รักสามเศร้า เราหลายๆคน

กระทู้คำถาม
สวัสดีค่ะ เรารู้จักผู้ชายคนหนึ่งมาปีกว่า  เขาพยายามเข้ามาจีบเรา เรามองว่าผู้ชายคนนี้เจ้าชู้มาก  จึงดูใจเขามาตลอด เขาเปนผู้ชายที่น่ารัก อยู่ด้วยเเร้วอบอุ่น เปนผู้ชายที่สะอาด  เรียบร้อย เขาพยายามทำทุกอย่างไห้เรารับรักเขา  จนวันหนึ่งเราเผลอใจ รักเขาหมดใจ รักตอนไหนไม่รู้ แต่ที่รู้ๆ รักมาก  เราอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข  เจอหน้ากันทุกวัน กินข้าวเย็นพร้อมกันทุกวัน ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด   มีเซอร์ไพ ไห้เราตลอด  แบบพี่เขาโรแมนติก มากๆ   ผู้หญิงทุกคนต้องมอง  เราอยู่ด้วยกัน เพราะความรัก  [ มั่ง ]  55555 เราก้อไม่รู้
คือโทรสับ บางครั้งเราจับได้  บางคร้งก้อจับไม่ได้ เเต่เราไม่เคย ไปวุ่นวายเรื่องส่วยตัวพี่เขาเรยสักนิด   เราพยายามเข้าใจเขาทุกอย่าง บ่อยไห้เขามีอิสระตลอด  ไม่เคยกั๊ก ไม่เคยตาม  ไม่เคยวุ่นวาย     ตัวพี่เขาไปไหนมาไหนรายงานทุกรายละเอียด  คือจะทำไห้เราสบายใจทุกครั้ง แต่บางครั้งเอาเราไปด้วย  จนเราเชื่อว่าพี่เขาไม่มีใคร เชื่อว่าเขารักเรา   [ ตัวเราเปนคนที่งี่เง่าบ้าง  เอาเเต่ใจที่สุด อยากได้ใรต้องได้ อยากกินใรต้องพาไปกิน   ปากร้ายในบางที  ] นี้ร่ะข้อเสียของเรา  
เราเช่าห้องอยู่กับเพื่อน ส่วนพี่เขาอยู่บ้านพัก ระยะทางห่างกันโลหนึ่ง ไปมาหากันง่าย  จนเราคบกันมาสักพัก พี่เขาชวนเราไปอยู่บ้านพักด้วย เราเรยปรึกษาเพื่อนๆ พี่ๆ  พวกเพื่อนเรยบอกว่าเข้าไปอยุ่เรย  จะได้รู้ว่าเขาไม่มีใครจริงๆ  อีกอย่างไม่ต้องเสียค่าห้อง ประหยัดค่าอะไรๆหลายอย่าง   เราเรยตัดสินใจเข้าไปอยู่ในบ้านพักของเขา  โห่ๆๆๆสะอาดมากๆ  บ้านเรียบร้อยมาก   คือความสะอาดนี่ผู้หญิงต้องอายเรยร่ะ พี่เขาเเระเราทำงานตอนเช้า  เจอกันอีกที 5 โมงเย็น    เราเปนคนขาดเพื่อนไม่ได้  ชอบปาร์ตี้  ชอบเที่ยวมาก ถึงเวลา เพื่อนมารับ  เเต่ตอนกลับพี่เขาไปรับที่ผับ    [ บ่นบ้าง ด่าบ้าง  ไปได้แต่ไม่มีปันยากับ  อย่าเที่ยวบ่อยมากนัก ]
เราก้อ ค่ะๆ  จะไม่เที่ยวอีกน่ะ  เเต่เราก้อทำแบบนี้ตลอด  
เวลาผ่านไปเร็วมากๆ  แบบเดียวเราเข้ามาอยู่บ้านพักพี่เขา 6 เดือนแร้ว  จนพฤติกรรมพี่เขาเริ่มแปลก มีผู้หญิงโทมา หลายสายมาก  เราเรยบอกไห้ไปรับ  แต่เขากับไม่รับโทรสับ  แต่เเปลกน่ะเราไม่ถามเขาสักคำว่าใครโทมา เพราะมันเริ่มไว้ใจแร้วเรยไม่ยากถาม ไม่อยากทะเลาะ  เข้าเดือนที่ 8  มีเฟสแปลกๆ @ เข้ามาเฟสเรา  เเร้วทักเข้ามาว่า

รู้จักผู้ชายคนนี้ไหมค่ะ


เราเรยบอกว่าเเฟนเราเองค่ะ ทำไหมหราค่ะ  


คือพี่เปนเเฟนเขาน่ะ เราคบกันมาหลายปีแร้วค่ะ  

เปนไปได้ใงค่ะพี่  เราอยู่ด้วยกันทุกวัน  พี่อำ พวกเราป่าว  [ เราทั้งตกใจ  ไม่เชื่อ  เเทบช็อคเรยร่ะ ]

บอกพี่เขารับโทสับพี่ทีดิ  น้องจะได้รู้พี่เปนใคร

เราตกใจทำไรไม่ถูก เราเรยบอกพี่เขารับโทสับ เราเรยเดินเข้าไปห้องนอน  พอเขาเดินเข้ามา เราเรยเอาข้อความที่เราคุยกับพี่คนนั้น   ไห้พี่เขาดู
เรา    ---   พี่...ค้ะ มันคืออะไร ช่วยบอกหนูทีได้ไหม  คือมันไม่ใช่อย่างที่เหนใช่ไหม ?  

พี่เขา   ---   หนูฟังพี่ดีๆน่ะ  พี่รักหนูน่ะ พี่ขอโทดที่ไม่ได้บอก เรื่องราวทั้งหมด  พี่รักหนูมากน่ะ ไห้อภัยพี่น่ะครับ  

เรา ----   ไหนเราสันยาว่ามีอะไรจะบอกกันทุกอย่างใง มีอะไรไม่ปิดบังใง [ ทั้งพูดทั้งร้องไห้ ] เเร้วหนูร่ะเปนอะไรกับพี่
เข้ามาอยู่บ้าน8 เดือนในฐานะอะไรค่ะ  ในระยะเวลาปีกว่า พี่เข้ามาจีบหนูทำไม  มาทำไห้หนูรักทำไหม เอาหนูเข้ามาอยู่บ้านเพื่ออะไร   เราเรยบอกพี่เขา  พอวันนี้หนูปวดหัวมาก  ขอเวลาแปบหนึ่ง ออกไปนอกห้องก่อน เดียวหนูเดินตามออกไป  เดียวเราค่อยคุยกันน่ะ  [ เราก้อพูดอย่างใจเย็น  ]

พี่เขา  ----    ไม่ครับ พี่จะอยู่กับหนู พี่ไม่ไปไหนทั้งนั้น  [พี่เขาน้ำตาซึม ]

เรา   -----   ออกไปก่อน สันยาจะไม่ทำอะไรตัวเอง

พอพี่เขาเดินออกไป  เราจับกระเป๋าได้ เก็บเสื้อผ้าใส่เรยจ้า☺☺☺   เขาเเต่ของที่จำเปนต้องใช้ใส่กะเป๋า  เเร้วซ่อนกะเป๋าไว้ข้างตู้    เราเรยเดินออกไปห้องรับเเขก   นั่งคุยกันกับพี่เขาสักพัก  เราอยู่ด้วยกันมาไม่เคยทะเลาะกันเรยสักครั้ง  เราใช้เหตุผลคุยกัน จนเรารู้เรื่องทั้งหมด  เราพยายามเก็บอาการทั้งหมดไว้  ไม่โวยวายใดๆทั้งสิ้น  เเต่ในใจแทบไม่ไหว แทบไม่อยากคุยกับเขาอีกเรย  จนกั้นน้ำตาไว้ไม่ไหว น้ำตามันไหลออกมาเองเรื่อยๆ   จนกระทั้งตอนเย็นที่เขาเดินเข้าไปที่ห้องเขาเสื้อผ้ามาอาบน้ำ  ดันไปเจอกระเป๋าเรา

พี่เขา  --  หนูเก็บกระเป๋าทำไหม  พี่ไม่ไห้หนูไป อย่าไปจากพี่เรยน่ะ     [ พี่คุกเข่า อ้อนวอน น้ำตาผู้ชายคนนี้ก้อไหลออกมา ]

เรา -- พี่จะไห้หนูอยู่อย่างงี้หรา  หนูทำไม่ได้  หนูอยู่ต่อไปไม่ได้  คิดเหนใจอยู่มั่งสิค่ะ  [ น้ำตาไหลพรากออกมา อย่างไม่อยุด  ทั้งแพ้น้ำตาผู้ชาย  ทั้งสงสารตัวเอง ]


เดี่ยวมาต่อน่ะค่ะ  เริ่มง่วงเเร้ว

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่