ทั้งหมดทั้งมวลนี้ มาจากความคิดของนริศราทั้งสิ้น หากผิดพลาดประการใดต้องขอโทษด้วยเด้อออ
คาดว่าคราวนี้น่าจะไม่หลุดสปอยน่ะ
เอาล่ะน้าาาาาาา
เริ่มที่
ตัวอย่างหนัง...
สารภาพว่าดูตัวอย่างเรื่องนี้ครั้งแรก ก็อยากดูเลยน่ะ ดูสนุก น่ารัก แล้วก็ตลก แต่พอได้ดูหนังแล้ว
กลับรู้สึกไปเองว่า ตัวอย่างหนังที่ดูมาเนี่ย เหมือนอาหารเรียกน้ำย่อยมากกว่านะ
เพราะตัวเรื่อง แม้จะรู้สึกว่าเราเดาทิศของหนังได้ก็จริง
แต่ก็แค่เดานะ ซึ่งเอาจริงๆแล้ว มันมีความสนุกของการนำเสนออยู่เยอะเลยน่ะ
...ใครดูแล้วเป็นไง มีใครรู้สึกเหมือนเค้าป่ะ ^///^
ผู้กำกับ...
พี่หมูหลายคนคงรู้จักจาก ผลงานจากเรื่องที่แล้วเนอะ กับ SuckSeed ห่วยขั้นเทพ
ซึ่งสารภาพตามตรงว่า ทุกวันนี้ นริศรายังไม่ได้ดูเรื่องนั้นเลย >/|\<
รู้จักแต่เพลงประกอบหนัง จนได้มาเจอพี่หมูในงานงานนึง เป็นงานแนะนำเด็กๆเกี่ยวกับหนังสั้นงานหนึ่ง ซึ่งโดยปกติแล้วนริศราเป็นคนหลับง่ายมากนะ เวลาต้องมานั่งฟังการให้ความรู้อะไรก็ตาม แต่ตอนฟังพี่หมูครั้งนั้น พี่หมูช่วยสร้างทั้งแนวคิดและการสร้างแรงบันดาลใจดีๆให้กับน้องๆเด็กๆหลายอย่างเลยน่ะ ตอนนั้นฟังแล้วก็มีเก็บๆเสพๆความรู้ไปด้วย ...ยังรู้สึกขอบคุณพี่หมูยันทุกวันนี้เลย ^^
แล้วพอได้ดูหนังเรื่องนี้ของพี่หมู ก็รู้สึกว่าหนังแนวนี้มันให้ความรู้สึก
ทั้งความละเอียดอ่อนของตัวเรื่องที่ซ่อนอยู่ และการนำมาถ่ายทอด ที่ถ่ายทอดออกมาในมุมมองและในแบบของพี่หมูเค้าเลย
(อันนี้นริศรารู้สึกและมโนเอง)
..คือเหมือนอันนี้ไม่ค่อยได้เล่าเกี่ยวกับหนังเลย แต่มันเป็นลักษณะลายเส้นเฉพาะคนที่ซ่อนอยู่ในหนังนะ (ใช่ไหม?? มโนเอง)
การนำเสนอและดำเนินเรื่อง...
ถ้าใครที่ยังไม่ได้ดูหนัง ดูแต่ตัวอย่าง ก็จะเห็นว่าเรื่องนี้มีการวาดการ์ตูนด้วย น่ารักเชียว นึกถึงการ์ตูนญี่ปุ่นเลย
(แต่MVที่เพิ่งออกก็เป็น animation เน่อะ)
ส่วนตัวจะรู้สึกว่ามี 3 ส่วน
คนเน้นๆ
Animation
คน+graphic
แต่คือสามส่วนนี้พอเอามาผสมบ้าง ใส่ๆพลัดไปมา มันให้ความสนุกแล้วก็ไม่เบื่อน่ะ ไหนจะลายเส้นของตัวการ์ตูนอีก ดูไปสักพัก มีแอบคิดไปเองบ้าง ว่าเวอร์ชั้นการ์ตูน จะออกมาแบบไหน ซึ่งจินตนาการที่ฉันคิดไว้ผิด (ตอนดูเวอร์ชั่นการ์ตูน ฉันเดาไม่ถูกเลยทางเลย ว่าจะออกมาแนวไหน จินตนาการล้ำเกิ๊นนน)
ส่วนการดำเนินเรื่อง
อย่างแรกที่รู้สึกเลยคือ เนื้อเรื่องไม่ยืด ไม่ปล่อยให้รอ ให้คิดไปเองนาน
แอบรู้สึกดีด้วยน่ะดูเรื่องนี้ คิดถึงสมัยสาวๆ คือพอดูเรื่องนี้แล้ว รายละเอียดของเรื่องให้ความ
เป็นเด็กมัธยมตอนดี้ด้ากับกีฬาสีเลย (แอบรู้สึกร่วมเยอะ...เพราะได้เป็นมาหลายอย่างในนั้นเลย แสตนเชียร์ นักกีฬาวิ่งพลัด และเชียร์ลีดเดอร์ 555 ทำไมอายอันหลังว่ะ)
ชอบการแบ่งชนชั้นน่ะ ทำได้ตลกดี (แต่ทำไมถึงรู้สึกแต่ๆตรงนี้ก็ไม่รู้แฮะ -*-)
แต่ประเด็นหนังน่าจะอยู่ที่การจัดการกับตัวเองมากกว่าแหละ
ไฟ้ฟ้าของเมย์ไหน ความกลัวที่มาจากอดีต และก็การ์ตูนต่างๆอันมีและอันเป็นเรื่องราวต่างๆที่มาจากป๋อง
อันนี้ก็ต้องไปดูเองน่ะค่ะว่าเป็นแบบไหน
ไหนจะเรื่องครอบครัว เรื่องวุ่นๆทั่วๆไปในโรงเรียน
-ส่วนหักมุมที่เชื่อว่าพอคาดเดากันได้
-รุ่นน้องสุดเนิร์ด
-ตัวป่วนจอมกวน...
-ขาโหดหน้าโคตรสวย
-สิงสาลาสัตว์น้อยๆ&ใหญ่ๆ ฯลฯ
บอกแล้วว่าตัวอย่างหนังแค่เรียกน้ำย่อย ^^
เดาเรื่องพอได้ ...ก็จริง
แต่คุณจะยังไม่เห็น ...ในสิ่งที่เค้าเสนอ
ไหนจะทีมนักแสดงที่คุ้นตาในฮอร์โมนอีก
แต่บุคลิกแต่ละคนก็ตามท้องเรื่องนี้น่ะจ๊ะ
มีฟินๆบ้างปะปลาย ตลกบ้าง ขำบ้าง อึ้งบ้าง ตกใจบ้าง ซึ้งบ้าง อิจฉาบ้าง ...บ้าง ^^
ไม่รู้จะเป็นแนวให้อยากและไม่อยากดูบ้างไหม
แต่คนอื่นว่าไงอันนี้ขึ้นกับความชอบน่ะ
ทำงานมาล้าๆ แล้วมาดูหนังแบบนี้มันก็รู้สึกดีน่ะ แทบจะอยากกลับไปเรียน อยากกลับไปเป็นเด็กเลย ...
May Who เมย์ไหนนนนน ไปดูมาแล้ว ^^
ทั้งหมดทั้งมวลนี้ มาจากความคิดของนริศราทั้งสิ้น หากผิดพลาดประการใดต้องขอโทษด้วยเด้อออ
คาดว่าคราวนี้น่าจะไม่หลุดสปอยน่ะ
เอาล่ะน้าาาาาาา
เริ่มที่
ตัวอย่างหนัง...
สารภาพว่าดูตัวอย่างเรื่องนี้ครั้งแรก ก็อยากดูเลยน่ะ ดูสนุก น่ารัก แล้วก็ตลก แต่พอได้ดูหนังแล้ว
กลับรู้สึกไปเองว่า ตัวอย่างหนังที่ดูมาเนี่ย เหมือนอาหารเรียกน้ำย่อยมากกว่านะ
เพราะตัวเรื่อง แม้จะรู้สึกว่าเราเดาทิศของหนังได้ก็จริง
แต่ก็แค่เดานะ ซึ่งเอาจริงๆแล้ว มันมีความสนุกของการนำเสนออยู่เยอะเลยน่ะ
...ใครดูแล้วเป็นไง มีใครรู้สึกเหมือนเค้าป่ะ ^///^
ผู้กำกับ...
พี่หมูหลายคนคงรู้จักจาก ผลงานจากเรื่องที่แล้วเนอะ กับ SuckSeed ห่วยขั้นเทพ
ซึ่งสารภาพตามตรงว่า ทุกวันนี้ นริศรายังไม่ได้ดูเรื่องนั้นเลย >/|\<
รู้จักแต่เพลงประกอบหนัง จนได้มาเจอพี่หมูในงานงานนึง เป็นงานแนะนำเด็กๆเกี่ยวกับหนังสั้นงานหนึ่ง ซึ่งโดยปกติแล้วนริศราเป็นคนหลับง่ายมากนะ เวลาต้องมานั่งฟังการให้ความรู้อะไรก็ตาม แต่ตอนฟังพี่หมูครั้งนั้น พี่หมูช่วยสร้างทั้งแนวคิดและการสร้างแรงบันดาลใจดีๆให้กับน้องๆเด็กๆหลายอย่างเลยน่ะ ตอนนั้นฟังแล้วก็มีเก็บๆเสพๆความรู้ไปด้วย ...ยังรู้สึกขอบคุณพี่หมูยันทุกวันนี้เลย ^^
แล้วพอได้ดูหนังเรื่องนี้ของพี่หมู ก็รู้สึกว่าหนังแนวนี้มันให้ความรู้สึก
ทั้งความละเอียดอ่อนของตัวเรื่องที่ซ่อนอยู่ และการนำมาถ่ายทอด ที่ถ่ายทอดออกมาในมุมมองและในแบบของพี่หมูเค้าเลย
(อันนี้นริศรารู้สึกและมโนเอง)
..คือเหมือนอันนี้ไม่ค่อยได้เล่าเกี่ยวกับหนังเลย แต่มันเป็นลักษณะลายเส้นเฉพาะคนที่ซ่อนอยู่ในหนังนะ (ใช่ไหม?? มโนเอง)
การนำเสนอและดำเนินเรื่อง...
ถ้าใครที่ยังไม่ได้ดูหนัง ดูแต่ตัวอย่าง ก็จะเห็นว่าเรื่องนี้มีการวาดการ์ตูนด้วย น่ารักเชียว นึกถึงการ์ตูนญี่ปุ่นเลย
(แต่MVที่เพิ่งออกก็เป็น animation เน่อะ)
ส่วนตัวจะรู้สึกว่ามี 3 ส่วน
คนเน้นๆ
Animation
คน+graphic
แต่คือสามส่วนนี้พอเอามาผสมบ้าง ใส่ๆพลัดไปมา มันให้ความสนุกแล้วก็ไม่เบื่อน่ะ ไหนจะลายเส้นของตัวการ์ตูนอีก ดูไปสักพัก มีแอบคิดไปเองบ้าง ว่าเวอร์ชั้นการ์ตูน จะออกมาแบบไหน ซึ่งจินตนาการที่ฉันคิดไว้ผิด (ตอนดูเวอร์ชั่นการ์ตูน ฉันเดาไม่ถูกเลยทางเลย ว่าจะออกมาแนวไหน จินตนาการล้ำเกิ๊นนน)
ส่วนการดำเนินเรื่อง
อย่างแรกที่รู้สึกเลยคือ เนื้อเรื่องไม่ยืด ไม่ปล่อยให้รอ ให้คิดไปเองนาน
แอบรู้สึกดีด้วยน่ะดูเรื่องนี้ คิดถึงสมัยสาวๆ คือพอดูเรื่องนี้แล้ว รายละเอียดของเรื่องให้ความ
เป็นเด็กมัธยมตอนดี้ด้ากับกีฬาสีเลย (แอบรู้สึกร่วมเยอะ...เพราะได้เป็นมาหลายอย่างในนั้นเลย แสตนเชียร์ นักกีฬาวิ่งพลัด และเชียร์ลีดเดอร์ 555 ทำไมอายอันหลังว่ะ)
ชอบการแบ่งชนชั้นน่ะ ทำได้ตลกดี (แต่ทำไมถึงรู้สึกแต่ๆตรงนี้ก็ไม่รู้แฮะ -*-)
แต่ประเด็นหนังน่าจะอยู่ที่การจัดการกับตัวเองมากกว่าแหละ
ไฟ้ฟ้าของเมย์ไหน ความกลัวที่มาจากอดีต และก็การ์ตูนต่างๆอันมีและอันเป็นเรื่องราวต่างๆที่มาจากป๋อง
อันนี้ก็ต้องไปดูเองน่ะค่ะว่าเป็นแบบไหน
ไหนจะเรื่องครอบครัว เรื่องวุ่นๆทั่วๆไปในโรงเรียน
-ส่วนหักมุมที่เชื่อว่าพอคาดเดากันได้
-รุ่นน้องสุดเนิร์ด
-ตัวป่วนจอมกวน...
-ขาโหดหน้าโคตรสวย
-สิงสาลาสัตว์น้อยๆ&ใหญ่ๆ ฯลฯ
บอกแล้วว่าตัวอย่างหนังแค่เรียกน้ำย่อย ^^
เดาเรื่องพอได้ ...ก็จริง
แต่คุณจะยังไม่เห็น ...ในสิ่งที่เค้าเสนอ
ไหนจะทีมนักแสดงที่คุ้นตาในฮอร์โมนอีก
แต่บุคลิกแต่ละคนก็ตามท้องเรื่องนี้น่ะจ๊ะ
มีฟินๆบ้างปะปลาย ตลกบ้าง ขำบ้าง อึ้งบ้าง ตกใจบ้าง ซึ้งบ้าง อิจฉาบ้าง ...บ้าง ^^
ไม่รู้จะเป็นแนวให้อยากและไม่อยากดูบ้างไหม
แต่คนอื่นว่าไงอันนี้ขึ้นกับความชอบน่ะ
ทำงานมาล้าๆ แล้วมาดูหนังแบบนี้มันก็รู้สึกดีน่ะ แทบจะอยากกลับไปเรียน อยากกลับไปเป็นเด็กเลย ...