เคยทั้งเหนื่อยและท้อ จนไปต่อไม่ไหวไหม?

เข้าเรื่องเลยนะคะ เราได้รู้จักกับผู้ชายคนนึงค่ะ เค้าเป็นน่ารักนิสัยดี เราได้คุยกันครั้งแรกตอนตี1 กว่าๆ เขาเป็นเพื่อนของเพื่อนในห้องคะ เพื่อนเราแนะนำมาอีกที เราคุยถามตอบกัน จนตี2 พอเช้าวันต่อมาเขาชวนเราไปร้านๆนึงค่ะ เราก็ก็ไม่ได้คิดอะไรมากก็อยากเห็นตัวจริงเขาเหมือนกัน เราเลยตกลงไปเจอเขาค่ะ แต่พอถึงเวลาจริงๆ เขาพาเพื่อนมาอีก4 คนค่ะ ซึ่งหนึ่งในนั้นคือคนที่เราเพิ่งคุยด้วยก่อนที่จะคุยกับเขาประมาน 1ชั่วโมง แล้วเพื่อนเขาก็เห็นเราค่ะ เราเห็นแบบนี้เราเลยหนีกลับไปก่อน แล้วเขาก็ทักไลน์เรามาว่า ทำไมรีบกลับยังไม่ได้คุยกันเลย เขาก็เริ่มถามเราว่ารู้จักเพื่อนเขาหรอ เราก็ตอบไปตรงๆว่ารู้จัก เพราะเราไม่ได้คิดอะไร เราก็ยังคุยกับเขาต่อไปเรื่อยๆจนผ่านไปสามวัน เขาถามเราว่ารู้สึกยังไงกับเขาเราก็ตอบไปตรงๆว่ารู้สึกดีนะ แล้วเราก็ถามเขากลับเขาก็ตอบมาว่า ชอบเรา ความรู้สึกเราเหมือนโลกหยุดหมุนเลยค่ะ แต่เขาบอกว่าเราจะไปต่อได้จริงๆหรอ แกเคยเป็นแฟนเก่าเพื่อนเรานะ เราเคยพูดไว้ว่าจะไม่คบต่อเพื่อนแกเผื่อใจไว้มั่งนะ เราก็ตอบไปว่าแกลองเปิดใจดูสิมันอาจจะดีก็ได้นะ ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์เขาเริ่มห่างเริ่มถามว่าทำไมถึงชอบเขา เขาบอกเราว่าถ้าเราตอบได้ตรงกับที่เขาคิดเขาจะคบกับเรา เราก็ทำได้เพียงตอบไปว่า เรารักที่แกเป็นแกดีเลวยังไงไม่สำคัญหรอก เขาก็แบบเปลี่ยนเรื่องคุยไปค่ะ เราเริ่มให้เขามารับมาส่งไปนั่นไปนี่ เขาไม่ว่างแต่เขาก็มาหาเราค่ะ มาคอยเรากินข้าว ส่งเราไปหาเพื่อน แต่เขาก็ยังถามเราแบบเดิมว่าทำไมรักเขา เราก็ตอบแบบเดิม เรามีความรู้สึกดีมากขึ้นเรื่อยๆมากจนจากคำว่าชอบกลายเป็นคำว่ารัก แต่พอผ่านไปเกือบเดือนเขาเริ่มเย็นชา เขาบอกให้เราลืมเขาไปเพราะเขาไม่ได้รู้สึกอะไรอีกแล้ว แต่เราก็ยังพยายามยื้อให้เขาอยู่ต่อไปแม้ว่ามันจะไม่เหมือนเดิม เขายังมารับมาส่งเราเหมือนเดิมแม้ว่าเขาจะไม่ว่างเลย แต่ความรู้สึกเราเริ่มเปลี่ยนตอนเราไปกินเลี้ยงกับเพื่อนค่ะ เราก็เริ่มทำใจตัดใจจากเขา เราเลยกินเหล้าไปนิดหน่อยแล้วอยู่ๆเขาก็โทรมาหาเราค่ะ เรารับสายเขาด้วยความรวดเร็ว เขาถามเราว่าโอเคไหมเป็นไรหรือเปล่า เราก็ตอบด้วยความเมาว่าไม่โอเค เขาก็พูดหยอกล้อเราไปมาเหมือนเดิม แต่อยู่ดีๆ ก็เป็นเสียงผู้หญิงพูดว่าเป็นใครอ่ะมายุ่งกับแฟนของเขาทำไม เราเสียใจมากเราเลยให้เพื่อนคุยเพื่อนเราบอกว่าเดี๋ยวเขามาหาเรานั่งคอยเขาอย่างมีหวังว่ามันจะไม่ใช่เรื่องจริง แต่พอเขามาถึง เขาถามเราว่าจะเอาอะไรอีก เราก็ถามคำถามที่มีในใจเราออกไป ว่ามีแฟนแล้วจริงๆหรอ ทำไมไม่บอก เขาตอบเราด้วยสีหน้าที่เย็นชาว่า มีแล้วคบกันเมื่อวาน ไม่รู้จะบอกเราตอนไหน เราฟังเขาพูดจบเราก็หันไปกอดเพื่อนของเราแล้วอยู่ดีๆน้ำตาก็ไหลออกมา เพื่อนเราก็เลยว่าเขาไป เขากลับบ้านไปกลับสีหน้าที่ไม่พอใจ เราร้องไห้ออกมาแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน พอหลังจากนั้นครึ่งชั่วโมงเขาโทรหาเราค่ะแต่เพื่อนเราห้ามไม่ให้รับ เราเสียใจมากในคืนนั้น พอวันรุ่งขึ้น เราโทรกลับหาเขา เขาเล่าความจริงออกมา ทั้งหมดเขาบอกว่าเรื่องเมื่อคืนคือเรื่องโกหกเขาโกหกเราเพื่ออยากให้เราลืมเขา เราฟังแบบนั้นน้ำตาก็ไหลออกมาอีก เขาบอกว่าเขารักเรานะ แต่ตอนนี้เป็นเพื่อนกันดีกว่าเขามีคนคุยใหม่แล้ว ลืมเขาไปเขามันดีไม่พอสำหรับเรา แต่เราก็ยังพยายามยื้อเขาไว้ เรายื้อเขาไว้ในทุกๆวัน เราพยายามยื้อเขา แม้เขาจะไม่ตอบเราเราก็ยังรอเขากลับมาหาเรา เรานังรอและพยายามต่อ พยายามแม้มันจะเหนื่อย พยายามจนสงสัยว่าควรไปต่อหรือพอแค่นี้ เราทั้งเหนื่อยและท้อ เพื่อนๆคิดว่าเราควรเอาไงต่อดีเราควรรอเขากลับมาหรือพยายามยื้อเขาไว้หรือพอแค่นี้ดีคะ?