ทำไมบอกรัก"เพื่อน" เเล้วต้องเสียใจ??

เรื่องของเราก็มีอยู่ว่า...เรากับเพื่อนคนนี้มีอะไรก็จะถามกันคุยกันทุกเช้าเเซวกันเวลาเราหรือเค้าออกไปหน้าชั้นเรียนซึ่งเราก็ไม่ได้หน้าตาดีมาก(จัดว่าเเย่ที่สุดเลยก็ได้)คนเเซวทั้งร.ร.5555 เเล้วเรา กับเพื่อนคนนี้ก็คุยๆเล่นๆกันมาจน2ปีกระทั่งปีนี้เปิดเทอมมาเราเริ่มหวงเพื่อนคนนี้ขึ้นเพราะนางไม่ค่อยมาคุยกับเราไปเล่นกับคนอื่นมีอะๆไรก็คุยน้อยลงมันไม่เหมือนเดิม คือ เเบบเห้ยเเกเป็นอะไรอกหักไรมา พอเราถามก็บอกไม่มีอะไรไม่ได้หนีหน้าป่าวๆๆๆคือเเบบเเกเเกดีกับคนอื่นมากเเต่กับเราทำไมเเกฉยชากับเราเเบบนี้รู้มั้ยเราจาก2ปีที่ผ่านมาเราไม่มีอาการอะไรเลยปีนี้เราหึงเราหวงเราบอกเพื่อนที่มันเข้าไปคุยด้วยว่าเราชอบมันไม่ให้ยุ่งซึ่งเพื่อนคนนั้นก็เข้าใจเเล้วเชียร์เราเเล้วบอกเอาให้ติดนะเว่ยเราก็เเบบมีพวกเเล้วไงเอาว่ะยังไงเป็นไงเป็นกัน จนกระทั่ง เมื่อ 2 ก.ค. ที่ผ่านมาเราทักไปคุยกับมันเเบบจริงจังเลยว่า หนีหน้ากูทำไม นาง:ป่าวไม่ได้หนี เราก็ส่งสติกเก้อยิ้มไปพอดึกๆนึกยังไงไม่รู้ส่งไปว่า เเกเราชอบเเกนะ นางก็อ่านเเล้วตอบเลย นาง:ขอบใจนะ เรานี่เเบบเห้ยใจตึกตักๆตั้งนานเเล้วก็บอกเขาว่าก็เป็นคนที่เราชอบดีๆนะทำตัวไม่กวนทีนนะนางก็บอกว่านางอ่ะกวนทีนเราก็บอกว่าน้อยลงไงเเล้วเราก็ถามไปว่าเเกควรดีใจดิเเล้วนางก็ส่สติกเก้อไลนำ้ตาจิไหลมาให้เราก็บอกว่าฝันดีนะเเล้วพอรุ่งขึ้นกะว่าเเบบจะเดินเข้าไปควงเดินเล่นกะว่าเเบบว่าไงคะที่รักสุดท้าย......นางมองเมินมองข้ามไม่คุยไม่ทักย้ายเเถวปกตินั่งข้างกันทุกเช้า ความรู้สึกตอนนั้นนี่เเบบเห้ยเเกเเกคุยกับเราก็ได้นะไม่ชอบเราก็พูดก็บอกดิบอกๆๆๆร้องไห้ทั้งวันดีงามมากค่ะ
#ไม่ไหวเเล้วค่ะน้ำตาของเเล้วค่ะ