ทําไมเราถึงไม่รู้สึกรู้สาเกียวกับโลกของเรา

ทําไมเราถึงไม่รู้สึกรู้สาเกียวกับโลกของเรา ทั้งๆที่จริงๆแล้วเราเป็นแค่ผู้อยู่อาศัย เปรียบจริงๆแล้วๆเราไม่ต่างจากเห็บหมา ที่กัดกิน แถมยังทําร้ายแหล่งที่อยู่อาศัยเราให้เจ็บป่วย เราพยายามจะหาที่อยู่อาศัยใหม่ไปเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นดวงจันทร์ ดาวอังคาร เรามีความสุขกับสิ่งที่ทํา แต่ลึกเรากลัว เพราะสิ่งที่เราเผชิญอยู่ทุกวันนี้ เราไม่สามรถควบคุมได้ ทั้งภัยธรรมชาติ สงคราม ศาสนา สุดท้ายแล้วเรากําลังพยายามทําให้ทุกอย่างแย่ลง ต่อให้เราพยายามค้นหาโลกใหม่ สุดท้ายแล้วเราก็ไม่สามารถละทิ้งความเป็นมนุษย์ มนุษย์ที่ไม่มีดลกใบไหนที่เหมาะสม..