สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรก แนะนำตัวก่อนนะคะ ชื่อคอลค่ะ อายุ16ปี เอาแบบตรงๆนะคะเป็นตุ้ดค่ะ
อยากจะรู้ว่าถ้าเป็นคนอื่นจะทำยังไงตอนนี้ยังไม่รู้ว่าตัวเองควรจะหยุดหรือเดินหน้าต่อให้สุดจนกว่าจะเดินไม่ไหว เรื่องมีอยู่ว่า
ประมาณเดือนมกราปี58ที่ผ่านมา เพื่อนของคอลได้ไปทักเฟสคนคนนึงไว้ซึ่งเพื่อนไม่มั่นใจว่าคนนั้นเป็นผู้ชายแท้รึเปล่าจึงเอาเฟสของคอลไปทักซึ่งก็คุยกันแบบตัดบทมากตอนนั้นถามคำตอบคำแล้วก็หายกันไป คือต่างคนก็ต่างไม่ตอบซึ่งเป็นฝ่ายนั้นที่อ่านไม่ตอบ
ประมาณกลางเดือนกันยาที่ผ่านมาอยู่ๆเขาคนนั้น(ขอให้นามสมมุติว่านทีนะคะ)ก็ทักกลับมาซึ่งเราก็ทำอะไรไม่ถูกเลยตอบแบบเออออไปคุยกันสนุกสนานซึ่งด้วยเป็นคนอยากรู้อยากเห็นอยู่แล้วเลยพยายามสืบประวัติของพี่นทีว่าเป็นยังไงอะไรนู่นนี่นั้นมาพอประมาณค่ะรู้ตั้งแต่วันแรกที่เค้าทักมาหาเราค่ะว่าเค้ามีแฟนอยู่แล้วแต่เราก็คุยค่ะหวังจะไม่สานสัมพันธ์อะไรต่างๆแค่คุยเล่นๆคุยเพื่อความสนุกเฉยๆแต่เรื่องมันไม่ได้เป็นแบบที่คิด พี่นทีคุยกับเราเหมือนเราเป็นแฟนกันอ่อยแบบสราพัดวิธีอะคะ(ถ้าาเป็นแฟนกันนะคงท้องไปแล้วอะคะ)ซึ่งนั่นทำให้คอลคิดเกินเลยกว่านั้น พี่นทีเลยบอกว่าอยากเจอ ซึ่งด้วยตอนนั้นเราคิดไปไกลแล้วเราเลยตอบตกลงว่า ได้ เจอกันที่เซนทรัลลาดพร้าวตอนเที่ยง
พอตกลงกันได้ก็คุยกันสักพักแล้วก็อนอนพร้อมกันซึ่งพี่นทีเป็นคนชวน
ข้ามเรื่องเลยนะคะ....
พอถึงวันที่เรานัดเจอกันที่เซนทรัลเราตั้งใจไว้ละว่าเจอกันครั้งนี้ครั้งเดียวเราจะทำตัวแย่ๆให้พี่เค้าไม่ชอบเรารู้สึกว่าเราเป็นคนที่ไม่ดีเป็นคนที่เค้าไม่อยากคุยด้วย แต่พอมาถึงหน้าเซนทรัลเราก็ทักไปถามพี่เค้าว่าอยู่ตรงไหน พี่เค้าบอกอยู่ยูเนี่ยน(เป็นห้างที่อยู่ติดกันเซนทรัล)ชั้นบนสุดให้เราไปรอตรงนั้น เราเลยเดินขึ้นไปนั่งรอแล้วพยายามคิดว่าจะทำยังไงให้พี่เค้าไม่ชอบ (ไม่ได้สวยค่ะแต่มีศีลธรรม อิอิ) คิดแค่นั้นแหละคค่ะพี่เค้าก็ทักมาบอกให้เงยหน้า เราก็เงยหน้าตามที่พี่เค้าบอกแล้วเราก็เจอพี่นทีค่ะ พี่น๊าที~(ลากเสียงในใจยาวๆๆๆๆๆๆ) เราเลิกคิดเรื่องที่จะทำตัวแย่เลยค่ะ คือพี่นทีตรงสเป็กเรามากตรงทุกอย่าง ตอนนั้นทำอะไรไม่ถูกเลยค่ะนั่งจ้องหน้าพี่เค้าอย่างเดียวเลย พี่เค้าเลยเป็นคนชวนคุย พอเราคงบคุมสติได้ เราก็ไหว้พี่เค้า(ดูเป็นคนกวนตีนเนาะ555555) พี่เค้าก็หัวเราะแล้วบอกไม่ต้องไหว้ค่ะ เราเลยเอามือลงแล้วชวนกันไปเดินเล่นแก้เขินค่ะ พอเดินได้สักพักพี่เค้าก็บอกว่าหนาวค่ะ เราเลยเอามือเราไปจับมือพี่เค้าพี่เค้าก็มองเราแบบแปลกๆค่ะเราเลยพูดแก้ตัวว่า "จับมือกันไว้แน่นๆจะได้ไม่หนาวไง" พี่เค้าก็มองเราอีกนะคะคือตอนนั้นมือพี่เค้าตัวเย็นมากแต่ตัวคอลนั้นร้อนมากรู้สึกได้55555 พี่เค้าเลยตอบกลับมาแบบ หรอๆถึงว่าสิมือคอลถึงอุ่นๆ เรานี่ทำอะไรไม่ถูกเลย่ะชีโบ้ชี้เบ้บอกนู่นน่าดูนี่น่ากินนั่นน่ารัก พอได้สติเราก็รู้สึกว่าเราพูดมากเกินไปเลยถามพี่นทีว่า รำคาณมั้ยที่เราพูดมาก พี่เค้าตอบกลับมาว่า "ไม่เลยเป็นแบบนี้น่ารักดีออก" เปิดซาวเพลงเกาหลีเลยค่ะ ซารางเฮโยยยยยยยยย~ ##เสียงมันก้องอยู่ในหูหนูอยากได้คนนี้เป็นสามี## ทำอะไรไม่ถูกชวนกินข้าวเลยค่ะ ก็เดินหาร้านอาหารค่ะไปจบที่เคเอฟซี เราก็กินกันไปเรื่ยๆค่ะพี่เค้าบอกว่ามีธุระตอนบ่าย3ซึ่งตอนนั้นก็บ่าย2ครึ่งแล้วเราเลยบอกว่า งั้นรีบๆกินสิจะได้รีบไปเดี๋ยวเดินไปส่ง พี่เค้าตอบกลับมาคำเดียวทำให้ไก่ในมือร่วงเลยยค่ะ "ไม่เป็นไรหรอกธุระพี่ไม่สำคัญเท่าคอลหรอก ไปช้านิดช้าหน่อยไม่เป้นไร" (หูยยยยยยยอยากจะตะโกนดังๆว่า สามีขาแต่งงานกันเถอะ><) ###ขอบอกลักษณะพี่นทีนิดนึงนะคะ พี่เค้าเป็นคนที่เรามองแว็บแรกแล้วแบบคนนี้แหละเนื้อคู่ฉ๊านนนน เป็นคนที่คอยดูแลเราตั้งแต่วันแรก ให้เราเลือกตลอดว่าอยากทำอะไร ตามใจเรา เทคแคร์เราดีมากทำเหมือนกันว่าเราเป็นนแฟนพี่เค้าทุกอย่าง อยู่กับคอลพี่นทีไม่จับโทรศัพเลยนะคะซึ่งผิดกับคอลที่เลื่อนหน้าจอไปมาแก้เขิน###
พอกินข้าาวเสร็จเราก็ถามพี่นทีว่าไปทำธุระอะไรอะ พี่เค้าตอบกลับมาว่าให้ทาย เราเลยถามเลยว่าไปหาแฟนต่อหรอ (แอบเสียใจเล็ก ประชดแล้วตัวเองรู้สึกเจ็บ) พี่เค้าบอกว่า ไม่ใช่ๆ จะปกับพี่ปะละจะได้รู้ว่าพี่ทำอะไร เราตอบตกลงแบบไม่ได้คิดเลยค่ะ พี่เค้าก็พาไปที่สนามกีฬาปลากะโห้ค่ะ #นามสมมุติกลัวพี่เค้ามาอ่านแล้วรู้ เราเขิลล55555# ค่ะพอมาถึงแล้วพี่เค้าก็บอกให้เราเดินนำถ้าเราคิดว่าพี่เค้ามาหากลุ่มไหนก็ให้หยุดถ้าทายถูกจะมีรางวัลให้ เราก็เดินนำสิคะ มีรุ่นน้องคนนึงไหว้พี่นทีค่ะ เราเลยเริ่มสงสัย เดินมาสักพักก็เจอพี่กลุ่มนึงนั่งอยู่(ประมาณ ม.ถ ม.6ค่ะ) เราเลยหยุดแล้วถามว่ากลุ่มนี้ใช่ปะที่จะมาหาอะพี่เค้าก็นิ่งค่ะแล้วถามว่าเรารู้ได้ไง ซึ่งเราไม่ได้บอกกลับค่ะมันเป็นความรู้สึกเราบอกไม่ได้จริงๆว่ารู้ได้ไง คือไม่รู้เรื่องนี้เลยแต่ที่หยุดแล้วถามเพราะความรู้สึกค่ะ พอพ่เค้าเห็นเราเงียบพี่เค้าเลยบอกว่าใช่แล้วพาเราไปนั่ง #พี่เค้ามาสอนหลีดค่ะ พี่เค้าอยู่ม.6 คือพี่เค้าทำกันเองไม่จ้าง พี่เค้าไม่ได้แมนนะคะแต่ก็ไม่ได้ออกสาว# เราก็นั่งไปสักพักก็มีเพื่อนพี่เค้ามานั่งเล่นกับเราบอกเราน่ารักนู่นนี่นั่นคือชมเรามากมายเลยค่ะ เขินแบบบอกไม่ถูกจริงๆพี่นทีเห็นเลยเดินมาหาเราเอามือพี่เค้ามาจับมือเราแล้วพูดประมาณว่าหวงนะอย่ามายุ่งให้มากนัก เราคิดเลยค่ะว่า คนนี้แหละเราจะชอบเขาไปอีกนานต่อให้เค้ามีแฟนก็พร้อมเจ็บ #ไม่อยากจะขัดใจตัวเองที่มันชอบเธอออออออ~ เพลงขึ้นมาในสมองเลยคะ# แล้วก็เป็นอย่างนั้นอยู่นาน55555 ประมาณสองทุ่มพี่เค้าก็จะกลับบ้านเราเลยกลับด้วย เดินไปส่งพี่เค้าก็กอดเราบอกว่ากลับมาอย่าลืมกันนะ เราบอกไม่ลืมแน่นอน เราเกี่ยวก้อยสัญญากันแล้วก็แยยกกันกลับบ้าน
พอผา่นช่วงสุขก็คงต้องเข้าสู่ช่วงทุกใช่มั้ยคะ นั่นแหละค่ะวิญญาณโคนันเข้าสิงสืบประวัติทุกอย่างของพี่เค้านั่งหาๆ ด้วยเพราะว่างมากของมากที่สุดและด้วยความอยากรู้เรื่องแฟนพี่เค้าค่ะหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอเลยเลิกหา เราคุยกันแบบหวานซึ้งมากันมาหลายวันละอยากเจอเลยไปหาที่สนามปลากะโห้ค่ะ แล้วก็เป็นแบบเดินพี่เค้าดูแลหลีด เรานั่งดูนั่งเล่น พอถึงเวลาพักพี่เค้าก็จะมานั่งคุยเป็นเพื่อนเรา จับมือเรา เอาหัวมาพิงเรา เราไม่รู้นะคะว่าพี่เค้าคิดอะไร แต่เรามีความสุขมากค่ะ มากของมากที่สุด แต่มันรู้สึกอึดอัดแบบบอกไม่ถูก วันที่30กันยา เราจะไปหาพี่เค้าอีกแล้วค่ะแต่พี่เค้าไม่ยอมตอบแชทเราเราก็ไม่รู้จะทำยังไงเลยนั่งเล่นอยู่โรงเรียนกับเพื่อนสักพักเวลาประมาณบ่ายสองเพื่อนก็คะยั้นคะยอจะให้ไปบ้านเพื่อน เราก็สองจิตสองใจตอนนั้นทำเป็นหลับเลยค่ะแต่แอบร้องไห้ใจนึงก็อยากจบเรื่องนี้วันนั้นเลยนะคะอีกใจนึงก็ยังอยากไปหา เลยตัดสินใจไปหาพี่เค้าค่าเย้ๆ พอถึงอนุเสาวรีย์เราก็ทักไปบอกพี่นทีพี่นทีบอกจะรอเราที่แฟชั่นมอลล์อนุเสาวรีย์เราเลยเดินไปหาพี่เค้า ทำหน้าบึ้งสิคะให้รู้ว่าไม่พอใจ พี่เค้าก็รู้ตัวนะคะถามใหญ่เลยว่าเป็นอะไรโกรธอะไรพี่รึเปล่าเรานี่แทบจะยิ้มค่ะแต่ต้องรักษาฟอร์ม55555 บอกแค่ป่าวๆแล้วก็ยิ้มให้ดู เราก็นั่งรถไปสนามกีฬาปลากะโห้ตามปกติค่ะวันนั้นไปถึงเร็วกว่าปกติหลีดยังไม่มีใครมาเราเลยนั่งจู๋จี๋กันอยู่สองคน เขิลไปอีก >3< สักพักหลีดก็มากันพี่เค้าก็ไปคุมหลีดต่อค่ะ #นี่แหละชีวิตของตุ้ด รักใครต้องทุ่มเทห้ามวีนห้ามเหวี่ยงเพราะ รัก# ตกถึงเวลา2ทุ่มก็กลับบ้านกันปกติค่ะเกี่ยวก้อยสัญญาจะไม่ลืมกันเหมือนเดิมแล้วก็อยกจากกัน ###เรามาเจอกันแบบนี้อีกประมาณสองครั้งค่ะดังนั้นขอข้ามเรื่องนะคะ ขอบคุณค่าาา =_/\_= ###
วันนั้นเราจะไปหาพี่เค้าค่ะซึ่งเราก็ไปเจอพี่เค้าอัพตัสว่าไปดูหนังเรื่องเมย์ไหนมาซึ่งเราคิดในใจว่า เห้ยไหนบอกจะไปดูด้วยกันไงทำไมไปดูก่อนแถมไม่บอกกันเลยสักคำ ตุ้ดนน้อยใจค่ะเงียบเลยวันนั้นไม่พูดสักคำเราเลยถามพี่ป่าน(นามสมมุติ)เพื่อนพี่นทีค่ะว่าวันนี้ไปไหนมาพี่เค้าบอกว่า ไปดูหนังมาเราเลย เลิกนอยเพราะพี่เค้าไปดูกับเพื่อนมา แต่ไม่ใช่ค่ะนอยหนักกว่าเดิมอีก เพราะระหว่างนั่งรถกลับบ้านเราก็พยายามหาเฟสแฟนพี่นัทอีกเลยลไปดูคอมเม้นจากสถานะพี่เค้าค่ะแค่ดูก็เจอเลยตัสล่าสุดที่อัพว่าไปดูหนังมาแฟนพี่เค้ามาเม้น เราเลยกดเข้าไปส่องค่ะ เจ็บจึ้กไปอีก เกือบทุกสเตตัสมีพี่นัทไปเม้นความรู้สึกเราตอนนั้นบอกไม่ถูกเลยค่ะทั้งเสียใจทั้งอิจฉาที่เค้ารักกันมาก เราไปดูต่อในไอจีค่ะลงรูปคู่ถึงไม่เยอะแต่เค้าก็ถ่ายรูปด้วยกันเรานี่น้ำตาคลอเลยค่ะกลับบ้านมาไม่พูดไม่จากับใครอาบน้ำนอนเลยรู้สึกเหนื่อยมากวันนั้นความรู้สึกดีดีเริ่มลดลง เราก็พยายามจะะเลิกยุ่งนะคะคอยปรึกษาเพื่อนตลอดว่าจะเลิกดีมั้ยยเพื่อนก็บอกเหมืนกันหมดทุกคนว่า 'เลิกก็ดีนะอย่าไปยุ่งกับคนมีแฟนเลยแต่ถ้ารักเค้าแล้วมีความสุขในสิ่งที่ทำก็ทำต่อไปเหอะพวกกูเป็นกำลังใจให้'
ตอนนั้นร้องไห้เลยค่ะรู้สึกเสียใจมาก โทษตัวเองอยู่ซ้ำๆทุกวันว่าไม่น่าเอาตัวเองเข้าไปยุ่งกับเรื่องนี้เลยจนมาถึงทุกวันนี้ยังไม่รู้ใจตัวเองเลยว่าควรหยุดหรือเดินหน้าต่อไปให้สุด เพราะตอนนี้ความรู้สึกมันพังมาก ความรู้สึกดีดีที่มีให้เริ่มน้อยลง ตอนนี้ไม่รู้ใจตัวเองค่ะบอกเลยเลยอยากจะถามพี่ๆว่าถ้าเป็นพี่ๆจะจทำยังไงเมื่อเจจอคนที่ตรงสเป้กพี่มากคอยเทคแคร์ดูแลห่วงใยพี่อย่างดีที่สุดช่วงเวลาที่พี่ได้คุยยกับเค้าทำให้พี่มีความสุข พี่ๆจะหยุดหรือเดินต่อไปดีคะ??
#ไม่ด่ากันนะคะ #ไม่พูดว่าเป็นเด็กเลิกคิดเรื่องความรักนะคะ เพราะเด็กก็มีความักได้เหมือนกันค่ะ #เลิกพูดว่าเสียใจให้พ่อแม่ดีกว่าเสียใจให้คนอื่นนะคะ มันคนละอารมกัน #เลิกพูดว่าให้ตั้งใจเรียนดีกว่ามานั่งหาผัวนะคะ รับผิดชอบตัวเองได้ #ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ อันนี้ย่อให้แล้วจะได้อ่านกันแบบสั้นๆ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ <3
ฉันรักเขาทั้งๆที่รู้ว่าเขามีแฟนฉันควรหยุดรักหรือไปต่อให้สุด
อยากจะรู้ว่าถ้าเป็นคนอื่นจะทำยังไงตอนนี้ยังไม่รู้ว่าตัวเองควรจะหยุดหรือเดินหน้าต่อให้สุดจนกว่าจะเดินไม่ไหว เรื่องมีอยู่ว่า
ประมาณเดือนมกราปี58ที่ผ่านมา เพื่อนของคอลได้ไปทักเฟสคนคนนึงไว้ซึ่งเพื่อนไม่มั่นใจว่าคนนั้นเป็นผู้ชายแท้รึเปล่าจึงเอาเฟสของคอลไปทักซึ่งก็คุยกันแบบตัดบทมากตอนนั้นถามคำตอบคำแล้วก็หายกันไป คือต่างคนก็ต่างไม่ตอบซึ่งเป็นฝ่ายนั้นที่อ่านไม่ตอบ
ประมาณกลางเดือนกันยาที่ผ่านมาอยู่ๆเขาคนนั้น(ขอให้นามสมมุติว่านทีนะคะ)ก็ทักกลับมาซึ่งเราก็ทำอะไรไม่ถูกเลยตอบแบบเออออไปคุยกันสนุกสนานซึ่งด้วยเป็นคนอยากรู้อยากเห็นอยู่แล้วเลยพยายามสืบประวัติของพี่นทีว่าเป็นยังไงอะไรนู่นนี่นั้นมาพอประมาณค่ะรู้ตั้งแต่วันแรกที่เค้าทักมาหาเราค่ะว่าเค้ามีแฟนอยู่แล้วแต่เราก็คุยค่ะหวังจะไม่สานสัมพันธ์อะไรต่างๆแค่คุยเล่นๆคุยเพื่อความสนุกเฉยๆแต่เรื่องมันไม่ได้เป็นแบบที่คิด พี่นทีคุยกับเราเหมือนเราเป็นแฟนกันอ่อยแบบสราพัดวิธีอะคะ(ถ้าาเป็นแฟนกันนะคงท้องไปแล้วอะคะ)ซึ่งนั่นทำให้คอลคิดเกินเลยกว่านั้น พี่นทีเลยบอกว่าอยากเจอ ซึ่งด้วยตอนนั้นเราคิดไปไกลแล้วเราเลยตอบตกลงว่า ได้ เจอกันที่เซนทรัลลาดพร้าวตอนเที่ยง
พอตกลงกันได้ก็คุยกันสักพักแล้วก็อนอนพร้อมกันซึ่งพี่นทีเป็นคนชวน
ข้ามเรื่องเลยนะคะ....
พอถึงวันที่เรานัดเจอกันที่เซนทรัลเราตั้งใจไว้ละว่าเจอกันครั้งนี้ครั้งเดียวเราจะทำตัวแย่ๆให้พี่เค้าไม่ชอบเรารู้สึกว่าเราเป็นคนที่ไม่ดีเป็นคนที่เค้าไม่อยากคุยด้วย แต่พอมาถึงหน้าเซนทรัลเราก็ทักไปถามพี่เค้าว่าอยู่ตรงไหน พี่เค้าบอกอยู่ยูเนี่ยน(เป็นห้างที่อยู่ติดกันเซนทรัล)ชั้นบนสุดให้เราไปรอตรงนั้น เราเลยเดินขึ้นไปนั่งรอแล้วพยายามคิดว่าจะทำยังไงให้พี่เค้าไม่ชอบ (ไม่ได้สวยค่ะแต่มีศีลธรรม อิอิ) คิดแค่นั้นแหละคค่ะพี่เค้าก็ทักมาบอกให้เงยหน้า เราก็เงยหน้าตามที่พี่เค้าบอกแล้วเราก็เจอพี่นทีค่ะ พี่น๊าที~(ลากเสียงในใจยาวๆๆๆๆๆๆ) เราเลิกคิดเรื่องที่จะทำตัวแย่เลยค่ะ คือพี่นทีตรงสเป็กเรามากตรงทุกอย่าง ตอนนั้นทำอะไรไม่ถูกเลยค่ะนั่งจ้องหน้าพี่เค้าอย่างเดียวเลย พี่เค้าเลยเป็นคนชวนคุย พอเราคงบคุมสติได้ เราก็ไหว้พี่เค้า(ดูเป็นคนกวนตีนเนาะ555555) พี่เค้าก็หัวเราะแล้วบอกไม่ต้องไหว้ค่ะ เราเลยเอามือลงแล้วชวนกันไปเดินเล่นแก้เขินค่ะ พอเดินได้สักพักพี่เค้าก็บอกว่าหนาวค่ะ เราเลยเอามือเราไปจับมือพี่เค้าพี่เค้าก็มองเราแบบแปลกๆค่ะเราเลยพูดแก้ตัวว่า "จับมือกันไว้แน่นๆจะได้ไม่หนาวไง" พี่เค้าก็มองเราอีกนะคะคือตอนนั้นมือพี่เค้าตัวเย็นมากแต่ตัวคอลนั้นร้อนมากรู้สึกได้55555 พี่เค้าเลยตอบกลับมาแบบ หรอๆถึงว่าสิมือคอลถึงอุ่นๆ เรานี่ทำอะไรไม่ถูกเลย่ะชีโบ้ชี้เบ้บอกนู่นน่าดูนี่น่ากินนั่นน่ารัก พอได้สติเราก็รู้สึกว่าเราพูดมากเกินไปเลยถามพี่นทีว่า รำคาณมั้ยที่เราพูดมาก พี่เค้าตอบกลับมาว่า "ไม่เลยเป็นแบบนี้น่ารักดีออก" เปิดซาวเพลงเกาหลีเลยค่ะ ซารางเฮโยยยยยยยยย~ ##เสียงมันก้องอยู่ในหูหนูอยากได้คนนี้เป็นสามี## ทำอะไรไม่ถูกชวนกินข้าวเลยค่ะ ก็เดินหาร้านอาหารค่ะไปจบที่เคเอฟซี เราก็กินกันไปเรื่ยๆค่ะพี่เค้าบอกว่ามีธุระตอนบ่าย3ซึ่งตอนนั้นก็บ่าย2ครึ่งแล้วเราเลยบอกว่า งั้นรีบๆกินสิจะได้รีบไปเดี๋ยวเดินไปส่ง พี่เค้าตอบกลับมาคำเดียวทำให้ไก่ในมือร่วงเลยยค่ะ "ไม่เป็นไรหรอกธุระพี่ไม่สำคัญเท่าคอลหรอก ไปช้านิดช้าหน่อยไม่เป้นไร" (หูยยยยยยยอยากจะตะโกนดังๆว่า สามีขาแต่งงานกันเถอะ><) ###ขอบอกลักษณะพี่นทีนิดนึงนะคะ พี่เค้าเป็นคนที่เรามองแว็บแรกแล้วแบบคนนี้แหละเนื้อคู่ฉ๊านนนน เป็นคนที่คอยดูแลเราตั้งแต่วันแรก ให้เราเลือกตลอดว่าอยากทำอะไร ตามใจเรา เทคแคร์เราดีมากทำเหมือนกันว่าเราเป็นนแฟนพี่เค้าทุกอย่าง อยู่กับคอลพี่นทีไม่จับโทรศัพเลยนะคะซึ่งผิดกับคอลที่เลื่อนหน้าจอไปมาแก้เขิน###
พอกินข้าาวเสร็จเราก็ถามพี่นทีว่าไปทำธุระอะไรอะ พี่เค้าตอบกลับมาว่าให้ทาย เราเลยถามเลยว่าไปหาแฟนต่อหรอ (แอบเสียใจเล็ก ประชดแล้วตัวเองรู้สึกเจ็บ) พี่เค้าบอกว่า ไม่ใช่ๆ จะปกับพี่ปะละจะได้รู้ว่าพี่ทำอะไร เราตอบตกลงแบบไม่ได้คิดเลยค่ะ พี่เค้าก็พาไปที่สนามกีฬาปลากะโห้ค่ะ #นามสมมุติกลัวพี่เค้ามาอ่านแล้วรู้ เราเขิลล55555# ค่ะพอมาถึงแล้วพี่เค้าก็บอกให้เราเดินนำถ้าเราคิดว่าพี่เค้ามาหากลุ่มไหนก็ให้หยุดถ้าทายถูกจะมีรางวัลให้ เราก็เดินนำสิคะ มีรุ่นน้องคนนึงไหว้พี่นทีค่ะ เราเลยเริ่มสงสัย เดินมาสักพักก็เจอพี่กลุ่มนึงนั่งอยู่(ประมาณ ม.ถ ม.6ค่ะ) เราเลยหยุดแล้วถามว่ากลุ่มนี้ใช่ปะที่จะมาหาอะพี่เค้าก็นิ่งค่ะแล้วถามว่าเรารู้ได้ไง ซึ่งเราไม่ได้บอกกลับค่ะมันเป็นความรู้สึกเราบอกไม่ได้จริงๆว่ารู้ได้ไง คือไม่รู้เรื่องนี้เลยแต่ที่หยุดแล้วถามเพราะความรู้สึกค่ะ พอพ่เค้าเห็นเราเงียบพี่เค้าเลยบอกว่าใช่แล้วพาเราไปนั่ง #พี่เค้ามาสอนหลีดค่ะ พี่เค้าอยู่ม.6 คือพี่เค้าทำกันเองไม่จ้าง พี่เค้าไม่ได้แมนนะคะแต่ก็ไม่ได้ออกสาว# เราก็นั่งไปสักพักก็มีเพื่อนพี่เค้ามานั่งเล่นกับเราบอกเราน่ารักนู่นนี่นั่นคือชมเรามากมายเลยค่ะ เขินแบบบอกไม่ถูกจริงๆพี่นทีเห็นเลยเดินมาหาเราเอามือพี่เค้ามาจับมือเราแล้วพูดประมาณว่าหวงนะอย่ามายุ่งให้มากนัก เราคิดเลยค่ะว่า คนนี้แหละเราจะชอบเขาไปอีกนานต่อให้เค้ามีแฟนก็พร้อมเจ็บ #ไม่อยากจะขัดใจตัวเองที่มันชอบเธอออออออ~ เพลงขึ้นมาในสมองเลยคะ# แล้วก็เป็นอย่างนั้นอยู่นาน55555 ประมาณสองทุ่มพี่เค้าก็จะกลับบ้านเราเลยกลับด้วย เดินไปส่งพี่เค้าก็กอดเราบอกว่ากลับมาอย่าลืมกันนะ เราบอกไม่ลืมแน่นอน เราเกี่ยวก้อยสัญญากันแล้วก็แยยกกันกลับบ้าน
พอผา่นช่วงสุขก็คงต้องเข้าสู่ช่วงทุกใช่มั้ยคะ นั่นแหละค่ะวิญญาณโคนันเข้าสิงสืบประวัติทุกอย่างของพี่เค้านั่งหาๆ ด้วยเพราะว่างมากของมากที่สุดและด้วยความอยากรู้เรื่องแฟนพี่เค้าค่ะหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอเลยเลิกหา เราคุยกันแบบหวานซึ้งมากันมาหลายวันละอยากเจอเลยไปหาที่สนามปลากะโห้ค่ะ แล้วก็เป็นแบบเดินพี่เค้าดูแลหลีด เรานั่งดูนั่งเล่น พอถึงเวลาพักพี่เค้าก็จะมานั่งคุยเป็นเพื่อนเรา จับมือเรา เอาหัวมาพิงเรา เราไม่รู้นะคะว่าพี่เค้าคิดอะไร แต่เรามีความสุขมากค่ะ มากของมากที่สุด แต่มันรู้สึกอึดอัดแบบบอกไม่ถูก วันที่30กันยา เราจะไปหาพี่เค้าอีกแล้วค่ะแต่พี่เค้าไม่ยอมตอบแชทเราเราก็ไม่รู้จะทำยังไงเลยนั่งเล่นอยู่โรงเรียนกับเพื่อนสักพักเวลาประมาณบ่ายสองเพื่อนก็คะยั้นคะยอจะให้ไปบ้านเพื่อน เราก็สองจิตสองใจตอนนั้นทำเป็นหลับเลยค่ะแต่แอบร้องไห้ใจนึงก็อยากจบเรื่องนี้วันนั้นเลยนะคะอีกใจนึงก็ยังอยากไปหา เลยตัดสินใจไปหาพี่เค้าค่าเย้ๆ พอถึงอนุเสาวรีย์เราก็ทักไปบอกพี่นทีพี่นทีบอกจะรอเราที่แฟชั่นมอลล์อนุเสาวรีย์เราเลยเดินไปหาพี่เค้า ทำหน้าบึ้งสิคะให้รู้ว่าไม่พอใจ พี่เค้าก็รู้ตัวนะคะถามใหญ่เลยว่าเป็นอะไรโกรธอะไรพี่รึเปล่าเรานี่แทบจะยิ้มค่ะแต่ต้องรักษาฟอร์ม55555 บอกแค่ป่าวๆแล้วก็ยิ้มให้ดู เราก็นั่งรถไปสนามกีฬาปลากะโห้ตามปกติค่ะวันนั้นไปถึงเร็วกว่าปกติหลีดยังไม่มีใครมาเราเลยนั่งจู๋จี๋กันอยู่สองคน เขิลไปอีก >3< สักพักหลีดก็มากันพี่เค้าก็ไปคุมหลีดต่อค่ะ #นี่แหละชีวิตของตุ้ด รักใครต้องทุ่มเทห้ามวีนห้ามเหวี่ยงเพราะ รัก# ตกถึงเวลา2ทุ่มก็กลับบ้านกันปกติค่ะเกี่ยวก้อยสัญญาจะไม่ลืมกันเหมือนเดิมแล้วก็อยกจากกัน ###เรามาเจอกันแบบนี้อีกประมาณสองครั้งค่ะดังนั้นขอข้ามเรื่องนะคะ ขอบคุณค่าาา =_/\_= ###
วันนั้นเราจะไปหาพี่เค้าค่ะซึ่งเราก็ไปเจอพี่เค้าอัพตัสว่าไปดูหนังเรื่องเมย์ไหนมาซึ่งเราคิดในใจว่า เห้ยไหนบอกจะไปดูด้วยกันไงทำไมไปดูก่อนแถมไม่บอกกันเลยสักคำ ตุ้ดนน้อยใจค่ะเงียบเลยวันนั้นไม่พูดสักคำเราเลยถามพี่ป่าน(นามสมมุติ)เพื่อนพี่นทีค่ะว่าวันนี้ไปไหนมาพี่เค้าบอกว่า ไปดูหนังมาเราเลย เลิกนอยเพราะพี่เค้าไปดูกับเพื่อนมา แต่ไม่ใช่ค่ะนอยหนักกว่าเดิมอีก เพราะระหว่างนั่งรถกลับบ้านเราก็พยายามหาเฟสแฟนพี่นัทอีกเลยลไปดูคอมเม้นจากสถานะพี่เค้าค่ะแค่ดูก็เจอเลยตัสล่าสุดที่อัพว่าไปดูหนังมาแฟนพี่เค้ามาเม้น เราเลยกดเข้าไปส่องค่ะ เจ็บจึ้กไปอีก เกือบทุกสเตตัสมีพี่นัทไปเม้นความรู้สึกเราตอนนั้นบอกไม่ถูกเลยค่ะทั้งเสียใจทั้งอิจฉาที่เค้ารักกันมาก เราไปดูต่อในไอจีค่ะลงรูปคู่ถึงไม่เยอะแต่เค้าก็ถ่ายรูปด้วยกันเรานี่น้ำตาคลอเลยค่ะกลับบ้านมาไม่พูดไม่จากับใครอาบน้ำนอนเลยรู้สึกเหนื่อยมากวันนั้นความรู้สึกดีดีเริ่มลดลง เราก็พยายามจะะเลิกยุ่งนะคะคอยปรึกษาเพื่อนตลอดว่าจะเลิกดีมั้ยยเพื่อนก็บอกเหมืนกันหมดทุกคนว่า 'เลิกก็ดีนะอย่าไปยุ่งกับคนมีแฟนเลยแต่ถ้ารักเค้าแล้วมีความสุขในสิ่งที่ทำก็ทำต่อไปเหอะพวกกูเป็นกำลังใจให้'
ตอนนั้นร้องไห้เลยค่ะรู้สึกเสียใจมาก โทษตัวเองอยู่ซ้ำๆทุกวันว่าไม่น่าเอาตัวเองเข้าไปยุ่งกับเรื่องนี้เลยจนมาถึงทุกวันนี้ยังไม่รู้ใจตัวเองเลยว่าควรหยุดหรือเดินหน้าต่อไปให้สุด เพราะตอนนี้ความรู้สึกมันพังมาก ความรู้สึกดีดีที่มีให้เริ่มน้อยลง ตอนนี้ไม่รู้ใจตัวเองค่ะบอกเลยเลยอยากจะถามพี่ๆว่าถ้าเป็นพี่ๆจะจทำยังไงเมื่อเจจอคนที่ตรงสเป้กพี่มากคอยเทคแคร์ดูแลห่วงใยพี่อย่างดีที่สุดช่วงเวลาที่พี่ได้คุยยกับเค้าทำให้พี่มีความสุข พี่ๆจะหยุดหรือเดินต่อไปดีคะ??
#ไม่ด่ากันนะคะ #ไม่พูดว่าเป็นเด็กเลิกคิดเรื่องความรักนะคะ เพราะเด็กก็มีความักได้เหมือนกันค่ะ #เลิกพูดว่าเสียใจให้พ่อแม่ดีกว่าเสียใจให้คนอื่นนะคะ มันคนละอารมกัน #เลิกพูดว่าให้ตั้งใจเรียนดีกว่ามานั่งหาผัวนะคะ รับผิดชอบตัวเองได้ #ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ อันนี้ย่อให้แล้วจะได้อ่านกันแบบสั้นๆ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ <3