เริมเรืองเลยน่ะคับ ผมอาจจะพิมพ์ตกลน ขออภัยล่วงหน้าคับ เรืองมีอยู่ว่า ผมได้เรียนต่างประเทศ
ตอนมาใหม่ๆได้อาศัยอยู่กับยาติมา2ปีแล้ว แต่เมื่อไม่นานมานี้ต้องย้ายบ้านเพราะเจ้าของบ้านต้องอัพเดตบ้านใหม่
ผมเลยตัดสินใจคุยกับเพือนเพราะบ้านเค้าก็จะมีปัญหาเหมือนกัน และแล้วเรืองก็เกิดขึ้นคับ
ผมรู้จักเพือนคนนี้ที่ต่างประเทศเหมือนกันคับ เค้าเป็นคนไทยเหมือนกัน ผมก็รู้จักนิสัยเค้าเป็นยังไง เลยคุยก่อนจะเช่าบ้าน
คุยๆ ว่างระบบการจัดการบ้านเรียบร้อยไปหมดละคับ ตอนเข้าอยู่ใหม่ๆก็เหมือนทุกอย่างดีไปหมด ผ่านไป2เดือน เอาแล้วไง หึๆ
เรืองอาหารนี้สำคัญมาก ตอนคุยใหม่ๆคือ เราสองคนแบ่งเวนกันทำ วันนี้ผมทำ พรุ่งนี้ซันต่อ ขอเรียกนามสมมุต *ซัน* แต่มา2เดือนที่ผ่านมา
ผมได้เทลาะกับเค้าอย่างแรง เรืองไปจ่ายตลาด 55555 เรืองมีอยู่ว่า ปกติเราไปกัน2คนตลอด เพราะซื่อแต่ละครั้งเยอะ และเอามาเก็บใส่ในตู้เย็นกินได้ตั้ง2อาทิตแนะ แต่มาวันนั้นผมไม่ว่าง เพราะมีลูกค้ามาสอบถามเรืองบลาๆ***** ผมได้บอกซันว่าเดี่ยวก่อนน่ะ ขอเวลาสัก30นาที เดี่ยวเราไปกัน
ซันก็ทำหน้าบูดแบบไม่พอใจ ผมก็บอกซันแปปเดี่ยวเอง ไม่อยากให้ลูกค้ารอ เพราะลูกค้าก็เข้าสอบถามรายละเอียดนานๆที
ปล.ใครที่ทำงานผ่านเน็ตและมีลูกค้า1อาทิตโพลมา1คน จะเข้าใจความรู้สึกนี้ ซันก็ตอบกลับเฮ้ย!! กูไม่มีเวลามารอน่ะ ธุระกูมีเยอะอีกเนิ้ยะ ผมก็ตกใจ มีธุระไรว่ะ ปกตินั่งดูเป็นต่อทั้งวัน โรงเรียนก็นานๆที่จะเห็น ซัน/กูมีแหละ ผมเลยถามว่า ธุระอะไรว่ะ วันนี้วันหยุด ซัน/ตอบแบบติดๆขัดๆ กูต้องไปเบิกตังด้วยวันนี้
เงิบเลยคับ 55555/คิดในใจ* ธุระเยอะแยะ เหิ้ยไรว่ะเบิกตัง ที่จ่ายตลาดก็มีตู้จะไปซีเรียสอะไรฟ่ะ
ผมก็เออๆ จะเสร็จละขอเวลา10นาที พอผ่านไป5นาที ซันเข้ามาบอก รอแปปน่ะ กูจะไปเบิกตังก่อน ผมก็ อือๆ แล้วแต่ละกัน และแล้วเสร็จเรืองธุระร้อยล้านของผมคับ 55555+ ผมก็แต่งตัวจะไปตลาด รอซันไปครึงชัวโมง ผมก็เอะใจทำไมนานจังฟ่ะ แค่เบิกตัง เลยโทรไปหา.....ไม่รับคับ โทรไป2/3ครั้ง ไม่รับส่าย ผมก็นั่งฟังเพลงเอาอารม ผ่านไป1ชัวโมง เค้ากลับมาคับ พร้อมข้าวของจ่ายตลาดบวกด้วยหน้าบูดๆยังกะผู้หญิง 55555
ผมก็สำนึกผิดสิคับ เลยไปถามซันทำไมไปคนเดี่ยวอาาา ไหนบอกว่าจะไปเบิกตังไง ซัน/เบิกละ และไปจ่ายตลาดเลย ไม่มีเวลารอหรอก ลังรอบหน้าไปต่อน่ะ ไปจ่ายตลาดไปคนเดี่ยวก็พอ **ผมชื่อลังน่ะคับ** ผมก็เออๆแล้วแต่ละกัน ผมก็ทำกับข้าวให้คับ แสดงความขอโทษไง 5555 ปกติเป็นเวณทำอาหารของเค้าคับ ลังก็ไปนั่งดูเป็นต่อเหมือนเดิม อย่างที่ผมคิด
1อาทิตกว่าๆผ่านไป อาหารเกือบหมดละคับ ซัน/เฮ้ยลังจะไปจายตลาดเมื่อไรกับข้าวจะหมดแล้ว ผม/ก็วันเสาร์นี้แหละ ปกติก็ไปวันเสาร์ตลอด
ผมถามลัง จะให้กูไปพรุงนี้หรอ?? ลัง/ตอบแบบขึ้นเสียง *แล้วแต่ดิ* คิดแล้วเจ็บใจมากคับ ผมก็เงียบไม่อยากเถียง
พอถึงวันเสาร์ผมนอนไม่หลับเครียดเพราะจะสอบวันจัทร์นี้แล้ว เลยตัดสินใจไม่นอน ตอนเช้าผมออกจากบ้านไปหาข้าวของเอาไว้ขายในเน็ต กลับเกือบๆเทียง ว่าจะไปจ่ายตลาด ผมค่อนข้างติดเพลง เลยเปิดเพลงทำอารมได้สักพัก /ซันเข้ามาในห้อง มาบ่นเฮ้ยยยลังกับข้าวหมดแล้ว ไปจ่ายตลาดดิ มั่วแต่สนใจกับงานของอยู่นั้นแหละ //ผมนิยังไม่ได้นอน อารมขึ้นเลยคับ ปกติจะไม่ค่อยขึ้นเสียงกับเค้า ผมตอบกลับ เฮ้ย นี้จะเทลาะเรืองไปจ่ายตลาดหรอว่ะ
นิเป็นเหิ้ยไรว่ะยังกับเด็ก..........เทลาะแรงมาก** และผมก็ไปจ่ายตลาด เพราะตังใจจะไปยุ่วแล้ว และแล้วไม่คุยกัน2อาทิตคับ 5555 ผมพยายามช่วนคุยแต่เค้าง่อลยังกับผู้หญิงเลยคับ 55555 จากนั้นผมก็ไม่สนใจ กลับบ้านเข้าห้องล็อกประตู เพราะกูยอมง้อแล้วน่ะ แต่ไม่หายโกร๊ธก็ชั้งแม้ง แต่ผ่านไป2วันที่ผมทำแบบนั้น เค้าก็มาช่วนคุยเคลียร์เรืองนั้นและเค้าก็มาขอโทษผม ผมก็ขอโทษเค้า จบเคลียร์แฮ๊ปปีแอนดี
แต่รู้ไหมที่เค้ามาขอโทษผม เพราะเค้าจะให้ผมช่วยคุยกับผู้จัดการในโรงเรียนสอนภาษา เพราะเค้าซ้ำชั้น4ครั้ง มาเรียน4ปี ยังคุยสนทนากับชาวต่างชาติไม่ได้อีก เพราะในโรงเรียนนี้ยังไม่เคยมีใครซ้ำชั้นถึง4ครั้ง ผมก็เออรับปากจะคุย เพราะผมก็สงสารเค้าค้าใช้จ่ายต่อเดือนก็หลายตังยุ่ว
ผมก็ได้คุยกับผู้จัดการในโรงเรียนนั้น ใช้เวลาทำการถึง4วันคับ ผมยอมไม่เข้าเรียนเพื่อดำเนินการเรืองนี้กับเค้า เพราะเค้าบอกว่าข้อสอบเค้าทำได้ เพือนเค้ายังลอกเค้ายุ่วเลย ทำไมเพือนเค้าถึงขึ้น แต่เค้ากลับตก ผมก็เชือซันคับ หลังจากนั้นฝ่ายการเงินยอมให้เรียนฟรี1ชั้น แต่ซันไม่เอาคับ ซันอยากขึ้นชั้น เค้าก็พยายามให้ผมคุยกับผู้จัดการ ผมก็ไปคับ คุยไปคุยมา ผู้จัดการถามว่าทำข้อสอบได้ไหม? ซันตอบว่าได้หลังจากนั้นผู้จัดการเอาข้อสอบออก ผมถึงกับช็อกคับ แม้งเอ้ยยยยยบอกว่าทำได้ ขนาดข้อสอบออก ถูกผิด แม้งยังไม่ทำอ่ะ ช่วงท้ายของข้อสอบเป็นวิธีการส่งจดหมาย ผู้จัดการถามว่าเขียนอะไรนิ ลองอ่านให้หน่อย ซันก็ตอบแบบไม่แคร์ว่า ไม่รู้คับ ผมก็เงิบอีกรอบคับ ผมก็ออกจากห้องผู้จัดการไป แล้วถามว่าทำไมตอบงั้นอา ซันก็ตอบว่า ชั้งเหอะ ยังไงเค้าก็ไม่ผ่านยุ่วแล้ว ผมก็อืมๆแล้วแต่เหอะ แต่เรืองหน้าบูดยังไม่จบเท่านี้คับ
หลังจากนี้ผมจะเขียนเรืองปัญหาที่จะขอให้ชีแนะน่ะคับ
จะเขียนอย่างเร็วที่สุดเลยคับ ขอพักฟังเพลงทำอารมแปป อิอิ
ณ.ตอนนี้ซันก็ยังดูเป็นต่อยุ่วคับ 5555 เพลียร์คับ
ช่วยผมด้วย ผมไม่รู้จะทำไงดีกับรูเมทหน้าบูดแฟนพันแท้ละครเป็นต่อคนนี้จริงๆ
ตอนมาใหม่ๆได้อาศัยอยู่กับยาติมา2ปีแล้ว แต่เมื่อไม่นานมานี้ต้องย้ายบ้านเพราะเจ้าของบ้านต้องอัพเดตบ้านใหม่
ผมเลยตัดสินใจคุยกับเพือนเพราะบ้านเค้าก็จะมีปัญหาเหมือนกัน และแล้วเรืองก็เกิดขึ้นคับ
ผมรู้จักเพือนคนนี้ที่ต่างประเทศเหมือนกันคับ เค้าเป็นคนไทยเหมือนกัน ผมก็รู้จักนิสัยเค้าเป็นยังไง เลยคุยก่อนจะเช่าบ้าน
คุยๆ ว่างระบบการจัดการบ้านเรียบร้อยไปหมดละคับ ตอนเข้าอยู่ใหม่ๆก็เหมือนทุกอย่างดีไปหมด ผ่านไป2เดือน เอาแล้วไง หึๆ
เรืองอาหารนี้สำคัญมาก ตอนคุยใหม่ๆคือ เราสองคนแบ่งเวนกันทำ วันนี้ผมทำ พรุ่งนี้ซันต่อ ขอเรียกนามสมมุต *ซัน* แต่มา2เดือนที่ผ่านมา
ผมได้เทลาะกับเค้าอย่างแรง เรืองไปจ่ายตลาด 55555 เรืองมีอยู่ว่า ปกติเราไปกัน2คนตลอด เพราะซื่อแต่ละครั้งเยอะ และเอามาเก็บใส่ในตู้เย็นกินได้ตั้ง2อาทิตแนะ แต่มาวันนั้นผมไม่ว่าง เพราะมีลูกค้ามาสอบถามเรืองบลาๆ***** ผมได้บอกซันว่าเดี่ยวก่อนน่ะ ขอเวลาสัก30นาที เดี่ยวเราไปกัน
ซันก็ทำหน้าบูดแบบไม่พอใจ ผมก็บอกซันแปปเดี่ยวเอง ไม่อยากให้ลูกค้ารอ เพราะลูกค้าก็เข้าสอบถามรายละเอียดนานๆที
ปล.ใครที่ทำงานผ่านเน็ตและมีลูกค้า1อาทิตโพลมา1คน จะเข้าใจความรู้สึกนี้ ซันก็ตอบกลับเฮ้ย!! กูไม่มีเวลามารอน่ะ ธุระกูมีเยอะอีกเนิ้ยะ ผมก็ตกใจ มีธุระไรว่ะ ปกตินั่งดูเป็นต่อทั้งวัน โรงเรียนก็นานๆที่จะเห็น ซัน/กูมีแหละ ผมเลยถามว่า ธุระอะไรว่ะ วันนี้วันหยุด ซัน/ตอบแบบติดๆขัดๆ กูต้องไปเบิกตังด้วยวันนี้
เงิบเลยคับ 55555/คิดในใจ* ธุระเยอะแยะ เหิ้ยไรว่ะเบิกตัง ที่จ่ายตลาดก็มีตู้จะไปซีเรียสอะไรฟ่ะ
ผมก็เออๆ จะเสร็จละขอเวลา10นาที พอผ่านไป5นาที ซันเข้ามาบอก รอแปปน่ะ กูจะไปเบิกตังก่อน ผมก็ อือๆ แล้วแต่ละกัน และแล้วเสร็จเรืองธุระร้อยล้านของผมคับ 55555+ ผมก็แต่งตัวจะไปตลาด รอซันไปครึงชัวโมง ผมก็เอะใจทำไมนานจังฟ่ะ แค่เบิกตัง เลยโทรไปหา.....ไม่รับคับ โทรไป2/3ครั้ง ไม่รับส่าย ผมก็นั่งฟังเพลงเอาอารม ผ่านไป1ชัวโมง เค้ากลับมาคับ พร้อมข้าวของจ่ายตลาดบวกด้วยหน้าบูดๆยังกะผู้หญิง 55555
ผมก็สำนึกผิดสิคับ เลยไปถามซันทำไมไปคนเดี่ยวอาาา ไหนบอกว่าจะไปเบิกตังไง ซัน/เบิกละ และไปจ่ายตลาดเลย ไม่มีเวลารอหรอก ลังรอบหน้าไปต่อน่ะ ไปจ่ายตลาดไปคนเดี่ยวก็พอ **ผมชื่อลังน่ะคับ** ผมก็เออๆแล้วแต่ละกัน ผมก็ทำกับข้าวให้คับ แสดงความขอโทษไง 5555 ปกติเป็นเวณทำอาหารของเค้าคับ ลังก็ไปนั่งดูเป็นต่อเหมือนเดิม อย่างที่ผมคิด
1อาทิตกว่าๆผ่านไป อาหารเกือบหมดละคับ ซัน/เฮ้ยลังจะไปจายตลาดเมื่อไรกับข้าวจะหมดแล้ว ผม/ก็วันเสาร์นี้แหละ ปกติก็ไปวันเสาร์ตลอด
ผมถามลัง จะให้กูไปพรุงนี้หรอ?? ลัง/ตอบแบบขึ้นเสียง *แล้วแต่ดิ* คิดแล้วเจ็บใจมากคับ ผมก็เงียบไม่อยากเถียง
พอถึงวันเสาร์ผมนอนไม่หลับเครียดเพราะจะสอบวันจัทร์นี้แล้ว เลยตัดสินใจไม่นอน ตอนเช้าผมออกจากบ้านไปหาข้าวของเอาไว้ขายในเน็ต กลับเกือบๆเทียง ว่าจะไปจ่ายตลาด ผมค่อนข้างติดเพลง เลยเปิดเพลงทำอารมได้สักพัก /ซันเข้ามาในห้อง มาบ่นเฮ้ยยยลังกับข้าวหมดแล้ว ไปจ่ายตลาดดิ มั่วแต่สนใจกับงานของอยู่นั้นแหละ //ผมนิยังไม่ได้นอน อารมขึ้นเลยคับ ปกติจะไม่ค่อยขึ้นเสียงกับเค้า ผมตอบกลับ เฮ้ย นี้จะเทลาะเรืองไปจ่ายตลาดหรอว่ะ
นิเป็นเหิ้ยไรว่ะยังกับเด็ก..........เทลาะแรงมาก** และผมก็ไปจ่ายตลาด เพราะตังใจจะไปยุ่วแล้ว และแล้วไม่คุยกัน2อาทิตคับ 5555 ผมพยายามช่วนคุยแต่เค้าง่อลยังกับผู้หญิงเลยคับ 55555 จากนั้นผมก็ไม่สนใจ กลับบ้านเข้าห้องล็อกประตู เพราะกูยอมง้อแล้วน่ะ แต่ไม่หายโกร๊ธก็ชั้งแม้ง แต่ผ่านไป2วันที่ผมทำแบบนั้น เค้าก็มาช่วนคุยเคลียร์เรืองนั้นและเค้าก็มาขอโทษผม ผมก็ขอโทษเค้า จบเคลียร์แฮ๊ปปีแอนดี
แต่รู้ไหมที่เค้ามาขอโทษผม เพราะเค้าจะให้ผมช่วยคุยกับผู้จัดการในโรงเรียนสอนภาษา เพราะเค้าซ้ำชั้น4ครั้ง มาเรียน4ปี ยังคุยสนทนากับชาวต่างชาติไม่ได้อีก เพราะในโรงเรียนนี้ยังไม่เคยมีใครซ้ำชั้นถึง4ครั้ง ผมก็เออรับปากจะคุย เพราะผมก็สงสารเค้าค้าใช้จ่ายต่อเดือนก็หลายตังยุ่ว
ผมก็ได้คุยกับผู้จัดการในโรงเรียนนั้น ใช้เวลาทำการถึง4วันคับ ผมยอมไม่เข้าเรียนเพื่อดำเนินการเรืองนี้กับเค้า เพราะเค้าบอกว่าข้อสอบเค้าทำได้ เพือนเค้ายังลอกเค้ายุ่วเลย ทำไมเพือนเค้าถึงขึ้น แต่เค้ากลับตก ผมก็เชือซันคับ หลังจากนั้นฝ่ายการเงินยอมให้เรียนฟรี1ชั้น แต่ซันไม่เอาคับ ซันอยากขึ้นชั้น เค้าก็พยายามให้ผมคุยกับผู้จัดการ ผมก็ไปคับ คุยไปคุยมา ผู้จัดการถามว่าทำข้อสอบได้ไหม? ซันตอบว่าได้หลังจากนั้นผู้จัดการเอาข้อสอบออก ผมถึงกับช็อกคับ แม้งเอ้ยยยยยบอกว่าทำได้ ขนาดข้อสอบออก ถูกผิด แม้งยังไม่ทำอ่ะ ช่วงท้ายของข้อสอบเป็นวิธีการส่งจดหมาย ผู้จัดการถามว่าเขียนอะไรนิ ลองอ่านให้หน่อย ซันก็ตอบแบบไม่แคร์ว่า ไม่รู้คับ ผมก็เงิบอีกรอบคับ ผมก็ออกจากห้องผู้จัดการไป แล้วถามว่าทำไมตอบงั้นอา ซันก็ตอบว่า ชั้งเหอะ ยังไงเค้าก็ไม่ผ่านยุ่วแล้ว ผมก็อืมๆแล้วแต่เหอะ แต่เรืองหน้าบูดยังไม่จบเท่านี้คับ
หลังจากนี้ผมจะเขียนเรืองปัญหาที่จะขอให้ชีแนะน่ะคับ
จะเขียนอย่างเร็วที่สุดเลยคับ ขอพักฟังเพลงทำอารมแปป อิอิ
ณ.ตอนนี้ซันก็ยังดูเป็นต่อยุ่วคับ 5555 เพลียร์คับ