สวัสดีค่ะวันนี้มีเรื่องอยากมาเล่าให้ฟังไม่รู้จะระบายที่ไหนเลยขอมาระบายที่พันทิบนะคะ
เรื่องมันก็มีอยู่ว่า....................................เราเองก็แอบชอบผู้ชายคนนึงคะแล้วเราได้มีโอกาสคุยกันตอนที่เค้าไปถ่ายละครค่ะแต่ตอนนั้นเค้าก็มีแฟนอยู่แล้วค่ะเคากับแฟนรักกันมากเราเองค่ะที่เป็นคนทักเค้าไปแต่ตอนนั้นเราเองก็มีแฟนอยู่แล้วด้วยค่ะเรากับเค้าเริ่มคุยกันไดสักพักค่ะแต่เป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้นแต่นานๆไปเราเริ่มรู้สึกดีกับเค้าค่ะแต่เราก็มีแฟนอยู่แล้วช่วงนั้นเรากับแฟนทะเละกันบ่อยมากเราก็เลยชอบไปปรึกษาเค้าเค้าก็ให้คำปรึกษาเราดีมากนะคะแล้วพอเค้ามีเรื่องอะไรทะเลาะกับแฟนเขาก็ชอบมาปรึกษาเราอยู่บ่อยๆค่ะเราก็ให้คำปรึกษาเค้าไปตามที่เราให้เค้าได้พอนานไปได้สัก2เดือนค่ะเค้ากับแฟนทะเลาะจนเลิกกันส่วนเราเองก็ทะเลาะกับแฟนเลิกวันเดียวกันด้วยค่ะมันคงเป็นความบังเอิญมั้งค่ะ.............แล้วเราสองคนก็คุยกันมากค่ะคุยกันทุกวันมีเวลาให้กันมากขึ้นจนเราเองเริ่มรู้สึกมากขึ้นเหมือนกันแต่เค้าคงไม่รู้สึกค่ะเราตกลงกับใจตัวเองยค่ะว่าเราจะบอกชอบเค้าว่าเรารู้สึกดีแล้วสุดท้ายเค้าก็คบกับเราคะแต่ตอนนั้นมันแย่มากค่ะที่เราพยาบามอยู่ฝ่ายเดียวเค้าไม่รู้สึกอะไรกับเราเลยพอมาวันนึงเพื่อนเราบอกให้เราพอให้เราหยุดได้แล้วแต่ไม่รู้อะไรที่ทำให้เราหยุดพยายามให้เค้ารักไม่ได้เลยค่ะเหมือนอยากจะเอาชนะใจตัวเองอยากให้เค้าหันมามองแต่ก็ไม่ตอนนั้นเค้ารถล้มด้วยค่ะเราก็เลยไปรับและก็ไปส่งเค้าตอนนั้นเรามีความสุขมากค่ะเราชอบเปิดเพลงฟังบนรถแล้วก็ขับรถไปเลื่อยๆเพลงแรกที่ฟังด้วยกันก็คือเพลงห้องนอนค่ะเขาบอกว่าฟังแล้วคิดถึงเเฟนเก่าตอนนั้นเรารู้สึกไม่ดีเลยค่ะแต่เราก็พยายามไม่รู้สึกอะไรในวันนึงเราคิดว่าเราควรพอแล้วก็หยุกพยายามได้แล้วเราตัดสินใจบอกเลิกเค้าค่ะตอนนั้นเราก็ร้องไห้น่ะเสียความรู้สึกมากกับสิ่งที่ทำไปทั้งหมดแล้วไม่ได้อะไรกลับมาเลยเราสองคนเริ่มห่างกันระยะหนึ่งค่ะเราบล้อคเฟสเค้าบล้อคเบอร์บล้อคไลน์บล้อคทุกอย่างที่จะไม่ให้เค้าติดต่อเราค่ะแต่สุดท้ายเค้าก็บอกกลับเพื่อนเราว่าเค้าอยากกลับมาหาเราเค้ารู้แล้วว่าเค้าควรรักคนที่รักเค้าเราตกใจมากค่ะไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้จากผู้ชายคนนี้แต่เราก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้อะไรทั้งนั้นค่ะเพราะเราอยากเห็นในสิ่งที่เค้าทำว่าเค้าจะมาง้อเรายังไงว่าเค้าจะพยายามยังไงและหลังจากนั้นสักสองวันก็คือวันที่8ค่ะะเป็นวันที่เค้ามาขอเราคืนดีค่ะเราก็ทำไรไม่ถูกค่ะตอนนั้นเราก็ร้องไห้เฉยเลยค่ะเราก็เลยพูดกับเขาไปว่าสิ่งที่ทำไปทั้งหมดทำไมพึงจะมาเห็นค่าล่ะแล้วคนที่ทำจะรู้สึกยังไงเค้าก็ขอโทษเรานะคะขอให้เรากลับไปด้วยความที่เรารักเราก็กลับไปหาเค้าเราอภัยให้กลับเค้าค่ะหลังจากนั้นที่เราคบกันเรามีความสุขมากค่ะต่างคนต่างเป็นครึ่งชีวิตของกันและกันเราทะเลาะกันบ่อยมากค่ะเราทะเลาะกันเป็นล้านๆครั้งแต่เราก็คืนดีกันทุกครั้งไม่ว่าเค้าจะมาง้อเราที่บ้านหรือโรงเรียนหรือในแชทเราก็พยายามปรับความเข้าใจกันทุกๆเรื่องแต่เรายอมรับค่ะว่าเราเป็นคนที่งี่เง่าสุดๆขี้เหวี่ยงสุดๆแต่เราก็ทำกับคนๆเดียวค่ะแต่บางทีเราก็คิดว่ามันมากไปจริงๆเราก็ยอมเปฃ้นฝ่ายขอโทษเค้าบ้างส่วนมากมีแต่เค้าค่ะที่มาขอโทษเราง้อเราตลอดเราทะเลาะกันทีไรเราก็บอกเลิกเค้าทุกครั้งค่ะเพราะเราใช้อารมณ์มากไปค่ะเรายอมรับในสิ่งที่ทำทุกๆอย่างค่ะแต่มาในวันนี้เรารู้แล้วค่ะว่าที่เราทำเพราะอะไรเพราะรักแต่มันก็คงมากเกินไปนานไปจนเข้าเดือนที่9ค่ะเราทะเลาะกันจนเราเลิกกันค่ะแต่ก็คืนดีกันแต่การกลับมาครั้งนี้ของเราสองคนคือ....................ทะเลาะกันทุกวันค่ะไม่รู่้ว่าสันหาเรื่องอะไรมาทะเลาะนักหนาค่ะเรื่องเล็กๆน้อยๆเราก็ทะเลาะกันค่ะเราน้อยใจมากๆเราเป็นคนขี้น้อยใจเค้าก็เป็นคนที่ขี้น้อยใจเหมือนกันค่ะและมีอยู่วันนึงค่ะเค้านั่งใกล้ผู้หญิงเราก็ไม่ชอบแต่เราก็ไม่พูดค่ะแต่มันออกมาทางอารมณ์และสีหน้าของเราสะงั้นเค้าก็ถามเราว่าเราเป็นอะไรงอนเค้าเรื่องอะไรเราก็ไม่พูดค่ะเพราะเราก็คิดว่าพูดไปคงทะเลาะกันแน่ๆพอตกเย็นมาเราก็ทะเลาะอะไรกันสักอย่างจนเราปาโทรศัพท์หน้าจอแตกค่ะเราโมโหมากค่ะแล้วเราก็ขับรถกลับบ้านที่ไม่พูดอะไรเลยเราทิ้งเค้าไว้ที่โรงเรียนค่ะเพราะบางวันเราก็มาด้วยกันบางวันก็แยกกันมาค่ะและในวันที่เราปาโทรศัพท์ทิ้งนั้นแต่มันก็ยังเล่นได้ปกติค่ะกลับบ้านมาเค้ากฌมาง้อเราค่ะแต่เรากลับบอกเลิกเค้าและครั้งนี้คือเค้าปล่อยเราค่ะและช่างเป็นเรื่องบังเอิญที่เราได้ไปเข้าค่ายธรรมะพอดีค่ะไปเข้าค่ายในเวลา3วันเราเริ่มเปิดช่างว่างเปิดระยะห่างแต่เราก็คุยกันปกติค่ะบอกคิดถึงบอกรักกันปกติค่ะแล้วอยู่ๆก็มีน้องคนนึงค่ะ........ทักแฟนเรามาตอนแรกเราว่าจะตอบเพราะเราก็เข้าเฟสแฟนเราเอาไว้ในเครื่องค่ะไม่เคยออกเลยสักครั้งแต่เราตัดสินจใไ่ตอบค่ะเราให้แฟนเราตอบตอนแรกเราก็ไม่คืดอะไรค่ะคงทักมาคุยเล่นกันเฉยๆเป็นเรื่องปกติมั้งค่ะแต่พอเราเข้าค่ายธรรมะวันแรกกำลังจะเข้านอนค่ะเราก็เลยแอบเล่นโทรศัพท์ค่ะเราก็เล่นเฟสแฟนเราแล้วจู่ๆแฟนเราก็เปลี่ยนรหัสเฟสค่ะคือตอนนั้นเราตกใจมากค่ะว่าทำไมต้องเปลี่ยนรหัสเฟสจะประชดอะไรเราอีกรึเปล่าเราก็เลยทักไปถามไลน์ค่ะตอนแรกก็ยังไม่เริ่มเข้าเรื่องหลอกค่ะแต่ไอ้เพื่อนของเรานี้ก็หวังดีส่งข้อความที่แฟนเราบอกชอบน้องคนนั้นมาให้เราดูเราตกใจากค่ะตอนนั้นช้อคนอนร้องไห้ไปเลยเราก็เลยถามเเฟนเราว่าจะเอายังไงทำแบบนี้คืออยากเลิกเหรอแฟนเราก็บอกให้เราใจเย็นๆแต่เราก็ทำอะไรไม่ถูกแล้วค่ะตอนนั้นเราตัดสินใจที่จะบอกเลิกเค้าค่ะแล้วให้คบกับเด็กคนนั้นไปคงจะมีความสุขมากกว่านี้เรามาเค้าค่ายธรรมะคะแต่เราร้องไห้ตลอดเลยข้าวก็กินไม่ได้ไม่รู้ทำไมเหมือนกันค่ะเราเอาเฟสเพื่อนเราส่องเฟสแฟนเราคือตอนนั้นเราบล้อคเฟสบล้อคไลน์เเฟนเราค่ะเพราะเราไม่อยากจะติดต่อกับเค้าแล้วเราเจ็บมากๆเราไม่คิดว่าเค้าจะทำเราก็เห็นรูปค่ะรูปที่เค้าลงกับแฟนใหม่ของเค้าค่ะมันเป็นรูปที่เค้าคุยกันในเฟสค่ะเวลา2:8:8 นาทีค่ะเราร้องไห้หนักกว่าเดิมค่ะคือเราไม่คิดว่าจะทำได้ขนาดนี้ตอนแรกก็คิดว่าประชดเราเราก็เลยนิ่งเฉยๆค่ะพอถึงวันจะกลับค่ะที่บ้านของเราไม่มครว่างที่จะมารับเลยค่ะเราเลยตัดสินใจใฟ้แฟนเรามารับค่ะแล้วบอกกับแฟนไปว่าขอเป็นครั้งสุดท้ายแล้วจะไม่ขออะไรอีกสัญญาแล้วเขาก็ตอบตกลงค่ะว่าจะมารับไอ้เราก็

ฉลาดไปเดารหัสเฟสเค้าถูกเราก็เลยเห็นที่เค้าคุยกับแฟนใหม่เกือบทั้งหมดค่ะแต่เราก็ไม่พูดอะไรเราก็นิ่งพอรถมาถึงรร.แฟนเราก็จอดรถรอเราค่ะเราก็เลยขึ้นรถกลับบ้านแล้วเค้าก็พูดว่าเดี๋ยวพาไปกินข้าวน่ะเราก็บอกว่าโอเคเราก็เลยพูดออกไปตอนนั้นว่า.... ว่ารับแบบนี้แฟนเธอจะไม่ว่าเหรอ เค้าตอบเราว่าเค้ามีแฟนคนเดียวแฟนเค้านั่งอยู่ข้างหลังเค้าตอนนั้นเราก็ตกใจว่าทำไมพูดแบบนี้เราก็ลเยถาเค้าไปว่าเลิกกันแล้วเหรอ เค้าก็บอกว่าเลิกกันแล้วแล้วพอถึงบิ๊กซีค่ะเค้าพาเราไปกินข้าวที่บิ๊กซีเค้าก็พูดขึ้นมาอีกว่าเค้าขอโทษดีกันนะตอนนั้นเราไม่ตอบอะไรค่ะน้ำตาไหลเลยค่ะไม่คืดหรอกค่ะว่าเค้าจะกลับมาในวันที่เราจะรู้สึกเจ็บเราก็เลยอภัยให้เค้าค่ะแต่การกลับมาครั้งนี้มันไม่เหมือนเดิมเลยค่ะทุกอย่างมันเปลี่ยนเหมือนคนเย็นชาไม่รู้สึกอะไรเราทำอะไรก็เหมือนกับเค้าจะไม่พอใจเราเลยสักอย่างกลับกลายเป็นว่าเราทะเลาะกันมากขึ้นตอนแรกเราก็ลบไลน์ลบเบอร์ของผู้หญิงคนนั้นออกจากโทรศัพท์แฟนเราค่ะแต่ไม่รู้อะไรที่ทำให้เเราห่างกันมากค่ะเราเริ่มรู้สึกค่ะว่ามันไม่เหมือนเดิมสักอย่างทุกๆอย่างมันเปลี่ยนไปหมดเลยค่ะคำพูดการกระทำเหมือนเราจะรู้ค่ะว่าคงไปไม่รอดแล้วแต่เราก็ยังยื้อเค้าเอาไว้น่ะเพราะเราก็รักเค้าไปแล้วเราไม่อยากเริ่มต้นใหม่เรารู้สึกผิดมากถ้าเราทำรักครั้งนี้พังแฟนของเราก็เริ่มพูดขึ้นมาค่ะว่าอยากอยู่กับเพื่อนช่วงนี้ห่างๆกันน่ะเราก็เลยบอกกับเค้าว่าโอเคแต่นานไปมันไม่ใช่แบบนั้นค่ะทุกอย่างกลับกลายเป็นเหมือนไม่มีความรู้สึกทำอะไรให้ก็ชาไปหมดเราท้อมากค่ะแต่ก็มีอยู่ช่วงนึงค่ะเรายอมรับว่าเราอยากเอาชนะผู้หญิงคนนั้นมากค่ะผู้หญิงที่เข้ามาแย่งแฟนเราเราก็เลยลงรูปคู่กับแฟนเราค่ะแต่ไม่ได้ตัวติดอะไรกันมากค่ะและครูก็เข้ามาเห็นก็เอาไปฟ้องผู้ปกครองค่ะก็กลายเป็นเรื่องใหญ่โตอะไรไม่รู้เยอะแยะในชีวิตค่ะหลังจากนั้นเราก็เลยถามเค้าตรงๆวันนั้นเหมือนเป็นวันสุดท้ายที่เราได้คุยกันแบบใกล้ชิดแล้วพูดความจริงเราถามเค้าว่า ยังรู้สึกมั้ย แฟนเราตอบว่า ไม่แล้ว ตอนนั้นเราทำอะไรไม่ถูกเลยค่ะแล้วแฟนเราก็พูดอีกว่า เค้ายังมองน้องคนนั้นอยู่เลยนะ พูดเเบบไม่แคร์ความรู้สึกเราเลยสักนิดเราตัดสินใจครั้งสุดท้ายเราบอกเลิกแฟนเราค่ะแต่ดูท่าแล้วแฟนเราก็คงอยากาจะให้เราบอกเลิกเองอยู่แล้วมั้งค่ะแล้วสุดท้ายแฟนกับเราก็ลเิกกันค่ะแฟนเราเปลี่ยนรหัสเฟสค่ะแล้วอยู่ๆก็ไปคบเด็กคนนั้นค่ะตอนนั้นเราตกใจค่ะที่ได้รู้เรื่องนี้เราเสียใจมากค่ะพยายามทุกอย่างที่จะไม่รู้สึกไม่รับรู้อะไรทั้งนั้นแต่ไอ้เราก็

ชอบส่องเฟสเเฟนเราเอาเฟสเพื่อนของเรามาส่องแล้วมีอยู่วันนึงค่ะเราก็

ฉลาดอีกเดารหัสเฟสแฟนเราถูกค่ะตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะเดาถูกค่ะเราเลยไปอ่านแชทที่คุยกันค่ะเห็นรูปคู่ที่ถ่ายกันหน้าป้ายโรงเรียนค่ะตอนนั้นร้องไห้เลยค่ะเพราะไม่คิดว่าจะทำกับเราได้ขนาดนี้แต่ถ้าถามว่าตอนนี้เรายังคิดถึงแฟนของเราอยู่มั้ยยังคิดถึงเหมือนเดิมค่ะเราคุยกันมา1ปี7เดือนค่ะ แต่คบกันแค่ 11 เดือน 5วันค่ะ เราผ่านทุกๆอย่างมาด้วยกันค่ะเราเริ่มต้นใหม่กันหลายครั้งมากค่ะเราช่วยกันแก้ปัญญาหาที่เข้ามาในชีวิตของเราสองคนค่ะแล้วก็ผ่านไปได้ด้วยดีค่ะแต่เราก็ไม่เคยคิดเลยสักนิดน่ะคะว่าเค้าจะทำแบบนี้กับเรามันก็คงเป็นที่ตัวเราด้วยแหละที่งี่เง่ามากเกินไปเราเข้าใจค่ะว่ามันคงน่าเบื่อมากๆแล้วควารักมันก็คงมีจุดๆนึงที่ควรพอตอนนั้นแฟนเรากับน้องคนนั้นก็ยังคบกันอยู่ค่ะคบกันวันที่3ค่ะตอนนี้ก็คง2เดือนกว่าแล้วค่ะที่แฟนเรากับน้องคนนั้นคบกันตอนนี้เราก็มีแฟนใหม่เหมือนกันค่ะแค่ความรู้สึกกับคนใหม่มันยังไม่เท่าคนเก่ามั้งค่ะเรายังรู้สึกว่ารักแฟนเก่าอยู่เลยค่ะคิดถึงแต่ตอนนี้เรามองหน้ากันค่ะเวลาเจอที่รร.แต่คือเรามองเหมือนกับว่าเราเป็นศัตรูกันค่ะมองแล้วเหมือนจะหาเรื่องจากคนที่รักกันมากๆคู่นึงกลายเป็นคนที่ต้องมาเกลียดกันเราคงเป็นเพื่อนกันไม่ได้หรอกค่ะเราเข้าใจอะไรที่เราเคยทำผิดไปเราก็อยากจะขอโทษเธอคงทำถูกแล้วแหละที่เริ่มต้นใหม่ทันทีที่เลิกกับเราเราเข้าใจค่ะเข้าใจดีว่าถ้าคนไม่รู้สึกทำอะไรไปก็คงไม่รู้สึกสู้ให้คนที่เค้ารู้สึกมาทำให้คงจะดีกว่าตอนนี้ดราสองคนก็คงเริ่มต้นใหม่เหมือนกันทางที่ดีเราไม่อยากเป็นศัตรูกับเธอเลยนะรู้ั้ยแต่จะทำยังไงได้ในเมื่อเราเป็นเพื่อนกันไ่ได้คนรู้จักแม้แต่อากาศเราก็คงไม่ให้เป็นอะถ้าเธอเข้ามาอ่านก็โปรดรู้ไว้ด้วยน่ะว่าตอนนี้เราโอเคขึ้นเยอะแล้วเพียงแค่ยังคิดถึงเวลาเก่าๆตุ๊กตาที่เธอให้เราตั๋วหนังที่เคยดูกระเป๋าแหวนเสื้อที่เคยใส่นู้นนี้นั้นที่เคยทำด้วยกันแค่นั้นเองตอนนี้เราโอเคแล้วเพราะเราก็เริ่มต้ใหม่เหมือนกันแต่ในวันนี้เราแค่อยากจะออกมาพูดว่าเราขอโทษที่เราเคยทำไม่ดีในทุกๆอย่างทุกๆเรื่องเราไม่เคยคิดเลยสักนิดว่าข้อความที่เราคุยกันเป็นแสนๆจะถูกลบเราไม่เคยคิดเลยว่ารูปที่เป็นพันๆจะต้องลบตอนนี้มันไม่มีอะไรเหลือเลยเราขอให้เธอโชคดีกับรักของเธอน่ะเราพูดอะไรมากไม่ได้หรอกระยะเวลา1ปี7เดือนที่ผ่านมานี่ถือว่าเยอะมากน่ะเวลาที่เคยอยู่ด้วยกันเรามีความสุขมากๆขอบคุณที่เข้ามาดูแลรู้มั้ยว่าเธอเข้ามาเปลี่ยนชีวิตเราเลยนะแต่ก็ช่างเถอะในวันนี้ที่เราเลิกกันไปแล้วก็ขอให้โชคดีไม่ต้องกลัวว่าเราจะระรานแฟนของเธอหรอกกเพราะเราก็เลิกยุ่งนานแล้วถ้าเข้ามาอ่านก็คงจะดีสิเนอะจะได้รู้สักทีว่าตอนนี้เรายังรู้สึกว่าเหมือนเดิมทุกๆเรื่องแต่ความรู้สึกที่เสียไปมันแย่มากกว่าที่จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม
ขอบคุณที่เคยเข้ามาดูแลขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านในเหตุการณ์ชีวิตของเราน่ะบะบายยยยยยยยยย
ฝากถึงแฟนเก่าที
เรื่องมันก็มีอยู่ว่า....................................เราเองก็แอบชอบผู้ชายคนนึงคะแล้วเราได้มีโอกาสคุยกันตอนที่เค้าไปถ่ายละครค่ะแต่ตอนนั้นเค้าก็มีแฟนอยู่แล้วค่ะเคากับแฟนรักกันมากเราเองค่ะที่เป็นคนทักเค้าไปแต่ตอนนั้นเราเองก็มีแฟนอยู่แล้วด้วยค่ะเรากับเค้าเริ่มคุยกันไดสักพักค่ะแต่เป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้นแต่นานๆไปเราเริ่มรู้สึกดีกับเค้าค่ะแต่เราก็มีแฟนอยู่แล้วช่วงนั้นเรากับแฟนทะเละกันบ่อยมากเราก็เลยชอบไปปรึกษาเค้าเค้าก็ให้คำปรึกษาเราดีมากนะคะแล้วพอเค้ามีเรื่องอะไรทะเลาะกับแฟนเขาก็ชอบมาปรึกษาเราอยู่บ่อยๆค่ะเราก็ให้คำปรึกษาเค้าไปตามที่เราให้เค้าได้พอนานไปได้สัก2เดือนค่ะเค้ากับแฟนทะเลาะจนเลิกกันส่วนเราเองก็ทะเลาะกับแฟนเลิกวันเดียวกันด้วยค่ะมันคงเป็นความบังเอิญมั้งค่ะ.............แล้วเราสองคนก็คุยกันมากค่ะคุยกันทุกวันมีเวลาให้กันมากขึ้นจนเราเองเริ่มรู้สึกมากขึ้นเหมือนกันแต่เค้าคงไม่รู้สึกค่ะเราตกลงกับใจตัวเองยค่ะว่าเราจะบอกชอบเค้าว่าเรารู้สึกดีแล้วสุดท้ายเค้าก็คบกับเราคะแต่ตอนนั้นมันแย่มากค่ะที่เราพยาบามอยู่ฝ่ายเดียวเค้าไม่รู้สึกอะไรกับเราเลยพอมาวันนึงเพื่อนเราบอกให้เราพอให้เราหยุดได้แล้วแต่ไม่รู้อะไรที่ทำให้เราหยุดพยายามให้เค้ารักไม่ได้เลยค่ะเหมือนอยากจะเอาชนะใจตัวเองอยากให้เค้าหันมามองแต่ก็ไม่ตอนนั้นเค้ารถล้มด้วยค่ะเราก็เลยไปรับและก็ไปส่งเค้าตอนนั้นเรามีความสุขมากค่ะเราชอบเปิดเพลงฟังบนรถแล้วก็ขับรถไปเลื่อยๆเพลงแรกที่ฟังด้วยกันก็คือเพลงห้องนอนค่ะเขาบอกว่าฟังแล้วคิดถึงเเฟนเก่าตอนนั้นเรารู้สึกไม่ดีเลยค่ะแต่เราก็พยายามไม่รู้สึกอะไรในวันนึงเราคิดว่าเราควรพอแล้วก็หยุกพยายามได้แล้วเราตัดสินใจบอกเลิกเค้าค่ะตอนนั้นเราก็ร้องไห้น่ะเสียความรู้สึกมากกับสิ่งที่ทำไปทั้งหมดแล้วไม่ได้อะไรกลับมาเลยเราสองคนเริ่มห่างกันระยะหนึ่งค่ะเราบล้อคเฟสเค้าบล้อคเบอร์บล้อคไลน์บล้อคทุกอย่างที่จะไม่ให้เค้าติดต่อเราค่ะแต่สุดท้ายเค้าก็บอกกลับเพื่อนเราว่าเค้าอยากกลับมาหาเราเค้ารู้แล้วว่าเค้าควรรักคนที่รักเค้าเราตกใจมากค่ะไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้จากผู้ชายคนนี้แต่เราก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้อะไรทั้งนั้นค่ะเพราะเราอยากเห็นในสิ่งที่เค้าทำว่าเค้าจะมาง้อเรายังไงว่าเค้าจะพยายามยังไงและหลังจากนั้นสักสองวันก็คือวันที่8ค่ะะเป็นวันที่เค้ามาขอเราคืนดีค่ะเราก็ทำไรไม่ถูกค่ะตอนนั้นเราก็ร้องไห้เฉยเลยค่ะเราก็เลยพูดกับเขาไปว่าสิ่งที่ทำไปทั้งหมดทำไมพึงจะมาเห็นค่าล่ะแล้วคนที่ทำจะรู้สึกยังไงเค้าก็ขอโทษเรานะคะขอให้เรากลับไปด้วยความที่เรารักเราก็กลับไปหาเค้าเราอภัยให้กลับเค้าค่ะหลังจากนั้นที่เราคบกันเรามีความสุขมากค่ะต่างคนต่างเป็นครึ่งชีวิตของกันและกันเราทะเลาะกันบ่อยมากค่ะเราทะเลาะกันเป็นล้านๆครั้งแต่เราก็คืนดีกันทุกครั้งไม่ว่าเค้าจะมาง้อเราที่บ้านหรือโรงเรียนหรือในแชทเราก็พยายามปรับความเข้าใจกันทุกๆเรื่องแต่เรายอมรับค่ะว่าเราเป็นคนที่งี่เง่าสุดๆขี้เหวี่ยงสุดๆแต่เราก็ทำกับคนๆเดียวค่ะแต่บางทีเราก็คิดว่ามันมากไปจริงๆเราก็ยอมเปฃ้นฝ่ายขอโทษเค้าบ้างส่วนมากมีแต่เค้าค่ะที่มาขอโทษเราง้อเราตลอดเราทะเลาะกันทีไรเราก็บอกเลิกเค้าทุกครั้งค่ะเพราะเราใช้อารมณ์มากไปค่ะเรายอมรับในสิ่งที่ทำทุกๆอย่างค่ะแต่มาในวันนี้เรารู้แล้วค่ะว่าที่เราทำเพราะอะไรเพราะรักแต่มันก็คงมากเกินไปนานไปจนเข้าเดือนที่9ค่ะเราทะเลาะกันจนเราเลิกกันค่ะแต่ก็คืนดีกันแต่การกลับมาครั้งนี้ของเราสองคนคือ....................ทะเลาะกันทุกวันค่ะไม่รู่้ว่าสันหาเรื่องอะไรมาทะเลาะนักหนาค่ะเรื่องเล็กๆน้อยๆเราก็ทะเลาะกันค่ะเราน้อยใจมากๆเราเป็นคนขี้น้อยใจเค้าก็เป็นคนที่ขี้น้อยใจเหมือนกันค่ะและมีอยู่วันนึงค่ะเค้านั่งใกล้ผู้หญิงเราก็ไม่ชอบแต่เราก็ไม่พูดค่ะแต่มันออกมาทางอารมณ์และสีหน้าของเราสะงั้นเค้าก็ถามเราว่าเราเป็นอะไรงอนเค้าเรื่องอะไรเราก็ไม่พูดค่ะเพราะเราก็คิดว่าพูดไปคงทะเลาะกันแน่ๆพอตกเย็นมาเราก็ทะเลาะอะไรกันสักอย่างจนเราปาโทรศัพท์หน้าจอแตกค่ะเราโมโหมากค่ะแล้วเราก็ขับรถกลับบ้านที่ไม่พูดอะไรเลยเราทิ้งเค้าไว้ที่โรงเรียนค่ะเพราะบางวันเราก็มาด้วยกันบางวันก็แยกกันมาค่ะและในวันที่เราปาโทรศัพท์ทิ้งนั้นแต่มันก็ยังเล่นได้ปกติค่ะกลับบ้านมาเค้ากฌมาง้อเราค่ะแต่เรากลับบอกเลิกเค้าและครั้งนี้คือเค้าปล่อยเราค่ะและช่างเป็นเรื่องบังเอิญที่เราได้ไปเข้าค่ายธรรมะพอดีค่ะไปเข้าค่ายในเวลา3วันเราเริ่มเปิดช่างว่างเปิดระยะห่างแต่เราก็คุยกันปกติค่ะบอกคิดถึงบอกรักกันปกติค่ะแล้วอยู่ๆก็มีน้องคนนึงค่ะ........ทักแฟนเรามาตอนแรกเราว่าจะตอบเพราะเราก็เข้าเฟสแฟนเราเอาไว้ในเครื่องค่ะไม่เคยออกเลยสักครั้งแต่เราตัดสินจใไ่ตอบค่ะเราให้แฟนเราตอบตอนแรกเราก็ไม่คืดอะไรค่ะคงทักมาคุยเล่นกันเฉยๆเป็นเรื่องปกติมั้งค่ะแต่พอเราเข้าค่ายธรรมะวันแรกกำลังจะเข้านอนค่ะเราก็เลยแอบเล่นโทรศัพท์ค่ะเราก็เล่นเฟสแฟนเราแล้วจู่ๆแฟนเราก็เปลี่ยนรหัสเฟสค่ะคือตอนนั้นเราตกใจมากค่ะว่าทำไมต้องเปลี่ยนรหัสเฟสจะประชดอะไรเราอีกรึเปล่าเราก็เลยทักไปถามไลน์ค่ะตอนแรกก็ยังไม่เริ่มเข้าเรื่องหลอกค่ะแต่ไอ้เพื่อนของเรานี้ก็หวังดีส่งข้อความที่แฟนเราบอกชอบน้องคนนั้นมาให้เราดูเราตกใจากค่ะตอนนั้นช้อคนอนร้องไห้ไปเลยเราก็เลยถามเเฟนเราว่าจะเอายังไงทำแบบนี้คืออยากเลิกเหรอแฟนเราก็บอกให้เราใจเย็นๆแต่เราก็ทำอะไรไม่ถูกแล้วค่ะตอนนั้นเราตัดสินใจที่จะบอกเลิกเค้าค่ะแล้วให้คบกับเด็กคนนั้นไปคงจะมีความสุขมากกว่านี้เรามาเค้าค่ายธรรมะคะแต่เราร้องไห้ตลอดเลยข้าวก็กินไม่ได้ไม่รู้ทำไมเหมือนกันค่ะเราเอาเฟสเพื่อนเราส่องเฟสแฟนเราคือตอนนั้นเราบล้อคเฟสบล้อคไลน์เเฟนเราค่ะเพราะเราไม่อยากจะติดต่อกับเค้าแล้วเราเจ็บมากๆเราไม่คิดว่าเค้าจะทำเราก็เห็นรูปค่ะรูปที่เค้าลงกับแฟนใหม่ของเค้าค่ะมันเป็นรูปที่เค้าคุยกันในเฟสค่ะเวลา2:8:8 นาทีค่ะเราร้องไห้หนักกว่าเดิมค่ะคือเราไม่คิดว่าจะทำได้ขนาดนี้ตอนแรกก็คิดว่าประชดเราเราก็เลยนิ่งเฉยๆค่ะพอถึงวันจะกลับค่ะที่บ้านของเราไม่มครว่างที่จะมารับเลยค่ะเราเลยตัดสินใจใฟ้แฟนเรามารับค่ะแล้วบอกกับแฟนไปว่าขอเป็นครั้งสุดท้ายแล้วจะไม่ขออะไรอีกสัญญาแล้วเขาก็ตอบตกลงค่ะว่าจะมารับไอ้เราก็