บางครั้งก็รู้สึกเบื่อโลก มองโลกอย่างไรให้น่าอภิรมย์คะ

กลัวตัวเองจะพลั้งมือฆ่าตัวตายมาก บทจะหดหู่มันก็หดหู่จริง ๆ มืดแปดด้าน คิดอย่างไรให้จมให้ลง แพ้และปลงให้เป็น มองโลกในแง่ดี มีความสุขกับสิ่งเล็ก ๆ คะ เวลาเจอกับสิ่งที่ไม่พึงปรารถนา สิ่งที่ซับซ้อนเกินกว่าจะเข้าใจ จะรับมืออย่างไรดี ให้กำลังใจตัวเองอย่างไรเวลาผิดพลาด ตัวเองไม่ค่อยมีคุณค่าเท่าไหร่ ชีวิตดูไร้จุดหมาย

จะเอาธรรมะเข้าข่ม ก็นึกถึง โลกธรรม 8

กระทู้ก่อน ถามแนว ๆ นี้ไปทีนึงละ ยังไม่ได้นำไปปฏิบัติตามเลยค่ะ