ไม่รู้แม้กระทั่งใจตัวเอง :(

... ตอนนี้เราคุยอยู่กับคนๆนึง ที่เราอยู่ด้วยแล้วสบายใจ เราเป็นตัวของตัวเอง เราสามารถแสดงความรู้สึกต่างๆ ออกมาได้โดยไม่ต้องกั๊ก ไม่ต้องคิดว่าเหมาะสมรึป่าว หรือดีมั้ย ...

เราไม่เคยเบื่อที่จะคุยด้วย ทั้งๆที่ปกติแล้วถ้าเราไม่ชอบ เราจะไม่คุย ยอมรับว่ารู้สึกดีจริงๆ แต่เหมือนในใจเรามันมีบางอย่างปิดกั้นอยู่ ไม่สามารถพูดได้เต็มปากเต็มคำจริงว่ารู้สึกยังไง ?  เราสับสน เราไม่อยากเป็นคนเห็นแก่ตัว .. เรากลัวจะทำให้เค้าเสียใจ ถ้าวันนึงเรารู้สึกว่ามันไม่ใช่ เราทำใจลำบาก กลัวมองหน้ากันไม่ติด 😞

แต่เพราะเรายังลังเล พอมีคนเข้าหาเค้า เราก็รู้สึกนะ .. บางอารมณ์เราไม่ชอบ มันหงุดหงิด แต่ไม่ได้บอกเค้านะ เค้าก็คงรู้ตัวละมั้ง ! เราแค่หวง แค่รู้สึก ไม่ได้อยากเป็นเจ้าของถึงขนาดต้องเป็นแฟนกัน และไม่ได้มองเค้าเป็นของเล่น เราไม่อยากทำให้เค้าเสียใจ เค้าดีกับเรา แต่เราไม่รู้ว่าเค้าดีกับคนอื่นๆ ด้วยรึป่าว ? อีกอย่างคือเค้ามีกลุ่มเพื่อนที่เราคิดว่าเข้ากะเราไม่ได้ ถ้าสมมติว่าคบกัน เราไม่อยากมีปัญหาที่ต้องแยกระหว่างเพื่อน กับ แฟน เราเข้าใจนะ ! ยังไงเพื่อนก็สำคัญ แฟนก็สำคัญ .. แล้วยังไงล่ะ 5555

เอาเป็นว่า เราก็ยังหาข้อสรุปไม่ได้อยู่ดี บางคนอาจจะคิดว่าก็แค่ทำตามใจ ถูกค่ะ แต่เราไม่รู้จริงๆ 55555 บางทีเราอาจจะใช้เหตุผลมากไป หรือเราสร้างกำแพงสูงไปก็ไม่รู้เนอะ *