ก่อนหน้านี่ที่เราคบกันมา ผมไม่เคยคบกับเธอแบบเปิดเผยเลยแม้อต่ถ่ายรูปคู่ลงโซเชียลก็ไม่มี เธอบอกว่าญาติเธอจะนินทาและกลัวคนเก่าของเธอมาทำร้าบผม
ผมก็ยอมเธอมาตลอดเกือบ หกเดือน จนมีเหตุการนึงที่เราไปเที่ยวด้วยกันและกลุ่มเพื่อนผมเมามาก และเพื่อนบอกผมเพ้อว่าเธอ ไม่รักผม เธอรักผมจริงรึป่าว ที่บ้านเธอก้อไใ่บอกว่าคบกับผม แต่ที่บ้านผมรู้หมด หลังจากนั่นสามวันผ่านมา เรามาเคลียกันแล้วทำท่าว่าจะ้เลิกกัน
ผมก็ขอโอกาสเธอผมจะยอมเธอ เธอก็อให้โอกาสผม พอผ่านไปสองวัน ผมไปเที่ยวกะเพื่อนที่สวนรถไฟ ผมก็เอะใจแล้ววันนี้ทั้งวันเธออ้างแต่นอนไม่ไปทำงานผมก็นึกว่าเธอไม่สบายพอตกดึกผมก้อทักไปเธอถามคำตอบคำสุดท้าย เธอพูดมาประโยคว่า เราจบกันเถอะผมงงมากทั้งๆที่ให้โอกาสผม คืนน้นผมติดต่อเธอไม่ได้เลยผมเสียใจมาก จนเช้าเธอมาขอบคุณที่ทำให้ตลอด และจะไม่มีใคร เราจะกลับเป็นเพื่อนกัน เธอบอกเธอก้อเจ็บ หลังจากนั้นไม่นานเธอก้อเปิดตัวแฟนใหม่และเปิดเผยออกสื่อได้ ผมคล่องใจโทรถามเธอบอก แม่หาให้เค้าเป็นผู้ใหญ่คุมเธอได้ปกป้องเธอได้ หลังจากฟังประโยคนี้เสร็จ หัวใจผมสลายและเสียใจมาจนถึงทุกวันนี้ สิ่งที่ผมทรมานใจคิอผมทำเพื่อเธอช่วยเหลือเธอตลอดไม่ว่าเธออยากไปไหน ขับรถกี่กิโลผมไม่เคยหวั่น รวมถึงเรื่องงานเมื่อเธอเดือดร้อน ผมก็คุยกะพี่ที่รู้จักเพื่อฝากงานให้เค้า และตอนนี้เธอก้อได้งานมั่นคง แต่หลังจากที่เลิกกันเธอใช้ชีวิตเหมือนไม่มีผมในโลกไม่ทักอะไรไม่ว่าเฟสไลอีกเลย เอาแต่สร้างสเตตัสทำร้ายจิตใจผม เปนระยะๆ ผมควรทำไงดีคับ ผมลืมเธอไม่ได้สักที บอกตรงๆๆผมรักเธอมาก....
เพื่อนๆเคยสร้างอนาคตให้แฟนมั๊ยคับ? สุดท้ายเค้าขอเลิกกับเราเพราะมีคนใหม่
ผมก็ยอมเธอมาตลอดเกือบ หกเดือน จนมีเหตุการนึงที่เราไปเที่ยวด้วยกันและกลุ่มเพื่อนผมเมามาก และเพื่อนบอกผมเพ้อว่าเธอ ไม่รักผม เธอรักผมจริงรึป่าว ที่บ้านเธอก้อไใ่บอกว่าคบกับผม แต่ที่บ้านผมรู้หมด หลังจากนั่นสามวันผ่านมา เรามาเคลียกันแล้วทำท่าว่าจะ้เลิกกัน
ผมก็ขอโอกาสเธอผมจะยอมเธอ เธอก็อให้โอกาสผม พอผ่านไปสองวัน ผมไปเที่ยวกะเพื่อนที่สวนรถไฟ ผมก็เอะใจแล้ววันนี้ทั้งวันเธออ้างแต่นอนไม่ไปทำงานผมก็นึกว่าเธอไม่สบายพอตกดึกผมก้อทักไปเธอถามคำตอบคำสุดท้าย เธอพูดมาประโยคว่า เราจบกันเถอะผมงงมากทั้งๆที่ให้โอกาสผม คืนน้นผมติดต่อเธอไม่ได้เลยผมเสียใจมาก จนเช้าเธอมาขอบคุณที่ทำให้ตลอด และจะไม่มีใคร เราจะกลับเป็นเพื่อนกัน เธอบอกเธอก้อเจ็บ หลังจากนั้นไม่นานเธอก้อเปิดตัวแฟนใหม่และเปิดเผยออกสื่อได้ ผมคล่องใจโทรถามเธอบอก แม่หาให้เค้าเป็นผู้ใหญ่คุมเธอได้ปกป้องเธอได้ หลังจากฟังประโยคนี้เสร็จ หัวใจผมสลายและเสียใจมาจนถึงทุกวันนี้ สิ่งที่ผมทรมานใจคิอผมทำเพื่อเธอช่วยเหลือเธอตลอดไม่ว่าเธออยากไปไหน ขับรถกี่กิโลผมไม่เคยหวั่น รวมถึงเรื่องงานเมื่อเธอเดือดร้อน ผมก็คุยกะพี่ที่รู้จักเพื่อฝากงานให้เค้า และตอนนี้เธอก้อได้งานมั่นคง แต่หลังจากที่เลิกกันเธอใช้ชีวิตเหมือนไม่มีผมในโลกไม่ทักอะไรไม่ว่าเฟสไลอีกเลย เอาแต่สร้างสเตตัสทำร้ายจิตใจผม เปนระยะๆ ผมควรทำไงดีคับ ผมลืมเธอไม่ได้สักที บอกตรงๆๆผมรักเธอมาก....