สวัสดีค่ะ เราเพิ่งเริ่มเขียนกระทู้นี้เป็นครั้งแรก ผิดพลาดตรงไหนต้องขออภัยด้วยนะคะ
เรื่องมีอยู่ว่า เรามีแฟนคะ คบกันมาได้1ปี4เดือนแล้ว แต่กว่าเราจะคบกันได้มันเจอปัญหามากมายจริงๆค่ะ คือเรากับเขาเป็นแค่คนรู้จักกันในโรงเรียนค่ะ ลืมบอกไปเราอยู่ม.6ค่ะตอนนี้ เรื่องมันเริ่มตอนปิดเทอมก่อนขึ้นม.5ค่ะ เราเคยคุยๆกับเพื่อนของเขา คุยกันได้ประมาณ3เดือนเพื่อนขเขาก็จากไปค่ะ เส้นเลือดในสมองแตก ตอนนั้นเราไม่ได้ไปร่วมงานศพเขาเลยเพราะอยู่ต่างจังหวัดกับป้า ตอนนั้นเสียใจมากๆ มันทำอะไรไม่ถูก ถึงจะคุยกับแค่3เดือนแต่มันก็มีความรู้สึกผูกพันธ์ค่ะ ตอนนั้นเราก็หนีไปพักใจนานเหมือนกันกว่าจะทำใจได้ พอเปิดเทอมม.5 วันที่ไปโรงเรียนวันแรกเพื่อนๆก็เห็นใจเรามาก มาคอยปลอบคอยเอาใจใส่ แต่ก็มีบางคนที่ไม่ได้สนิทกันก็โมโหว่าทำไมเราถึงไม่มางานศพของคนนั้น เราก็ทำใจยอมรับให้เขาว่าเขานินทาค่ะ วันหนึ่งเราก็เข้าไปส่องเฟสของแฟนเรา ตอนนั้นยังไม่ได้คุยกันหรือคบกันนะคะ เราเขาไปไลค์รูปที่มีเพื่อนที่เสียไป เขาก็ทักเรามาค่ะ ประมาณว่าเป็นไงบ้าง ดีขึ้นมั้ย ทำใจได้หรือยัง เหมือนเขาเข้ามาทำให้ชีวิตเราสดใสขึ้น มารักษาแผลใจให้เรา ถามว่าตอนนั้นรู้สึกยังไง บอกเลยค่ะว่ารู้สึกดีมาก เขาเริ่มเข้ามาคุยกบเราบ่อยขึ้นๆ แต่เขาเพิ่งเลิกกับแฟนค่ะ แฟนเก่าเขาก็ไม่ยอมเลิก เขาเล่าให้ฟังว่าตอนนั้นทะเลาะกันเลยเลิก เราก็ให้คำปรึกษา คอยปลอบใจเขา ต่างฝ่ายก็ต่างปลอบใจซึ่งกันและกัน แต่พอไปๆมาๆเรากับเขาก็เริ่มรู้สึกดีต่อกัน รู้ค่ะว่ามันผิด ผิดที่เราเคยตุยกับเพื่อนของเขาที่เสียใจ ผิดที่คนอื่นมองว่าเราหน้าด้าน เป็นมือที่สามทำให้เขาต้องเลิกกัน ตอนนั้นไม่อยากไปโรงเรียนเลยค่ะ คนอื่นเอาแต่นินทา มองเราไม่ดีไปหมด อยากจะอธิบายมากๆ แต่คงไม่มีใครฟัง พอเพื่อนมาถามเราก็เล่าค่ะว่า เรากับเพื่อนที่เสียไปยังไม่ได้คบกัน แค่รู้สึกดีๆให้กัน แล้วเขากับแฟนก็กันก่อนที่จะมาคุยกับเรา เพื่อนๆก็เข้าใจ เพราะเรื่องแบบนี้คงบังคับกันไม่ได้ แต่แฟนเก่าของเขายังตามตื้อไม่เลิกค่ะ มาดักเจอเขาหน้าโรงเรียนบ้างหล่ะ (แฟนเก่าอยู่คนละรร.กับเขา) มาดักตบเราหน้าโรงเรียนบ้างหล่ะ ในเฟสก็โพสด่าว่าเราแย่งแฟนเขา จนคนอื่นเข้าใจผิดหมดเลยค่ะ แต่เรากับเขาก็ผ่านช่วงเวลานั้นมาได้ค่ะ ตอนนี้แฟนเก่าของเขาก็มีลูกไปเรียบร้อยแล้ว555 เวลาผ่านไปคนที่รู้เรื่อง คนที่เข้าใจผิดเริ่มเข้าใจเราทั้งสองคนมากขึ้น จนเรื่องพวกนี้ก็เริ่มจางหายไป ไม่มีใครพูดถึงอีก เรากับเขาก็รักกันมากนะคะ เรายอมรับเขาได้ทุกๆอย่าง แม้กระทั่งเรื่องที่เขากับแฟนเก่าเคยความสัมพันธ์แบบลึกซึ้งกัน เราก็รับได้ค่ะ คู่เราทะเลาะกันก็บ่อยแต่ก็ดีกันทุกครั้ง แต่แรกๆเขามาหาเราบ่อย เกือบทุกวัน บ้านเราก็ไกลกันพอสมควรนะคะ แต่เขาก็มาหาได้ตลอด ดึกๆเราบอกว่าหิวก็ซื้อของมาให้กิน เราไม่สบายก็เอายามาให้แล้วก็กลับ คือเราประทับใจเขามาก คงไม่มีใครทำให้เราแบบนี้ ตอนนั้นเราคิดแบบนั้นค่ะ แรกๆเขาตอบไลน์เราไวมาก โพสถึงเราตลอด โพสหน้าวอลเราแทบทุกวันเลยค่ะ ช่วงนั้นเราหน้าบานมีความสุขสุดๆ ตอนนั้นเราจำได้ว่าเรายอมเขาทุกอย่าง เาอยากไปไหนก็ให้ไปขอแค่บอกกัน จะทำอะไรไม่เคยว่าเลยค่ะ จนเพื่อนๆของเขาก็อิจฉาว่ามีแฟนตามใจ มันคงเป็นปกติของคนที่คบกันแรกๆมั้งคะ คุยโทรศัพท์กันจนดึกดื่น แต่เวลาเริ่มนาน คนเรามันก็เปลี่ยนไปค่ะ จากที่เคยหวานใส่กันก็เริ่มจืด ไม่ค่อยได้คุยกัน เราต้องเป็นฝ่ายทักเขาตลอด ไม่ค่อยมาหา ไม่มีเวลาให้กัน ไม่โพสถึงเรา ไม่โพสให้เรา เราเสียมากๆเลยหล่ะ เราก็เริ่มงอแงว่าทำไมเขาถึงเปลี่ยนไป ทะเลาะกันบ่อยขึ้น ล่าสุดก็เมื่อวานซืน เขาผิดสัญญาค่ะ เขาบอกจะมาหาเรา แต่ก็ไปกับเพื่อน เราโมโหมากๆ ใส่เขาไปเยอะเหมือนกัน แต่มีคำๆนึงทำให้เราช็อตไปเลยค่ะ เขาบอกว่าเราเปลี่ยนไป เราไม่เหมือนแรกๆที่เข้าใจเขาทุกอย่าง บางทีเราก็คิดว่าทำไมถึงไม่ลองหันมองตัวเองบ้าง ถ้าเขาทำตัวเหมือนเดิม เราอาจจะไม่งี่เง่าแบบนี้ก็ได้ มีเพื่อนคนนึงเคยบอกเราว่า เมื่อมีอะไรที่เปลี่ยนไป มักจะมาพร้อมกับการสูญเสีย เราว่ามันจริงค่ะ เราเสียความรู้สึกมากๆ เราว่าเขาก็ไม่ได้รักเราน้อยลงหรอก แต่เราต่างหากที่รักเขามากขึ้น อยากอยู่กับเขามากขึ้น อยากมีเวลาดีๆมากขึ้น เป็นห่วง หวงเขามากขึ้น จนบางทีเราก็กลัวเขาอึดอัดนะ ตั้งแต่ที่เขาบอกว่าเราเปลี่ยนไป เราเรียกร้องจากเขามากเกินไป เราก็เริ่มเปลี่ยนตัวเองค่ะ ไม่โทรตาม ไม่โทรจิก ไม่งอน ไม่นอย เราใช้ความพยายามมากจริงๆ แต่เพื่อให้เขามีความสุขเราก็ยอมอึดอัดค่ะ เราก็ง่าเขาเปลี่ยนไปนะ แต่เราไม่กล้าพูด เดี๋ยวนี้เขาไม่ค่อยใส่ใจ ไม่ค่อยหึงเราเหมือนแต่ก่อน เชื่อมั้ยคะ ตั้งแต่คบกันมาเขาไม่เคยง้อเราเลย ไม่ไหวเขาจะผิดหรือถูก เหมือนเป็นพวกฟอร์มเยอะ เราก้เสียใจนะ แต่ทนค่ะเพราะว่าเรารักเขามาก ช่วงนี้เราก็พยายามไม่จู้จี้เขา โทรคุยกับเพื่อนบ้าง อ่านหนังสือบ้าง เพราะอีกไม่กี่วันก็จะสอบแกทแพทแล้ว เราก็กลัวว่าความรู้สึกเราจะเปลี่ยนไป กลัวว่าจะไม่ต้องการเขา เมื่อก่อนเราทำอะไรได้ด้วยตัวเอง แต่เดี๋ยวนี้ต้องมีเขาด้วยตลอด สักวันเราอาจจะอยู่ได้โดยไม่มีเขา เราอยากให้เขาทำเหมือนว่าไม่อยากเสียเราไป ทำให้เรารู้สึกว่าตัวเองมีค่าบ้าง เราไม่รู้เลยว่าต้องทำตัวแบบไหน ต้องทำยังไง มันตันไปหมด เขาชอบบอกว่าเราไม่ค่อยเข้าใจกัน เราก็รับฟังและยอมรับว่าเราก็มีข้อเสีย ชอบประชด ชอบบอกเลิก แต่เราแค่อยากให้เขาทำเหมือนที่คบกันแรกๆ ไม่ใช่ว่าหมดโปรแล้วก็เลิกทำ แต่เราไม่คิดจะเลิกนะ อยากอยู่ข้างๆเขาแบบนี้ไปตลอด อยากผ่านช่วงเวลาที่ร้ายๆไปด้วยกัน แต่ตอนนี้เราเหนื่อยเหลือเกิน
ขอบคุณนะคะที่ทนอ่านจนจบและอยากขอคำแนะนำจากทุกคนด้วยนะคะ...
เขาบอกว่าเราเปลี่ยนไป ทั้งๆที่เรารักเขามากขึ้นต่างหาก
เรื่องมีอยู่ว่า เรามีแฟนคะ คบกันมาได้1ปี4เดือนแล้ว แต่กว่าเราจะคบกันได้มันเจอปัญหามากมายจริงๆค่ะ คือเรากับเขาเป็นแค่คนรู้จักกันในโรงเรียนค่ะ ลืมบอกไปเราอยู่ม.6ค่ะตอนนี้ เรื่องมันเริ่มตอนปิดเทอมก่อนขึ้นม.5ค่ะ เราเคยคุยๆกับเพื่อนของเขา คุยกันได้ประมาณ3เดือนเพื่อนขเขาก็จากไปค่ะ เส้นเลือดในสมองแตก ตอนนั้นเราไม่ได้ไปร่วมงานศพเขาเลยเพราะอยู่ต่างจังหวัดกับป้า ตอนนั้นเสียใจมากๆ มันทำอะไรไม่ถูก ถึงจะคุยกับแค่3เดือนแต่มันก็มีความรู้สึกผูกพันธ์ค่ะ ตอนนั้นเราก็หนีไปพักใจนานเหมือนกันกว่าจะทำใจได้ พอเปิดเทอมม.5 วันที่ไปโรงเรียนวันแรกเพื่อนๆก็เห็นใจเรามาก มาคอยปลอบคอยเอาใจใส่ แต่ก็มีบางคนที่ไม่ได้สนิทกันก็โมโหว่าทำไมเราถึงไม่มางานศพของคนนั้น เราก็ทำใจยอมรับให้เขาว่าเขานินทาค่ะ วันหนึ่งเราก็เข้าไปส่องเฟสของแฟนเรา ตอนนั้นยังไม่ได้คุยกันหรือคบกันนะคะ เราเขาไปไลค์รูปที่มีเพื่อนที่เสียไป เขาก็ทักเรามาค่ะ ประมาณว่าเป็นไงบ้าง ดีขึ้นมั้ย ทำใจได้หรือยัง เหมือนเขาเข้ามาทำให้ชีวิตเราสดใสขึ้น มารักษาแผลใจให้เรา ถามว่าตอนนั้นรู้สึกยังไง บอกเลยค่ะว่ารู้สึกดีมาก เขาเริ่มเข้ามาคุยกบเราบ่อยขึ้นๆ แต่เขาเพิ่งเลิกกับแฟนค่ะ แฟนเก่าเขาก็ไม่ยอมเลิก เขาเล่าให้ฟังว่าตอนนั้นทะเลาะกันเลยเลิก เราก็ให้คำปรึกษา คอยปลอบใจเขา ต่างฝ่ายก็ต่างปลอบใจซึ่งกันและกัน แต่พอไปๆมาๆเรากับเขาก็เริ่มรู้สึกดีต่อกัน รู้ค่ะว่ามันผิด ผิดที่เราเคยตุยกับเพื่อนของเขาที่เสียใจ ผิดที่คนอื่นมองว่าเราหน้าด้าน เป็นมือที่สามทำให้เขาต้องเลิกกัน ตอนนั้นไม่อยากไปโรงเรียนเลยค่ะ คนอื่นเอาแต่นินทา มองเราไม่ดีไปหมด อยากจะอธิบายมากๆ แต่คงไม่มีใครฟัง พอเพื่อนมาถามเราก็เล่าค่ะว่า เรากับเพื่อนที่เสียไปยังไม่ได้คบกัน แค่รู้สึกดีๆให้กัน แล้วเขากับแฟนก็กันก่อนที่จะมาคุยกับเรา เพื่อนๆก็เข้าใจ เพราะเรื่องแบบนี้คงบังคับกันไม่ได้ แต่แฟนเก่าของเขายังตามตื้อไม่เลิกค่ะ มาดักเจอเขาหน้าโรงเรียนบ้างหล่ะ (แฟนเก่าอยู่คนละรร.กับเขา) มาดักตบเราหน้าโรงเรียนบ้างหล่ะ ในเฟสก็โพสด่าว่าเราแย่งแฟนเขา จนคนอื่นเข้าใจผิดหมดเลยค่ะ แต่เรากับเขาก็ผ่านช่วงเวลานั้นมาได้ค่ะ ตอนนี้แฟนเก่าของเขาก็มีลูกไปเรียบร้อยแล้ว555 เวลาผ่านไปคนที่รู้เรื่อง คนที่เข้าใจผิดเริ่มเข้าใจเราทั้งสองคนมากขึ้น จนเรื่องพวกนี้ก็เริ่มจางหายไป ไม่มีใครพูดถึงอีก เรากับเขาก็รักกันมากนะคะ เรายอมรับเขาได้ทุกๆอย่าง แม้กระทั่งเรื่องที่เขากับแฟนเก่าเคยความสัมพันธ์แบบลึกซึ้งกัน เราก็รับได้ค่ะ คู่เราทะเลาะกันก็บ่อยแต่ก็ดีกันทุกครั้ง แต่แรกๆเขามาหาเราบ่อย เกือบทุกวัน บ้านเราก็ไกลกันพอสมควรนะคะ แต่เขาก็มาหาได้ตลอด ดึกๆเราบอกว่าหิวก็ซื้อของมาให้กิน เราไม่สบายก็เอายามาให้แล้วก็กลับ คือเราประทับใจเขามาก คงไม่มีใครทำให้เราแบบนี้ ตอนนั้นเราคิดแบบนั้นค่ะ แรกๆเขาตอบไลน์เราไวมาก โพสถึงเราตลอด โพสหน้าวอลเราแทบทุกวันเลยค่ะ ช่วงนั้นเราหน้าบานมีความสุขสุดๆ ตอนนั้นเราจำได้ว่าเรายอมเขาทุกอย่าง เาอยากไปไหนก็ให้ไปขอแค่บอกกัน จะทำอะไรไม่เคยว่าเลยค่ะ จนเพื่อนๆของเขาก็อิจฉาว่ามีแฟนตามใจ มันคงเป็นปกติของคนที่คบกันแรกๆมั้งคะ คุยโทรศัพท์กันจนดึกดื่น แต่เวลาเริ่มนาน คนเรามันก็เปลี่ยนไปค่ะ จากที่เคยหวานใส่กันก็เริ่มจืด ไม่ค่อยได้คุยกัน เราต้องเป็นฝ่ายทักเขาตลอด ไม่ค่อยมาหา ไม่มีเวลาให้กัน ไม่โพสถึงเรา ไม่โพสให้เรา เราเสียมากๆเลยหล่ะ เราก็เริ่มงอแงว่าทำไมเขาถึงเปลี่ยนไป ทะเลาะกันบ่อยขึ้น ล่าสุดก็เมื่อวานซืน เขาผิดสัญญาค่ะ เขาบอกจะมาหาเรา แต่ก็ไปกับเพื่อน เราโมโหมากๆ ใส่เขาไปเยอะเหมือนกัน แต่มีคำๆนึงทำให้เราช็อตไปเลยค่ะ เขาบอกว่าเราเปลี่ยนไป เราไม่เหมือนแรกๆที่เข้าใจเขาทุกอย่าง บางทีเราก็คิดว่าทำไมถึงไม่ลองหันมองตัวเองบ้าง ถ้าเขาทำตัวเหมือนเดิม เราอาจจะไม่งี่เง่าแบบนี้ก็ได้ มีเพื่อนคนนึงเคยบอกเราว่า เมื่อมีอะไรที่เปลี่ยนไป มักจะมาพร้อมกับการสูญเสีย เราว่ามันจริงค่ะ เราเสียความรู้สึกมากๆ เราว่าเขาก็ไม่ได้รักเราน้อยลงหรอก แต่เราต่างหากที่รักเขามากขึ้น อยากอยู่กับเขามากขึ้น อยากมีเวลาดีๆมากขึ้น เป็นห่วง หวงเขามากขึ้น จนบางทีเราก็กลัวเขาอึดอัดนะ ตั้งแต่ที่เขาบอกว่าเราเปลี่ยนไป เราเรียกร้องจากเขามากเกินไป เราก็เริ่มเปลี่ยนตัวเองค่ะ ไม่โทรตาม ไม่โทรจิก ไม่งอน ไม่นอย เราใช้ความพยายามมากจริงๆ แต่เพื่อให้เขามีความสุขเราก็ยอมอึดอัดค่ะ เราก็ง่าเขาเปลี่ยนไปนะ แต่เราไม่กล้าพูด เดี๋ยวนี้เขาไม่ค่อยใส่ใจ ไม่ค่อยหึงเราเหมือนแต่ก่อน เชื่อมั้ยคะ ตั้งแต่คบกันมาเขาไม่เคยง้อเราเลย ไม่ไหวเขาจะผิดหรือถูก เหมือนเป็นพวกฟอร์มเยอะ เราก้เสียใจนะ แต่ทนค่ะเพราะว่าเรารักเขามาก ช่วงนี้เราก็พยายามไม่จู้จี้เขา โทรคุยกับเพื่อนบ้าง อ่านหนังสือบ้าง เพราะอีกไม่กี่วันก็จะสอบแกทแพทแล้ว เราก็กลัวว่าความรู้สึกเราจะเปลี่ยนไป กลัวว่าจะไม่ต้องการเขา เมื่อก่อนเราทำอะไรได้ด้วยตัวเอง แต่เดี๋ยวนี้ต้องมีเขาด้วยตลอด สักวันเราอาจจะอยู่ได้โดยไม่มีเขา เราอยากให้เขาทำเหมือนว่าไม่อยากเสียเราไป ทำให้เรารู้สึกว่าตัวเองมีค่าบ้าง เราไม่รู้เลยว่าต้องทำตัวแบบไหน ต้องทำยังไง มันตันไปหมด เขาชอบบอกว่าเราไม่ค่อยเข้าใจกัน เราก็รับฟังและยอมรับว่าเราก็มีข้อเสีย ชอบประชด ชอบบอกเลิก แต่เราแค่อยากให้เขาทำเหมือนที่คบกันแรกๆ ไม่ใช่ว่าหมดโปรแล้วก็เลิกทำ แต่เราไม่คิดจะเลิกนะ อยากอยู่ข้างๆเขาแบบนี้ไปตลอด อยากผ่านช่วงเวลาที่ร้ายๆไปด้วยกัน แต่ตอนนี้เราเหนื่อยเหลือเกิน
ขอบคุณนะคะที่ทนอ่านจนจบและอยากขอคำแนะนำจากทุกคนด้วยนะคะ...