ตอนแรก เริ่มรู้จักจากการเป็นเพื่อน ..
ปีต่อมา เริ่มตัดสินใจมาคุยๆกันดู
ทุกอย่างก็เรื่อยๆ แต่จนวันนึง เขาบอกว่า อยากให้เป็นแบบนี้ดีกว่า
เพราะถ้าเลิกกันไป ก็เสียเพื่อนไปด้วย
-- แต่เขาเคยบอกกับเรา
'ถ้าสักวันนึงเราไปชอบคนอื่นที่ไม่ใช่เขาแล้ว
เขากลัวว่าเราจะไม่เห็นความสำคัญกับเขา
กลัวว่าเราจะไม่เหมือนเดิม' --
พอมาหลังๆจนเขาก็เริ่มไปคุยๆกับคนอื่น แต่เขาก็ไม่ปล่อยเราไป
ยังอยู่เคียงข้างเรา เหมือนเดิมกับเราทุกอย่าง
เขาอยากให้เราอยู่กันแบบนี้ คุยกันแบบนี้ ต่อไป เรื่อยๆ
จนวันนึง เขามีปัญหากับฝ่ายนั้น เขาดื่มเหล้า
เมามาก แต่เขาก็โทรหาเรา เรียกชื่อเราตลอด. . . (ยัง งง เลย เมาแล้วโทรมาทำไม)
จนมาอีกวัน เขาบอกว่า 'ตอนนี้เราไม่คุยกับคนอื่นแล้วนะ'
เราก็ โอเค ดีใจ... (เพราะใจเรา ยังไงก็จะรอเขา)
แต่ตอนนี้ เขาก็เริ่มคุยๆกับคนอื่นอีก
พอเราถาม เขาก็บอก 'ก็เพื่อนทั้งนั้น ไม่มีอะไร อย่าคิดมากดิ'
เราก็ อือโอเค ก็ยอมไป
คือทั้งหมด ก็สรุปเหมือนชื่อกระทู้เลย
เขายังอยู่เคียงข้างเรา เหมือนเดิมกับเราเหมือนตอนที่คุยๆกัน
แต่เขาก็ไม่พาเราเดินหน้าซะที... เหมือนเขาสับสน หรือไง
เราควรทำยังไงดี... ?
กลับตัวก็ไม่ได้ ให้เดินต่อไปก็ไปไม่ถึง ควรทำยังไง?...
ปีต่อมา เริ่มตัดสินใจมาคุยๆกันดู
ทุกอย่างก็เรื่อยๆ แต่จนวันนึง เขาบอกว่า อยากให้เป็นแบบนี้ดีกว่า
เพราะถ้าเลิกกันไป ก็เสียเพื่อนไปด้วย
-- แต่เขาเคยบอกกับเรา
'ถ้าสักวันนึงเราไปชอบคนอื่นที่ไม่ใช่เขาแล้ว
เขากลัวว่าเราจะไม่เห็นความสำคัญกับเขา
กลัวว่าเราจะไม่เหมือนเดิม' --
พอมาหลังๆจนเขาก็เริ่มไปคุยๆกับคนอื่น แต่เขาก็ไม่ปล่อยเราไป
ยังอยู่เคียงข้างเรา เหมือนเดิมกับเราทุกอย่าง
เขาอยากให้เราอยู่กันแบบนี้ คุยกันแบบนี้ ต่อไป เรื่อยๆ
จนวันนึง เขามีปัญหากับฝ่ายนั้น เขาดื่มเหล้า
เมามาก แต่เขาก็โทรหาเรา เรียกชื่อเราตลอด. . . (ยัง งง เลย เมาแล้วโทรมาทำไม)
จนมาอีกวัน เขาบอกว่า 'ตอนนี้เราไม่คุยกับคนอื่นแล้วนะ'
เราก็ โอเค ดีใจ... (เพราะใจเรา ยังไงก็จะรอเขา)
แต่ตอนนี้ เขาก็เริ่มคุยๆกับคนอื่นอีก
พอเราถาม เขาก็บอก 'ก็เพื่อนทั้งนั้น ไม่มีอะไร อย่าคิดมากดิ'
เราก็ อือโอเค ก็ยอมไป
คือทั้งหมด ก็สรุปเหมือนชื่อกระทู้เลย
เขายังอยู่เคียงข้างเรา เหมือนเดิมกับเราเหมือนตอนที่คุยๆกัน
แต่เขาก็ไม่พาเราเดินหน้าซะที... เหมือนเขาสับสน หรือไง
เราควรทำยังไงดี... ?