ขอเกริ่นเลยครับว่า อันนี้เป็นความคิดส่วนตัวล้วนๆ 5555
แต่ก็มีประสบการณ์ความรักมาหลายคนอยู่ อยากจะเอามาแชร์และฟังความเห็นคนอื่นครับ
- ชอบ
สำหรับผมนะ ชอบมันก็เหมือนกับรักแรกพบนั่นแหละครับ หรือจะให้พูดอีกอย่าง รักแรกพบก็คือชอบ (งงมั้ย5555) เพราะผมคิดว่ามันคงไม่มีใครหรอกครับที่เห็นแล้วจะรักเลย มันต้องเริ่มจากชอบก่อน เช่น อยากรู้จัก รู้สึกดี อาจจะมีกลับไปมุ้งมิ้งคนเดียวที่บ้านได้ แต่ยังไม่ถึงขั้นจะมาอกหัก เพราะว่าชอบเนี่ย ผมว่ามันคือความรู้สึกเริ่มต้น ก่อนที่มันจะกลายร่างไปสองทางก็คือ หลง / รัก (ผมว่าวัยรุ่นส่วนใหญ่จะกลายเป็นหลงนะ5555) อ้อและอีกอย่างก็คือ การชอบเนี่ย มันยังสามารถลดระดับได้ เช่น สมมติเข้าปี1ใหม่ๆ เจอเด็กต่างจังหวัดคณะเดียวกัน เห็นปุ๊ป ปิ๊งขึ้นมาทันที แต่ว่าพอเข้าไปรู้จักจริงๆแล้ว ก็ไม่ใช่คนที่ใช่หรืออาจจะมาเป็นเพื่อนสนิทกัน ประมาณนี้ เอาง่ายๆมันเกิดขึ้นชั่วคราว อาจจะนานหน่อยบางคน แต่มันก็จะเลิกชอบครับ ถ้ามันคือ"ชอบ"นะ
- หลง
สำหรับผม การหลงเนี่ยมันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเยอะที่สุด มันคือการชอบที่รุนแรง ผมว่าคนที่หลงน่ะเขาจะไม่รู้ตัวหรอก เขาจะคิดว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขานั้นคือ"รัก" เอาง่ายๆตามความคิดผมนะ คนที่อกหักน่ะ คือคนที่"หลง" ทั้งหมดแหละ
หลงคืออาการที่คุณเริ่มอยากจะเข้าไปอยู่ในชีวิตเค้าคนนั้น โดยที่คุณอาจจะเอาความคิดที่ว่าคุณรักเขาคุณอยากให้เขามีความสุข แต่ยอมรับเถอะครับ ยังไงคุณก็ต้องการเขา คุณหลงเขา ความจริงคุณก็อยากเห็นเขามีความสุขนั้นแหละ แต่มันต้องเป็นคุณไง คุณต้องเป็นความสุขให้เขาเท่านั้น สิ่งนี้มันเกิดขึ้นเยอะครับ(โดยเฉพาะวัยรุ่น) มันคือรักปลอมๆที่คุณแค่ต้องการให้ทั้งกายทั้งใจเขาเป็นของคุณ อย่างที่ผมบอก ใครที่กลับมานั่งร้องไห้ อกหักครวญครางนั่งกินเหล้าไม่สนอนาคต นั่นแหละครับ คุณหลงเขาเข้าเต็มเลยล่ะ
**สิ่งที่น่ากลัวที่สุด คือคุณแยกไม่ออกระหว่างรักกับหลง เพราะคงไม่มีใครยอมรับหรอกครับ ว่าคุณไม่ได้รัก คุณแค่หลง จริงมั้ยวัยรุ่น**
- รัก
กรุณาทำความเข้าใจดีๆนะครับ สำหรับความรู้สึกนี้
การที่ความรักจะเกิดขึ้นได้นั้นไม่เกี่ยวกับเวลาหรอกครับ แต่ก็ไม่ใช่เร็วสะตั้งแต่แรกพบ อาจจะเกิดขึ้นในวันหนึ่งที่คุณได้รู้จักกับใครสักคน แต่มันก็ต้องเริ่มด้วยชอบกันทั้งนั้น ก่อนจะกลายเป็นความรัก สำหรับผม ถ้าคุณรักใครแล้ว คุณไม่มีวันอกหักแน่นอน ต่อให้เขาจะอยู่ข้างคุณหรืออยู่ข้างใคร มันคือความรู้สึกอบอุ่น การดูแลและห่วงใย "โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน" เหมือนคุณเอาลูกหมามาเลี้ยง สิ่งที่คุณอยากเห็นคือมันอิ่ม มันมีอิสระ ไม่เจ็บป่วย(สำหรับคนที่อยู่กับหมาสองคนคงเข้าใจดี) ความรู้สึกที่มีให้ลูกของคุณ หรือ พ่อแม่ หรือ พี่น้อง เพื่อนฝูง การได้เห็นพวกเขามีความสุข มันรู้สึกอบอุ่นใช่มั้ยล่ะครับ
แต่สำหรับคู่รักแล้ว ถ้าคู่ไหนสมหวังกันหรือคนที่รักกันมาอยู่ด้วยกัน แน่นอนมันไม่ได้อยู่ที่ความรู้สึกอย่างเดียว มันต้องมีทะเลาะกันบ้าง มีหลายเรื่องราวมากมาย และคู่รักกันแน่นอนมันไม่ได้มีแค่ความรักหรอกมันต้องมีความหลงมาปนอยู่ด้วย (ไม่งั้นคงมีชู้กันทั่วโลก)
แต่สำหรับคนที่ไม่สมหวัง..คือเอาจริงๆมันไม่มีหรอก เพราะเมื่อไหร่ที่คนที่คุณรักไม่มีความสุข มันจะรู้สึกแบบ..เป็นห่วง แคร์ ต้องการดูแลเขา เหมือนเขาไม่สบาย แค่เขาอาการดีขึ้น คุณก็โล่งใจแล้ว และคุณจะไม่สนว่าเขาจะรู้หรือไม่ว่าคุณเป็นคนดูแล ถ้าเขาไม่รู้ก็อาจจะเก็บไปเซ็งคนเดียวแต่เดี๋ยวก็หาย555
หรือจะให้แยกง่ายๆให้เข้าใจนะครับระหว่างรักกับหลง
รัก-เขาคนนั้นคือครอบครัว ถึงแม้เอาจริงๆเขาอาจจะมีครอบครัวอยู่แล้ว..55555ไม่ใช่ละๆ คือเขาคือครอบครัวของคุณไงครับเข้าใจมั้ย5555
หลง-มันมีแค่คุณกับเขาสองคนเท่านั้น และมือที่สามที่พวกวัยรุ่นมานั่งอกหัก กินเหล้ากันอยู่นั่นแหละครับ บางคนครับผมเห็นร้องไห้แทบตาย กินเหล้า อนาคตเสียหมด แต่มาโพสหน้าเฟส ตั้งตัสไลน์ บลาๆ "อยากให้เธอมีความสุขนะ" "โชคดีนะ" "ยังรอตรงนี้นะ" "รักกับเขานานๆนะ" ยอมรับเถอะครับ ที่พิมมาทั้งหมดนั้นน่ะ ตอนพิมพ์คุณร้องไห้ไปกี่รอบ5555 มันเป็นแค่ความรู้สึกปลอมๆ ที่คุณพิมพ์หรือสร้างขึ้นมาให้ดูเหมือนคุณรักเขาเท่านั่นแหละ และถ้ารักกันจริงๆ คุณไม่ตัดขาดเพราะเขาไม่เอาคุณแน่นอน หรือเขามีคนใหม่ แน่นอน รักคือความอบอุ่นครับ ไม่ใช่อกหัก!!!
แต่ก็อย่างว่าครับ ในชีวิตจริงๆนั้น มันจะให้มีความรักที่บริสุทธิ์อย่างที่ผมบอก มันก็ไม่มีหรอก
มันต้องมีเหตุการณ์ต่างๆอยู่แล้ว ไม่ใช่ว่าสามีคุณมีชู้แต่คุณก็อยากให้สามีคุณมีความสุขกับชู้....เอ้อ นั่นคงเป็นเอ๋อแล้วล่ะครับ
มันก็ต้องมีหวงหึงไรกันบ้าง ทะเลาะ โอ๊ยหลายอย่าง แต่รับประกัน คุณไม่มีวันเลิกรักกันหรอก ต่อให้ปัจจัยที่คุณอยู่อาจจะทำให้คุณหย่ากันไป แต่มันก็ต้องเป็นห่วง มีคิดถึงอยู่แล้ว
เพราะความรู้สีกอย่างเดียวมันไม่พอไงครับ ชีวิตที่เราเผชิญต่อสู้ดิ้นรนกันทุกวันนี้ ถ้าใช้ความรู้สึกอย่างเดียวก็ไม่ต้องทำมาหากินแล้วครับ 55555
อาจจะสงสัยกันครับว่าผม เป็นใครมาพิมพ์เหมือนรู้ดี
ก็นะครับ ที่พิมพ์ไปคือประสบการณ์ที่ผ่านมา เคยมีแฟนครับตอนวัยรุ่น หลงมากกกก หวงหึง ของกู!! 55555 พอเขาีคนใหม่ ก็ตามสเต็ปครับ "โชคดีนะ มีความสุขกับเขามากๆนะ ฉันยังอยู่ตรงนี้" เอาจริงๆในใจไม่ใช่อย่างนั้นสักนิด ก็นะครับ เอาตรงๆพิมไปอยากให้สังคมเห็น ว่าเราเสียสละขนาดไหน ดีขนาดไหน ให้เขาเห็น เผื่อเขาจะกลับมา แต่บางคนก็ไม่พิมนะครับ กินเหล้าอกหักไม่สนใจใคร ร้องไห้ฟูมฟายอยากฆ่าตัวตาย 55555
ส่วนผมตอนนี้มีภรรยาแล้วครับ หย่าแล้ว มีลูก1คน ครับผม เขาไปอยู่กับแม่ และแต่งงานใหม่เรียบร้อย ผมไปงานแต่งนะ และส่งเงินค่าลูกทุกเดือน ตอนนี้กำลังเก็บตังซื้อรถให้เขา และคอนโด 5555
ผมก็ไม่รู้หรอก ว่านี่เรียกว่ารักได้รึเปล่า เพราะความรู้สึกรัก มันไม่มีใครรู้หรอกว่าคุณรักหรือไม่รัก คนที่พูดคำว่ารักส่วนมากก็แค่คนที่หลงนั่นแหละ
เอาตรงๆนะ ผมรู้สึกภูมิใจแปลกๆเพราะสามีใหม่เขารวย... -..- ตอนวันแต่งงานผมขึ้นไปพูดบนเวทีด้วย แถมร้องไห้..ไม่ใช่เศร้านะ แค่เห็นลูกชายผมร้องไห้
น้ำตามันไหลออกมาเอง
ครับ นี่แหละคือสิ่งที่ผมอยากจะบอก
ขอบคุณที่มาอ่านกันครับ ใครไม่เห็นด้วย ก็...มาเม้นก็ได้ครับ5555
รัก / หลง / ชอบ
แต่ก็มีประสบการณ์ความรักมาหลายคนอยู่ อยากจะเอามาแชร์และฟังความเห็นคนอื่นครับ
- ชอบ
สำหรับผมนะ ชอบมันก็เหมือนกับรักแรกพบนั่นแหละครับ หรือจะให้พูดอีกอย่าง รักแรกพบก็คือชอบ (งงมั้ย5555) เพราะผมคิดว่ามันคงไม่มีใครหรอกครับที่เห็นแล้วจะรักเลย มันต้องเริ่มจากชอบก่อน เช่น อยากรู้จัก รู้สึกดี อาจจะมีกลับไปมุ้งมิ้งคนเดียวที่บ้านได้ แต่ยังไม่ถึงขั้นจะมาอกหัก เพราะว่าชอบเนี่ย ผมว่ามันคือความรู้สึกเริ่มต้น ก่อนที่มันจะกลายร่างไปสองทางก็คือ หลง / รัก (ผมว่าวัยรุ่นส่วนใหญ่จะกลายเป็นหลงนะ5555) อ้อและอีกอย่างก็คือ การชอบเนี่ย มันยังสามารถลดระดับได้ เช่น สมมติเข้าปี1ใหม่ๆ เจอเด็กต่างจังหวัดคณะเดียวกัน เห็นปุ๊ป ปิ๊งขึ้นมาทันที แต่ว่าพอเข้าไปรู้จักจริงๆแล้ว ก็ไม่ใช่คนที่ใช่หรืออาจจะมาเป็นเพื่อนสนิทกัน ประมาณนี้ เอาง่ายๆมันเกิดขึ้นชั่วคราว อาจจะนานหน่อยบางคน แต่มันก็จะเลิกชอบครับ ถ้ามันคือ"ชอบ"นะ
- หลง
สำหรับผม การหลงเนี่ยมันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเยอะที่สุด มันคือการชอบที่รุนแรง ผมว่าคนที่หลงน่ะเขาจะไม่รู้ตัวหรอก เขาจะคิดว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขานั้นคือ"รัก" เอาง่ายๆตามความคิดผมนะ คนที่อกหักน่ะ คือคนที่"หลง" ทั้งหมดแหละ
หลงคืออาการที่คุณเริ่มอยากจะเข้าไปอยู่ในชีวิตเค้าคนนั้น โดยที่คุณอาจจะเอาความคิดที่ว่าคุณรักเขาคุณอยากให้เขามีความสุข แต่ยอมรับเถอะครับ ยังไงคุณก็ต้องการเขา คุณหลงเขา ความจริงคุณก็อยากเห็นเขามีความสุขนั้นแหละ แต่มันต้องเป็นคุณไง คุณต้องเป็นความสุขให้เขาเท่านั้น สิ่งนี้มันเกิดขึ้นเยอะครับ(โดยเฉพาะวัยรุ่น) มันคือรักปลอมๆที่คุณแค่ต้องการให้ทั้งกายทั้งใจเขาเป็นของคุณ อย่างที่ผมบอก ใครที่กลับมานั่งร้องไห้ อกหักครวญครางนั่งกินเหล้าไม่สนอนาคต นั่นแหละครับ คุณหลงเขาเข้าเต็มเลยล่ะ
**สิ่งที่น่ากลัวที่สุด คือคุณแยกไม่ออกระหว่างรักกับหลง เพราะคงไม่มีใครยอมรับหรอกครับ ว่าคุณไม่ได้รัก คุณแค่หลง จริงมั้ยวัยรุ่น**
- รัก
กรุณาทำความเข้าใจดีๆนะครับ สำหรับความรู้สึกนี้
การที่ความรักจะเกิดขึ้นได้นั้นไม่เกี่ยวกับเวลาหรอกครับ แต่ก็ไม่ใช่เร็วสะตั้งแต่แรกพบ อาจจะเกิดขึ้นในวันหนึ่งที่คุณได้รู้จักกับใครสักคน แต่มันก็ต้องเริ่มด้วยชอบกันทั้งนั้น ก่อนจะกลายเป็นความรัก สำหรับผม ถ้าคุณรักใครแล้ว คุณไม่มีวันอกหักแน่นอน ต่อให้เขาจะอยู่ข้างคุณหรืออยู่ข้างใคร มันคือความรู้สึกอบอุ่น การดูแลและห่วงใย "โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน" เหมือนคุณเอาลูกหมามาเลี้ยง สิ่งที่คุณอยากเห็นคือมันอิ่ม มันมีอิสระ ไม่เจ็บป่วย(สำหรับคนที่อยู่กับหมาสองคนคงเข้าใจดี) ความรู้สึกที่มีให้ลูกของคุณ หรือ พ่อแม่ หรือ พี่น้อง เพื่อนฝูง การได้เห็นพวกเขามีความสุข มันรู้สึกอบอุ่นใช่มั้ยล่ะครับ
แต่สำหรับคู่รักแล้ว ถ้าคู่ไหนสมหวังกันหรือคนที่รักกันมาอยู่ด้วยกัน แน่นอนมันไม่ได้อยู่ที่ความรู้สึกอย่างเดียว มันต้องมีทะเลาะกันบ้าง มีหลายเรื่องราวมากมาย และคู่รักกันแน่นอนมันไม่ได้มีแค่ความรักหรอกมันต้องมีความหลงมาปนอยู่ด้วย (ไม่งั้นคงมีชู้กันทั่วโลก)
แต่สำหรับคนที่ไม่สมหวัง..คือเอาจริงๆมันไม่มีหรอก เพราะเมื่อไหร่ที่คนที่คุณรักไม่มีความสุข มันจะรู้สึกแบบ..เป็นห่วง แคร์ ต้องการดูแลเขา เหมือนเขาไม่สบาย แค่เขาอาการดีขึ้น คุณก็โล่งใจแล้ว และคุณจะไม่สนว่าเขาจะรู้หรือไม่ว่าคุณเป็นคนดูแล ถ้าเขาไม่รู้ก็อาจจะเก็บไปเซ็งคนเดียวแต่เดี๋ยวก็หาย555
หรือจะให้แยกง่ายๆให้เข้าใจนะครับระหว่างรักกับหลง
รัก-เขาคนนั้นคือครอบครัว ถึงแม้เอาจริงๆเขาอาจจะมีครอบครัวอยู่แล้ว..55555ไม่ใช่ละๆ คือเขาคือครอบครัวของคุณไงครับเข้าใจมั้ย5555
หลง-มันมีแค่คุณกับเขาสองคนเท่านั้น และมือที่สามที่พวกวัยรุ่นมานั่งอกหัก กินเหล้ากันอยู่นั่นแหละครับ บางคนครับผมเห็นร้องไห้แทบตาย กินเหล้า อนาคตเสียหมด แต่มาโพสหน้าเฟส ตั้งตัสไลน์ บลาๆ "อยากให้เธอมีความสุขนะ" "โชคดีนะ" "ยังรอตรงนี้นะ" "รักกับเขานานๆนะ" ยอมรับเถอะครับ ที่พิมมาทั้งหมดนั้นน่ะ ตอนพิมพ์คุณร้องไห้ไปกี่รอบ5555 มันเป็นแค่ความรู้สึกปลอมๆ ที่คุณพิมพ์หรือสร้างขึ้นมาให้ดูเหมือนคุณรักเขาเท่านั่นแหละ และถ้ารักกันจริงๆ คุณไม่ตัดขาดเพราะเขาไม่เอาคุณแน่นอน หรือเขามีคนใหม่ แน่นอน รักคือความอบอุ่นครับ ไม่ใช่อกหัก!!!
แต่ก็อย่างว่าครับ ในชีวิตจริงๆนั้น มันจะให้มีความรักที่บริสุทธิ์อย่างที่ผมบอก มันก็ไม่มีหรอก
มันต้องมีเหตุการณ์ต่างๆอยู่แล้ว ไม่ใช่ว่าสามีคุณมีชู้แต่คุณก็อยากให้สามีคุณมีความสุขกับชู้....เอ้อ นั่นคงเป็นเอ๋อแล้วล่ะครับ
มันก็ต้องมีหวงหึงไรกันบ้าง ทะเลาะ โอ๊ยหลายอย่าง แต่รับประกัน คุณไม่มีวันเลิกรักกันหรอก ต่อให้ปัจจัยที่คุณอยู่อาจจะทำให้คุณหย่ากันไป แต่มันก็ต้องเป็นห่วง มีคิดถึงอยู่แล้ว
เพราะความรู้สีกอย่างเดียวมันไม่พอไงครับ ชีวิตที่เราเผชิญต่อสู้ดิ้นรนกันทุกวันนี้ ถ้าใช้ความรู้สึกอย่างเดียวก็ไม่ต้องทำมาหากินแล้วครับ 55555
อาจจะสงสัยกันครับว่าผม เป็นใครมาพิมพ์เหมือนรู้ดี
ก็นะครับ ที่พิมพ์ไปคือประสบการณ์ที่ผ่านมา เคยมีแฟนครับตอนวัยรุ่น หลงมากกกก หวงหึง ของกู!! 55555 พอเขาีคนใหม่ ก็ตามสเต็ปครับ "โชคดีนะ มีความสุขกับเขามากๆนะ ฉันยังอยู่ตรงนี้" เอาจริงๆในใจไม่ใช่อย่างนั้นสักนิด ก็นะครับ เอาตรงๆพิมไปอยากให้สังคมเห็น ว่าเราเสียสละขนาดไหน ดีขนาดไหน ให้เขาเห็น เผื่อเขาจะกลับมา แต่บางคนก็ไม่พิมนะครับ กินเหล้าอกหักไม่สนใจใคร ร้องไห้ฟูมฟายอยากฆ่าตัวตาย 55555
ส่วนผมตอนนี้มีภรรยาแล้วครับ หย่าแล้ว มีลูก1คน ครับผม เขาไปอยู่กับแม่ และแต่งงานใหม่เรียบร้อย ผมไปงานแต่งนะ และส่งเงินค่าลูกทุกเดือน ตอนนี้กำลังเก็บตังซื้อรถให้เขา และคอนโด 5555
ผมก็ไม่รู้หรอก ว่านี่เรียกว่ารักได้รึเปล่า เพราะความรู้สึกรัก มันไม่มีใครรู้หรอกว่าคุณรักหรือไม่รัก คนที่พูดคำว่ารักส่วนมากก็แค่คนที่หลงนั่นแหละ
เอาตรงๆนะ ผมรู้สึกภูมิใจแปลกๆเพราะสามีใหม่เขารวย... -..- ตอนวันแต่งงานผมขึ้นไปพูดบนเวทีด้วย แถมร้องไห้..ไม่ใช่เศร้านะ แค่เห็นลูกชายผมร้องไห้
น้ำตามันไหลออกมาเอง
ครับ นี่แหละคือสิ่งที่ผมอยากจะบอก
ขอบคุณที่มาอ่านกันครับ ใครไม่เห็นด้วย ก็...มาเม้นก็ได้ครับ5555