ก่อนอื่นขอบอกก่อนว่า ตอนนี้เราอายุ 20 ปี เราคบกับแฟนมาได้ 2 ปี 6 เดือน แฟนเราเขาเป็นคนนิสัยดี รักเรามาก ไม่เคยนอกใจเราสักครั้ง
ตลอดเวลาที่คบกันมา มีแต่เราที่ทำผิดกับแฟน แต่แฟนเราก็ให้อภัยเรามาตลอด เราก็รักแฟนเรามาก ไม่เคยคิดเลิกกัน วางแผนจะแต่งงานอยู่ด้วยกัน
เรารักกันดี ก่อนหน้านี้พ่อแม่เราชอบแฟนเรามาก รักเขาเหมือนลูกอีกคน ซื้อของให้ ซื้อเสื้อผ้าให้
ให้มานอนบ้าน ไม่ใช่แค่พ่อแม่เรา รวมถึงญาติผู้ใหญ่เราก็พอใจที่เราคบกับคนนี้ เพราะตั้งแต่เราคบกับแฟนเราไม่เคยดื้อเที่ยวไหนเลย
เราตั้งใจเรียน บ้านเราไปมาหาสู่กันตลอด พ่อแม่เขาก็ชอบเรา ชวนไปไหนด้วยตลอด คบกันมีความสุขดีมาตลอด ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมา
เรื่องมันมีอยู่ว่า.....เมื่อไม่นานมานี้ มีผู้ชายคนนึงเข้ามาในชีวิตเรา เป็นคนแถวบ้านเรา ซึ้งเราก็ยอมรับว่าเราผิดที่ไปคุยกับเขา แต่เราไม่ได้ถึงขั้นคุยแบบจริงจัง จนคิดเลิกกับแฟน เพราะเรารักแฟนเรามาก แค่แอบนอกลู่นอกทาง แต่ผู้ชายคนนั้นที่เข้ามาคุยกับเรา คือคนที่พ่อรู้จัก พ่อแม่เราไปมาหาสู่กับครอบครัวเขา ถึงขนาดที่ว่าพ่อเราผูกเขาเป็นลูก เพราะเขาเป็นคนขยันทำงาน มีความคิดเป็นผู้ใหญ่ หาเลี้ยงแม่เขา พ่อแม่เราพอใจมากที่คุยกับคนนั้น เราก็คุยมาเรื่อยๆ แต่ไม่เคยคิดจะเลิกกับแฟนเพื่อมาคบเขา แต่พ่อแม่เราสั่งให้เราเลิกกับแฟนเราไปสะ เพราะคิดว่าเรารักคนที่พ่อเลือกให้
แต่เราก็ไม่เลิก จนเวลาต่อมาแฟนเราจับได้ว่าคุยเราก็เลิกคุยกับคนนั้น เพราะเราแคร์แฟนเรามาก แต่เมื่อพ่อเรารู้ พ่อเราไม่พอใจ เพราะพ่ออยากให้เราคบกับคนนั้น
จากนั้นพ่อแม่เราก็สั่งห้ามคบกับแฟนมาตลอด แต่เราไม่เคยเลิกคบกัน เราก็ยังคุยกันมาตลอดแต่แอบคุยกันไม่ให้พ่อแม่เห็น
ซึ่งแฟนเราก็รู้ว่าพ่อแม่สั่งห้าม เขาก็พยายามจะคุยกับพ่อแม่เราเพื่อให้เขาเข้าใจพวกเรา แต่เราไม่อยากให้มีปัญหา คิดว่าพอพ่อแม่รู้ก็จะให้คบกันเหมือนเดิม แต่มันไม่ใช่อย่างนั้น พ่อแม่สั่งให้เราคุยกับคนที่พ่อเลือกให้ เพราะเพียงว่าเขาเป็นคนดี เสียดายคนดีๆคนนึงที่เข้ามาในชีวิตเรา เราก็คุยเพื่อให้พ่อแม่สบายใจ แต่ไม่ได้คุยกันตลอด เราแค่ไม่อยากให้พ่อแม่มาเครียด
แต่เวลาต่อมา เราเริ่มรู้สึกอึดอัดกับการคุยกับคนนั้น เรารู้สึกว่ามันไม่ใฃ่สิ่งที่เราอยากทำด้วยใจจริงๆ เพราะเราไม่ได้รัก เราแค่รู้สึกดีด้วยเพราะเขาเป็นคนดี เราจึงตัดสินใจบอกพ่อแม่เราว่า...เรารักแฟนเรา เราไม่สามารถเลิกกันได้ แต่มันก็เกิดปัญหาใหญ่ชึ้นมา เพราะพ่อแม่เราไม่พอใจมากที่เราไม่เลิกกับแฟนเรา พ่อแม่เราคิดว่าเราโดนแฟนเรา ทำของไสยศาสตร์ใส่เรา พาเราไปหาหมอดู อะไรบลาๆ แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เราเปลี่ยนใจจากแฟนเราได้เลย พ่อแม่เราเครียดหนักมาก บ้านเรามีลูกสาวสองคน เราเป็นคนเล็ก พ่อแม่หวังที่เราไว้มาก ซึ้งเราก็รู้ เราก็ไม่เคยจะทอดทิ้งพ่อแม่ไปไหน บ้านเราไม่ใช่คนรวย มีหนี้สินที่ต้องชดใช้ เมื่อเราเรียนจบมาเราก็ต้องช่วยพ่อแม่ใช้หนี้สินต่างๆ นาๆ เราก็เคยคุยกับแฟนเรื่องนี้ แต่แฟนเรารับได้แล้วพร้อมจะใช้หนี้สินนี้ไปด้วยกัน เพราะบ้านเขาก็มีหนี้สินเหมือนกัน
แต่พ่อแม่เราไม่ยอม พ่อแม่เรายื่นคำขาด ถามเราว่าทำเพื่อพ่อแม่ได้มั้ย เลิกกับแฟนแล้วไปคบกับคนนั้น ยังไงเราก็ต้องแต่งงานกับคนนั้น คนที่พ่อแม่เลือกให้ พ่อแม่เราถามเราว่าพ่อแม่ทำเพื่อเราทุกอย่างทำไมเราถึงทำเพื่อพ่อแม่ไม่ได้ มันเป็นสิ่งที่ดีเราก็เข้าใจว่าพ่อแม่เรารักเรา อยากให้เราได้สิ่งที่ดีที่สุด
ใครที่ไม่ได้มาเป็นเราตอนนี้จะไม่รู้เลยว่าเรารู้สึกอึดอัดและลำบากใจแค่ไหน พ่อแม่เราก็รัก แต่จะให้เราเลิกกับแฟนไปเราก็คงทำไม่ได้ เรานอนร้องไห้อยู่หลายวันเพราะเรื่องนี้ พ่อแม่เราจะให้เราเลิกกับเขาให้ได้ บอกว่าให้ทำเพื่อพ่อแม่ไม่ได้หรอ ถ้าเราไม่ทำพ่อแม่เราก็ตัดหางปล่อยวัน จให้เราไปอยู่กับแฟนเรา ตัดขาดความเป็นพ่อแม่ลูกกันไปเลย เราก็ลำบากใจมาก เราก็ไม่รู้ทำไมพ่อแม่เราถึงต้องทำขนาดนี้ ซึ่งแฟนเราก็ไม่ใช่คนเลวร้าย ไม่ได้ติดยา ติดเหล้า
เขาก็เป็นคนดีคนนึง ตั้งใจเรียน ไม่เคยพาเราเสีย ก่อนหน้าที่จะมีคนนี้เข้ามาพ่อแม่เรารักแฟนเรามาก แต่ตอนนี้พ่อแม่เราชอบคนนั้นมาก ถึงขั้นบ้าไปเลย
คนนั้นทำอะไรก็ดีก็ถูกหมด เราก็รู้นะว่าเขาเป็นคนดี แต่คนที่ดีกับคนที่รักมันก็คนละคนกัน
ตอนนี้เราก็รับปากพ่อแม่ว่าเราจะเลิกกับแฟนเรา แต่เราก็ทำไม่ได้ แฟนเราก็เสียใจว่าเขาไม่ดีตรงไหนถึงรับเขาไม่ได้ขนาดนี้ แต่เขาก็ยังยืนยันที่จะรักเราต่อไป เราก็ไม่รู้ว่าต่อจากนี้เราควรจะทำยังไง เราอาจจะดูเหมือนเป็นลูกที่ไม่ดี แต่ถ้าใครมาเป็นเราในตอนนี้ก็คงตัดสินใจอะไรไม่ได้ เราไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไป
พ่อแม่เราเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ เราเคยขอพ่อแม่ว่าเรายอมทำตามพ่อแม่ได้ทุกเรื่องแต่เราขอเลือกคู่ชีวิตของเราเองได้มั้ย พ่อเราก็บอกว่าสิ่งที่เลือกให้มันก็คือสิ่งที่ดีแล้ว พ่อแม่อยากให้ลูกได้ดี อยากเห็นลูกมีความสุข เราเข้าใจพ่อแม่ แต่ถ้าทำเพื่อพ่อแม่เรา เราก็คือคนที่ต้องไม่มีความสุขไปตลอดชีวืต เราเข้าใจว่าเมื่อก่อนพ่อแม่เลือกคู่ครองให้มันดี แต่ตอนนี้มันสมัยไหนแล้ว และพ่อแม่เราก็เลี้ยงเราแบบทันสมัยมาตลอด แต่ทำไมมาเรื่องนี้พ่อแม่เราถึงมาเป็นแบบนี้ ใครเคยเจอปัญหาแบบเราบ้าง ตอนนี้เราก็เครียดมากๆ ถ้าเป็นเราทุกคนจะทำยังไง?
เราไม่เคยคิดเลยว่าเราต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ มันลำบากใจ เราเลือกทางไหนเราก็เป็นคนผิด เราคิดว่าเรื่องแบบนี้มันมีแค่ในละคร แต่พอเรามาเจอกับตัวเอง
เราถึงรู้ว่าชีวิตจริงแมร่งมันยิ่งกว่าละคร แล้วปัญหามันไม่ได้แก้ได้ง่ายๆเหมือนในละคร เราอยากให้พ่อแม่เรารับแฟนเราได้เหมือนเดิม แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ ตอนนี้พ่อแม่เราไม่ฟังเหตุผลอะไรเรา สั่งห้ามเราทุกอย่าง ใครพอจะเจอปัญหาคล้ายๆเราบ้าง มาเล่าประสบการณ์ให้ฟังหน่อยค่ะ
ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับทุกคนที่เข้ามาอ่านกระทู้ และคนที่ทุกความคิดเห็นล่วงหน้าค้ะ
ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร พ่อแม่สั่งเลิกคบกับแฟน เพื่อให้ไปคบกับคนที่พ่อแม่เลือกให้ เราควรจะทำไง?
ตลอดเวลาที่คบกันมา มีแต่เราที่ทำผิดกับแฟน แต่แฟนเราก็ให้อภัยเรามาตลอด เราก็รักแฟนเรามาก ไม่เคยคิดเลิกกัน วางแผนจะแต่งงานอยู่ด้วยกัน
เรารักกันดี ก่อนหน้านี้พ่อแม่เราชอบแฟนเรามาก รักเขาเหมือนลูกอีกคน ซื้อของให้ ซื้อเสื้อผ้าให้
ให้มานอนบ้าน ไม่ใช่แค่พ่อแม่เรา รวมถึงญาติผู้ใหญ่เราก็พอใจที่เราคบกับคนนี้ เพราะตั้งแต่เราคบกับแฟนเราไม่เคยดื้อเที่ยวไหนเลย
เราตั้งใจเรียน บ้านเราไปมาหาสู่กันตลอด พ่อแม่เขาก็ชอบเรา ชวนไปไหนด้วยตลอด คบกันมีความสุขดีมาตลอด ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมา
เรื่องมันมีอยู่ว่า.....เมื่อไม่นานมานี้ มีผู้ชายคนนึงเข้ามาในชีวิตเรา เป็นคนแถวบ้านเรา ซึ้งเราก็ยอมรับว่าเราผิดที่ไปคุยกับเขา แต่เราไม่ได้ถึงขั้นคุยแบบจริงจัง จนคิดเลิกกับแฟน เพราะเรารักแฟนเรามาก แค่แอบนอกลู่นอกทาง แต่ผู้ชายคนนั้นที่เข้ามาคุยกับเรา คือคนที่พ่อรู้จัก พ่อแม่เราไปมาหาสู่กับครอบครัวเขา ถึงขนาดที่ว่าพ่อเราผูกเขาเป็นลูก เพราะเขาเป็นคนขยันทำงาน มีความคิดเป็นผู้ใหญ่ หาเลี้ยงแม่เขา พ่อแม่เราพอใจมากที่คุยกับคนนั้น เราก็คุยมาเรื่อยๆ แต่ไม่เคยคิดจะเลิกกับแฟนเพื่อมาคบเขา แต่พ่อแม่เราสั่งให้เราเลิกกับแฟนเราไปสะ เพราะคิดว่าเรารักคนที่พ่อเลือกให้
แต่เราก็ไม่เลิก จนเวลาต่อมาแฟนเราจับได้ว่าคุยเราก็เลิกคุยกับคนนั้น เพราะเราแคร์แฟนเรามาก แต่เมื่อพ่อเรารู้ พ่อเราไม่พอใจ เพราะพ่ออยากให้เราคบกับคนนั้น
จากนั้นพ่อแม่เราก็สั่งห้ามคบกับแฟนมาตลอด แต่เราไม่เคยเลิกคบกัน เราก็ยังคุยกันมาตลอดแต่แอบคุยกันไม่ให้พ่อแม่เห็น
ซึ่งแฟนเราก็รู้ว่าพ่อแม่สั่งห้าม เขาก็พยายามจะคุยกับพ่อแม่เราเพื่อให้เขาเข้าใจพวกเรา แต่เราไม่อยากให้มีปัญหา คิดว่าพอพ่อแม่รู้ก็จะให้คบกันเหมือนเดิม แต่มันไม่ใช่อย่างนั้น พ่อแม่สั่งให้เราคุยกับคนที่พ่อเลือกให้ เพราะเพียงว่าเขาเป็นคนดี เสียดายคนดีๆคนนึงที่เข้ามาในชีวิตเรา เราก็คุยเพื่อให้พ่อแม่สบายใจ แต่ไม่ได้คุยกันตลอด เราแค่ไม่อยากให้พ่อแม่มาเครียด
แต่เวลาต่อมา เราเริ่มรู้สึกอึดอัดกับการคุยกับคนนั้น เรารู้สึกว่ามันไม่ใฃ่สิ่งที่เราอยากทำด้วยใจจริงๆ เพราะเราไม่ได้รัก เราแค่รู้สึกดีด้วยเพราะเขาเป็นคนดี เราจึงตัดสินใจบอกพ่อแม่เราว่า...เรารักแฟนเรา เราไม่สามารถเลิกกันได้ แต่มันก็เกิดปัญหาใหญ่ชึ้นมา เพราะพ่อแม่เราไม่พอใจมากที่เราไม่เลิกกับแฟนเรา พ่อแม่เราคิดว่าเราโดนแฟนเรา ทำของไสยศาสตร์ใส่เรา พาเราไปหาหมอดู อะไรบลาๆ แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เราเปลี่ยนใจจากแฟนเราได้เลย พ่อแม่เราเครียดหนักมาก บ้านเรามีลูกสาวสองคน เราเป็นคนเล็ก พ่อแม่หวังที่เราไว้มาก ซึ้งเราก็รู้ เราก็ไม่เคยจะทอดทิ้งพ่อแม่ไปไหน บ้านเราไม่ใช่คนรวย มีหนี้สินที่ต้องชดใช้ เมื่อเราเรียนจบมาเราก็ต้องช่วยพ่อแม่ใช้หนี้สินต่างๆ นาๆ เราก็เคยคุยกับแฟนเรื่องนี้ แต่แฟนเรารับได้แล้วพร้อมจะใช้หนี้สินนี้ไปด้วยกัน เพราะบ้านเขาก็มีหนี้สินเหมือนกัน
แต่พ่อแม่เราไม่ยอม พ่อแม่เรายื่นคำขาด ถามเราว่าทำเพื่อพ่อแม่ได้มั้ย เลิกกับแฟนแล้วไปคบกับคนนั้น ยังไงเราก็ต้องแต่งงานกับคนนั้น คนที่พ่อแม่เลือกให้ พ่อแม่เราถามเราว่าพ่อแม่ทำเพื่อเราทุกอย่างทำไมเราถึงทำเพื่อพ่อแม่ไม่ได้ มันเป็นสิ่งที่ดีเราก็เข้าใจว่าพ่อแม่เรารักเรา อยากให้เราได้สิ่งที่ดีที่สุด
ใครที่ไม่ได้มาเป็นเราตอนนี้จะไม่รู้เลยว่าเรารู้สึกอึดอัดและลำบากใจแค่ไหน พ่อแม่เราก็รัก แต่จะให้เราเลิกกับแฟนไปเราก็คงทำไม่ได้ เรานอนร้องไห้อยู่หลายวันเพราะเรื่องนี้ พ่อแม่เราจะให้เราเลิกกับเขาให้ได้ บอกว่าให้ทำเพื่อพ่อแม่ไม่ได้หรอ ถ้าเราไม่ทำพ่อแม่เราก็ตัดหางปล่อยวัน จให้เราไปอยู่กับแฟนเรา ตัดขาดความเป็นพ่อแม่ลูกกันไปเลย เราก็ลำบากใจมาก เราก็ไม่รู้ทำไมพ่อแม่เราถึงต้องทำขนาดนี้ ซึ่งแฟนเราก็ไม่ใช่คนเลวร้าย ไม่ได้ติดยา ติดเหล้า
เขาก็เป็นคนดีคนนึง ตั้งใจเรียน ไม่เคยพาเราเสีย ก่อนหน้าที่จะมีคนนี้เข้ามาพ่อแม่เรารักแฟนเรามาก แต่ตอนนี้พ่อแม่เราชอบคนนั้นมาก ถึงขั้นบ้าไปเลย
คนนั้นทำอะไรก็ดีก็ถูกหมด เราก็รู้นะว่าเขาเป็นคนดี แต่คนที่ดีกับคนที่รักมันก็คนละคนกัน
ตอนนี้เราก็รับปากพ่อแม่ว่าเราจะเลิกกับแฟนเรา แต่เราก็ทำไม่ได้ แฟนเราก็เสียใจว่าเขาไม่ดีตรงไหนถึงรับเขาไม่ได้ขนาดนี้ แต่เขาก็ยังยืนยันที่จะรักเราต่อไป เราก็ไม่รู้ว่าต่อจากนี้เราควรจะทำยังไง เราอาจจะดูเหมือนเป็นลูกที่ไม่ดี แต่ถ้าใครมาเป็นเราในตอนนี้ก็คงตัดสินใจอะไรไม่ได้ เราไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไป
พ่อแม่เราเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ เราเคยขอพ่อแม่ว่าเรายอมทำตามพ่อแม่ได้ทุกเรื่องแต่เราขอเลือกคู่ชีวิตของเราเองได้มั้ย พ่อเราก็บอกว่าสิ่งที่เลือกให้มันก็คือสิ่งที่ดีแล้ว พ่อแม่อยากให้ลูกได้ดี อยากเห็นลูกมีความสุข เราเข้าใจพ่อแม่ แต่ถ้าทำเพื่อพ่อแม่เรา เราก็คือคนที่ต้องไม่มีความสุขไปตลอดชีวืต เราเข้าใจว่าเมื่อก่อนพ่อแม่เลือกคู่ครองให้มันดี แต่ตอนนี้มันสมัยไหนแล้ว และพ่อแม่เราก็เลี้ยงเราแบบทันสมัยมาตลอด แต่ทำไมมาเรื่องนี้พ่อแม่เราถึงมาเป็นแบบนี้ ใครเคยเจอปัญหาแบบเราบ้าง ตอนนี้เราก็เครียดมากๆ ถ้าเป็นเราทุกคนจะทำยังไง?
เราไม่เคยคิดเลยว่าเราต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ มันลำบากใจ เราเลือกทางไหนเราก็เป็นคนผิด เราคิดว่าเรื่องแบบนี้มันมีแค่ในละคร แต่พอเรามาเจอกับตัวเอง
เราถึงรู้ว่าชีวิตจริงแมร่งมันยิ่งกว่าละคร แล้วปัญหามันไม่ได้แก้ได้ง่ายๆเหมือนในละคร เราอยากให้พ่อแม่เรารับแฟนเราได้เหมือนเดิม แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ ตอนนี้พ่อแม่เราไม่ฟังเหตุผลอะไรเรา สั่งห้ามเราทุกอย่าง ใครพอจะเจอปัญหาคล้ายๆเราบ้าง มาเล่าประสบการณ์ให้ฟังหน่อยค่ะ
ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับทุกคนที่เข้ามาอ่านกระทู้ และคนที่ทุกความคิดเห็นล่วงหน้าค้ะ