ทุกๆครั้งที่มองออกมาย้อนกลับมายังดาวเคราะห์ “โลก” ที่ที่มนุษย์อย่างเราๆเคยใช้เป็นดาวดวงก่อนที่อยู่อาศัย แม้ตัวผมเองจะไม่เคยได้มีโอกาสอยู่บนโลกมานานเหมือนคนอื่นๆเค้า แต่สิ่งที่ผมมองออกไปตอนนี้ ผมเห็นจุดขาวๆ จุดฟ้าๆ น้ำเงินบ้าง น้ำตาลบ้าง แม้ในแต่ละจุดมันจะมีรูปร่างแตกต่างกันออกไป แต่สิ่งที่ผมรู้สึกมันไม่เคยทำให้รู้สึกถึงความแตกต่างนั้นเลย
ความแตกต่างคืออะไร ตัวผมเองก็คงบอกไม่ได้มากนัก ว่ามันแปลว่าอะไร แต่ถ้าจะลองเทียบความหมายของมันจากราชบัณฑิตยสถานเมื่อลองค้นหาดูก็ไม่พบ แต่สำหรับผมมันหมายถึง การที่ผมมองเห็นว่าคนนี้หน้าตาแตกต่างจากคนนั้น บ้านหลังนี้ดูไม่เหมือนบ้านถัดไป ผมของผู้หญิงคนนี้ มีลักษณะแตกต่างกับผู้ชายคนนั้น นี่ล้วนคือรูปธรรม ใช่ มันเป้นความแตกต่างจากรูปลักษณ์ภายนอก แต่เมื่อพูดถึงอารมณ์ ความรู้สึก ความคิด ความหมาย และอะไรต่างๆที่อยู่ในแง่ของนามธรรม สำหรับผมทั้งสิ่งของและสิ่งมีชีวิต ต่างให้ความรู้สึกและความคิดเห็นที่ไม่แตกต่างกัน นั่นคือ ความสวย ความดี ความเลว ความรัก ความคิดถึง ความน่ารัก และความทรงจำ
ขณะที่จ้องมองดาวโลกมีปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่เป็นมหาวิบัติเกิดขึ้นนั้น จนทำให้พวกเราต้องย้ายมาอยู่ในอวกาศ สีสันของมันเปลี่ยนไปทุกๆวัน ดูชั้นบรรยากาศที่ห้อหุ้มโลกอยู่ก็ดูแตกต่างออกไปทุกๆครั้งที่มีภัยธรรมชาติครั้งสำคัญเกิดขึ้น ทั้งที่เกิดขึ้นเพราะฝีมือนักทำลายเป็นเลิศ มนุษย์เรา และที่เกิดจากธรรมชาติ แต่ในทุกๆวันแม้ว่าตัวผมจะยังอยู่บนโลกหรืออยู่นอกโลกนั้น ผมกลับมีความรู้สึกเหมือนเดิมไม่ได้แตกต่างไปจากครั้งที่อยู่บนโลกมนุษย์เลยนั่นคือ ความรัก ความเมตตา ความหลง ความโกรธ ความโลภ และที่แห่งนี้ก็ยังมีความอิจฉา ความริษยา ความน้อยใจเหมือนที่ดาวโลกมีไม่ผิดเพี้ยนเลยครับ
แต่หากจะมีเพียงบางอย่างที่เพิ่มขึ้นมาคือ ความอาลัยอาวรณ์ ความผูกพันและความคิดถึง ผมคิดถึงต้นไม้ ดอกไม้ สิงสาราสัตว์ ผมคิดถึงทะเล ทรายสีขาว สีน้ำตาลอ่อน สีชมพูที่ดูและมองไปมองมาคล้ายๆกับไวน์สีชมพู 55 ผมก็ไม่ทราบหรอกครับว่าเค้าเรียกไวน์อะไร หากแต่มันติดตาอยู่ในความทรงจำของผม ผมว่าสีมันสวยดี แต่ผมไม่ใช่เกย์หรือผู้ชายไม่ไม่ใช่ผู้ชายนะครับ อย่างเพิ่งเข้าใจผิด
บนยานอวกาศนี่ไม่ใช่เรื่องราวในตำนานโนอาห์ที่จะสามารถนำสัตว์แต่ละชนิดขึ้นมาได้อย่างละคู่อย่างละหลายตัวนะครับ ที่นี่เรามีพื้นที่อย่างจำกัดจำเขี่ย เราอาศัยนอนอยู่ร่วมกันในห้องนอนสีขาวล้วน สีขาวมันแสบตาผมไปหมด เพราะไม่ว่าผมจะหันไปทางซ้าย ทางขวา มองขึ้นไปข้างบน มองลงไปข้างล่าง ทุกอย่างถูกทาและใช้วัสดุที่เป็นสีขาว แก้วน้ำ เสื้อผ้าแม้แต่ชุดชั้นในที่ผมใส่ของถูกออกแบบและตั้งเงื่อนไขว่าต้องเป็นสีขาว ผมก็ไม่ทราบว่าทำไม หรือจะเป็นเพราะสีขาวเข้ากันกันได้ดีกับสภาวะไร้สูญญากาศก็เป็นไปได้มั้ยครับ หรือเพราะยานอวกาศเข้าใกล้ดวงอาทิตย์เพิ่มขึ้นอีกนิด เลยต้องเป็นสีขาวเพื่อปรับกับทัศนียภาพอันร้อนแรงของดวงอาทิตย์ก็อาจจะ เผอิญผมยังไม่เคยเจอนักออกแบภายในท่านนี้เสียที แต่ถ้ามองแง่เชิงสัญลักษณ์แล้วละก็ ผมว่านักออกแบบท่านนี้เจ๋งนะครับ เพราะท่านเลือกใช้สีขาว
สีขาวที่เป็นตัวแทนแห่งความบริสุทธ์ ความสะอาด ความหมดจด คุณธรรมที่ไร้การปรุงแต่งให้ด่างพร้อย ก้ลองนึกดูสิครับท่านจะไม่เจ๋งได้ยังไง ในเมื่อเรากำลังอยู่ในยานอวกาศขนาดเล็ก มีคนจากทั่วโลกหลากหลายประเทศมารวมตัวกัน ร้อยพ่อพันธ์แม่ทั้งนั้น ต่างกฎเกณฑ์ ต่างวัฒนธรรม มารวมตัวกันอยู่ในยานขนาดเล็กนี่แล้วราจะเลือกกฏหมายหรือวัฒนธรรมของประเทศไหนสังคมไหนมาเป็นหลักเกณฑ์และข้อกำหนดพฤติกรรมในการอยู่ร่วมกันดี ใช่มั้ยครับ ถ้าผมโหวตประเทศไทย สหรัฐอเมริกา จีน ลาว เยอรมันและอีกหลายๆประเทศก็คงไม่ยอมใช่มั้ยครับ นั่นล่ะครับผมถึงอยากจะได้มีโอกาศสักครั้งที่จะได้ร่วมพบปะเรียนรู้ท่านนักออกแบบภายในท่านนี้ ท่านฉลาดมากในสายตาผม เพราะท่านคงวางแผนนี้ได้อย่างแยบยลและสามารถคิดมันออกมาได้ในระยะเวลาอันสั้น ผมหวังเหลือเกินว่านักออกแบบภายในของแต่ละประเทศครั้งที่โลกของเรายังไม่ถูทำลายด้วยน้ำมือของเราเองทำลาย จะเก่งและมีฝีมือเฉกเช่นท่านนี้
สีขาวคงจะต้องส่งผลจิตวิทยาอะไรบางอย่างให้เราผู้ซึ่งต่างที่มาและต่างประสบการณ์มาอยู่ร่วมกันได้อย่างสุขสงบแน่ๆเลย ผมลองนึกๆภาพดู เออออ หรือมันจะสอดคล้องและมีความสัมพันธ์กันอย่างในร้านอาหาร ที่ทำไมต้องเป็นสีเขียว สีแดง สีเหลือง สีส้ม ยิ่งในเฉพาะร้านอาหารที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก เค้ากำหนดให้ใช้สีที่เป็นโทนที่เมื่อมานั่งแล้ว เกิดความอยากอาหาร มันไปกระตุ้นความอยากความต้องการอะไรบางอย่างออกมา หรือว่านักออกแบบภายในผู้นี้ก็คงเอาจิตวิทยาที่คล้ายๆกันตัวนี้มาใช้แน่ๆเลย
อย่างไรก็ดีผมมองว่านี่ก็เป็นทางแก้ไขและทางป้องกันที่จะเกิดความวุ่นวาย ความมั่นคงภายในได้บ้างไม่มากก็น้อย ในทางตรงกันข้ามผมก็ลองๆมานั่งคิดดูนะครับว่าแล้วจะเป็นอย่างไรล่ะ ถ้านักออกแบบภายในของเรา ในยาน ในบ้าน ในหมู่บ้าน ชุมชน สังคม จังหวัด ภูมิภาค ประเทศ เป็นนักออกแบบที่ไม่คำนึงและใส่ใจเรื่องภายในมากพอแบบที่อาชีพท่านควรจะเป็น ก็คงได้มีปัญหาเป็นจุดดำ จุดเทาต่างๆกระจายกันอยู่ทั่วทุกสาทิศใช่มั้ยครับ หรือผมคิดมากเกินไป
ทุกวันนี้เราอยู่กันสงบสุขมากครับ ทุกคนเฝ้าอยู่แต่กับการหมั่นฝึกฝนจิตใจ ร่างกายตัวเอง 55 คงเป็นเพราะที่นี่ไม่ได้มีห้างสรรพสินค้า สวนสาธารณะ วัดวาอาราม ผับ บาร์ ป่า ทะเล สวนสัตว์ ภูเขาให้ได้ไปล่ะมั้งครับ แต่เรามีห้องสมุดและห้องทำสมาธินะครับ และเรายังมีฟิตเนสอีกด้วย แต่ที่นี่ไม่มีคอมพิวเตอร์ที่ไว้ใช้เล่นหรือท่องอินเตอเนท หรือสัญญาณไวไฟนะครับ เราจึงต่างคนต่างต้องอาศัยเปิดตำราล้วนๆโชคดีที่เรายังมีคลังหนังสือสามารถดึงจากเซิฟเวอร์มาอ่านได้แทบทุกเล่มที่มีบนโลกเลยครับ
ต้องขอบคุณผู้ที่ออกแบบท่านนี้อีกหนที่ท่านตระหนักดีถึงความสำคัญในการพัฒนาคน ทั้งด้านร่างกายและจิตใจ ท่านทำให้ผมมั่นใจครับว่าท่านจะทำให้เรามีอนาคตที่สวยงามได้ และความแตกต่างที่ผมเห็นในตอนแรกพอผ่านไปสักพักสิ่งที่ท่านออกแบบไว้มันจะปรับสภาพให้เกิดความแตกต่างที่สวยงามและเป็นคุณความดีครับ
ผมจะบอกความลับอะไรให้ฟังครับ ผมเสียดายที่ประเทศเราไม่เคยมีนักออกแบบภายในท่านไหนทำให้ความมั่นคง ความสงบสุขอย่างยั่งยืนเกิดขึ้นได้ เพราะถ้าหากมันจะประสบผลสำเร็จบ้างสักครั้งเราคงยังเหลือประเทศของเราไว้และคนไทยเราคงไม่ต้องย้ายมาอยู่นอกโลกแน่เลยครับ ทรัพยากร ความไม่สงบสุข ปัญหาสังคม ปัญหาต่างภายในประเทศคงสงบลงได้และเราคงยังจะมีประเทศที่เป็นรูปร่างขวานทองเหลืออยู่ ถ้าเรามีนักออกแบบภายในชั้นยอดครับ
อ่านเเล้วท่านๆมีความคิดเห็นเช่นไรกับเรื่องสั้นว่าด้วยนักอออกแบบภายในประเทศค่ะ...
ความแตกต่างคืออะไร ตัวผมเองก็คงบอกไม่ได้มากนัก ว่ามันแปลว่าอะไร แต่ถ้าจะลองเทียบความหมายของมันจากราชบัณฑิตยสถานเมื่อลองค้นหาดูก็ไม่พบ แต่สำหรับผมมันหมายถึง การที่ผมมองเห็นว่าคนนี้หน้าตาแตกต่างจากคนนั้น บ้านหลังนี้ดูไม่เหมือนบ้านถัดไป ผมของผู้หญิงคนนี้ มีลักษณะแตกต่างกับผู้ชายคนนั้น นี่ล้วนคือรูปธรรม ใช่ มันเป้นความแตกต่างจากรูปลักษณ์ภายนอก แต่เมื่อพูดถึงอารมณ์ ความรู้สึก ความคิด ความหมาย และอะไรต่างๆที่อยู่ในแง่ของนามธรรม สำหรับผมทั้งสิ่งของและสิ่งมีชีวิต ต่างให้ความรู้สึกและความคิดเห็นที่ไม่แตกต่างกัน นั่นคือ ความสวย ความดี ความเลว ความรัก ความคิดถึง ความน่ารัก และความทรงจำ
ขณะที่จ้องมองดาวโลกมีปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่เป็นมหาวิบัติเกิดขึ้นนั้น จนทำให้พวกเราต้องย้ายมาอยู่ในอวกาศ สีสันของมันเปลี่ยนไปทุกๆวัน ดูชั้นบรรยากาศที่ห้อหุ้มโลกอยู่ก็ดูแตกต่างออกไปทุกๆครั้งที่มีภัยธรรมชาติครั้งสำคัญเกิดขึ้น ทั้งที่เกิดขึ้นเพราะฝีมือนักทำลายเป็นเลิศ มนุษย์เรา และที่เกิดจากธรรมชาติ แต่ในทุกๆวันแม้ว่าตัวผมจะยังอยู่บนโลกหรืออยู่นอกโลกนั้น ผมกลับมีความรู้สึกเหมือนเดิมไม่ได้แตกต่างไปจากครั้งที่อยู่บนโลกมนุษย์เลยนั่นคือ ความรัก ความเมตตา ความหลง ความโกรธ ความโลภ และที่แห่งนี้ก็ยังมีความอิจฉา ความริษยา ความน้อยใจเหมือนที่ดาวโลกมีไม่ผิดเพี้ยนเลยครับ
แต่หากจะมีเพียงบางอย่างที่เพิ่มขึ้นมาคือ ความอาลัยอาวรณ์ ความผูกพันและความคิดถึง ผมคิดถึงต้นไม้ ดอกไม้ สิงสาราสัตว์ ผมคิดถึงทะเล ทรายสีขาว สีน้ำตาลอ่อน สีชมพูที่ดูและมองไปมองมาคล้ายๆกับไวน์สีชมพู 55 ผมก็ไม่ทราบหรอกครับว่าเค้าเรียกไวน์อะไร หากแต่มันติดตาอยู่ในความทรงจำของผม ผมว่าสีมันสวยดี แต่ผมไม่ใช่เกย์หรือผู้ชายไม่ไม่ใช่ผู้ชายนะครับ อย่างเพิ่งเข้าใจผิด
บนยานอวกาศนี่ไม่ใช่เรื่องราวในตำนานโนอาห์ที่จะสามารถนำสัตว์แต่ละชนิดขึ้นมาได้อย่างละคู่อย่างละหลายตัวนะครับ ที่นี่เรามีพื้นที่อย่างจำกัดจำเขี่ย เราอาศัยนอนอยู่ร่วมกันในห้องนอนสีขาวล้วน สีขาวมันแสบตาผมไปหมด เพราะไม่ว่าผมจะหันไปทางซ้าย ทางขวา มองขึ้นไปข้างบน มองลงไปข้างล่าง ทุกอย่างถูกทาและใช้วัสดุที่เป็นสีขาว แก้วน้ำ เสื้อผ้าแม้แต่ชุดชั้นในที่ผมใส่ของถูกออกแบบและตั้งเงื่อนไขว่าต้องเป็นสีขาว ผมก็ไม่ทราบว่าทำไม หรือจะเป็นเพราะสีขาวเข้ากันกันได้ดีกับสภาวะไร้สูญญากาศก็เป็นไปได้มั้ยครับ หรือเพราะยานอวกาศเข้าใกล้ดวงอาทิตย์เพิ่มขึ้นอีกนิด เลยต้องเป็นสีขาวเพื่อปรับกับทัศนียภาพอันร้อนแรงของดวงอาทิตย์ก็อาจจะ เผอิญผมยังไม่เคยเจอนักออกแบภายในท่านนี้เสียที แต่ถ้ามองแง่เชิงสัญลักษณ์แล้วละก็ ผมว่านักออกแบบท่านนี้เจ๋งนะครับ เพราะท่านเลือกใช้สีขาว
สีขาวที่เป็นตัวแทนแห่งความบริสุทธ์ ความสะอาด ความหมดจด คุณธรรมที่ไร้การปรุงแต่งให้ด่างพร้อย ก้ลองนึกดูสิครับท่านจะไม่เจ๋งได้ยังไง ในเมื่อเรากำลังอยู่ในยานอวกาศขนาดเล็ก มีคนจากทั่วโลกหลากหลายประเทศมารวมตัวกัน ร้อยพ่อพันธ์แม่ทั้งนั้น ต่างกฎเกณฑ์ ต่างวัฒนธรรม มารวมตัวกันอยู่ในยานขนาดเล็กนี่แล้วราจะเลือกกฏหมายหรือวัฒนธรรมของประเทศไหนสังคมไหนมาเป็นหลักเกณฑ์และข้อกำหนดพฤติกรรมในการอยู่ร่วมกันดี ใช่มั้ยครับ ถ้าผมโหวตประเทศไทย สหรัฐอเมริกา จีน ลาว เยอรมันและอีกหลายๆประเทศก็คงไม่ยอมใช่มั้ยครับ นั่นล่ะครับผมถึงอยากจะได้มีโอกาศสักครั้งที่จะได้ร่วมพบปะเรียนรู้ท่านนักออกแบบภายในท่านนี้ ท่านฉลาดมากในสายตาผม เพราะท่านคงวางแผนนี้ได้อย่างแยบยลและสามารถคิดมันออกมาได้ในระยะเวลาอันสั้น ผมหวังเหลือเกินว่านักออกแบบภายในของแต่ละประเทศครั้งที่โลกของเรายังไม่ถูทำลายด้วยน้ำมือของเราเองทำลาย จะเก่งและมีฝีมือเฉกเช่นท่านนี้
สีขาวคงจะต้องส่งผลจิตวิทยาอะไรบางอย่างให้เราผู้ซึ่งต่างที่มาและต่างประสบการณ์มาอยู่ร่วมกันได้อย่างสุขสงบแน่ๆเลย ผมลองนึกๆภาพดู เออออ หรือมันจะสอดคล้องและมีความสัมพันธ์กันอย่างในร้านอาหาร ที่ทำไมต้องเป็นสีเขียว สีแดง สีเหลือง สีส้ม ยิ่งในเฉพาะร้านอาหารที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก เค้ากำหนดให้ใช้สีที่เป็นโทนที่เมื่อมานั่งแล้ว เกิดความอยากอาหาร มันไปกระตุ้นความอยากความต้องการอะไรบางอย่างออกมา หรือว่านักออกแบบภายในผู้นี้ก็คงเอาจิตวิทยาที่คล้ายๆกันตัวนี้มาใช้แน่ๆเลย
อย่างไรก็ดีผมมองว่านี่ก็เป็นทางแก้ไขและทางป้องกันที่จะเกิดความวุ่นวาย ความมั่นคงภายในได้บ้างไม่มากก็น้อย ในทางตรงกันข้ามผมก็ลองๆมานั่งคิดดูนะครับว่าแล้วจะเป็นอย่างไรล่ะ ถ้านักออกแบบภายในของเรา ในยาน ในบ้าน ในหมู่บ้าน ชุมชน สังคม จังหวัด ภูมิภาค ประเทศ เป็นนักออกแบบที่ไม่คำนึงและใส่ใจเรื่องภายในมากพอแบบที่อาชีพท่านควรจะเป็น ก็คงได้มีปัญหาเป็นจุดดำ จุดเทาต่างๆกระจายกันอยู่ทั่วทุกสาทิศใช่มั้ยครับ หรือผมคิดมากเกินไป
ทุกวันนี้เราอยู่กันสงบสุขมากครับ ทุกคนเฝ้าอยู่แต่กับการหมั่นฝึกฝนจิตใจ ร่างกายตัวเอง 55 คงเป็นเพราะที่นี่ไม่ได้มีห้างสรรพสินค้า สวนสาธารณะ วัดวาอาราม ผับ บาร์ ป่า ทะเล สวนสัตว์ ภูเขาให้ได้ไปล่ะมั้งครับ แต่เรามีห้องสมุดและห้องทำสมาธินะครับ และเรายังมีฟิตเนสอีกด้วย แต่ที่นี่ไม่มีคอมพิวเตอร์ที่ไว้ใช้เล่นหรือท่องอินเตอเนท หรือสัญญาณไวไฟนะครับ เราจึงต่างคนต่างต้องอาศัยเปิดตำราล้วนๆโชคดีที่เรายังมีคลังหนังสือสามารถดึงจากเซิฟเวอร์มาอ่านได้แทบทุกเล่มที่มีบนโลกเลยครับ
ต้องขอบคุณผู้ที่ออกแบบท่านนี้อีกหนที่ท่านตระหนักดีถึงความสำคัญในการพัฒนาคน ทั้งด้านร่างกายและจิตใจ ท่านทำให้ผมมั่นใจครับว่าท่านจะทำให้เรามีอนาคตที่สวยงามได้ และความแตกต่างที่ผมเห็นในตอนแรกพอผ่านไปสักพักสิ่งที่ท่านออกแบบไว้มันจะปรับสภาพให้เกิดความแตกต่างที่สวยงามและเป็นคุณความดีครับ
ผมจะบอกความลับอะไรให้ฟังครับ ผมเสียดายที่ประเทศเราไม่เคยมีนักออกแบบภายในท่านไหนทำให้ความมั่นคง ความสงบสุขอย่างยั่งยืนเกิดขึ้นได้ เพราะถ้าหากมันจะประสบผลสำเร็จบ้างสักครั้งเราคงยังเหลือประเทศของเราไว้และคนไทยเราคงไม่ต้องย้ายมาอยู่นอกโลกแน่เลยครับ ทรัพยากร ความไม่สงบสุข ปัญหาสังคม ปัญหาต่างภายในประเทศคงสงบลงได้และเราคงยังจะมีประเทศที่เป็นรูปร่างขวานทองเหลืออยู่ ถ้าเรามีนักออกแบบภายในชั้นยอดครับ