ความสัมพันธ์ของใครหลายคนอาจจะมีสับสนกันบ้างเป็นเรื่องธรรมดาใช่มั้ยคะ
เรื่องของเราเริ่มต้นตรงที่ว่าเราคุยกับรุ่นพี่เคยเรียน ม.ต้นที่โรงเรียนเดียวกัน ตอนนั้นเราอยู่ ม.3 คุยกันทุกวัน ช่วงนั้นอยู่ในช่วงของ hi5 กับ MSN ได้คุยกันทุกวันจนสนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆ จนเราเองเรียนจบมาแล้วขึ้น ม.4 เราเคยบอกชอบพี่เค้านะ แล้วเค้าก็ตอบตกลงด้วย

คบกันอยู่ช่วงนึงแต่ไม่ถึงเดือน พี่เค้าบอกว่าเค้าลืมแฟนเก่าไม่ได้ แต่เราก็กลับมาคุยกันในฐานะพี่น้องเหมือนเดิม
ผ่านไปเดือนสองเดือนเราก็ยังคุยกันดีแล้วก็เริ่มมาเล่น FB เราก็ชวนพี่เค้าขึ้นสถานะกัน พี่เค้าก็เล่นด้วยนะ ในโรงเรียนพี่เค้า เค้าเป็นคนที่ค่อนข้างฮอต มีรุ่นน้องตามกริ๊ด เค้าเคยเราให้เราฟังว่าเพื่อนผู้หญิงของพี่เค้าเดินด้วยกันบ่อยๆ แล้วมีวันนึงพี่ผู้หญิงไปเข้าห้องน้ำ ได้ยินเสียงรุ่นน้องคุยกันประมาณว่า 'นี่ป้ะ ? แฟนพี่กัน ตบเลยป้ะ' หลังจากนั้นเพื่อนพี่เค้าก็ไม่เดินกับพี่เค้าเลย แต่หลังจากที่ขึ้นสถานะก็มีเด็ก ร.ร. พี่เค้ามาแอดเราเต็มไปหมด แต่ก็ขึ้นสถานะได้ประมาณสองสามเดือนก็เอาลงแต่จำสาเหตุไม่ได้และ ก็ยังคุยกันมาเรื่อยๆ พี่เค้าน่ารักมากเลยช่วงนั้นมีส่งข้อความคุยกัน เวลาที่ไม่ได้เล่น MSN มันทำให้เรารู้สึกว่าเราสำคัญเนอะ เพราะถ้าไม่อยากคุยก็คงไม่ส่งกลับมาหรอก ข้อความละตั้ง 3 บาท
แล้วเค้าก็ชวนเราไปดูหนังบ้างมีอะไรเราก็คุยกันแทบจะทุกเรื่อง แม้แต่เรื่องผู้หญิงที่เข้ามาคุยกับพี่เค้า แต่พอพี่เค้าเริ่มขึ้น ม.6 เราก็เริ่มคุยกันน้อยลง เพราะว่าพี่เค้าต้องเตรียมตัวสอบเข้ามหาลัย แต่เค้าก็ยังชวนเราให้ไปเป็นเพื่อนเค้าเรียนพิเศษที่สยาม ก็ค่อนข้างไกลจากบ้าน แต่เราก็ไปนะ เพราะว่าเราอยากเจอพี่เค้าแล้วเราก็ได้กลับมาคุยกันเหมือนเดิมแล้วก็มากขึ้นเรื่อยๆ จนพี่เค้าสอบติดมหาลัยจนกระทั่งที่ว่าเราสองคนมีอะไรกันก็ไม่เข้าใจว่าไปถึงจุดนั้นได้ยังไง

แล้วเราก็รู้สึกว่าเรารักเค้ามากขึ้นเรื่อยๆ พี่เค้าก็ไม่ได้ออกตัวอะไร เรา 2 คนกลายเป็นว่าต่างคนต่างเฉยๆ มีเพื่อนเก่าเค้าที่รู้เรื่องของเรา 2 คนอยู่บ้าง เพราะว่าเรามาเรียน ร.ร. เดียวกับเพื่อนเก่าพี่เค้า แล้วแฟนของเพื่อนเค้าก็เป็นเพื่อนสนิทเรา มีอะไรที่เรามาปรึกษาเพื่อนเรา เพื่อนพี่เค้าก็จะรับรู้ด้วย เราก็กลัวพี่เค้าโกรธนะที่ทำให้เพื่อนเค้ารู้เรื่องของเรา
แต่กลายเป็นว่าเค้าไม่โกรธไม่ว่าอะไรเราเลย คือเค้าก็ไม่ได้พยายามปิดอะไร มีหลายครั้งที่เราถ่ายรูปด้วยกัน แต่ก็แค่ถ่ายเก็บไว้ เพื่อนพี่เค้าก็เคยเห็นรูปที่เราถ่ายด้วยกันในโทรศัพท์เรา เราก็เล่าให้พี่เค้าฟัง พี่เค้าก็ไม่ได้ว่าไม่ได้โกรธอะไรเลย
เราก็ยังคุยกันในฐานะเดิม แต่สิ่งที่เค้าเคยทำให้เรารู้สึกว่าเราได้รับมันน้อยลง บางครั้งเค้าก็หายเงียบไปดื้อๆ เค้าบอกว่าเค้าเรียนหนักบ้างละ งานที่มหาลัยเยอะบ้างละ แต่เค้าก็ยังติดต่อมาเรื่อยๆ บางทีเราก็คิดว่ามั้งเลยคิดถึงเรา เค้าเคยหายไปนานมาก นานจนเราลองเริ่มคุยกับใครใหม่ จนกระทั่งคบกันแล้ว แต่ก็กลายเป็นว่าเค้ากลับมา มาหาเราถึงบ้าน ทำสิ่งที่ไม่ควรทำ ทั้งๆ ที่เค้าก็รู้ว่าเรามีคนใหม่แล้ว กลายเป็นว่าเรารู้สึกผิดเลยต้องบอกเลิกคนของเราไป เลือกที่จะอยู่คนเดียว เลือกให้เค้ากลับมาทำร้ายอยู่เรื่อยๆ จนตอนนี้พี่เค้าก็อยู่มหาลัยปี 3 แล้วแหละ
จนล่าสุดนี้เราส่องเฟสเค้าส่องจนรู้ว่าเค้ามีคนคุยอยู่ คล้ายๆ ว่าคบกันแล้วด้วย แต่เราก็ทำเป็นไม่รู้ แล้วเค้าเองก็ยังทำตัวปกติ มาหาเรามีอะไรกับเรา แต่เราก็พยายามแกล้งถามเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้น แต่เค้าก็บอกว่าไม่มีอะไร เราก็ยังพยายามส่องผู้หญิงคนนั้น แต่ช่วงนี้นางจะโพสตัสที่ค่อนข้างดราม่า แต่ก็ไม่เห็นพี่เค้าโพสอะไรเลย ก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เค้าเป็นยังไง แต่ก็ยังคุยกับเราปกติดี เรามองอนาคตไม่ออกเลยว่าจะเป็นยังไง ถ้าวันนึงเค้าคบกับใครจริงจังขึ้นมา เราจะทำใจได้มั้ย จนตอนนี้ก็หลายปีแล้วที่เรายังปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปแบบที่ไม่ได้คิดอะไรไว้เลย
เธอไม่ยอมปล่อยหรือฉันไม่ยอมไป
เรื่องของเราเริ่มต้นตรงที่ว่าเราคุยกับรุ่นพี่เคยเรียน ม.ต้นที่โรงเรียนเดียวกัน ตอนนั้นเราอยู่ ม.3 คุยกันทุกวัน ช่วงนั้นอยู่ในช่วงของ hi5 กับ MSN ได้คุยกันทุกวันจนสนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆ จนเราเองเรียนจบมาแล้วขึ้น ม.4 เราเคยบอกชอบพี่เค้านะ แล้วเค้าก็ตอบตกลงด้วย
ผ่านไปเดือนสองเดือนเราก็ยังคุยกันดีแล้วก็เริ่มมาเล่น FB เราก็ชวนพี่เค้าขึ้นสถานะกัน พี่เค้าก็เล่นด้วยนะ ในโรงเรียนพี่เค้า เค้าเป็นคนที่ค่อนข้างฮอต มีรุ่นน้องตามกริ๊ด เค้าเคยเราให้เราฟังว่าเพื่อนผู้หญิงของพี่เค้าเดินด้วยกันบ่อยๆ แล้วมีวันนึงพี่ผู้หญิงไปเข้าห้องน้ำ ได้ยินเสียงรุ่นน้องคุยกันประมาณว่า 'นี่ป้ะ ? แฟนพี่กัน ตบเลยป้ะ' หลังจากนั้นเพื่อนพี่เค้าก็ไม่เดินกับพี่เค้าเลย แต่หลังจากที่ขึ้นสถานะก็มีเด็ก ร.ร. พี่เค้ามาแอดเราเต็มไปหมด แต่ก็ขึ้นสถานะได้ประมาณสองสามเดือนก็เอาลงแต่จำสาเหตุไม่ได้และ ก็ยังคุยกันมาเรื่อยๆ พี่เค้าน่ารักมากเลยช่วงนั้นมีส่งข้อความคุยกัน เวลาที่ไม่ได้เล่น MSN มันทำให้เรารู้สึกว่าเราสำคัญเนอะ เพราะถ้าไม่อยากคุยก็คงไม่ส่งกลับมาหรอก ข้อความละตั้ง 3 บาท
แล้วเค้าก็ชวนเราไปดูหนังบ้างมีอะไรเราก็คุยกันแทบจะทุกเรื่อง แม้แต่เรื่องผู้หญิงที่เข้ามาคุยกับพี่เค้า แต่พอพี่เค้าเริ่มขึ้น ม.6 เราก็เริ่มคุยกันน้อยลง เพราะว่าพี่เค้าต้องเตรียมตัวสอบเข้ามหาลัย แต่เค้าก็ยังชวนเราให้ไปเป็นเพื่อนเค้าเรียนพิเศษที่สยาม ก็ค่อนข้างไกลจากบ้าน แต่เราก็ไปนะ เพราะว่าเราอยากเจอพี่เค้าแล้วเราก็ได้กลับมาคุยกันเหมือนเดิมแล้วก็มากขึ้นเรื่อยๆ จนพี่เค้าสอบติดมหาลัยจนกระทั่งที่ว่าเราสองคนมีอะไรกันก็ไม่เข้าใจว่าไปถึงจุดนั้นได้ยังไง
แต่กลายเป็นว่าเค้าไม่โกรธไม่ว่าอะไรเราเลย คือเค้าก็ไม่ได้พยายามปิดอะไร มีหลายครั้งที่เราถ่ายรูปด้วยกัน แต่ก็แค่ถ่ายเก็บไว้ เพื่อนพี่เค้าก็เคยเห็นรูปที่เราถ่ายด้วยกันในโทรศัพท์เรา เราก็เล่าให้พี่เค้าฟัง พี่เค้าก็ไม่ได้ว่าไม่ได้โกรธอะไรเลย
เราก็ยังคุยกันในฐานะเดิม แต่สิ่งที่เค้าเคยทำให้เรารู้สึกว่าเราได้รับมันน้อยลง บางครั้งเค้าก็หายเงียบไปดื้อๆ เค้าบอกว่าเค้าเรียนหนักบ้างละ งานที่มหาลัยเยอะบ้างละ แต่เค้าก็ยังติดต่อมาเรื่อยๆ บางทีเราก็คิดว่ามั้งเลยคิดถึงเรา เค้าเคยหายไปนานมาก นานจนเราลองเริ่มคุยกับใครใหม่ จนกระทั่งคบกันแล้ว แต่ก็กลายเป็นว่าเค้ากลับมา มาหาเราถึงบ้าน ทำสิ่งที่ไม่ควรทำ ทั้งๆ ที่เค้าก็รู้ว่าเรามีคนใหม่แล้ว กลายเป็นว่าเรารู้สึกผิดเลยต้องบอกเลิกคนของเราไป เลือกที่จะอยู่คนเดียว เลือกให้เค้ากลับมาทำร้ายอยู่เรื่อยๆ จนตอนนี้พี่เค้าก็อยู่มหาลัยปี 3 แล้วแหละ
จนล่าสุดนี้เราส่องเฟสเค้าส่องจนรู้ว่าเค้ามีคนคุยอยู่ คล้ายๆ ว่าคบกันแล้วด้วย แต่เราก็ทำเป็นไม่รู้ แล้วเค้าเองก็ยังทำตัวปกติ มาหาเรามีอะไรกับเรา แต่เราก็พยายามแกล้งถามเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้น แต่เค้าก็บอกว่าไม่มีอะไร เราก็ยังพยายามส่องผู้หญิงคนนั้น แต่ช่วงนี้นางจะโพสตัสที่ค่อนข้างดราม่า แต่ก็ไม่เห็นพี่เค้าโพสอะไรเลย ก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เค้าเป็นยังไง แต่ก็ยังคุยกับเราปกติดี เรามองอนาคตไม่ออกเลยว่าจะเป็นยังไง ถ้าวันนึงเค้าคบกับใครจริงจังขึ้นมา เราจะทำใจได้มั้ย จนตอนนี้ก็หลายปีแล้วที่เรายังปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปแบบที่ไม่ได้คิดอะไรไว้เลย