ไม่รู้จะเริ่มยังไงก่อน พิมลบ3รอบ เออเร่อ1ที หายหมด

.. เมื่อตอนเป็นเด็กอยู่ป.4 ปิดเทอม ปีใหม่ก็จะกลับตจว และเล่นกับน้องๆ ลูกพี่ลูกน้อง แต่น้องคนโตอายุห่างเรา2-3ปี ชอบมาอยู่ไกล้เรา ไปไหนไปด้วยหมด ชอบมาหอมแก้ม ขอหอมบ่อยมากจนหงุดหงิดรำคาญ เวลานั่งรถก็ชอบมานั่งไกล้ นั่งจ้องมองตลอด จนน่ารำคาญ

และก็ต่างแยกย้ายกันไปกับพ่อแม่ นานปีเจอกันครั้งแปปๆ ก็ตอนเป็นเด็ก เราก็คิดว่าเดี๋ยวโตมาก็หายเอง คงทำแบบนี้เพราะเป็นเด็กอยู่

... ตอนนี้ถ้าเรียนอยู่ก็อยู่ปี1 ทำงานอิสระ 'มาก' น้องที่เป็นลูกพี่ลูกน้องมาขอเป็นเพื่อนในfb คงแอดมาจากแม่น้อง น้าเรา เราก็รับเพราะจำชื่อได้ โตมาหล่อเชียว ตอนเด็กก็หน้านิ่งๆ น้องก็ทักมา.. พี่ mใช่ไหม นี่n นะ อยู่ไหนจะไปหา เจอจะหอมแก้ม #เรานึกถึงตอนเด็กเลยความรู้สึกแบบ.. ไม่อยากให้น้องมาชอบเราแบบนี้ ไลค์ทุกรูปชมน่ารัก ชอบ เลยแซวไปว่า #นี่อย่ามาจีบพี่นะ55 แต่ดันตอบมาว่า จีบแน่นอน เราเลยบอกเราชอบแบบน้องชาย แต่พอคุยเราเลยบอกว่านี่ลูกสาวพี่ มีลูกสาวน่ารักไหม ดูอึ้งไปพิมไม่เหมือนเดิม เราหวังว่าคงเปลี่ยนความคิดได้ แต่ส่งรูปแคปไว้มา เป็นกลุ่มมีรูปเราเขียนว่าLove แต่น้องเขาก็มีแฟน พี่ก็สบายใจ ...
โพสนี้ อาจเป็นธรรมดา ดูรูปน้องเหมือนดูเหงา สีหน้าเหมือนตอนเด็กคงเพราะปัญหาครอบครัว และสิ่งแวดล้อมหลายอย่าง ตอนแรกทักมาน้องเหมือนดีใจมากแต่พอบอกไปว่าเรามีลูกแล้วนะ น้องก็เหมือนปรับอารมไม่ได้ที่จะพิมอะไรๆต่อมั้ง ในfbก็มีแต่รูปลูกทั้งนั้นก็คิดว่ารู้แล้ว😧 เราพยายามถนอมน้ำใจ ให้น้องไม่คิดเกินพี่สาวเท่านั้น แต่ดูเหมือนเราจะช่วยให้น้องรู้สึกแย่รึป่าว หรือแบบนี้ดีแล้ว 😩