กระทู้นี้เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาหนึ่ง เป็นเรื่องราวดีดีที่เกิดขึ้นระหว่างเรา.
เรื่องนี้เริ่มจากที่เราอกหักจากแฟนเก่า ทำให้รู้สึกเคว้งไปสักพักเพราะคบกันมานานและยังคงลืมไม่ได้ เพื่อนเราเลยแนะนำให้เราเล่นโปรแกรมแชทอันนึง เป็นโปรแกรมที่จะค้นหาคนที่อยู่รอบรอบเรา เพราะตอนนั้นเพื่อนเราเล่นและก็มีหลายคนเข้ามาคุยด้วย เราเลยลองเล่นบ้าง ก็โอเค มีคนคุยบ้างไม่ให้เหงาไม่ให้ฟุ้งซ่าน จนเพื่อนเรามาบอกว่าเฮ้ยมีพี่คนนึงสาขาเราอ่ะเล่น จะลองคุยป่ะ เราก็แบบมันจะดีหรอสาขาเดียวกันเลยนะ 55555555 แต่จริงๆ เราก็อยากลองคุยดูนะ ตอนนั้นคือคิดว่าอยากลองเริ่มใหม่กับใครสักคน มันคงจะดีไม่น้อยอ่ะ เราก็เลยลองคุยกับพี่เขา แต่ตอนแรกที่คุยก็คือคิดแบบพี่น้องมากกว่าคงไม่ได้อะไรมาก พอคุยไปคุยมาพี่เขาเป็นผู้ชายกวนๆ ตลกๆ อ่ะคุยด้วยล่ะเพลินดี เราชอบเรียกพี่เขาว่าลุงอ่ะเพราะพี่เขาห่างกับเราสองปี แต่จริงๆ พี่เขาอายุห่างกับเราแค่ปีเดียวเอง แทนพี่เขาเป็นพี่พีล่ะกัน แล้วแทนเราเป็นแอล หลังจากนั้นเรากับพี่พีก็คุยกันมาเรื่อยๆ ก็ทักไปกวนบ้าง บ่นๆ ให้ฟังบ้าง เรื่อยเปื่อยอ่ะ ตอนนั้นจากที่เศร้าๆ ก็ดีขึ้น.
พอคุยกันมาสักพักพี่พีก็เริ่มที่จะตอบบ้าง ไม่ตอบบ้าง เราก็เข้าใจว่าพี่พีอยู่ปีโตๆ แล้วคงไม่ค่อยมีเวลา งานหรือโปรเจ็คอาจจะเยอะ แต่พอคุยกันไปเรื่อยๆ ก็เริ่มจะเข้าใจแล้วว่าพี่พีเป็นคนที่โลกส่วนตัวสูงมากกกกกก เหมือนบางครั้งที่ทำงานหรือไปเรียนก็จะไม่เปิดดูโทรศัพท์ ไม่ออนเฟซเราเคยกินข้าวอยู่โต๊ะตรงข้ามพี่พีแล้วก็ลองทักไป พี่พีก็ไม่สนใจโทรศัพท์เลยอ่ะ คือลงมากินข้าวก็คือกินข้าว 5555555 เรานี่ยอมเลย แล้วตอนนั้นคือเราก็ยังไม่รู้ด้วยว่าตกลงพี่เขามีแฟนรึเปล่า ก็มีไปแอบๆ ส่องเฟซมา ก็ไม่มีอะไรอัพเดตอ่ะ จนมาวันนึงพี่พีก็บอกขอไลน์เราหน่อยเพราะเขาจะเลิกเล่นโปรแกรมนี้แล้วไอ้เราก็เล่นตัวไม่ให้เขา ก็มัวแต่พูดกวนกันไปกันมา สรุปก็ไม่ได้ไลน์พี่เขา เพื่อนเราก็แซวๆ นกแน่ๆ พอหลังๆ พี่พีก็เริ่มจะไม่ค่อยตอบ ไม่ก็สองสามวันตอบทีเราก็เลยเป็นฝ่ายขอไลน์พี่พีแทนแล้วก็บอกว่าจะเลิกเล่นโปรแกรมนี้แล้วเหมือนกัน พี่พีก็โอเค และก็เลิกเล่นไปกันทั้งคู่.
พอมาคุยในไลน์ก็ดีขึ้นหน่อยคือพี่พียังพอจะตอบบ้าง ส่งสติ๊กเตอร์บ้าง ก็ยังมีโมเมนต์ให้กวนๆ หน่อย แล้วพอดีที่ช่วงนั้นหน้ามอจัดงานตัดบาตรเที่ยงคืน เราก็คุยกับพี่พีว่าเอออยากไปอ่ะ ไม่เคยไปเลยแอบอ่อยเบาๆ ประเด็นก็คืออยากไปกับพี่พีอ่ะแหละ แต่พี่พีก็ไม่ได้รู้อะไรเลย มีการบอกให้เราชวนเพื่อนออกมาสิ เอิ่มพี่คะคือหนูอยากไปกับพี่อ่ะคะ ต้องให้พูดใช่มั้ย? 5555 เราก็เออบอกว่าไม่ไปแหละมันคงดึกอ่ะ พี่เขาก็บอกเดี๋ยวออกไปตักบาตรพร้อมเพื่อน แล้วพี่พีก็หายไปไม่ตอบ เราก็คิดว่าพี่พีคงออกไปตักบาตรกับเพื่อนแล้วแหละ พอสักเที่ยงคืนกว่าๆ เราก็ทักพี่พีไปว่าตักบาตรเป็นยังไงคนเยอะมั้ย พี่พีก็ตอบกลับมาพึ่งตื่นเนี้ยไม่ได้ไปเลย เราก็อ้าวซะงั้น 55555555 คุยไปคุยมาพี่พีก็บอกคงไปทำบุญตอนเช้าแทน แล้วก็ให้เราโทรไปปลุก คือแบบตอนนั้นฟินมากกกกกกกก เราก็บอกโทรยังไงไม่มีเบอร์ซะหน่อย พี่พีก็บอกให้โทรไลน์ดิ ต้องโทรมานะโทรมาปลุกนะ แล้วพี่พีก็ชิ่งหลับไปซะงั้น ตอนนั้นเราเนี้ยแบบเขินสุดๆ คืออะไรๆๆๆๆ ผู้ชายให้โทรปลุก เรานี่ถึงกับตั้งนาฬิกาปลุกตั้งแต่ตีห้า ตื่นไปเรียนยังไม่ขนาดนี้เลย 555555
เมื่อคนที่ ร อ ไม่มีใครให้อยู่ ร อ
เรื่องนี้เริ่มจากที่เราอกหักจากแฟนเก่า ทำให้รู้สึกเคว้งไปสักพักเพราะคบกันมานานและยังคงลืมไม่ได้ เพื่อนเราเลยแนะนำให้เราเล่นโปรแกรมแชทอันนึง เป็นโปรแกรมที่จะค้นหาคนที่อยู่รอบรอบเรา เพราะตอนนั้นเพื่อนเราเล่นและก็มีหลายคนเข้ามาคุยด้วย เราเลยลองเล่นบ้าง ก็โอเค มีคนคุยบ้างไม่ให้เหงาไม่ให้ฟุ้งซ่าน จนเพื่อนเรามาบอกว่าเฮ้ยมีพี่คนนึงสาขาเราอ่ะเล่น จะลองคุยป่ะ เราก็แบบมันจะดีหรอสาขาเดียวกันเลยนะ 55555555 แต่จริงๆ เราก็อยากลองคุยดูนะ ตอนนั้นคือคิดว่าอยากลองเริ่มใหม่กับใครสักคน มันคงจะดีไม่น้อยอ่ะ เราก็เลยลองคุยกับพี่เขา แต่ตอนแรกที่คุยก็คือคิดแบบพี่น้องมากกว่าคงไม่ได้อะไรมาก พอคุยไปคุยมาพี่เขาเป็นผู้ชายกวนๆ ตลกๆ อ่ะคุยด้วยล่ะเพลินดี เราชอบเรียกพี่เขาว่าลุงอ่ะเพราะพี่เขาห่างกับเราสองปี แต่จริงๆ พี่เขาอายุห่างกับเราแค่ปีเดียวเอง แทนพี่เขาเป็นพี่พีล่ะกัน แล้วแทนเราเป็นแอล หลังจากนั้นเรากับพี่พีก็คุยกันมาเรื่อยๆ ก็ทักไปกวนบ้าง บ่นๆ ให้ฟังบ้าง เรื่อยเปื่อยอ่ะ ตอนนั้นจากที่เศร้าๆ ก็ดีขึ้น.
พอคุยกันมาสักพักพี่พีก็เริ่มที่จะตอบบ้าง ไม่ตอบบ้าง เราก็เข้าใจว่าพี่พีอยู่ปีโตๆ แล้วคงไม่ค่อยมีเวลา งานหรือโปรเจ็คอาจจะเยอะ แต่พอคุยกันไปเรื่อยๆ ก็เริ่มจะเข้าใจแล้วว่าพี่พีเป็นคนที่โลกส่วนตัวสูงมากกกกกก เหมือนบางครั้งที่ทำงานหรือไปเรียนก็จะไม่เปิดดูโทรศัพท์ ไม่ออนเฟซเราเคยกินข้าวอยู่โต๊ะตรงข้ามพี่พีแล้วก็ลองทักไป พี่พีก็ไม่สนใจโทรศัพท์เลยอ่ะ คือลงมากินข้าวก็คือกินข้าว 5555555 เรานี่ยอมเลย แล้วตอนนั้นคือเราก็ยังไม่รู้ด้วยว่าตกลงพี่เขามีแฟนรึเปล่า ก็มีไปแอบๆ ส่องเฟซมา ก็ไม่มีอะไรอัพเดตอ่ะ จนมาวันนึงพี่พีก็บอกขอไลน์เราหน่อยเพราะเขาจะเลิกเล่นโปรแกรมนี้แล้วไอ้เราก็เล่นตัวไม่ให้เขา ก็มัวแต่พูดกวนกันไปกันมา สรุปก็ไม่ได้ไลน์พี่เขา เพื่อนเราก็แซวๆ นกแน่ๆ พอหลังๆ พี่พีก็เริ่มจะไม่ค่อยตอบ ไม่ก็สองสามวันตอบทีเราก็เลยเป็นฝ่ายขอไลน์พี่พีแทนแล้วก็บอกว่าจะเลิกเล่นโปรแกรมนี้แล้วเหมือนกัน พี่พีก็โอเค และก็เลิกเล่นไปกันทั้งคู่.
พอมาคุยในไลน์ก็ดีขึ้นหน่อยคือพี่พียังพอจะตอบบ้าง ส่งสติ๊กเตอร์บ้าง ก็ยังมีโมเมนต์ให้กวนๆ หน่อย แล้วพอดีที่ช่วงนั้นหน้ามอจัดงานตัดบาตรเที่ยงคืน เราก็คุยกับพี่พีว่าเอออยากไปอ่ะ ไม่เคยไปเลยแอบอ่อยเบาๆ ประเด็นก็คืออยากไปกับพี่พีอ่ะแหละ แต่พี่พีก็ไม่ได้รู้อะไรเลย มีการบอกให้เราชวนเพื่อนออกมาสิ เอิ่มพี่คะคือหนูอยากไปกับพี่อ่ะคะ ต้องให้พูดใช่มั้ย? 5555 เราก็เออบอกว่าไม่ไปแหละมันคงดึกอ่ะ พี่เขาก็บอกเดี๋ยวออกไปตักบาตรพร้อมเพื่อน แล้วพี่พีก็หายไปไม่ตอบ เราก็คิดว่าพี่พีคงออกไปตักบาตรกับเพื่อนแล้วแหละ พอสักเที่ยงคืนกว่าๆ เราก็ทักพี่พีไปว่าตักบาตรเป็นยังไงคนเยอะมั้ย พี่พีก็ตอบกลับมาพึ่งตื่นเนี้ยไม่ได้ไปเลย เราก็อ้าวซะงั้น 55555555 คุยไปคุยมาพี่พีก็บอกคงไปทำบุญตอนเช้าแทน แล้วก็ให้เราโทรไปปลุก คือแบบตอนนั้นฟินมากกกกกกกก เราก็บอกโทรยังไงไม่มีเบอร์ซะหน่อย พี่พีก็บอกให้โทรไลน์ดิ ต้องโทรมานะโทรมาปลุกนะ แล้วพี่พีก็ชิ่งหลับไปซะงั้น ตอนนั้นเราเนี้ยแบบเขินสุดๆ คืออะไรๆๆๆๆ ผู้ชายให้โทรปลุก เรานี่ถึงกับตั้งนาฬิกาปลุกตั้งแต่ตีห้า ตื่นไปเรียนยังไม่ขนาดนี้เลย 555555