ก่อนอื่นต้องบอกก่อนนะคะว่านี้เป็นกระทู้แรก หากมีข้อผิดพลาดประการใด ก็ขออภัยด้วย
เคยแต่อ่านพันทิปแต่ไม่เคยเขียนสักที วันนี้จะเป็นเรื่องแรกที่เป็นปัญหาหัวใจมาให้อ่านกันคะ
เราอายุ27 แล้ว การงานค่อนข้างมั่นคง เรารับราชการค่ะ อยู่แถวภาคเหนือ
แฟนเราอายุน้อยกว่า เขาอายุ 22 รับราชการเหมือนกันค่ะ
เริ่มแรกเลยคือเรารู้จักกันทาง bee talk ก้อนับว่าเป็นบุพเพฯ หรืออะไรก็มิอาจทราบ
ครั้งแรกที่เห็นโปรไฟล์เขา รู้สึกแค่ว่า หน้าตาคุ้นๆ ไม่ได้สนใจอะไรพิเศษ
ช่วงนั้นเราถูกแฟนทิ้งด้วยค่ะ เลยหาทางแก้เหงาด้วยการเล่นแชทคุยกับคนอื่น (โหดร้ายไปป่ะ)
เราก็คุยกับเขาไม่กี่ประโยค เขาก็คุยกับเราไม่กี่ประโยค แล้วเขาบอกว่าจะเลิกเล่น bee talk แล้ว เลยขอ lind id เราไว้ เราก็จะเลิกเล่นเหมือนกัน เลยให้ lind id เขาไป แล้วเราก็ลบ bee talk ทิ้ง ก็ไม่ได้คุยกันนานสักระยะหนึ่ง เราก็ไม่ได้ใส่ใจด้วย เพราะเขาไม่ใช่สเปก (อายุน้อยกว่า)
จากนั้นผ่านมาสักพัก เขาก็แอดไลน์มา แล้วเราก็เริ่มคุยกันทางไลน์ คุยกันแบบพี่น้อง คุยกันได้สักระยะหนึ่งก้อรู้สึกว่าอยากเจอ เลยนัดเจอกันที่ร้านนั่งกินแถวที่เราพักอยู่ เขามาจริงค๊าาาาา เจอกันครั้งแรก นางใส่เสื้อยีนเข้าในกางเกง ป๊าดสิโถ่ววว พ่อคุณ ทำไมแต่งตัวได้เรียบร้อยขนาดนี้
มองตัวเอง เสื้อยืด กางเกงขาสั้น (เสียมารยาทป่าววะ) แล้วก้อคุยกัน ตอนนั้นยังไม่ได้ชอบนาง คือมองนางแบบเอ็นดู น่ารัก เด็กน้อย อะไรอย่างเงี้ย
เราเพิ่งย้ายมาอยู่แถวนี้ เลยอยากไปเที่ยว เลยชวนนางไปทำบุญ (จะเรียกว่าเดทก้อได้นะ) เดทแรกของเราเป็นการไปทำบุญด้วยกัน เจอนางๆก้อยังใส่เสื้อยืดเข้าในกางเกงอยู๋ดี (ฮิฮิ) นางก็ดูแลดีนะ แทคแคร์ดี นางรู้ว่าเราไม่ใช่คนแถวนี้เลยเข้าใจความรู้สึกคนไกลบ้าน นางก็เล่าเรื่องอะไรต่างๆ ให้ฟัง นางเป็นคนคุยไม่ค่อยเก่ง แต่ก็พยายามหาเรื่องคุย ก็มีเรื่องให้คุยตลอด วันนี้เราก็รู้สึกว่ารู้จักเขาขึ้นมาอีกนิดหนึ่ง รู้สึกว่าเขาเป็นคนน่ารักดีแหะ รักครอบครัว ดูแลคุณพ่อคุณแม่ เราก็ประทับใจเขาตรงนี้ เพราะเราก็เป็นคนชอบคนรักครอบครัว (เหมือนจะเริ่มชอบเขาแล้ว แต่ยังๆๆๆๆนะ ยังไม่ได้ชอบ)
เราก็แชทคุยกันทางไลน์กัน แล้วเขาก็ไปบวช บวชเนื่องในโอกาสวันพ่อ ช่วงนั้นเราไม่ได้คุยกัน ไม่ได้ติดต่อกัน เราอยากให้เขาได้บุญกุศลด้วย กลัวตัวเองบาปด้วย เลยขาดการติดต่อกัน ช่วงนั้นเราก้อรู้สึกแปลกๆ เหมือนขาดอะไรไป
แล้วเริ่มรู้สึกว่า รึช้านจะชอบเด็กน้อยคนนี้ซะแล้ว ม่ายยยยยยนะ เขาเด็กเกินไป เราห่างกันตั้ง 5 ปี เชียวนะเว้ย
หลังจากเขาสึกออกมา เราก็ยังคุยกันทางไลน์ เราเลยถามเขาไปตรงๆเลยว่า ชอบเราหรือเปล่า เขาให้คำตอบว่าก็ชอบนะ แต่ติดตรงที่อายุ
"ถ้าตัวยังไม่มีใคร และไม่เสียเวลาตัว เราก็ลองคุยๆกันไปก่อนก็ได้" เรารู้สึกว่าชอบเขาละ เลยลองคุยกัน ก็คุยกันเรื่อยๆๆๆๆๆๆๆๆ
ก้อมีเจอกันบ้างบางครั้ง นัดทานข้าวด้วยกัน ส่วนมากก็ไม่ได้ไปไหนเพราะเราก็ทำงานกันทั้งคู่ ตอนเย็นเขาก็ดูแลฟาร์มน้องหมาเขา ดูแลน้องชาย หาอาหารให้น้อง ดูแลทางบ้าน เรายอมรับละ ว่าเราชอบเขา ชอบเขาตรงที่เขาเป็นคนที่มีความคิดไม่เหมือนคนอื่น เขาเป็นคนรักครอบครัว ให้เวลากับครอบครัวอันดับหนึ่ง ความจริงแล้วเพื่อนๆ เด็กหนุ่มที่อายุเท่าเขาน่าจะเลือกที่ทำงานลงที่ไกลบ้าน แต่เขากลับเลือกลงที่บ้าน เพราะตั้งใจมาแบ่งเบาภาระให้ทางบ้าน เวลาที่เราคุยกันเรารู้สึกว่าทัศนคติเขาใช่!!! คือมันจะบอกยังไงดีละ คือเป็นคนที่มีทัศนคติ อายุน้อยแต่ว่าความคิดเป็นผุ้ใหญ่ มันทำให้เรามองข้ามเรื่องอายุไปแล้ว มันทำให้เราคิดว่า เฮ้ย! ช้านอยากเป็นแฟนเขาว่ะ ช่วงนั้นตั้งเสียงเรียกเข้าโทรสับเปนเพลงของลิปตา "อยากจะได้คนนี้เป็นแฟน ก้อช้านอยากจะได้คนนี้เป็นแฟน ถ้าหากได้เทอนั้นเป็นแฟนก้อดี" ฟังแล้วบับว่า ฟินคนเดียวอ่านะ
แล้วเราก้คบๆกัน คุยๆกัน เจอๆกัน แล้วก้อจูบๆกัน อร้ายยยยยยยยยยยย >.<
วันนั้นเราไปทานข้าวด้วยกัน เวลาเราเจอเขา เราตื่นเต้นมาก บางครั้งก็ทำไรไม่ถูก เวลาเขินทีหูเราก็จะแดง
เขาก็ถามว่าเป็นไร เราบอกเขาไปว่า ถ้าเราเขินหูเราจะแดง ตลกดีนะ หน้าร้อนผ่าว หูแดงงงงงงงงงงงงง
หลังจากทานข้าวเสดเขาก้อมาส่งที่พัก ก่อนลงจากรถเขาโน้มตัวมาจูบเรา คือบับบบบ ตกใจ แต่ก็ไม่ปฏิเสธนะ (ช้านไม่เป็นกุลสตรีไทยเลยช่ายม้ายยยย)
จูบนั้นเปนจูบแรกของเรา จำได้ว่าเดินขึ้นที่พักแบบไร้สติ ถึงห้องปุป ล้มตัวลงนอน กลิ้งไปกลิ้งมา กริ๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เราจูบกัน!!!
ความสัมพันธ์ของเราก็ดี แล้วก็เปนแบบเรื่อยๆ ช่วงโปรโมชั่น
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับหัวข้อกระทู้
เอาไว้เด่วมาเล่าต่อนะคะ
ความรักไม่ผิด...ผิดที่ฉันเกิดเร็วไป(ใช่ไหม)
เคยแต่อ่านพันทิปแต่ไม่เคยเขียนสักที วันนี้จะเป็นเรื่องแรกที่เป็นปัญหาหัวใจมาให้อ่านกันคะ
เราอายุ27 แล้ว การงานค่อนข้างมั่นคง เรารับราชการค่ะ อยู่แถวภาคเหนือ
แฟนเราอายุน้อยกว่า เขาอายุ 22 รับราชการเหมือนกันค่ะ
เริ่มแรกเลยคือเรารู้จักกันทาง bee talk ก้อนับว่าเป็นบุพเพฯ หรืออะไรก็มิอาจทราบ
ครั้งแรกที่เห็นโปรไฟล์เขา รู้สึกแค่ว่า หน้าตาคุ้นๆ ไม่ได้สนใจอะไรพิเศษ
ช่วงนั้นเราถูกแฟนทิ้งด้วยค่ะ เลยหาทางแก้เหงาด้วยการเล่นแชทคุยกับคนอื่น (โหดร้ายไปป่ะ)
เราก็คุยกับเขาไม่กี่ประโยค เขาก็คุยกับเราไม่กี่ประโยค แล้วเขาบอกว่าจะเลิกเล่น bee talk แล้ว เลยขอ lind id เราไว้ เราก็จะเลิกเล่นเหมือนกัน เลยให้ lind id เขาไป แล้วเราก็ลบ bee talk ทิ้ง ก็ไม่ได้คุยกันนานสักระยะหนึ่ง เราก็ไม่ได้ใส่ใจด้วย เพราะเขาไม่ใช่สเปก (อายุน้อยกว่า)
จากนั้นผ่านมาสักพัก เขาก็แอดไลน์มา แล้วเราก็เริ่มคุยกันทางไลน์ คุยกันแบบพี่น้อง คุยกันได้สักระยะหนึ่งก้อรู้สึกว่าอยากเจอ เลยนัดเจอกันที่ร้านนั่งกินแถวที่เราพักอยู่ เขามาจริงค๊าาาาา เจอกันครั้งแรก นางใส่เสื้อยีนเข้าในกางเกง ป๊าดสิโถ่ววว พ่อคุณ ทำไมแต่งตัวได้เรียบร้อยขนาดนี้
มองตัวเอง เสื้อยืด กางเกงขาสั้น (เสียมารยาทป่าววะ) แล้วก้อคุยกัน ตอนนั้นยังไม่ได้ชอบนาง คือมองนางแบบเอ็นดู น่ารัก เด็กน้อย อะไรอย่างเงี้ย
เราเพิ่งย้ายมาอยู่แถวนี้ เลยอยากไปเที่ยว เลยชวนนางไปทำบุญ (จะเรียกว่าเดทก้อได้นะ) เดทแรกของเราเป็นการไปทำบุญด้วยกัน เจอนางๆก้อยังใส่เสื้อยืดเข้าในกางเกงอยู๋ดี (ฮิฮิ) นางก็ดูแลดีนะ แทคแคร์ดี นางรู้ว่าเราไม่ใช่คนแถวนี้เลยเข้าใจความรู้สึกคนไกลบ้าน นางก็เล่าเรื่องอะไรต่างๆ ให้ฟัง นางเป็นคนคุยไม่ค่อยเก่ง แต่ก็พยายามหาเรื่องคุย ก็มีเรื่องให้คุยตลอด วันนี้เราก็รู้สึกว่ารู้จักเขาขึ้นมาอีกนิดหนึ่ง รู้สึกว่าเขาเป็นคนน่ารักดีแหะ รักครอบครัว ดูแลคุณพ่อคุณแม่ เราก็ประทับใจเขาตรงนี้ เพราะเราก็เป็นคนชอบคนรักครอบครัว (เหมือนจะเริ่มชอบเขาแล้ว แต่ยังๆๆๆๆนะ ยังไม่ได้ชอบ)
เราก็แชทคุยกันทางไลน์กัน แล้วเขาก็ไปบวช บวชเนื่องในโอกาสวันพ่อ ช่วงนั้นเราไม่ได้คุยกัน ไม่ได้ติดต่อกัน เราอยากให้เขาได้บุญกุศลด้วย กลัวตัวเองบาปด้วย เลยขาดการติดต่อกัน ช่วงนั้นเราก้อรู้สึกแปลกๆ เหมือนขาดอะไรไป
แล้วเริ่มรู้สึกว่า รึช้านจะชอบเด็กน้อยคนนี้ซะแล้ว ม่ายยยยยยนะ เขาเด็กเกินไป เราห่างกันตั้ง 5 ปี เชียวนะเว้ย
หลังจากเขาสึกออกมา เราก็ยังคุยกันทางไลน์ เราเลยถามเขาไปตรงๆเลยว่า ชอบเราหรือเปล่า เขาให้คำตอบว่าก็ชอบนะ แต่ติดตรงที่อายุ
"ถ้าตัวยังไม่มีใคร และไม่เสียเวลาตัว เราก็ลองคุยๆกันไปก่อนก็ได้" เรารู้สึกว่าชอบเขาละ เลยลองคุยกัน ก็คุยกันเรื่อยๆๆๆๆๆๆๆๆ
ก้อมีเจอกันบ้างบางครั้ง นัดทานข้าวด้วยกัน ส่วนมากก็ไม่ได้ไปไหนเพราะเราก็ทำงานกันทั้งคู่ ตอนเย็นเขาก็ดูแลฟาร์มน้องหมาเขา ดูแลน้องชาย หาอาหารให้น้อง ดูแลทางบ้าน เรายอมรับละ ว่าเราชอบเขา ชอบเขาตรงที่เขาเป็นคนที่มีความคิดไม่เหมือนคนอื่น เขาเป็นคนรักครอบครัว ให้เวลากับครอบครัวอันดับหนึ่ง ความจริงแล้วเพื่อนๆ เด็กหนุ่มที่อายุเท่าเขาน่าจะเลือกที่ทำงานลงที่ไกลบ้าน แต่เขากลับเลือกลงที่บ้าน เพราะตั้งใจมาแบ่งเบาภาระให้ทางบ้าน เวลาที่เราคุยกันเรารู้สึกว่าทัศนคติเขาใช่!!! คือมันจะบอกยังไงดีละ คือเป็นคนที่มีทัศนคติ อายุน้อยแต่ว่าความคิดเป็นผุ้ใหญ่ มันทำให้เรามองข้ามเรื่องอายุไปแล้ว มันทำให้เราคิดว่า เฮ้ย! ช้านอยากเป็นแฟนเขาว่ะ ช่วงนั้นตั้งเสียงเรียกเข้าโทรสับเปนเพลงของลิปตา "อยากจะได้คนนี้เป็นแฟน ก้อช้านอยากจะได้คนนี้เป็นแฟน ถ้าหากได้เทอนั้นเป็นแฟนก้อดี" ฟังแล้วบับว่า ฟินคนเดียวอ่านะ
แล้วเราก้คบๆกัน คุยๆกัน เจอๆกัน แล้วก้อจูบๆกัน อร้ายยยยยยยยยยยย >.<
วันนั้นเราไปทานข้าวด้วยกัน เวลาเราเจอเขา เราตื่นเต้นมาก บางครั้งก็ทำไรไม่ถูก เวลาเขินทีหูเราก็จะแดง
เขาก็ถามว่าเป็นไร เราบอกเขาไปว่า ถ้าเราเขินหูเราจะแดง ตลกดีนะ หน้าร้อนผ่าว หูแดงงงงงงงงงงงงง
หลังจากทานข้าวเสดเขาก้อมาส่งที่พัก ก่อนลงจากรถเขาโน้มตัวมาจูบเรา คือบับบบบ ตกใจ แต่ก็ไม่ปฏิเสธนะ (ช้านไม่เป็นกุลสตรีไทยเลยช่ายม้ายยยย)
จูบนั้นเปนจูบแรกของเรา จำได้ว่าเดินขึ้นที่พักแบบไร้สติ ถึงห้องปุป ล้มตัวลงนอน กลิ้งไปกลิ้งมา กริ๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เราจูบกัน!!!
ความสัมพันธ์ของเราก็ดี แล้วก็เปนแบบเรื่อยๆ ช่วงโปรโมชั่น
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับหัวข้อกระทู้
เอาไว้เด่วมาเล่าต่อนะคะ