เคยตกอยู่ในสถานะที่กึ่งลืมกึ่งไม่ลืมกันบ้างมั้ยค้ะ??

เคยตกอยู่ใสถานะแบบว่ากึ่งไม่ลืมกึ่งลืมได้ป้ะคือแบบ เวลาอยู่คนเดียวอย่างเงี้ยเพ้อ เพ้อถึงเขา เพ้อเพ้อเพ้อจนแบบเหมือนคนบ้า พอมีคนคุยน้ะก็ลืมเขาไปเลยอ้ะกลายไปรู้สึกดีกับคนคุย พอคนคุยคนนั้นค่อยๆหายไปก็มาล้ะอาการเพ้อ เพ้อถึงคนที่ยังลืมไม่ได้จริงๆอ้ะ แล้วแบบมันเหมือนสับสนมากมันจะเริ่มต้นใหม่ก็ได้แต่มันก็ยังมีเขาอยู่ในความทรงจำตลอดอ้ะ เหนื่อยมากๆๆที่ยังเป็นคนที่อ่อนไหวง่ายใครคุยสนุก็รู้สึกดี แต่พอหม่มีคนคุยก็กลับมานึกถึงคนเก่าใครเคยเป็นบ้างช่วยๆแชร์ความคิดมาหน่อย เราว่าเราบ้าล้ะแหละน้ะที่เป็นคนแบบนี้5555555555