สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกของหนูที่รู้สึกอยากจะถามความเห็นจากหลายๆแง่มุมค่ะ คือมีปัญหาหนักใจมาก เรื่องระหว่างที่บ้าน กับแฟน
ตอนนี้ หนู อายุ 20 ปีแล้วค่ะ แต่แม่ไม่ให้มีแฟน ซึ่งแต่ก่อนสมัยมัธยม ก็มีแฟนนะค่ะ แต่แอบๆคบกันไม่ให้ที่บ้านรู้ ช่วงม.6 จนกระทั่งเข้ามหาลัยปีแรกหนูก็ไม่ได้คบกับใครเลย แต่คุยเรื่อยๆแล้วก็คุยเยอะเลือกเยอะ เพิ่งจะรู้สึกจริงจังกับคนนึงตอนปีหนึ่งเทอมสอง แล้วก็มาคบกันปิดเทอมขึ้นปีสอง ตอนแรกหก็คิดจะปิดที่บ้านเหมือนเคย แต่หลังๆมาที่บ้านก็ชอบแซวกันเล่นๆ เรื่องหนุ่มๆ หนูก็คิดว่าเค้าคงไม่ซีเรียสแล้วถ้าจะมีแฟน
วันหนึ่งก็ไปกินข้าวกันปกติเนี่ยแหละค่ะ แล้วแม่ก็ถามว่าตกลงแฟนเรียนอยู่ไหน เป็นใคร อะไรยังไง หนูก็ค่อนข้างตกใจว่ารู้ได้ยังไงว่ามีแฟน เค้าก็บอกได้ยินคุยโทรศัพท์บ่อยๆ แต่อยู่ดีๆมาถาม ปกติไม่เคยถาม ไอเราก็นึกว่า แม่คงไม่ว่า ก็เล่าให้ฟังเลย ไหนๆก็ไหนๆ ไม่อยากปกปิด เห็นว่าปีสองแล้ว มันไม่น่าจะน่าเกลียดอะไร ถ้ามีแฟน
(บวกกับที่เราคิดว่าโปรไฟล์แฟนเราก็ไม่ได้แย่ หรือดูไม่ดีเราเลยเล่าให้แม่ฟังตรงๆเลย )
เล่าจบแม่ก็ไม่พูดอะไร เราก็นึกว่าจะไม่มีไรเกิดขึ้น
ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์ งานดราม่าของแม่บังเกิดเลยค่ะ
>>> แม่บอกให้เลิกกับแฟนสะ แม่ไม่สบายใจ
พอแม่พูดมาแบบนี้หนูก็ค่อนข้างสับสนเลยทีเดียว ว่าควรเอาไงต่อ
>>> คือชอบพูดประชดประชันค่ะ
กดดันมากประมาณว่า ขอได้ไม๊เรียนจบก่อนค่อยมี
ไม่อยากให้เป็นแบบลูกคน นู้นคนนี้ ท้อง เรียนไม่จบ บลาๆๆๆ (ลูกคนนั้นคนนี้ ที่เค้าบอก หนูว่าหนูก็ไม่ได้มีแนวโน้มเสี่ยงที่จะเป็นแบบนั้นเลยนะค่ะ หนูว่าภูมิต้านทาน เรื่องผช.หนูค่อนข้างแน่นหนา แล้วแฟนหนูก็ ไม่ได้ไม่คิด หรือคิดไม่เป็น อะค่ะ )
เพิ่งโดนมาค่ะ >>>
หนูเรียนอยู่คณะที่ค่อนข้างเรียนหนัก แล้วก็ต้องอ่านหนังสือเยอะมากๆๆๆๆๆ แล้วก็ค่นข้างเครียด ปกติเวลาอ่านหนังสือก็เครียด อยู่แล้วอ่ะค่ะ แล้วเวลาอ่านจะปิดเสียงโทรศัพท์แบบไม่สนใจโลกเลย หนูจะอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องสมุดมหาลัย แล้วเวลาแม่โทรมาไม่ค่อยได้รับ เค้าก็จะดราม่ามาในไลน ว่าแอบไปอยู่กับแฟน อะไรประมาณนี้อ่ะค่ะ ซึ่งพอโดนแบบนี้บ่อยๆก็ท้อค่ะหมดกำลังใจ รู้สึกว่าเราทำอะไรก็ดู แย่ไปหมด
ด้วยความที่เราเป็นลูกคนโต รู้ตัวว่าพ่อแม่ฝากความหวังใส่หลังเราไว้เยอะ ตั้งแต่แรกๆแล้ว ตอนเด็กๆสมัยมัธยม หนูก็เรียนดีมาตลอดนะค่ะ ได้รางวัลด้านการเรียน ด้านกิจกรรมหลายอย่าง
พอสอบเข้ามหาลัย ก็เป็นมหาลัยรัฐบาล คณะที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงของ มหาลัยนั้น หนูคิดมาตลอดนะค่ะว่า หลายๆอย่างที่เคยทำมา เป็นสิ่งที่ทำให้พ่อแม่ภูมิใจในตัวเรา ถึงหนูจะดื้อเกเรบ้าง แต่ก็ไม่เคยนอกลู่นอกทาง
แต่ทำไมเครดิตที่หนูทำมา แม่ถึงไม่เคยไว้ใจหนูเลยอ่ะค่ะ อย่างเช่นเรื่องแฟนอะค่ะ แม่เค้าเป็นแม่หนูเค้าก็น่าจะรู้นิสัยลูกตัวเองบ้างอ่ะค่ะ ว่าหนูก็คงต้องเลือก คนดีคบ คงไม่เลือก ผู้ชายแย่ๆ พากันเสียอนาคตมาเป็นแฟนป่ะค่ะ อนาคตหนู หนูคงไม่ให้ผช คนนึงมาทำร้ายได้ง่ายๆหรอกค่ะ
พอมาเจออะไรแบบนี้รู้สึกว่าหลังๆมาหมดกำลังใจมากๆค่ะ กับการเรียน เหมือนแม่ไม่ไว้ใจเรา คิดแต่ว่า มีแฟนแล้วเราต้องแย่ ต้องเสียคน ต้องท้อง เรียนไม่จบอย่างงี้อ่ะค่ะ (หนูคิดว่าที่เป็นแบบนี่ส่วนหนึ่งมาจากแม่ มีหนูไว เรียนจบแล้วมีเลยอะไรแบบนี้อ่ะค่ะ เค้าเลยกลัวหนูเป็นแบบนั้นมั้งค่ะ )
อยากจะรบกวนถามพี่ๆเพื่อนๆ คุณแม่ คุณพ่อ คุณน้าคุณอา คุณลุง คุณป้าในพันทิปดูค่ะ ว่าแม่หนูเกินไปรึเปล่า หรือว่าปกติ หนูเข้าใจแม่นะค่ะ เข้าใจว่าคิดยังไงรู้สึกยังไง แต่หนูก็คิดอีกว่าแล้วทำไมแม่ไม่เข้าใจหนูบ้าง หนูควรทำอย่างไรดีค่ะ ตอนนี้เครียดมากๆ ที่บ้านก็รัก แต่พอเค้าทำแบบนี่บื่อมากๆ กับแฟน เค้าก็ไม่ได้ทำอะไรผิดอะค่ะ ไม่ได้พากันแย่เสียคนอะไร
**** ขอโทษด้วยนะค่ะ ถ้าพิมผิดหรือพิมวนไปวนมา
กระทู้แรกของหนูเลยจริงๆ หนูอึดอัดมากๆ
ปกติ วัยรุ่นนี่เค้าควรมีแฟนกันจริงๆรึเปล่าค้ะ ?? พ่อแม่รับได้รึเปล่าถ้า ลูกมีแฟน??
ตอนนี้ หนู อายุ 20 ปีแล้วค่ะ แต่แม่ไม่ให้มีแฟน ซึ่งแต่ก่อนสมัยมัธยม ก็มีแฟนนะค่ะ แต่แอบๆคบกันไม่ให้ที่บ้านรู้ ช่วงม.6 จนกระทั่งเข้ามหาลัยปีแรกหนูก็ไม่ได้คบกับใครเลย แต่คุยเรื่อยๆแล้วก็คุยเยอะเลือกเยอะ เพิ่งจะรู้สึกจริงจังกับคนนึงตอนปีหนึ่งเทอมสอง แล้วก็มาคบกันปิดเทอมขึ้นปีสอง ตอนแรกหก็คิดจะปิดที่บ้านเหมือนเคย แต่หลังๆมาที่บ้านก็ชอบแซวกันเล่นๆ เรื่องหนุ่มๆ หนูก็คิดว่าเค้าคงไม่ซีเรียสแล้วถ้าจะมีแฟน
วันหนึ่งก็ไปกินข้าวกันปกติเนี่ยแหละค่ะ แล้วแม่ก็ถามว่าตกลงแฟนเรียนอยู่ไหน เป็นใคร อะไรยังไง หนูก็ค่อนข้างตกใจว่ารู้ได้ยังไงว่ามีแฟน เค้าก็บอกได้ยินคุยโทรศัพท์บ่อยๆ แต่อยู่ดีๆมาถาม ปกติไม่เคยถาม ไอเราก็นึกว่า แม่คงไม่ว่า ก็เล่าให้ฟังเลย ไหนๆก็ไหนๆ ไม่อยากปกปิด เห็นว่าปีสองแล้ว มันไม่น่าจะน่าเกลียดอะไร ถ้ามีแฟน
(บวกกับที่เราคิดว่าโปรไฟล์แฟนเราก็ไม่ได้แย่ หรือดูไม่ดีเราเลยเล่าให้แม่ฟังตรงๆเลย )
เล่าจบแม่ก็ไม่พูดอะไร เราก็นึกว่าจะไม่มีไรเกิดขึ้น
ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์ งานดราม่าของแม่บังเกิดเลยค่ะ
>>> แม่บอกให้เลิกกับแฟนสะ แม่ไม่สบายใจ
พอแม่พูดมาแบบนี้หนูก็ค่อนข้างสับสนเลยทีเดียว ว่าควรเอาไงต่อ
>>> คือชอบพูดประชดประชันค่ะ
กดดันมากประมาณว่า ขอได้ไม๊เรียนจบก่อนค่อยมี
ไม่อยากให้เป็นแบบลูกคน นู้นคนนี้ ท้อง เรียนไม่จบ บลาๆๆๆ (ลูกคนนั้นคนนี้ ที่เค้าบอก หนูว่าหนูก็ไม่ได้มีแนวโน้มเสี่ยงที่จะเป็นแบบนั้นเลยนะค่ะ หนูว่าภูมิต้านทาน เรื่องผช.หนูค่อนข้างแน่นหนา แล้วแฟนหนูก็ ไม่ได้ไม่คิด หรือคิดไม่เป็น อะค่ะ )
เพิ่งโดนมาค่ะ >>>
หนูเรียนอยู่คณะที่ค่อนข้างเรียนหนัก แล้วก็ต้องอ่านหนังสือเยอะมากๆๆๆๆๆ แล้วก็ค่นข้างเครียด ปกติเวลาอ่านหนังสือก็เครียด อยู่แล้วอ่ะค่ะ แล้วเวลาอ่านจะปิดเสียงโทรศัพท์แบบไม่สนใจโลกเลย หนูจะอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องสมุดมหาลัย แล้วเวลาแม่โทรมาไม่ค่อยได้รับ เค้าก็จะดราม่ามาในไลน ว่าแอบไปอยู่กับแฟน อะไรประมาณนี้อ่ะค่ะ ซึ่งพอโดนแบบนี้บ่อยๆก็ท้อค่ะหมดกำลังใจ รู้สึกว่าเราทำอะไรก็ดู แย่ไปหมด
ด้วยความที่เราเป็นลูกคนโต รู้ตัวว่าพ่อแม่ฝากความหวังใส่หลังเราไว้เยอะ ตั้งแต่แรกๆแล้ว ตอนเด็กๆสมัยมัธยม หนูก็เรียนดีมาตลอดนะค่ะ ได้รางวัลด้านการเรียน ด้านกิจกรรมหลายอย่าง
พอสอบเข้ามหาลัย ก็เป็นมหาลัยรัฐบาล คณะที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงของ มหาลัยนั้น หนูคิดมาตลอดนะค่ะว่า หลายๆอย่างที่เคยทำมา เป็นสิ่งที่ทำให้พ่อแม่ภูมิใจในตัวเรา ถึงหนูจะดื้อเกเรบ้าง แต่ก็ไม่เคยนอกลู่นอกทาง
แต่ทำไมเครดิตที่หนูทำมา แม่ถึงไม่เคยไว้ใจหนูเลยอ่ะค่ะ อย่างเช่นเรื่องแฟนอะค่ะ แม่เค้าเป็นแม่หนูเค้าก็น่าจะรู้นิสัยลูกตัวเองบ้างอ่ะค่ะ ว่าหนูก็คงต้องเลือก คนดีคบ คงไม่เลือก ผู้ชายแย่ๆ พากันเสียอนาคตมาเป็นแฟนป่ะค่ะ อนาคตหนู หนูคงไม่ให้ผช คนนึงมาทำร้ายได้ง่ายๆหรอกค่ะ
พอมาเจออะไรแบบนี้รู้สึกว่าหลังๆมาหมดกำลังใจมากๆค่ะ กับการเรียน เหมือนแม่ไม่ไว้ใจเรา คิดแต่ว่า มีแฟนแล้วเราต้องแย่ ต้องเสียคน ต้องท้อง เรียนไม่จบอย่างงี้อ่ะค่ะ (หนูคิดว่าที่เป็นแบบนี่ส่วนหนึ่งมาจากแม่ มีหนูไว เรียนจบแล้วมีเลยอะไรแบบนี้อ่ะค่ะ เค้าเลยกลัวหนูเป็นแบบนั้นมั้งค่ะ )
อยากจะรบกวนถามพี่ๆเพื่อนๆ คุณแม่ คุณพ่อ คุณน้าคุณอา คุณลุง คุณป้าในพันทิปดูค่ะ ว่าแม่หนูเกินไปรึเปล่า หรือว่าปกติ หนูเข้าใจแม่นะค่ะ เข้าใจว่าคิดยังไงรู้สึกยังไง แต่หนูก็คิดอีกว่าแล้วทำไมแม่ไม่เข้าใจหนูบ้าง หนูควรทำอย่างไรดีค่ะ ตอนนี้เครียดมากๆ ที่บ้านก็รัก แต่พอเค้าทำแบบนี่บื่อมากๆ กับแฟน เค้าก็ไม่ได้ทำอะไรผิดอะค่ะ ไม่ได้พากันแย่เสียคนอะไร
**** ขอโทษด้วยนะค่ะ ถ้าพิมผิดหรือพิมวนไปวนมา
กระทู้แรกของหนูเลยจริงๆ หนูอึดอัดมากๆ