่ตื่นขึ้นต้องพบกับความละอาย