ต้องบอกก่อนว่าแม่เราเลิกกับพ่อไปได้10กว่าปีแล้วคือแบบแม่เราไปรู้จักกับคนๆนี้เมื่อ4ปีก่อนอ่ะตอนแรกก็ไม่ชอบแหละคือดูแล้วรู้เลยว่าถ้าเป็นวัยรุ่นก็คงเป็นพวกทำตัวไร้สาระผลาญเงินพ่อแม่ไปวันๆคือดูแล้วพึ่งพาไม่ได้เลย ตอนที่แม่เรากับคนนั้นรู้จักกันแม่เราอายุ36ส่วนคนนั้นเพิ่ง25เองรู้จักกันที่โรงงานที่แม่เราทำอยู่ก็เลยคุยกันตกลงคบกันแล้วก็ย้ายไปอยู่ด้วยกัน คือกว่าเราจะรู้เค้าก็ย้ายไปอยู่ด้วยกันแล้วอ่ะตอนนั้นเราก็โตเราก็ไม่ว่าอะไรก็เห็นแก่ความสุขของแม่
เวลาผ่านมาเรื่อยๆก็ปกติดีเราก็ไม่เคยไปวุ่นวายเรื่องนี้จนเราเรียนจบมีแฟนแล้วก็มีลูก แม่เราก็เห่อหลานคนแรกมากเลยตั้งใจจะย้ายมาอยู่กับเราเพื่อเลี้ยงหลานให้เราจะได้ทำงานสะดวกๆเรื่องมันก็เกิดตอนที่ย้ายมานี่แหละคือต้องบอกก่อนว่าเรากับครอบครัวไม่ใช่คนมีฐานะก็หาเช้ากินค่ำเหมือนกัน ก่อนย้ายมาเราก็ตกลงกันว่าแฟนแม่ขอเรียกแทนแกว่าน้าละกัน น้าแกจะย้ายตามแม่มาด้วยเราก็ไม่มีปัญหาอะไรก็ตกลงกันว่าค่าใช้จ่ายส่วนของลูกเราจะหามาเองทั้งหมดแต่ส่วนค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับบ้านเช่าให้น้ากับแฟนเราช่วยกันหารคนละครึ่งเพราะก็ทำงานกันทุกคนยกเว้นแม่ที่ต้องเลี้ยงหลานอยู่บ้านก็ตกลงตามนั้นย้ายลงมาอยู่ด้วยกันอยู่ที่โคราชเราก็ต้องหาบ้านที่ใกล้ที่ทำงานเรากะแฟนด้วยเลยหาได้หลังละ3500เพราะค่อนข้างใกล้ในเมืองราคาเลยสูงหน่อย พออยู่กันไปเรื่อยๆก็เริ่มจะเห็นนิสัยของน้าชัดขึ้นๆอยู่เดือนแรกค่าใช้จ่ายทั้งหมดเรากับแฟนเป็นคนรับผิดชอบเพราะน้าต้องหางานใหม่ก่อนเพราะเพิ่งย้ายมาเราก็โอเคจนซักพักแกได้งานเราก็โล่งอกเพราะจะได้มีคนช่วยหารค่าใช้จ่ายเพราะเรายังต้องส่งงวดรถมอไซต์ด้วยโดยรถนี่ก็ใช้กันสามคนเราแฟนแล้วก็น้าสลับกันตามเวลางานของแต่ละคน เรากับแฟนจะทำงานตอนกลางคืนเพราะเป็นนักดนตรีส่วนแกก็เอารถไปทำวานตอนกลางวัน พอแกได้งานเป็นงานทำเสาโรมันได้วันละ280เราก็ใจชื้นขึ้นแต่สังเกตแล้วแกก็ยังไม่ได้ช่วยเหลืออะไรอยู่ดีเราก็เฉยก็คิดในแง่ดีว่าคงเพิ่งทำงานเลยยังไม่ลงตัวมั้งแต่ก็สังเกตเห็นแกเบิกเงินมาใช้ส่วนตัวเป็นประจำก็ผ่านมาจนค่าบ้านเดือนที่สองมาเดือนนี้เริ่มมีปัญหาเพราะเหมือนน้าแกจะไม่ค่อยอยากจ่ายให้แม่มาเปรยๆว่าจะช่วยพันนึงบ้างทั้งที่ตกลงว่าจะออกคนละครึ่งเราก็บอกว่างั้นออกพันห้าเด่วให้แฟนเราออกสองพันน้าแกก็ให้เงินมาพันห้านั่นแหละเป็นเงินก้อนเดียวที่เราได้จากน้าตั้งแต่มาอยู่กันมาคือมาอยู่ด้วยกันแกไม่เคยช่วยเหลืออะไรเลยค่าน้ำค่าไฟก็เป็นเราเองที่หามาจ่ายค่ากับข้าวค่าของใช้ในบ้านจิปาถะก็เป็นเราที่หามาจ่ายไหนจะค่างวดรถก็เป็นเราอีกที่หามาจ่ายส่วนแกทำงานมาได้มีแต่เอาไปใช้เองส่วนตัวตอนแรกเราก็คิดว่ายังดีที่แกดูแลแม่แต่มารู้ทีหลังว่าไม่เลยตั้งแต่สมัยก่อนที่อยู่กับแม่คือแม่ทำงานหาเงินใช้เองแกไม่เคยจุนเจือแม่เลยซักนิดจนมาตอนนี้ที่แม่ไม่ได้ทำงานแกก็ยังเหมือนเดิมนอกจากแม่จะขอแกก็ให้ทีละห้าสิบทีละร้อยแต่ให้นานๆทีเราสงสารแม่มากแต่เราก็ไม่ค่อยมีให้แม่เลยแค่ค่าใช้จ่ายที่เราแบกไว้เราก็จะไม่ไหวแล้วแค่เหลือใช้เองยังแทบจะไม่มีเคยคุยกับแม่เรื่องน้าก็เหมือนแม่แกก็ปกป้องน้าเราเลยพูดไม่ออกจะปล่อยเลยตามเลยเราก็ลำบากแต่เราควรทำยังไง คือไม่ได้เห็นแก่ตัวนะแต่ทุกวันนี้เราก็ลำบากอยู่แล้วจู่ๆเราก็ต้องมาหาเลี้ยงคนเพิ่มอีกคนนึงโดยที่เราก็ไม่ได้มีบุญคุญอะไรกับเค้าเลยไม่ได้ผูกพันทางสายเลือดเหมือนแค่คนร่วมอาศัยอ่ะ จะพูดก็พูดไม่ได้อึดอัดใจมากจริงๆ
จำเป็นมั้ยที่เราจะต้องหาเลี้ยงเค้าเพียงเพราะเค้าเป็นแฟนแม่
เวลาผ่านมาเรื่อยๆก็ปกติดีเราก็ไม่เคยไปวุ่นวายเรื่องนี้จนเราเรียนจบมีแฟนแล้วก็มีลูก แม่เราก็เห่อหลานคนแรกมากเลยตั้งใจจะย้ายมาอยู่กับเราเพื่อเลี้ยงหลานให้เราจะได้ทำงานสะดวกๆเรื่องมันก็เกิดตอนที่ย้ายมานี่แหละคือต้องบอกก่อนว่าเรากับครอบครัวไม่ใช่คนมีฐานะก็หาเช้ากินค่ำเหมือนกัน ก่อนย้ายมาเราก็ตกลงกันว่าแฟนแม่ขอเรียกแทนแกว่าน้าละกัน น้าแกจะย้ายตามแม่มาด้วยเราก็ไม่มีปัญหาอะไรก็ตกลงกันว่าค่าใช้จ่ายส่วนของลูกเราจะหามาเองทั้งหมดแต่ส่วนค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับบ้านเช่าให้น้ากับแฟนเราช่วยกันหารคนละครึ่งเพราะก็ทำงานกันทุกคนยกเว้นแม่ที่ต้องเลี้ยงหลานอยู่บ้านก็ตกลงตามนั้นย้ายลงมาอยู่ด้วยกันอยู่ที่โคราชเราก็ต้องหาบ้านที่ใกล้ที่ทำงานเรากะแฟนด้วยเลยหาได้หลังละ3500เพราะค่อนข้างใกล้ในเมืองราคาเลยสูงหน่อย พออยู่กันไปเรื่อยๆก็เริ่มจะเห็นนิสัยของน้าชัดขึ้นๆอยู่เดือนแรกค่าใช้จ่ายทั้งหมดเรากับแฟนเป็นคนรับผิดชอบเพราะน้าต้องหางานใหม่ก่อนเพราะเพิ่งย้ายมาเราก็โอเคจนซักพักแกได้งานเราก็โล่งอกเพราะจะได้มีคนช่วยหารค่าใช้จ่ายเพราะเรายังต้องส่งงวดรถมอไซต์ด้วยโดยรถนี่ก็ใช้กันสามคนเราแฟนแล้วก็น้าสลับกันตามเวลางานของแต่ละคน เรากับแฟนจะทำงานตอนกลางคืนเพราะเป็นนักดนตรีส่วนแกก็เอารถไปทำวานตอนกลางวัน พอแกได้งานเป็นงานทำเสาโรมันได้วันละ280เราก็ใจชื้นขึ้นแต่สังเกตแล้วแกก็ยังไม่ได้ช่วยเหลืออะไรอยู่ดีเราก็เฉยก็คิดในแง่ดีว่าคงเพิ่งทำงานเลยยังไม่ลงตัวมั้งแต่ก็สังเกตเห็นแกเบิกเงินมาใช้ส่วนตัวเป็นประจำก็ผ่านมาจนค่าบ้านเดือนที่สองมาเดือนนี้เริ่มมีปัญหาเพราะเหมือนน้าแกจะไม่ค่อยอยากจ่ายให้แม่มาเปรยๆว่าจะช่วยพันนึงบ้างทั้งที่ตกลงว่าจะออกคนละครึ่งเราก็บอกว่างั้นออกพันห้าเด่วให้แฟนเราออกสองพันน้าแกก็ให้เงินมาพันห้านั่นแหละเป็นเงินก้อนเดียวที่เราได้จากน้าตั้งแต่มาอยู่กันมาคือมาอยู่ด้วยกันแกไม่เคยช่วยเหลืออะไรเลยค่าน้ำค่าไฟก็เป็นเราเองที่หามาจ่ายค่ากับข้าวค่าของใช้ในบ้านจิปาถะก็เป็นเราที่หามาจ่ายไหนจะค่างวดรถก็เป็นเราอีกที่หามาจ่ายส่วนแกทำงานมาได้มีแต่เอาไปใช้เองส่วนตัวตอนแรกเราก็คิดว่ายังดีที่แกดูแลแม่แต่มารู้ทีหลังว่าไม่เลยตั้งแต่สมัยก่อนที่อยู่กับแม่คือแม่ทำงานหาเงินใช้เองแกไม่เคยจุนเจือแม่เลยซักนิดจนมาตอนนี้ที่แม่ไม่ได้ทำงานแกก็ยังเหมือนเดิมนอกจากแม่จะขอแกก็ให้ทีละห้าสิบทีละร้อยแต่ให้นานๆทีเราสงสารแม่มากแต่เราก็ไม่ค่อยมีให้แม่เลยแค่ค่าใช้จ่ายที่เราแบกไว้เราก็จะไม่ไหวแล้วแค่เหลือใช้เองยังแทบจะไม่มีเคยคุยกับแม่เรื่องน้าก็เหมือนแม่แกก็ปกป้องน้าเราเลยพูดไม่ออกจะปล่อยเลยตามเลยเราก็ลำบากแต่เราควรทำยังไง คือไม่ได้เห็นแก่ตัวนะแต่ทุกวันนี้เราก็ลำบากอยู่แล้วจู่ๆเราก็ต้องมาหาเลี้ยงคนเพิ่มอีกคนนึงโดยที่เราก็ไม่ได้มีบุญคุญอะไรกับเค้าเลยไม่ได้ผูกพันทางสายเลือดเหมือนแค่คนร่วมอาศัยอ่ะ จะพูดก็พูดไม่ได้อึดอัดใจมากจริงๆ