สวัสดีครับ...
วันนี้ผมจะมาแชร์ประสบการณ์ให้เพื่อนๆพี่ๆได้อ่านกัน เป็นประสบการณ์รักร้าวที่เกือบทำให้ผมหมดอนาคตเลยก็ว่าได้...(รักวัยมัธยม) เรื่องนี้อาจจะเป็นข้อคิด แนวทางให้กับใครอีกหลายคนที่ได้เข้ามาอ่าน..
มาเริ่มกันเลยครับ ... ก็คือ ตอนผมเรียนอยู่ตอน ม.4 เนี่ยผมแอบรักน้อง ผญ คนนึง เรื่องก็มีอยู่ว่าช่วงนั้นเป็นช่วงที่กำลังมีกีฬาสี และผมก็ได้รับมอบหมายให้เป็นหลีดเต้นคู่กับน้องเค้า เพื่อนๆพี่ๆคงทราบกันดีน้ะครับว่า หลีดต้องมีการซ้อม ซึ่งการซ้อมครั้งนั้นก็เป็นจุดเริ่มต้นของความรักของเรา การซ้อมในครั้งนั้นผมได้รับมอบหมายให้เป็นคนยกตัวน้อง และ หมุนน้องเป็นวงกลม เพื่อที่จะได้ชูน้องขึ้นเฉิดฉายต่อสายตาคนดู ซึ่งแน่นอนว่าเราซ้อมกันดึก กว่าจะกลับก็ดึกมากแล้ว พอหลายๆวันเข้าผมเริ่มรู้สึกผูกพันกับน้องเค้ามากขึ้นทุกที แต่เป็นความรู้สึกที่แสดงออกไม่ได้ เพราะแฟนน้องเค้าอยู่ด้วย (ทอม) ผมกับแฟนน้องเค้ารู้สึกไม่ถูกชะตากันเท่ารัย ผมก็ได้แต่เก็บความรู้สึกดีๆไว้ในใจ จนกระทั่งมาถึงวันการแสดง เราตื่นแต่งตัวกันตั้งแต่ ตี4 เพราะมีหลายคน พวกผช ก็ไม่แต่งอะไรมาก ส่วนมากเป็นผญที่จะแต่งสะมากกว่า พอมาถึงคิว น้อง ที่ผมแอบปลื้มอยู่ในใจ ผมแอบเหล่มองใบหน้าที่รุ่นพี่กำลังแต่งหน้าให้น้องเค้าอยู่ ผมรู้สึกตัวเองเลยว่าผมเริ่มชอบน้องเค้าแล้วแหละ แต่บอกตัวเองในใจ ว่า ไม่ได้นะ น้องเค้ามีแฟนแล้ว แต่แหละแล้วหลังการแสดงเสร็จเป็นที่เรียบร้อย เราห่างๆกัน แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคเพราะอยู่ รร เดียวกัน ผมคิดอยากคุยเล่นกับน้อง ผมเลยทักเฟซน้องเค้าไป เราก็คุยกันไปเรื่อย คุยไปยิ้มไปเหมือนคนบ้า5555555 น้องเค้าตอบแชทไวมาก จนผมพิมไปว่า คบกันน้ะ ครั้งแรกผมบอกล้อเล่น ครั้งสอง น้องเค้าตั้งสเตตัสทำนองหมายถึงผม ผมเลยรู้ว่าเค้าก็ชอบ เราเลยตกลงลงคบกัน มันเป็นฟิววที่บับบ ฟินนนนเว่อร์อ่ะ >_< 1-2เดือนแรก เราคบกันมีความสุขมากก ไปดูหนัง ป้อนป๊อปคอน เดินกลับบ้านส่งขึ้นรถทุกวัน ตามภาษารักวัยรุ่น จนกระทั่งเข้าเดือนที่3 เราทะเลาะกันบ่อยมาก น้องเป็นคนขี้ประชด เอาแต่ใจเล็กน้อย ส่วนผมเป็นคนใจเย็น แต่พอมาคบกับน้องคนนี้กลับกลายเป็นคนใจร้อน โมโหร้าย ซึ่งก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม อาจเป็นเพราะการประชดของน้องมากๆ แล้วเราทนบ่อยๆ เลยทำให้กลายเป็นคนใจร้อน เราทะเลาะกันหนัก น้องเค้าเลยขอเวลาอยู่คนเดียวสักพักในเดือนที่ 3 ผมก็บอกว่าได้จะรอ ผมรอจนครบ1 เดือน กลับมาอะไรๆก็เริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่เดือนที่3 เริ่มมีข้ออ้างต่างๆเข้ามา พ่อแม่น้องเค้า ยังไม่อยากให้มีแฟน เลยเป็นสาเหตุที่น้องเค้าต้องคบทอม เดือนที่ 4 ถึงเดือนที่ 6 ความรู้สึกมันมีแต่ความเหนื่อย ความโกรธ ทะเลาะกันบ่อยมากถึงมากที่สุด คือ ครบรอบ 6 เดือน น้องเขียนกระดานคบรอบมาให้ ผมก็ดีใจแฟนเราก็หวานกับเค้าเป็น วันนั้นเรานั่งเรือเล่นกัน แต่ดันมาทะเลาะเพราะ ทางที่เรือขับผ่านมี ผช รร อื่นอยู่กันเต็ม แฟนผมเค้าก็มองแบบไม่เกรงใจผม ผมเลยไม่คุยด้วยตลอดขาไป ขาไปผมเป็นคนโกรธน้อง แต่ขากลับกลายเป็นน้องที่โกรธผม คำพูดเริ่มเย็นชาเริ่มพูดไม่แครร์ผม หลายๆอย่างเริ่มเปลี่ยนไปในทางที่แย่ลงก่อนหน้านั้นขอดูโทรศัพท์ไม่ได้ หยิบออกตลอดเหมือนเอาไปลบอะไรสักอย่าง ...ด้วยความที่เค้าพูดเฉยชาจนทำให้ผมมีน้ำตาต่อหน้าคนบนเรือ ความรู้สึกผมตอนนั้นมันทรมาน ทั้งโกรธ ทั้งเศร้าปะปนกันไป ด้วยความที่ผมหงุดหงิด ผมเลยเอากระดานที่เค้าเขียนมาให้วางที่ตักน้องเค้า กะว่ารออารมณ์เย็นก่อนค่อยหยิบเอามา แต่แหละแล้วน้องเค้าดันทำร้ายจิตใจผมซ้ำซาก น้องเค้าหยิบกระดานขึ้นมาหักครึ่ง ซึ่งผมก็ไม่คิดว่าน้องเค้าจะทำร้ายจิตใจผมถึงขนาดต้องหักทิ้งขนาดนี้ ใจผมตอนนั้นอยากให้เรือรีบถึงท่าเรือซักทีจะได้รีบขึ้น ตลอดขากลับผมร้องไห้ตลอดทาง ...จนถึงท่าเรือ ผมก็คิดมันคงจบแล้วแหละ แต่น้องกลับทำร้ายจิตใจผมซ้ำซาก ด้วยการโยนกระดานวันคบรอบที่เค้าหักลงถังขยะ โดยไม่คิดว่าผมจะรู้สึกยังไง ความรู้สึกตอนนั้นผมเหมือนคนบ้า ทั้งโกรธมาก บวกกับอารมที่เศร้ามาก ผมเดินไปส่งขึ้นรถ ตลอดระยะทางที่ผมเดินไปส่งน้องขึ้นรถ น้องเค้าบอกว่ากลับไปเหอะไม่มีรัยดีขึ้นหรอก!!! ผมก็อดทนง้อเค้าไปตลอดทางแต่ไม่มีอะไรดีขึ้น จนผมส่งน้องเค้าขึ้นรถเสร็จผมก็กลับบ้าน อยู่แต่ในห้อง ร้องไห้ฟูมฟาย รร ไม่ไปเพราะไม่อยากเจอหน้าน้องเค้า เป็นอาทิตๆ ไม่ช่วยงานบ้าน ไม่มีกะจิตกะใจทำอะไรทั้งนั้น ความรู้สึกสำหรับผมตอนนั้นเป็นอะไรที่มัน
สุดๆแล้วในชีวิตผม ทั้งเที่ยวกลางคืน สูบบุหรี่ กินเหล้า ค้างบ้านเพื่อนเมาเละเถะ จนมาวันเกิดของน้องเค้าผมเตรียมเซอร์ไพรส์ ซื้อ กุหลาบ 19 ดอก ตุ๊กตาหมี 1 ตัว เค้ก 2 ปอน วันเกิดแฟนผมวันนั้นมันตรงกับวันเกิดของเพื่อนผมเลยจัดวันเดียวกันสถานที่เดียวกัน ผมกะเซอร์ไพรส์เต็มที่ตอนเช้าผมซื้อของจัดเตรียมทุกอย่าง วางแผนเซอร์ไพรส์ ผมรอเค้ามา เช้าก็แล้ว เที่ยงก็แล้ว พอตกบ่ายเพื่อนของแฟนผมเข้ามา2 คน สิ่งแรกที่ผมมองหา...แหละแฟนผมหล่ะไปไหน? ผมเลยถามเพื่อนแฟนผมว่า แฟนผมไปไหน? เพื่อนแฟนผมบอกไม่รู้มัน...... มันต้องขอพ่อออกมาจะได้ออกมาไหมไม่รู้พี่... ใจผมเศร้ามากตอนนั้นผมคิดว่าเค้าคงไม่มาแล้วผมเลยยก ดอกกุหลาบ 19 ดอก หมี1ตัวให้เพื่อนผมไป แต่ปาฎิหารก็เกิด แฟนผมมาตอนทุ่มนึง มาพร้อมกับพี่ชายและพี่สาวของแฟนผม ผมดีใจแต่ยังไงผมก็ยกของขวัญให้เพื่อนไปหมดแล้วเหลือแต่เค้ก ผมคิดในใจไม่เป็นรัยยังไงวันนี้จะขอคืนดีให้ได้ .. โชคเข้าข้างพี่สาวแฟนผมช่วยให้กลับมาคบกัน วันนั้นผมมีความสุขมาก แต่ก็เป็นสุขแค่เพียงชั่วข้ามคืน วันรุ่งขึ้นของวันถัดมาตอนเช้าเค้าบอกว่ารักผม พอตกเย็นเลิกเรียน เค้าทำท่าทีไม่อยากอยู่กับผมอาการเดิมของเค้าออกมาอย่างเห็นได้ชัด เค้าให้เพื่อนผมมาคุยให้ว่าเค้าไม่อยากคบกับผมแล้ววันนั้นเป็นวันที่สุดเป็นวันที่ผมร้องไห้ให้น้องๆมันได้เห็นว่า น้ำตาลูก ผู้ชายมันเป็นยังไง แต่พอสงบสติอารมเราก็เดินกันไปส่งขึ้นรถครั้งสุดท้าย แฟนบอกกลับผมว่าขอตบหัวครั้งสุดท้ายได้ไหม?...ปกติเค้าชอบตบแกล้งผมเล่นผมก็ยอมเค้า แหละหลังจากนั้น มันเหมือนทั้งรักทั้งโกรธรวมกัน ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมต้องตามร้ายใส่เค้า...มีแฟนกี่คนผมระรานหมด ทั้งด่าเค้าสารพัด...ทำร้ายๆกับเค้าสารพัด เหมือนกับที่เค้าทำให้ผมทรมานใจมาก... ถามว่าทรมานใจยังไงผมมารู้ทีหลัง เดือนที่3 ที่เค้าให้ผมรอ เค้าไปคบกับคนใหม่!!! อีกคนนึง เพื่อนๆพี่ๆ คิดว่าความรู้สึกผมตอนนั้นมันจะบ้าขนาดไหนครับ มันเจ็บ!!! เจ็บแบบที่ว่าไม่เคยเป็นมาก่อน ส่งผลถึงการเรียน เกรดน้อยลงมาก ติด 0 ติด ร ทั้งๆที่แต่ก่อนเรียนเกรด3 ขึ้น แต่ดันเหลือ 1 กว่าๆ ตอนนั้นยังเป็นความคิดที่ผิดๆ แต่ปัจจุบัน... ผมปลงแล้วยอมให้เค้าเจอสิ่งที่ดีกว่า แล้วก็อยากขอโทษหลายๆอย่างที่ทำไว้กับเค้า ส่วนเค้าก็ได้รับผลกรรมที่ทำไว้กับผมแล้วคือหลังจากผมไปเค้าคบใครก็ไม่มีความสุข เค้าโดนทิ้ง รักไม่สมหวังถึง 2 คน ปัจจุบันเค้ามีความสุขกับคนรักปัจจุบันของเค้า ผมก็มีความสุขที่เห็นเค้ามีความสุขกับคนที่เค้ารัก ผมก็ยังรักและคิดถึงเค้าตลอด แต่รักแบบที่เราไม่จำเป็นต้องครอบครอ
อยากฝากไว้ว่า
เราไม่มีใครเรายังมีครอบครัว ...เรายังมีเพื่อน....เรายังมีอนาคตที่ดี ไม่มีใครรักเราได้เท่าเรารักตัวเอง รักจากพ่อแม่ประเสริฐที่สุด และเป็นรักที่ไม่มีวันเลิกลา...
ความรักจิงๆแล้ว คือ ความรักที่จะปราถนาดีต่อทุกคน ♥
♥ ........E N D.........♥
คุณคิดยังไงไงกับความรักครั้งนี้?
วันนี้ผมจะมาแชร์ประสบการณ์ให้เพื่อนๆพี่ๆได้อ่านกัน เป็นประสบการณ์รักร้าวที่เกือบทำให้ผมหมดอนาคตเลยก็ว่าได้...(รักวัยมัธยม) เรื่องนี้อาจจะเป็นข้อคิด แนวทางให้กับใครอีกหลายคนที่ได้เข้ามาอ่าน..
มาเริ่มกันเลยครับ ... ก็คือ ตอนผมเรียนอยู่ตอน ม.4 เนี่ยผมแอบรักน้อง ผญ คนนึง เรื่องก็มีอยู่ว่าช่วงนั้นเป็นช่วงที่กำลังมีกีฬาสี และผมก็ได้รับมอบหมายให้เป็นหลีดเต้นคู่กับน้องเค้า เพื่อนๆพี่ๆคงทราบกันดีน้ะครับว่า หลีดต้องมีการซ้อม ซึ่งการซ้อมครั้งนั้นก็เป็นจุดเริ่มต้นของความรักของเรา การซ้อมในครั้งนั้นผมได้รับมอบหมายให้เป็นคนยกตัวน้อง และ หมุนน้องเป็นวงกลม เพื่อที่จะได้ชูน้องขึ้นเฉิดฉายต่อสายตาคนดู ซึ่งแน่นอนว่าเราซ้อมกันดึก กว่าจะกลับก็ดึกมากแล้ว พอหลายๆวันเข้าผมเริ่มรู้สึกผูกพันกับน้องเค้ามากขึ้นทุกที แต่เป็นความรู้สึกที่แสดงออกไม่ได้ เพราะแฟนน้องเค้าอยู่ด้วย (ทอม) ผมกับแฟนน้องเค้ารู้สึกไม่ถูกชะตากันเท่ารัย ผมก็ได้แต่เก็บความรู้สึกดีๆไว้ในใจ จนกระทั่งมาถึงวันการแสดง เราตื่นแต่งตัวกันตั้งแต่ ตี4 เพราะมีหลายคน พวกผช ก็ไม่แต่งอะไรมาก ส่วนมากเป็นผญที่จะแต่งสะมากกว่า พอมาถึงคิว น้อง ที่ผมแอบปลื้มอยู่ในใจ ผมแอบเหล่มองใบหน้าที่รุ่นพี่กำลังแต่งหน้าให้น้องเค้าอยู่ ผมรู้สึกตัวเองเลยว่าผมเริ่มชอบน้องเค้าแล้วแหละ แต่บอกตัวเองในใจ ว่า ไม่ได้นะ น้องเค้ามีแฟนแล้ว แต่แหละแล้วหลังการแสดงเสร็จเป็นที่เรียบร้อย เราห่างๆกัน แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคเพราะอยู่ รร เดียวกัน ผมคิดอยากคุยเล่นกับน้อง ผมเลยทักเฟซน้องเค้าไป เราก็คุยกันไปเรื่อย คุยไปยิ้มไปเหมือนคนบ้า5555555 น้องเค้าตอบแชทไวมาก จนผมพิมไปว่า คบกันน้ะ ครั้งแรกผมบอกล้อเล่น ครั้งสอง น้องเค้าตั้งสเตตัสทำนองหมายถึงผม ผมเลยรู้ว่าเค้าก็ชอบ เราเลยตกลงลงคบกัน มันเป็นฟิววที่บับบ ฟินนนนเว่อร์อ่ะ >_< 1-2เดือนแรก เราคบกันมีความสุขมากก ไปดูหนัง ป้อนป๊อปคอน เดินกลับบ้านส่งขึ้นรถทุกวัน ตามภาษารักวัยรุ่น จนกระทั่งเข้าเดือนที่3 เราทะเลาะกันบ่อยมาก น้องเป็นคนขี้ประชด เอาแต่ใจเล็กน้อย ส่วนผมเป็นคนใจเย็น แต่พอมาคบกับน้องคนนี้กลับกลายเป็นคนใจร้อน โมโหร้าย ซึ่งก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม อาจเป็นเพราะการประชดของน้องมากๆ แล้วเราทนบ่อยๆ เลยทำให้กลายเป็นคนใจร้อน เราทะเลาะกันหนัก น้องเค้าเลยขอเวลาอยู่คนเดียวสักพักในเดือนที่ 3 ผมก็บอกว่าได้จะรอ ผมรอจนครบ1 เดือน กลับมาอะไรๆก็เริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่เดือนที่3 เริ่มมีข้ออ้างต่างๆเข้ามา พ่อแม่น้องเค้า ยังไม่อยากให้มีแฟน เลยเป็นสาเหตุที่น้องเค้าต้องคบทอม เดือนที่ 4 ถึงเดือนที่ 6 ความรู้สึกมันมีแต่ความเหนื่อย ความโกรธ ทะเลาะกันบ่อยมากถึงมากที่สุด คือ ครบรอบ 6 เดือน น้องเขียนกระดานคบรอบมาให้ ผมก็ดีใจแฟนเราก็หวานกับเค้าเป็น วันนั้นเรานั่งเรือเล่นกัน แต่ดันมาทะเลาะเพราะ ทางที่เรือขับผ่านมี ผช รร อื่นอยู่กันเต็ม แฟนผมเค้าก็มองแบบไม่เกรงใจผม ผมเลยไม่คุยด้วยตลอดขาไป ขาไปผมเป็นคนโกรธน้อง แต่ขากลับกลายเป็นน้องที่โกรธผม คำพูดเริ่มเย็นชาเริ่มพูดไม่แครร์ผม หลายๆอย่างเริ่มเปลี่ยนไปในทางที่แย่ลงก่อนหน้านั้นขอดูโทรศัพท์ไม่ได้ หยิบออกตลอดเหมือนเอาไปลบอะไรสักอย่าง ...ด้วยความที่เค้าพูดเฉยชาจนทำให้ผมมีน้ำตาต่อหน้าคนบนเรือ ความรู้สึกผมตอนนั้นมันทรมาน ทั้งโกรธ ทั้งเศร้าปะปนกันไป ด้วยความที่ผมหงุดหงิด ผมเลยเอากระดานที่เค้าเขียนมาให้วางที่ตักน้องเค้า กะว่ารออารมณ์เย็นก่อนค่อยหยิบเอามา แต่แหละแล้วน้องเค้าดันทำร้ายจิตใจผมซ้ำซาก น้องเค้าหยิบกระดานขึ้นมาหักครึ่ง ซึ่งผมก็ไม่คิดว่าน้องเค้าจะทำร้ายจิตใจผมถึงขนาดต้องหักทิ้งขนาดนี้ ใจผมตอนนั้นอยากให้เรือรีบถึงท่าเรือซักทีจะได้รีบขึ้น ตลอดขากลับผมร้องไห้ตลอดทาง ...จนถึงท่าเรือ ผมก็คิดมันคงจบแล้วแหละ แต่น้องกลับทำร้ายจิตใจผมซ้ำซาก ด้วยการโยนกระดานวันคบรอบที่เค้าหักลงถังขยะ โดยไม่คิดว่าผมจะรู้สึกยังไง ความรู้สึกตอนนั้นผมเหมือนคนบ้า ทั้งโกรธมาก บวกกับอารมที่เศร้ามาก ผมเดินไปส่งขึ้นรถ ตลอดระยะทางที่ผมเดินไปส่งน้องขึ้นรถ น้องเค้าบอกว่ากลับไปเหอะไม่มีรัยดีขึ้นหรอก!!! ผมก็อดทนง้อเค้าไปตลอดทางแต่ไม่มีอะไรดีขึ้น จนผมส่งน้องเค้าขึ้นรถเสร็จผมก็กลับบ้าน อยู่แต่ในห้อง ร้องไห้ฟูมฟาย รร ไม่ไปเพราะไม่อยากเจอหน้าน้องเค้า เป็นอาทิตๆ ไม่ช่วยงานบ้าน ไม่มีกะจิตกะใจทำอะไรทั้งนั้น ความรู้สึกสำหรับผมตอนนั้นเป็นอะไรที่มัน
อยากฝากไว้ว่า
เราไม่มีใครเรายังมีครอบครัว ...เรายังมีเพื่อน....เรายังมีอนาคตที่ดี ไม่มีใครรักเราได้เท่าเรารักตัวเอง รักจากพ่อแม่ประเสริฐที่สุด และเป็นรักที่ไม่มีวันเลิกลา...
ความรักจิงๆแล้ว คือ ความรักที่จะปราถนาดีต่อทุกคน ♥
♥ ........E N D.........♥