สวัสดีค่ะ ชาวพันทิปทุกคน ก่อนอื่นเราขอบอกไว้ใน 3 บรรทัดแรกเลยนะคะว่า เรื่องที่เล่าต่อไปนี้เป็นเรื่องจริง มันอาจจะเป็นปัญหาที่พบเจอได้โดยทั่วไป แต่สำหรับเราแล้วปัญหาดังกล่าวมันทำให้เราเครียดมาก เราอยากจะเล่าและระบายให้ใครซักคนฟัง ใครก็ได้ที่ไม่รู้จักเรา ดังนั้นเราขอโทษที่ต้องถอดล็อกอินนะคะ
เราเป็นนักศึกษาธรรมดาคนหนึ่งค่ะ ครอบครัวเราแบ่งเป็นสองส่วนมีเรา คุณแม่ คุณตา พวกเราอยู่กันธรรมดา พอมีพอใช้ คือคุณแม่เราท่านเป็น single mom มาตั้งแต่เราจำความได้ แต่ท่านก็เลี้ยงเราด้วยดี สุดความสามารถของท่าน ส่งเสียเราให้เรียนโรงเรียนที่ดี และส่งเราเรียนมหาวิทยาลัยจนถึงทุกวันนี้
เมื่อช่วงเดือนก่อน ท่านได้ปรึกษาเราว่า ท่านอยากออกจากงาน เพราะปัญหาหลายๆอย่าง เช่น ความเครียดสะสม ปัญหาด้านสุขภาพ (คือคุณแม่เป็นคนตัวเล็กค่ะ ตอนคลอดเรา เราออกมาน้ำหนัก 3500 กรัม คุณแม่เคยเล่าให้ฟังว่า หลังจากมีเราทำให้ท่านปวดหลังมาโดยตลอด ยกของหนัก ออกแรงหนักๆก็เจ็บ และแม่เราทำงานนวดแผนไทย ทำให้ต้องออกแรงตลอดเวลา ทำให้สุขภาพของท่านไม่ค่อยดี) เราสงสารคุณแม่มากค่ะ เราได้แต่บอกว่า ตามใจท่าน เราเคารพการตัดสินใจของท่าน เราเข้าใจความเหนื่อยของท่านดี
ปัญหาที่เราเป็นห่วงคือ ถ้าท่านออกจากงานมาอยู่บ้าน ทำงานทั่วไป รายได้ที่ไม่แน่นอนอาจจะทำให้ท่านเครียดกว่าเดิม เพราะท่านคงจะประหยัด เพื่อเก็บไว้เป็นค่าเทอมและค่ากินอยู่ของเราในแต่ละเดือน เราอยากให้ท่านได้พัก ปล่อยความเครียดสะสม ได้ทานในของที่ท่านอยากทาน ไม่อยากให้ท่านมากังวลกับเรื่องของเรา แต่เราก็ไม่สามารถหาเงินได้มากขนาดนั้นโดยที่ไม่ต้องรบกวนคุณแม่
ก่อนหน้านี้เราเคยรับสอนพิเศษ ได้รายได้เล็กๆ เราภูมิใจมากที่ได้ช่วยแบ่งเบาภาระของที่บ้าน แต่สุดท้ายก็ยกเลิกไป เพราะตารางเรียนเราแน่นมาก (เราเรียนด้านภาษา ต้องท่องจำและท่องสอบ) ตอนนี้เราได้เกรด 3.5+ เราต้องรักษาเกรดไม่ให้ตก หลายๆคนอาจจะบอกว่าเกรดไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต แต่สำหรับเราที่มีแต่ความลำบาก ครอบครัวเราไม่มีต้นทุนอะไร เราเป็นความหวังของครอบครัว เกรดเป็นสิ่งเดียวที่เป็นความหวังของเราว่าอนาคตเราอาจจะได้งานที่ดีมาเลี้ยงดูครอบครัว
บางครั้งเราอยากจะร้องไห้นะคะ แต่เราต้องเข้มแข็งให้คุณแม่เราเห็นว่าเราอยู่ได้ เราสามารถเป็นที่พึ่งให้ท่านได้ แต่ด้วยวัยและวุฒิของเรา เราทำได้แค่นี้ ทำให้ท่านสบายใจว่าเราเป็นเด็กดี และจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง
ปัญหาข้างหน้าถ้าคุณแม่เราออกจากงานจริงๆ เราไม่รู้ว่าจะเกิดขึ้นบ้าง เราแค่อยากระบายปัญหาในใจให้ใครซักคนได้ฟัง อย่ามองว่าเราไร้สาระเลยนะคะ และถ้าหากไม่ชอบใจ หรือเราทำอะไรผิดไป เราขอโทษด้วยค่ะ ขอแค่อย่าคอมเม้นต์แรงๆพอ
ถ้าใครที่เข้ามาอ่าน แล้วมีปัญหาอะไรที่อยากระบาย สามารถโพสต์ลงในนี้ได้เลยนะคะ ทุกคนต่างก็มีปัญหาเหนื่อยล้าในใจเหมือนกัน เราเชื่อว่ากำลังใจเป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้คนลุกขึ้นสู้ต่อไปได้ค่ะ
ขอบคุณที่เข้ามารับฟังนะคะ
คุณเคยอยากระบายปัญหากับใครซักคนที่ไม่รู้จักคุณบ้างมั้ย?
เราเป็นนักศึกษาธรรมดาคนหนึ่งค่ะ ครอบครัวเราแบ่งเป็นสองส่วนมีเรา คุณแม่ คุณตา พวกเราอยู่กันธรรมดา พอมีพอใช้ คือคุณแม่เราท่านเป็น single mom มาตั้งแต่เราจำความได้ แต่ท่านก็เลี้ยงเราด้วยดี สุดความสามารถของท่าน ส่งเสียเราให้เรียนโรงเรียนที่ดี และส่งเราเรียนมหาวิทยาลัยจนถึงทุกวันนี้
เมื่อช่วงเดือนก่อน ท่านได้ปรึกษาเราว่า ท่านอยากออกจากงาน เพราะปัญหาหลายๆอย่าง เช่น ความเครียดสะสม ปัญหาด้านสุขภาพ (คือคุณแม่เป็นคนตัวเล็กค่ะ ตอนคลอดเรา เราออกมาน้ำหนัก 3500 กรัม คุณแม่เคยเล่าให้ฟังว่า หลังจากมีเราทำให้ท่านปวดหลังมาโดยตลอด ยกของหนัก ออกแรงหนักๆก็เจ็บ และแม่เราทำงานนวดแผนไทย ทำให้ต้องออกแรงตลอดเวลา ทำให้สุขภาพของท่านไม่ค่อยดี) เราสงสารคุณแม่มากค่ะ เราได้แต่บอกว่า ตามใจท่าน เราเคารพการตัดสินใจของท่าน เราเข้าใจความเหนื่อยของท่านดี
ปัญหาที่เราเป็นห่วงคือ ถ้าท่านออกจากงานมาอยู่บ้าน ทำงานทั่วไป รายได้ที่ไม่แน่นอนอาจจะทำให้ท่านเครียดกว่าเดิม เพราะท่านคงจะประหยัด เพื่อเก็บไว้เป็นค่าเทอมและค่ากินอยู่ของเราในแต่ละเดือน เราอยากให้ท่านได้พัก ปล่อยความเครียดสะสม ได้ทานในของที่ท่านอยากทาน ไม่อยากให้ท่านมากังวลกับเรื่องของเรา แต่เราก็ไม่สามารถหาเงินได้มากขนาดนั้นโดยที่ไม่ต้องรบกวนคุณแม่
ก่อนหน้านี้เราเคยรับสอนพิเศษ ได้รายได้เล็กๆ เราภูมิใจมากที่ได้ช่วยแบ่งเบาภาระของที่บ้าน แต่สุดท้ายก็ยกเลิกไป เพราะตารางเรียนเราแน่นมาก (เราเรียนด้านภาษา ต้องท่องจำและท่องสอบ) ตอนนี้เราได้เกรด 3.5+ เราต้องรักษาเกรดไม่ให้ตก หลายๆคนอาจจะบอกว่าเกรดไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต แต่สำหรับเราที่มีแต่ความลำบาก ครอบครัวเราไม่มีต้นทุนอะไร เราเป็นความหวังของครอบครัว เกรดเป็นสิ่งเดียวที่เป็นความหวังของเราว่าอนาคตเราอาจจะได้งานที่ดีมาเลี้ยงดูครอบครัว
บางครั้งเราอยากจะร้องไห้นะคะ แต่เราต้องเข้มแข็งให้คุณแม่เราเห็นว่าเราอยู่ได้ เราสามารถเป็นที่พึ่งให้ท่านได้ แต่ด้วยวัยและวุฒิของเรา เราทำได้แค่นี้ ทำให้ท่านสบายใจว่าเราเป็นเด็กดี และจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง
ปัญหาข้างหน้าถ้าคุณแม่เราออกจากงานจริงๆ เราไม่รู้ว่าจะเกิดขึ้นบ้าง เราแค่อยากระบายปัญหาในใจให้ใครซักคนได้ฟัง อย่ามองว่าเราไร้สาระเลยนะคะ และถ้าหากไม่ชอบใจ หรือเราทำอะไรผิดไป เราขอโทษด้วยค่ะ ขอแค่อย่าคอมเม้นต์แรงๆพอ
ถ้าใครที่เข้ามาอ่าน แล้วมีปัญหาอะไรที่อยากระบาย สามารถโพสต์ลงในนี้ได้เลยนะคะ ทุกคนต่างก็มีปัญหาเหนื่อยล้าในใจเหมือนกัน เราเชื่อว่ากำลังใจเป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้คนลุกขึ้นสู้ต่อไปได้ค่ะ
ขอบคุณที่เข้ามารับฟังนะคะ