ช่วยแชร์หน่อยนะคะ เราอยากให้เค้าอ่านกระทู้นี้
สวัสดีค่ะ เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงล้วนๆเลยนะคะ
ก่อนอื่นบอกก่อนเลย ว่าเราอาจจะแย่มากนะคะในเรื่องนี้
เรื่องมีอยู่ว่า ...
คือ ช่วงปิดเทอมใหญ่ตอนเกรด 10กำลังจะขึ้น เกรด11 (ม.4ขึ้นม.5) คือเราแอบชอบคนนึงในเฟสบุ๊ค สมมติว่าชื่อ แม็ค นะคะ เราว่าแม็คน่ารักดีค่ะ ช่วงนั้นแม็คกับเพื่อนแม็คที่ชื่อ เจม (สมมติ) ชอบไปร้านกาแฟร้านนึงบ่อยๆ วันนั้ยเราว่างเลยไปกับเพื่อน เราไปร้านกาแฟร้านนั้นโดยเจอกลุ่มแม็คทุกวัน จนเราสนิทกัน เพื่อนเราชอบล้อเรื่องเรากับแม็ค ช่วงแรกๆเรากับแม็คนานๆจะคุยกันซักครั้ง โดยที่เราทักไปก่อนตลอดเพราะมีเรื่องที่ต้องคุยกัน ต่อมาเราก็เปลี่ยนจากร้านกาแฟไปเล่นกีฬาแทน วันนึงเราไปกินไอติมก่อนเล่นกีฬา แม็คไม่ได้มาหรอก แต่เรามาเจอพวกเจม แล้วก็เพื่อนเจมอีก เยอะ แล้วเราก็ไปรู้จัก มาร์ช มาร์ชกับเราคุยกันในแชทกลุ่มแล้วก่อนหน้านั้น เราชอบบอกว่ามาร์ชพูดน้อยมาก มาร์ชเป็นคนขี้อาย เขินง่ายมาก
ช่วงสงกรานต์
เรามาร์ชเจมและเพื่อนๆอีกเยอะแยะ ไปสงกรานต์กัน แล้วเราจะชอบโดนแกล้ง จนเราปวดขามาก แล้วมาร์ชก็ให้เราขี่หลัง (เอาจริงๆตอนนั้นเขินมาก) จนเราสงสาร 55555 เพราะเราตัวหนักนะ เราก็เดิยไปเรื่อยๆ พอดึกๆ เรากำลังแดนซ์กันกระจาย แล้วมีสังเกตอีกทีเพื่อนหลงไป 2 คนซึ่งเราเป็นคนเห็นเพื่อนที่หลงไปล่าสุด มาร์ชเลยให้เราพาไปหาเพื่อน สรุปเราออกมากจากตรงนั้น2คน และแล้วเราสองคนก็หลงมาจากเพื่อนจนได้ คือยิ่งดึกคนก็เยอะมาก แล้วอันตรายเยอะด้วย เรื่องตอนนี้คือมีอยู่ว่าเรากับมาร์ชแทบไม่ได้เล่นสงกรานต์เลย เดินตามหาเพื่อนอยู่ เรื่องตอนนี้คือว่า สงกรานต์เมื่อคนมันแน่นมาก เราตอนนั้นตัวเล็กมาก มาร์ชคอยจับมือเราตลอดเลย ตอนเราโดนเบียดมาร์ชก็กอดเราไว้ มีคนจะมาจับนู่นนี่ มาร์ชก็คอยช่วยตลอด เราแทบจะร้องไห้ มาร์ชก็กอดปลอบเราตลอด จนพวกเราเจอเพื่อน หลังจากวันนั้นเรากับมาร์ชเริ่มสนิทกันมาก ต่อมาอีก พวกมาร์ชชวนกันไปห้าง มาร์ชเลยจะมารับเรา เราก็โอเค นัดกัน มาร์ชมารับเรา แลวจะไปรับเพื่อนมาร์ชต่อ แต่เพื่อนมาร์ชจะตามมาทีหลัง เราเลยไปกันสองคน เมื่อถึงห้างพวกนั้นก็ชวนไปคอนโดเพื่อน เราก็ไปเพราะไปนั่งเล่นชั้นล่าง อีกอย่างมีผู้หญิงไปด้วยคงไม่เป็นไร มาร์ชก็เอาแต่แกล้งเรา เพราะด้วยความที่สนิทกัน ขากลับมาร์ชก็ไปส่งบ้านอีก หลังจากวันนั้นเราสนิทกันมาก จนวันนึงเราไปค่าย แล้วหลังจบค่ายนั้นเราก็เป็นแฟนกับบอส เพื่อนในกลุ่มเดียวกันกับเจมแม็คและก็มาร์ช ช่วงแรกๆเราปิดเรื่องนี้ไว้ตลอด ไม่มีใครรู้ แต่พอทุกคนเริ่มรู้มาร์ชเริ่มคุยกับเราน้อยลงอย่างเห็นได้ชัดมาก เราพยายามไม่คิดมากนะ เจอกันยังคุยเหมือนเดิม แต่มาร์ชไม่เหมือนเดิม เราพยายามทำใจว่ามาร์ชคงไม่ว่าง เวลาผ่านไป จนเราเลิกกับบอส มาร์ชก็คุยกับเราเหมือนเดิมนะ แต่ไม่เหมือนเมื่อก่อน ผ่านมา 4 เดือน มาร์ชตั้งรีเลชั่นชิพ กับผู้หญิงน่ารักคนนึง คือนางน่ารักจริงๆ ดูสองคนนั้นเข้ากันได้ดี เราควรยินดีกับมาร์ชใช่มั้ย ?
4 เดือนที่ผ่านมา เราไม่ได้เจอมาร์ชเลย จนช่วงที่มาร์ชคบกับแฟนเราเจอมาร์ช มาร์ชแกล้งเราปกตินะ แต่คนอื่นก็แกล้งมาร์ชเรื่องชื่อแฟน เราไม่รู้นะทำไมเรารู้สึกเจ็บปวดมากขนาดนี้ แต่พอมาวันนี้เราเจอมาร์ชกับแฟน เขายังรักกันดีมาก จะครึ่งปีแล้ว เรายังเจ็บปวดเหมือนเดิม แต่มันเป็นความเจ็บปวดที่งดงามนะ เพราะมาร์ชไม่เคยรู้ความในใจเราเลย แถมคนที่เจ็บก็มีแค่เราคนเดียว ก็ดีอยู่แล้วนะ แล้วก็ขออวยพรให้รักกันนานๆ เราดีใจนะที่มาร์ชมีความสุข เรารอดูรอยยิ้มของมาร์ชอยู่นะ
ที่เราเขียนมาเพื่อเตือนว่า อย่ารอให้สายแล้วพึ่งมาคิดได้ เพราะสุดท้ายเราเองที่จะเสียใจที่ไม่ได้ทำอะไรเลย
อย่าแอบรักเพื่อนสนิทหากรู้ตัวสายเกินไปขนาดนี้ อ่านแล้วรู้เลย
สวัสดีค่ะ เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงล้วนๆเลยนะคะ
ก่อนอื่นบอกก่อนเลย ว่าเราอาจจะแย่มากนะคะในเรื่องนี้
เรื่องมีอยู่ว่า ...
คือ ช่วงปิดเทอมใหญ่ตอนเกรด 10กำลังจะขึ้น เกรด11 (ม.4ขึ้นม.5) คือเราแอบชอบคนนึงในเฟสบุ๊ค สมมติว่าชื่อ แม็ค นะคะ เราว่าแม็คน่ารักดีค่ะ ช่วงนั้นแม็คกับเพื่อนแม็คที่ชื่อ เจม (สมมติ) ชอบไปร้านกาแฟร้านนึงบ่อยๆ วันนั้ยเราว่างเลยไปกับเพื่อน เราไปร้านกาแฟร้านนั้นโดยเจอกลุ่มแม็คทุกวัน จนเราสนิทกัน เพื่อนเราชอบล้อเรื่องเรากับแม็ค ช่วงแรกๆเรากับแม็คนานๆจะคุยกันซักครั้ง โดยที่เราทักไปก่อนตลอดเพราะมีเรื่องที่ต้องคุยกัน ต่อมาเราก็เปลี่ยนจากร้านกาแฟไปเล่นกีฬาแทน วันนึงเราไปกินไอติมก่อนเล่นกีฬา แม็คไม่ได้มาหรอก แต่เรามาเจอพวกเจม แล้วก็เพื่อนเจมอีก เยอะ แล้วเราก็ไปรู้จัก มาร์ช มาร์ชกับเราคุยกันในแชทกลุ่มแล้วก่อนหน้านั้น เราชอบบอกว่ามาร์ชพูดน้อยมาก มาร์ชเป็นคนขี้อาย เขินง่ายมาก
ช่วงสงกรานต์
เรามาร์ชเจมและเพื่อนๆอีกเยอะแยะ ไปสงกรานต์กัน แล้วเราจะชอบโดนแกล้ง จนเราปวดขามาก แล้วมาร์ชก็ให้เราขี่หลัง (เอาจริงๆตอนนั้นเขินมาก) จนเราสงสาร 55555 เพราะเราตัวหนักนะ เราก็เดิยไปเรื่อยๆ พอดึกๆ เรากำลังแดนซ์กันกระจาย แล้วมีสังเกตอีกทีเพื่อนหลงไป 2 คนซึ่งเราเป็นคนเห็นเพื่อนที่หลงไปล่าสุด มาร์ชเลยให้เราพาไปหาเพื่อน สรุปเราออกมากจากตรงนั้น2คน และแล้วเราสองคนก็หลงมาจากเพื่อนจนได้ คือยิ่งดึกคนก็เยอะมาก แล้วอันตรายเยอะด้วย เรื่องตอนนี้คือมีอยู่ว่าเรากับมาร์ชแทบไม่ได้เล่นสงกรานต์เลย เดินตามหาเพื่อนอยู่ เรื่องตอนนี้คือว่า สงกรานต์เมื่อคนมันแน่นมาก เราตอนนั้นตัวเล็กมาก มาร์ชคอยจับมือเราตลอดเลย ตอนเราโดนเบียดมาร์ชก็กอดเราไว้ มีคนจะมาจับนู่นนี่ มาร์ชก็คอยช่วยตลอด เราแทบจะร้องไห้ มาร์ชก็กอดปลอบเราตลอด จนพวกเราเจอเพื่อน หลังจากวันนั้นเรากับมาร์ชเริ่มสนิทกันมาก ต่อมาอีก พวกมาร์ชชวนกันไปห้าง มาร์ชเลยจะมารับเรา เราก็โอเค นัดกัน มาร์ชมารับเรา แลวจะไปรับเพื่อนมาร์ชต่อ แต่เพื่อนมาร์ชจะตามมาทีหลัง เราเลยไปกันสองคน เมื่อถึงห้างพวกนั้นก็ชวนไปคอนโดเพื่อน เราก็ไปเพราะไปนั่งเล่นชั้นล่าง อีกอย่างมีผู้หญิงไปด้วยคงไม่เป็นไร มาร์ชก็เอาแต่แกล้งเรา เพราะด้วยความที่สนิทกัน ขากลับมาร์ชก็ไปส่งบ้านอีก หลังจากวันนั้นเราสนิทกันมาก จนวันนึงเราไปค่าย แล้วหลังจบค่ายนั้นเราก็เป็นแฟนกับบอส เพื่อนในกลุ่มเดียวกันกับเจมแม็คและก็มาร์ช ช่วงแรกๆเราปิดเรื่องนี้ไว้ตลอด ไม่มีใครรู้ แต่พอทุกคนเริ่มรู้มาร์ชเริ่มคุยกับเราน้อยลงอย่างเห็นได้ชัดมาก เราพยายามไม่คิดมากนะ เจอกันยังคุยเหมือนเดิม แต่มาร์ชไม่เหมือนเดิม เราพยายามทำใจว่ามาร์ชคงไม่ว่าง เวลาผ่านไป จนเราเลิกกับบอส มาร์ชก็คุยกับเราเหมือนเดิมนะ แต่ไม่เหมือนเมื่อก่อน ผ่านมา 4 เดือน มาร์ชตั้งรีเลชั่นชิพ กับผู้หญิงน่ารักคนนึง คือนางน่ารักจริงๆ ดูสองคนนั้นเข้ากันได้ดี เราควรยินดีกับมาร์ชใช่มั้ย ?
4 เดือนที่ผ่านมา เราไม่ได้เจอมาร์ชเลย จนช่วงที่มาร์ชคบกับแฟนเราเจอมาร์ช มาร์ชแกล้งเราปกตินะ แต่คนอื่นก็แกล้งมาร์ชเรื่องชื่อแฟน เราไม่รู้นะทำไมเรารู้สึกเจ็บปวดมากขนาดนี้ แต่พอมาวันนี้เราเจอมาร์ชกับแฟน เขายังรักกันดีมาก จะครึ่งปีแล้ว เรายังเจ็บปวดเหมือนเดิม แต่มันเป็นความเจ็บปวดที่งดงามนะ เพราะมาร์ชไม่เคยรู้ความในใจเราเลย แถมคนที่เจ็บก็มีแค่เราคนเดียว ก็ดีอยู่แล้วนะ แล้วก็ขออวยพรให้รักกันนานๆ เราดีใจนะที่มาร์ชมีความสุข เรารอดูรอยยิ้มของมาร์ชอยู่นะ
ที่เราเขียนมาเพื่อเตือนว่า อย่ารอให้สายแล้วพึ่งมาคิดได้ เพราะสุดท้ายเราเองที่จะเสียใจที่ไม่ได้ทำอะไรเลย