คือเราก็เป็นเด็กเหนือหน้าตาบ้านๆธรรมดาคนหนึ่ง เคยมีคนคุยบ้าง แต่เราก็ไม่ใช่สำหรับเขาซักที เรียนมหาลัยเจอคนเยอะก็จริงยังไม่ทันจะปิ๊งใครก็หมดคาบล่ะ เรียนเสร็จก็อยากกลับหอเหนื่อยเกินที่จะไปที่อื่นแล้ว ก็นี่แหละค่ะชีวิตวนเวียนไปมาแค่หอกับมหาลัยแค่นั้น วันนี้ก็ตั้งประเด็นกับเพื่อนแบบเมื่อไหร่เราจะมีคนที่ใช่ จะให้ไปอ่อยเองก็ไม่ถนัด เพื่อนเลยบอกว่า"เอาน่าแก เดี๋ยวคนที่ใช่ก็มาหาเราเองแหละ" เราเลยคิดขึ้นมา ความคิดนี้มันใช้ได้อยู่ไหม ? ถ้าต่างคนต่างรอคนที่ใช่แล้วเมื่อไหร่จะเจอกันล่ะ ?