ถ้าคุณเจอปัญหาแบบนี้ คุณจะแก้ไขยังไงคะ ????

ก่อนอื่นขอเล่าเรื่องที่เปนต้นเหตุของการทำลายความรุ้สึกก่อนนะคะ  คือวันที่ 15 ต.ค.นี้เปนวันเกิดของลูกสาว และพอดีวันที่ 14 ต.ค.ก็เปนวันเกิดของหลานชายอีกคน ตอนแรกดิฉันวางแผนไว้ว่าจะจัดงานให้ลูกในวันที่ 15 เลย จัดงานเล็กๆ ทำอะไรทานนิดหน่อย เป่าเค้ก แต่คุณแม่ ดันริ่เริ่มความคิดที่ว่าให้ไปจัดรวมกับวันเกิดหลานเลย เราก็ อ่ะ ก็ได้ เด็กๆจะได้สนุกกัน เพราะที่บ้านเด็กเยอะ พี่สาวแม่ของหลานก็เตรียมซื้อกับข้าวอะไรเรียบร้อย  และตอนเยนก็ปรึกษาเรื่องเค้กว่าจัแยกซื้อหรือซื้อรวมกัน แม่ก็ให้ไลน์ไปคุยกะพี่สาวที่เปนแม่หลาน ก็ตกลงว่าซื้อคนละก้อน พี่สาวก็แจงรายการอาหาร และบอกให้เราซื้อพวกผลไม้กับเครื่องดื่มก็ได้ เพราะเรื่องของคาวเค้าเปนคนจัดการหมดแล้ว  เราก็โอเค  แล้วพี่ก็บอกว่าจะมีญาติๆทางเค้ามานะ ประมาน 6-7 คน พอคุยกับพี่เสด เราก็บอกแม่ว่า เออ ตกลงตามนี้นะ  มีญาติๆพี่...จะมา มี พ่อ แม่ ป้า น้า หลังจากที่เราพูดจบ แม่พูดกลับมาว่า งั้นกุไม่ไปแล้ว อ้าว !!! งงสิคะ เลยพูดไปว่า อะไรอีกล่ะ  คำตอบที่ได้คือ เค้าไม่ชอบญาติๆของพี่สาว (เหตุผลก็คือ เมื่อก่อนแม่เราเคยมีตัง เวลาจัดงานอะไรก็จะเต็มที่กับลูกๆหลานๆ แต่ช่วงนี้บ้านเราแย่ลง แล้วไม่ได้ให้เหมือนที่เคยให้ และเค้าเคยบอกว่า ทางญาติๆพี่สาวมองเค้าแบบดูถูก เค้าเลยไม่ชอบคนพวกนั้นไปเลย) เราเลยบอกแม่ว่าไม่เหนจำเปนต้องไปสนใจ เราไม่ได้ขอเค้าแ_กนี่ แม่ก็สวนกลับทันทีว่า คิดแบบนั้นได้ แต่กุคิดไม่ได้ ในใจเรานี่โคตโมโห เพราะหลายครั้งแล้วที่แม่เปนแบบนี้ แต่ก็ได้แต่เก็บความรุ้สึกแบบไว้ในใจ อีกเหตุผลนึงที่แม่บอกคือ ญาติพวกนั้นคงจะมีของขวัญมาให้หลานเค้ากัน แต่หลานเราไม่มี (ซึ่งความจิงไม่ใช่เลย เพราะเราพึ่งซื้อจักรยานให้ลูกเราเปนของขวัน และก็ยังไม่รุ้ด้วยซ้ำว่าญาติๆพี่สาวจะซื้อของขวันมาให้หลานเค้ารึป่าว ) พอแม่พูดเราก็ฟังเฉยๆ ทิ้งเวลาให้ผ่านไปเผื่อแกจะเปี่ยนใจ สักพักเราก็พูดอีกว่า สรุปจะไปหรือไม่ไป แม่ก็พูดมาว่า กุไม่ไป ถ้าไม่สงสารลูก ก็เอาไปสิ   อ้าว!!!!! คิดในใจว่านี่กุผิดหรอวะ ทั้งๆที่คนริ่เริ่มคือแม่แท้ๆ แต่กลับมาเปนแบบนี้  เราก็เลยบอกไปว่าก็แล้วแต่นะ จะทำไรก็ทำ บอกพี่สาวให้ด้วยละกัน จะไม่ยุ่งแล้ว

ความรุ้สึกเราแบบโมโหอ่ะ ปนๆกับเครียดว่าทำไมแม่ต้องเปนแบบนี้ด้วย ทำไมต้องนึกถึงความรุ้สึกตัวเอง มากกว่าลูกหลาน ทำไมต้องเอาความคิดตัวเองเปนใหญ่  แต่เหตุการณ์แบบนี้มันเกิดขึ้นหลายครั้งแล้วแหละ บางทีแม่ก็ไม่มีเหตุผลจนฐาติพี่น้องเอือมระอา แต่ไม่มีคัยกล้าพูด  เราจะไงดี  พูดอะไรมากก็จะมีปันหาอีก แต่เก็บไว้เยอะ มันก็อึดอัดสุดๆๆๆๆๆ