เสียงฟังแล้วติดมาก ฝรั่งเข้ามาฟังไม่เข้าใจยังติดเลย ลองฟังดู

ลองฟังดู ของน้องอิ้งที่ไปแข่งเดอะว้อยเมืองจีน ตอนนี้อยู่อาศัยเมืองจีนแล้ว
ไม่ต้องฟังให้ออก ไม่ต้องไปพยายามแปลเนื้อ ไม้ต้องพยายามเข้าใจความหมาย ฟังเฉย ๆ ใช้แค่ืรู้สึกเอาก็พอ
ดนตรีไม่จำเป็นต้องเข้าใจความหมายก็ได้

เพลงตอนไปออดิชั่นครั้ังแรกไม่ผ่าน

ไม่มีใครกด เกี่ยงกัน เพราะไม่ได้มาร้องเพลงวัยรุ่นสมัยใหม่ เหมือนขึ้นมาร้องลูกทุ่งจะกดเอาไปทำอะไรดี
สุดท้ายก็ให้กำลังใจน้อง ขึ้นมาร้องเพลงด้วย


มาออดิชั่นใหม่ครั้งที่สองก็ผ่านเข้าไป


เพลงแข่งรอบแบทเทิลรอบแรก เริ่มนาทีที่ 2:20

เพลงแข่งรอบแบทเทิลรอบต่อมา



  เสียงเติ้งลี่จวินฟังแล้วมันแปลก ๆ คือไม่ใช่นักร้องที่แค่เสียงดี เสียงเพราะ แต่ฟังแล้วติด คือฟังแล้วใช่
จะว่าไปก็เหมือนพุ่มพวง มีคนร้องเพลงพุ่มพวงเยอะแยะ เสียงดี ๆ ทั้งนั้นแ่ต่ไม่มีใครมีเสียงที่ทำให้น่าฟังหรือฟังแล้วติดเหมือนพุ่มพวง
ลองถามคนในวงการลูกทุ่งก็จะพูดแบบนี้ว่า เสียงพุ่มพวงฟังแล้วติด เสียงทำให้ฟังแล้วรู้สึกอยากจะฟังจนจบเพลง ฟังไม่เบื่อ
บางคนเสียงดีมาก เสียงใส เีสียงเพราะ แต่ฟังนาน ๆ เบื่อโดยไม่รู้สาเหตุ หรือฟังร้องได้ทีละนิด ๆ ผสมเมดเล่ย์ไป
  ตรงนี้มั้งคือตัวตัดสินว่าใครจะเป็นดาว คือคนที่ร้องเพลงแล้วทำให้คนฟังติดในเสียงได้ คือชอบเสียงแบบนี้
ไม่ว่าจะร้องเพลงอะไรก็น่าฟัง แม้เพลงที่ไม่ค่อยชอบก็ยังฟังเพราะชอบเสียง เช่น
บางคนไม่ฟังเพลงลูกทุ่งแต่ว่านักร้องที่ตัวเองชอบไปร้องลูกทุ่งบางเพลงก็ฟังและก็ชอบตามเพราะติดในเสียง เัสียงมันดึงดูด
ไม่ใช่เพราะีเทคนิคการร้องแพรวพราวเรียนร้องเพลงมาสูง ๆ มาดูดคนฟัง แต่เพราะเนื้อเสียง โทนเสียงที่ทำให้ติด