เจ็บที่ยอมทน

สวัสดีครับ ผมสมัครสมาชิกพันทิพมานานแล้วหละ แต่ก็ไม่เคยจะมาตั้งกระทู้อะไรเลย แต่วันนี้อยากระบาย เลยมาตั้งกระทู้เล่าเรื่องราวให้ฟังครับ เรื่องราวที่จะเล่านี้เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับผมเอง เป็นเรื่องราวความรักที่แสนเจ็บปวด (เรื่องนี้ได้ขออนุญาตคู่กรณีของผมแล้วหละ) เรื่องมีอยู่ว่า ผมเป็นนักศึกษาปริญญาเอกของมหาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง ซึ่งสาขาที่ผมเรียนเป็นสาขาเกี่ยวกับสุขภาพและการแพทย์ ผมต้องทำวิจัยเกี่ยวกับสุขภาพ ในสองสามปีแรกก็ไม่ได้มีอะไรหวือหวามากกับชีวิตผม แต่แล้วเมื่อปีที่แล้ว มีน้องคนนึงเรียนอยู่ปริญญาเอกเหมือนกัน แต่เรียนเกี่ยวกับพวกโปรตีนอะไรทำนองนั้น ได้เข้ามาทำวิจัยที่แลปผม ผมเห็นเขาครั้งแรกก็ตกหลุมรักเลยหละครับ (ปล ผมเป็นเกย์นะครับ) น้องเขาน่ารักดีในสายตาผม แต่ในสายตาคนอื่นมองว่าน้องเขาไม่น่ารักเลยแหะๆ ผมได้รู้จักน้องเขาเพราะว่าพี่ที่สนิทกับผมซึ่งเป็นผู้ชาย(ลักษณะตุ้งติ้งเหมือนเกย์สาว แต่ก็มีแฟนเป็นผู้หญิง แต่พฤติกรรมคือกินเกย์ สรุปง่ายๆ เขาบอกเขาเป็นผู้ชาย ที่พฤติกรรเขาเป็นเกย์ครับ) แนะนำยัดเยียดให้ผมชอบน้องเขา ซึ่งมันก็ตรงใจผมมาก ผมก็เริ่มปฏิบัติการจีบน้องเขา โดนแอดเฟสบุค ของเบอร์ คุยไลน์ คุยไปเรื่อยๆ โดยมีน้องผู้หญิงที่อยู่แลปเดียวกันกับผมเป็นผู้ช่วย 55 คุยกันไปคุยกันมา ผมเลยรู้ว่าน้องเขายังไม่เคยมีแฟนเลยในชีวิตเขา มีคนมาจีบแต่น้องเขาไม่สนใจ เพราะกลัว ผู้ชาย กลัวโดนหลอก เหมือนที่พ่อเขาทำกับแม่เขา แต่ในใจตอนนั้นบอกเลย ผมไม่เคยคิดจะหลอกน้องเขา รักจริงจังมากคนนี้ ผมเลยพยายามหว่านล้อมให้เขาเปิดใจ จนเขาเริ่มใจอ่อนบ้าง แต่อยู่ไปอยู่มา ผมจับสังเกตุอะไรบางอย่างได้ระหว่างน้องเขากับพี่คนสนิทของผม ผมเลยตัดสินใจถามทั้งน้องทั้งพี่ว่า คิดอะไรกันรึป่าว ทั้งสองบอกว่าไม่ได้คิดอะไร คิดแค่พี่น้อง แต่พฤติกรรมที่ทั้งสองคนมีต่อกัน คนภายนอกมองออกว่ามันมากเกินกว่าพี่น้องครับ เช่น มีอยู่ครั้งนึงพี่เขาด่าน้องจนน้องร้องไห้ และไม่มาทำแลปในวันรุ่งขึ้น พี่คนนั้น เขาก็ทำแลปให้น้อง โดยทำไปร้องไห้ไป ทั้งที่เท่าที่รู้จักมาคนคนนี้ไม่เคยร้องไห้ให้ใคร ส่วนน้องหรอ เฝ้ามองไปที่พี่คนนั้นทุกครั้ง กระวนกระวายถ้าไม่มีการทักไลน์มาของพี่คนนั้น จนเหตุการณืที่ร้ายแรงที่สุดคือ พี่คนนั้นใส่ร้ายผมให้น้องและคนรอบตัวน้องฟังว่า ผมบอกกับพี่เขาว่า อย่าเข้าใกล้น้อง ทำให้น้องไม่พูดกับผมเลยเป็นอาทิตย์ และเชื่อเรื่องต่างๆที่พี่คนนั้นกุเรื่องขึ้นมาเพื่อทำให้ผมเสียคะแนนจากน้องครับ และสุดท้ายก็เป็นจริง ผมบังเอิญไปเห็นข้อความที่น้องเขาคุยกับพี่คนนั้นทุกคืน คิดถึงจัง อยากกอดจัง บราๆๆ นี่หรอครับพี่น้องที่เขาคุยกัน ออ ส่งสติ๊กเกอร์ูบกันด้วยนะ ไปส่งถึงบ้าน ผมนืปรี๊ดเลยครับ เสียใจมาก (ลืมบอกไป พฤติกรรของพี่คนนี้คือ ชอบลวนลามครับ น้องเคยเล่าให้ฟังว่า เขาชอบเอาอวัยวะเพศของเขามาถูๆที่ก้นของน้องเขา หอมแก้มน้องเขา จับนมน้องเขา แต่พฤติกรรมนี้มักจะเกิดขึ้นเวลาที่พวกเขาอยู่กันสองคนนะครับ ผมเคยถามนน้องว่าทำไมไม่หนี น้องบอกว่า กลัวมาก กลัวเขาจะโกรธ แล้วไม่ช่วยเรื่องงาน ปล น้องเป็นพวกโลกสวยนึดนึงนะครับ) ต่อ ผมเลยเอารูปของขวัญที่ผมจะเก็บตังเป็นเดือนๆ อดข้าวเป็นเดือนๆ เพื่อไปซื้อมันมาให้ในวันเกิด โพสขึ้นขายบนเฟสบุ๊คครับ พร้อมข้อความประกอบที่ค่อนข้างแรง ทำให้น้องเขาเกลียดผมไปเลยครับ ปล ผมรู้สึกผิดมาก ผิดที่โพสแบบนั้นลงไปผมเลยมาขอโทษน้องเขา แต่น้องเขาก็ไม่ยกโทษให้หรอกนะครับ จนมาพี่คนนั้นเขาไปต่างประเทศครับ และผมได้กลับมาคุยกับน้องเขาอีกครั้ง น้องเขามายอมรับครับว่า น้องเขาชอบพี่คนนั้น ผมเลยบอกไปว่าคิดดีๆนะครับ ว่ามันจะเป็นไปได้มั้ยเพราะพี่คนนั้นเขามีแฟนแล้วและเป็น ผู้หญิงด้วย  และผมก็พอรู้นิสัยพี่คนนั้นเป็นอย่างดีครับเขาจะหลอกฟันก็เท่านั้น เพราะระหว่างที่อยุ่ต่างประเทศ เขาก็คอยจะส่งรูปลามกมาให้น้องอยู่เรื่อยๆ จนน้องเขาตัดใจ และตัดใจได้ในที่สุด ตอนที่น้องเขาตัดใจบอกเลยว่าเป็นช่วงทรมานของน้องเขามากๆ ผมก็อยู่ข้างๆ เขาไม่ไปไหนเลยครับ คือรักมากอะ เนอะทำไงได้ 55 สุดท้ายเหมือนน้องก็เปิดใจให้ผมบ้างแล้ว แต่ก็นะม้นไม่ได้เป็นอย่างที่คิด ที่ว่าจะได้คบกับน้องเขาได้อย่างภาคภูมิใจ สุดท้ายน้องเขาก็ไปเล่นแอพพลิเคชั่นหาคู่ จนเจอคนคนนึง และคุยกัน จนน้องเขาตกหลุมรักอีกรอบ แต่คุยได้เดือนกว่าๆ ก็โดนหลอก ผมก็คอยอยู่ข้างๆ ปลอบในอีก ทั้งที่ในใจนะเจ็บมาก คิดเสมอว่าทำไมเราก็ดีกับน้องเขาขชนาดนี้ ทำไมไม่รักเราบ้าง แต่ก็อย่างว่านะครับ รักเขา แค่เขามีความสุขก็สุขแล้ว แต่เวลาเขาทุกข์ดิครับ โห ผมนี่ทุกกว่า เจ็บกว่าเป็นร้อยล้านเท่าอะ จนน้องทำใจได้และ กลับมาอยู่กับผมอีกครั้ง แต่คราวนี้ผมได้ขอโอกาส ขอโอกาสจากน้องเขาให้เขาลองเปิดใจลองศึกษากับผมบ้างได้มั้ย น้องเขาบอกได้ แต่มีเงื่อนไขว่า เขาสามารถคุยกับคนอื่นได้ แบบประมาณว่ามีตัวเลือก ใครดีก็เลือกคนนั้นครับ ผมก็ยอมนะ เพราะคิดว่าอย่างน้อยก็ยังมีโอกาสที่เขาคงจะหันมามองเราบ้าง ฟ้าเหมือนจะเป็นใจให้ผมบ้างแล้วหละครับ เพราะอยู่ๆวันนึงน้องเขาบอกว่า น้องเขาขอโทษและจะไม่ไปคุยกับใครแล้ว จะอยู่กับผมคนเดียว เหมือนจะจบแบบแฮปปี้เอนดิ้งช่ายมะครับ ป่าวเลย หลังจากนั้นไม่นานไมเกินอาทิตย์รึไม่เกินเดือนเนี่ยแหละ อยู่ๆ น้องเขาบอกผมว่า น้องมีแฟนแล้ว โหย ผมนี่ชอค ชอคมาก แต่ก็ยังคุยนะครับ คุยกับเขาอยู่ แต่เขาแค่อ่านแชทผม ไม่ค่อยตอบ ผมเลยถามว่าทำไมไม่เห็นค่อยตอบอะไรผมเลย เขาบอกว่า บาทีเขาไม่ได้อ่าน แต่คนที่อ่านคือแฟนเขา ผมนี่ปวดเลยครับ เชื่อมั้ยครับว่าหลังจากเหตการที่น้องบอกว่าน้องมีแฟนผ่านมาจนวันนี้ ผมนอนร้องไห้ทุกคืน เป็นเวลาสองเดือนกว่าแล้วครับ หลังๆมานี่ผมกลายเป็นคนเศร้า ไม่พูดไม่จากับใคร ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น วันๆก็ทำวิจัยไปให้เสรจไวๆแล้วกลับไปนอนร้องไห้ต่อที่ห้อง ใครชวนไปไหนไม่ไปเลย เจ็บโคตรอะครับ เห้อ แต่มีอยู่วันนึ่งครับ ผมได้ไปเที่ยวผับเกย์กับพี่ที่ค่อยข้างสนิท (ผมไม่เคยไปผับเกย์เลยครับ) นั่นเป็นครั้งแรกของผม แล้วผมก็พบว่าทุกคนที่ไปกับผมทุกคนอกหักเหมือนกันหมด แต่คน อื่นๆไม่เป็นแบบผม อาจจะมีนอยบ้าง อะไรบ้าง แต่ไม่ได้ทำชีวิตเศร้าแบบผม แค่คนคนเดียวที่จากไป ไม่ใช่ว่าเขาจะต้องเอาชีวิตเราไปเสียเมื่อไร ผมจึงตัดสินใจครับ ตัดสินใจกลับมาเป็นคนเดิมให้มากที่สุด ตอนนี้ไม่มีแล้วครับ ไม่ร้องไห้ กลับมาออกกำลังกาย ทำตัวเองให้ดูดี เผื่อวันนึงสิ่งดีๆ จะนำคนดีๆเข้ามาในชีวิตผม ปล เรื่องนี้ คนผิดคือผมเองครับ อย่าไปด่าอะไรน้องเขาเลยนะครับ ผิดที่ผมไปรักน้องเขาเอง เรื่องนี้ไม่ได้ต้องการให้คนอื่นเห็นว่าใครปผิด ใครน่าสงสาร ใครดี ใครไม่ดี ผม แค่เอาเรื่องนี้มาบอกเล่าให้ฟังเพื่อระบายเฉยๆนะครับ ว่าสุดท้ายชีวิตคนบางคนก็ยิ่งกว่าในละครอีกครับ ปล. เรื่องจริงมีรายละเอียดเยอะกว่านี้ เศร้ากว่านี้ครับ 555