~สวัสดีค่ะ ตามหัวข้อเลย คือเราสับสนเราไม่แน่ใจว่ายังรักแฟนเก่าอยู่หรือไม่รักแล้วกันแน่
....เรากับแฟนเก่าคบกันมาได้เกือบปีเราก็เลิกกันโดยที่เราถูกบอกเลิกหรือว่าโดนทิ้งนั่นแหละ ช่วงเลิกกันแรกๆเราทำใจไม่ได้เลยนอยย์ เศร้า ฟูมฟาย ร้องไห้หนักมาก กินไม่ได้นอนไม่หลับเลยเป็นงี้อยู่3เดือน ก็เริ่มดีขึ้นนะแต่ไม่รู้ว่าดีขึ้นจริงรึเปล่ารู้สึกเฉยๆไปเลยอ่ะชินมั้ง จนตอนนี้แค่รู้สึกคิดถึงเค้าเฉยๆไม่ได้ต้องการอะไรแต่ถ้าถามว่าอยากให้กลับมามั้ยก็อยากนะแต่แบบไม่ได้หวังเพราะเรารู้อยู่แล้วว่าเค้าคงไม่กลับมาหรอก ความทรงจำทุกอย่างมันยังอยู่แล้วเราก็ยังรู้สึกถึงอารมณ์ตอนนั้นได้เลยอ่ะคือระหว่างที่คบกันอยู่ทุกครั้งที่เราทะเลาะกันเสร็จเราจะกอดกันทุกครั้งเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเราถึงทำแบบนั้นกันแต่มันรู้สึกดีมากๆเลย ตอนคบกันอยู่มันมีแต่ความทรงจำดีๆทั้งนั้นเลยมันเลยทำให้เราทำใจไม่ได้ กว่าเราจะทำใจได้เราทรมานมากเลย เราว่าเราคล้ายๆโรคจิตนะ ฮ่าาา~ คือแบบถ้าจะเสียใจร้องให้ก็ทำให้สุดไปเลยเปิดเพลงบิ้วตัวเองเต็มที่ตอนนั้นคือแบบกะว่าให้เจ็บสุดๆจนเจ็บกว่านี้ไม่ได้แล้วพอครั้งต่อมาจะได้เจ็บน้อยลงแต่มันได้ผลนะแปลกดี อิอิ ตอนนี้โอเคเลยอ่ะ แต่แบบบางทีมันก็มีวูบคิดถึงบ้างยิ่งเวลาที่เราไปไหนคนเดียวพาตัวเองไปอยู่ในที่ๆมีคนเยอะๆนี่เหงามากแต่เหงาแบบรู้สึกดีอ่ะ งงป้ะ เรางงนะ แฮร่~ เราชอบนั่งรถเมล์เล่นอ่ะนั่งไปแบบไม่มีจุดมุ่งหมายอยากลงไหนก็ลงแล้วเราได้เห็นอะไรระหว่างทางมันทำให้เราผ่อนคลายอ่ะแล้วสมองก็พากลับไปคิดถึงแฟนเก่าอยู่ตลอดแต่เดี๋ยวนี้ทุกครั้งที่คิดถึงเรายิ้มตลอดนะ เรารู้สึกขอบคุณเค้าที่เคยทำให้เรามีความสุขมาก มากที่สุดที่เคยรู้สึกมาเลย เราเป็นห่วงเค้า คิดถึง อยากเจอแต่ไม่ได้มากมายอะไร ไม่รู้ว่าที่รู้สึกแบบนี้คืออะไรรักอยู่รึเปล่า ใครเคยเป็นแบบนี้หรือว่าเข้าใจช่วยตอบหน่อยน้า
เราว่าเราเล่าวกไปวนมา งงๆยังไงไม่รู้ นี่เป็นกระทู้แรกเลยงงเล่าไม่ถูกอ่ะ 555
**ขอบคุณล่วงหน้าเลย
ความรู้สึกแบบนี้คืออะไร ?
....เรากับแฟนเก่าคบกันมาได้เกือบปีเราก็เลิกกันโดยที่เราถูกบอกเลิกหรือว่าโดนทิ้งนั่นแหละ ช่วงเลิกกันแรกๆเราทำใจไม่ได้เลยนอยย์ เศร้า ฟูมฟาย ร้องไห้หนักมาก กินไม่ได้นอนไม่หลับเลยเป็นงี้อยู่3เดือน ก็เริ่มดีขึ้นนะแต่ไม่รู้ว่าดีขึ้นจริงรึเปล่ารู้สึกเฉยๆไปเลยอ่ะชินมั้ง จนตอนนี้แค่รู้สึกคิดถึงเค้าเฉยๆไม่ได้ต้องการอะไรแต่ถ้าถามว่าอยากให้กลับมามั้ยก็อยากนะแต่แบบไม่ได้หวังเพราะเรารู้อยู่แล้วว่าเค้าคงไม่กลับมาหรอก ความทรงจำทุกอย่างมันยังอยู่แล้วเราก็ยังรู้สึกถึงอารมณ์ตอนนั้นได้เลยอ่ะคือระหว่างที่คบกันอยู่ทุกครั้งที่เราทะเลาะกันเสร็จเราจะกอดกันทุกครั้งเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเราถึงทำแบบนั้นกันแต่มันรู้สึกดีมากๆเลย ตอนคบกันอยู่มันมีแต่ความทรงจำดีๆทั้งนั้นเลยมันเลยทำให้เราทำใจไม่ได้ กว่าเราจะทำใจได้เราทรมานมากเลย เราว่าเราคล้ายๆโรคจิตนะ ฮ่าาา~ คือแบบถ้าจะเสียใจร้องให้ก็ทำให้สุดไปเลยเปิดเพลงบิ้วตัวเองเต็มที่ตอนนั้นคือแบบกะว่าให้เจ็บสุดๆจนเจ็บกว่านี้ไม่ได้แล้วพอครั้งต่อมาจะได้เจ็บน้อยลงแต่มันได้ผลนะแปลกดี อิอิ ตอนนี้โอเคเลยอ่ะ แต่แบบบางทีมันก็มีวูบคิดถึงบ้างยิ่งเวลาที่เราไปไหนคนเดียวพาตัวเองไปอยู่ในที่ๆมีคนเยอะๆนี่เหงามากแต่เหงาแบบรู้สึกดีอ่ะ งงป้ะ เรางงนะ แฮร่~ เราชอบนั่งรถเมล์เล่นอ่ะนั่งไปแบบไม่มีจุดมุ่งหมายอยากลงไหนก็ลงแล้วเราได้เห็นอะไรระหว่างทางมันทำให้เราผ่อนคลายอ่ะแล้วสมองก็พากลับไปคิดถึงแฟนเก่าอยู่ตลอดแต่เดี๋ยวนี้ทุกครั้งที่คิดถึงเรายิ้มตลอดนะ เรารู้สึกขอบคุณเค้าที่เคยทำให้เรามีความสุขมาก มากที่สุดที่เคยรู้สึกมาเลย เราเป็นห่วงเค้า คิดถึง อยากเจอแต่ไม่ได้มากมายอะไร ไม่รู้ว่าที่รู้สึกแบบนี้คืออะไรรักอยู่รึเปล่า ใครเคยเป็นแบบนี้หรือว่าเข้าใจช่วยตอบหน่อยน้า
เราว่าเราเล่าวกไปวนมา งงๆยังไงไม่รู้ นี่เป็นกระทู้แรกเลยงงเล่าไม่ถูกอ่ะ 555
**ขอบคุณล่วงหน้าเลย